نام (NAME)

windmc - تولید منابع پیام ویندوز

خلاصه دستور (SYNOPSIS)

windmc [گزینه‌ها] input-file

توضیحات (DESCRIPTION)

windmc تعاریف پیام را از یک فایل ورودی (.mc) خوانده و آن‌ها را به مجموعه‌ای از فایل‌های خروجی تبدیل می‌کند. فایل‌های خروجی ممکن است از چهار نوع باشند:

"h": یک فایل هدر C حاوی تعاریف پیام.
"rc": یک فایل منبع (resource) که با ابزار windres قابل کامپایل است.
"bin": یک یا چند فایل باینری حاوی داده‌های منبع برای یک زبان پیام مشخص.
"dbg": یک فایل include زبان C که شناسه‌های پیام را به نام نمادین آن‌ها نگاشت می‌کند.

توضیحات دقیق این قالب‌های مختلف در مستندات مایکروسافت موجود است.

هنگامی که windmc قالب "mc" را به قالب "bin"، "rc"، "h" و به‌صورت اختیاری "dbg" تبدیل می‌کند، عملکردی شبیه به Windows Message Compiler دارد.

گزینه‌ها (OPTIONS)

-a
--ascii_in: مشخص می‌کند که فایل ورودی تعیین‌شده ASCII است. این رفتار پیش‌فرض است.
-A
--ascii_out: مشخص می‌کند که پیام‌ها در فایل‌های خروجی "bin" باید در قالب ASCII باشند.
-b
--binprefix: مشخص می‌کند که نام فایل‌های "bin" باید با نام پایه (basename) فایل منبع پیشوندگذاری شوند.
-c
--customflag: بیت مشتری (customer bit) را در تمام شناسه‌های پیام تنظیم می‌کند.
-C codepage
--codepage_in codepage: کدپیج پیش‌فرض را برای تبدیل فایل ورودی به UTF16 تعیین می‌کند. پیش‌فرض، کدپیج 1252 است.
-d
--decimal_values: ثابت‌ها در فایل هدر را در مبنای ده‌دهی (decimal) خروجی می‌دهد. حالت پیش‌فرض استفاده از خروجی هگزادسیمال است.
-e ext
--extension ext: پسوند فایل هدر. مقدار پیش‌فرض، پسوند .h است.
-F target
--target target: قالب BFD مورد استفاده برای فایل bin خروجی را مشخص می‌کند. این یک نام هدف BFD است؛ برای مشاهده فهرست هدف‌های پشتیبانی‌شده می‌توانید از گزینه --help استفاده کنید. در حالت عادی windmc از قالب پیش‌فرض استفاده می‌کند که اولین مورد فهرست‌شده توسط گزینه --help است.
-h path
--headerdir path: دایرکتوری مقصد فایل هدر تولیدشده. پیش‌فرض، دایرکتوری جاری است.
-H
--help: فهرستی از گزینه‌های خط فرمان را نمایش داده و سپس خارج می‌شود.
-m characters
--maxlength characters: به windmc اعلام می‌کند تا در صورتی که طول هر پیامی از تعداد نویسه‌های مشخص‌شده فراتر رفت، یک هشدار صادر کند.
-n
--nullterminate: متن پیام در فایل‌های "bin" را با نویسه صفر (null) پایان می‌دهد. به‌طور پیش‌فرض آن‌ها با CR/LF خاتمه می‌یابند.
-o
--hresult_use: هنوز پیاده‌سازی نشده است. به "windmc" دستور می‌دهد تا با استفاده از تعاریف HRESULT یک فایل هدر OLE2 تولید کند. در صورتی که این پرچم تعیین نشود، از کدهای وضعیت استفاده می‌شود.
-O codepage
--codepage_out codepage: کدپیج پیش‌فرض مورد استفاده برای فایل‌های متنی خروجی را تعیین می‌کند. پیش‌فرض، کدپیج 1252 است.
-r path
--rcdir path: دایرکتوری مقصد برای اسکریپت "rc" تولیدشده و فایل‌های "bin" تولیدشده‌ای که اسکریپت کامپایلر منبع شامل می‌شود. مقدار پیش‌فرض، دایرکتوری جاری است.
-u
--unicode_in: مشخص می‌کند که فایل ورودی UTF16 است.
-U
--unicode_out: مشخص می‌کند که پیام‌ها در فایل "bin" خروجی باید در قالب UTF16 باشند. این رفتار پیش‌فرض است.
-v
--verbose: حالت پرگو (verbose) را فعال می‌کند.
-V
--version: شماره نسخه windmc را چاپ می‌کند.
-x path
--xdgb path: مسیر فایل include زبان C برای "dbg" که شناسه‌های پیام را به نام نمادین نگاشت می‌کند. بدون تعیین این گزینه، چنین فایلی تولید نمی‌شود.
@file: گزینه‌های خط فرمان را از file می‌خواند. گزینه‌های خوانده‌شده به جای گزینه اولیه @file درج می‌شوند. اگر file وجود نداشته باشد یا قابل خواندن نباشد، با این گزینه به‌صورت لفظی برخورد شده و حذف نخواهد شد.
گزینه‌ها در file با نویسه‌های فاصله خالی (whitespace) از یکدیگر جدا می‌شوند. یک نویسه فاصله خالی می‌تواند با قرار دادن کل گزینه در گیومه تکی یا دوگانه، درون آن گنجانده شود. هر نویسه‌ای (از جمله بک‌اسلش) می‌تواند با قرار دادن پیشوند بک‌اسلش قبل از آن، اضافه شود. خود file می‌تواند حاوی گزینه‌های @file بیشتری باشد؛ هرکدام از این گزینه‌ها به‌صورت بازگشتی پردازش خواهند شد.

همچنین ببینید (SEE ALSO)

مدخل‌های Info برای binutils.

کپی‌رایت و تکثیر (COPYRIGHT)

اجازه کپی، توزیع و/یا تغییر این سند تحت شرایط مجوز مستندات آزاد گنو (GNU Free Documentation License)، نسخه 1.3 یا هر نسخه جدیدتر منتشر شده توسط بنیاد نرم‌افزارهای آزاد اعطا می‌شود؛ بدون بخش‌های تغییرناپذیر، بدون متن‌های روی جلد و بدون متن‌های پشت جلد. نسخه‌ای از این مجوز در بخشی با عنوان «GNU Free Documentation License» گنجانده شده است.