نام (NAME)

gmap, gpart - محاسبه ترتیبی نگاشت‌های ایستا و افرازها

خلاصه دستور (SYNOPSIS)

gmap [options] [gfile] [tfile] [mfile] [lfile]
gpart [options] [nparts/pwght] [gfile] [mfile] [lfile]

توضیحات (DESCRIPTION)

برنامه gmap یک نگاشت ایستا از گراف مبدأ را بر روی گراف مقصد به‌صورت ترتیبی محاسبه می‌کند.

برنامه gpart یک رابط ساده‌شده برای gmap است که به‌جای نگاشت ایستا، افراز گراف را انجام می‌دهد. در نتیجه، به‌جای معماری مقصد، باید تعداد بخش‌های مورد نظر تعیین شود. هنگام استفاده از برنامه برای خوشه‌بندی گراف، تعداد بخش‌ها به بیشینه وزن خوشه تبدیل می‌شود.

گزینه‌های -b و -c به کاربر امکان می‌دهند تا اولویت‌هایی را برای رفتار راهبرد نگاشت که به‌طور پیش‌فرض استفاده می‌شود تنظیم کند. گزینه -m به کاربر اجازه می‌دهد یک راهبرد نگاشت سفارشی تعریف کند.

گزینه -q برنامه‌ها را به ابزارهای خوشه‌بندی گراف تبدیل می‌کند. در این حالت، gmap فقط معماری‌های مقصد با اندازه متغیر را می‌پذیرد.

فایل گراف مبدأ gfile فقط می‌تواند یک فایل گراف متمرکز باشد. برای gmap، فایل معماری مقصد tfile یا توپولوژی‌های کدگذاری‌شده الگوریتمی مانند مش‌ها و ابرمکعب‌ها را توصیف می‌کند، یا معماری‌های تعریف‌شده با تجزیه را که به‌کمک برنامه amk_grf(1) ایجاد شده‌اند. نگاشت حاصل در فایل mfile ذخیره می‌شود. اطلاعات گزارش احتمالی (مانند اطلاعات تولیدشده با گزینه -v) به فایل lfile ارسال می‌گردد. در صورتی که نام فایل‌ها مشخص نشود، داده‌ها از ورودی استاندارد خوانده شده و در خروجی استاندارد نوشته می‌شوند. جریان‌های استاندارد را می‌توان به‌طور صریح با یک خط تیره '-' نیز مشخص کرد.

هنگامی که کتابخانه‌های مناسب در زمان کامپایل گنجانده شده باشند، gmap و gpart می‌توانند مستقیماً گراف‌های فشرده را چه در ورودی و چه در خروجی پردازش کنند. هر جریانی که نام آن با یک پسوند فایل فشرده خاتمه یابد، مانند 'brol.grf.bz2' یا '-.gz'، به‌عنوان جریان فشرده در نظر گرفته می‌شود. قالب‌های فشرده‌سازی پشتیبانی‌شده عبارتند از قالب bzip2 (با پسوند '.bz2')، قالب gzip (با پسوند '.gz') و قالب lzma (با پسوند '.lzma').

گزینه‌ها (OPTIONS)

-b val: تنظیم بیشینه نسبت عدم تعادل بار برای افراز گراف یا نگاشت ایستا. هنگامی که برنامه‌ها به‌عنوان ابزار خوشه‌بندی استفاده می‌شوند، این پارامتر بیشینه نسبت عدم تعادل بار را برای دوشاخه‌سازی‌های بازگشتی تنظیم می‌کند. این گزینه هم‌زمان با گزینه -m قابل استفاده نیست.
-c opt: انتخاب راهبرد نگاشت پیش‌فرض بر اساس یک یا چند گزینه از میان:

b: اعمال تعادل بار تا حد امکان.
q: اولویت دادن به کیفیت در برابر سرعت (پیش‌فرض).
s: اولویت دادن به سرعت در برابر کیفیت.
t: اعمال ایمنی.

این گزینه هم‌زمان با گزینه -m قابل استفاده نیست.

-h: نمایش راهنما.
-m strat: استفاده از راهبرد نگاشت ترتیبی strat (برای اطلاعات بیشتر به راهنمای کاربر Scotch مراجعه کنید).
-q: (برای gpart)
-q pwght: (برای gmap) استفاده از برنامه‌ها به‌عنوان ابزار خوشه‌بندی گراف به‌جای ابزارهای نگاشت ایستا یا افراز گراف. برای gpart، تعداد بخش‌ها به بیشینه وزن خوشه تبدیل می‌شود. برای gmap، این عدد pwght باید بعد از گزینه ارسال شود.
-V: نمایش نسخه برنامه و حق نشر.
-v verb: تنظیم حالت پرگو به verb. این مقدار مجموعه‌ای از یک یا چند نویسه است که می‌تواند شامل موارد زیر باشد:

m: اطلاعات نگاشت.
s: اطلاعات راهبرد.
t: اطلاعات زمان‌بندی.

معماری‌های مقصد (TARGET ARCHITECTURES)

معماری‌های مقصد نشان‌دهنده گراف‌هایی هستند که گراف‌های مبدأ روی آن‌ها نگاشت می‌شوند. به‌منظور سرعت بخشیدن به به‌دست آوردن ویژگی‌های توپولوژیکی معماری مقصد در طول محاسبات نگاشت، برخی از توپولوژی‌های مرسوم به‌صورت الگوریتمی درون خود نگاشت‌ساز کدگذاری شده‌اند. در نتیجه، این توپولوژی‌ها صرفاً با نام رمزی خود و به‌دنبال آن پارامترهای ابعادی‌شان تعریف می‌شوند:

cmplt dim: گراف کامل بدون وزن با اندازه dim.
cmpltw dim w0 w1 ... wdim-1: گراف کامل وزن‌دار با اندازه dim و بارهای متناظر w0، w1، ...، wdim-1.
hcub dim: ابرمکعب با بعد dim.
leaf hgt n0 w0 ... nhgt-1 whgt-1: گراف درخت-برگ با ارتفاع hgt همراه با (n0 در n1 در ... nhgt-1) رأس، با وزن‌های پیوند بین‌خوشه‌ای w0، w1، ...، whgt-1.
mesh2D dimX dimY: مش دوبعدی با dimX در dimY گره.
mesh3D dimX dimY dimZ: مش سه‌بعدی با dimX در dimY در dimZ گره.
torus2D dimX dimY: توروس دوبعدی با dimX در dimY گره.
torus3D dimX dimY dimZ: توروس سه‌بعدی با dimX در dimY در dimZ گره.

سایر توپولوژی‌های مقصد را می‌توان با استفاده از دستور amk_grf(1) بر اساس توصیف گراف مبدأ آن‌ها ایجاد کرد. در این حالت، توصیف مقصد با نام رمزی deco آغاز خواهد شد.

نگاشت‌ها (MAPPINGS)

نگاشت‌ها با همان تعداد خطوطی که در گراف مبدأ رأس وجود دارد نمایش داده می‌شوند. هر یک از این خطوط از دو عدد تشکیل شده است: شماره رأس (یا برچسب آن در صورتی که رأس‌های گراف مبدأ برچسب‌دار باشند) و شاخص رأس مقصدی که به آن تخصیص داده شده است. شاخص‌های رأس مقصد از ۰ تا تعداد رأس‌های معماری مقصد (یعنی تعداد بخش‌ها) منهای یک متغیر است.

در ابتدای این بلوک از خطوط، همواره تعداد همین خطوط ذکر می‌شود. در بیشتر موارد، از آنجا که نگاشت کامل درخواست می‌شود، تعداد خطوط برابر با تعداد رأس‌های گراف مبدأ است.

مثال‌ها (EXAMPLES)

اجرای gpart برای محاسبه افراز گراف 'brol.grf' به ۷ بخش و ذخیره مرتب‌سازی حاصل در فایل 'brol.map':

$ gpart 7 brol.grf brol.map

اجرای gmap برای محاسبه افراز گراف 'brol.grf' به ۳ بخش با وزن‌های متناظر ۱، ۲ و ۴ و ذخیره نگاشت حاصل در فایل 'brol.map'. نام فایل استاندارد '-' استفاده شده است تا توصیف معماری مقصد از ورودی استاندارد و از طریق pipe، همان‌طور که توسط دستور پوسته 'echo' ارسال شده، خوانده شود:

$ echo "cmpltw 3 1 2 4" | gmap brol.grf - brol.map

همچنین ببینید (SEE ALSO)

amk_grf(1), acpl(1), gmtst(1), dgmap(1).

راهنمای کاربر Scotch.

نویسندگان (AUTHORS)

Francois Pellegrini <francois.pellegrini@labri.fr>