putty(1) PuTTY tool suite putty(1)

putty - کلاینت گرافیکی SSH، Telnet، Rlogin و SUPDUP برای سامانه X

putty [ options ] [ host ]

برنامه putty یک کلاینت گرافیکی SSH، Telnet، Rlogin و SUPDUP برای X است. این برنامه یک پورت مستقیم از کلاینت SSH ویندوزی با همین نام است.

گزینه‌های خط فرمانی که توسط putty پشتیبانی می‌شوند عبارتند از:

نمایشگر X را که putty باید در آن باز شود مشخص می‌کند. (توجه داشته باشید که این گزینه دارای دو علامت خط تیره است، در حالی که هیچ‌یک از گزینه‌های دیگر این‌طور نیستند. دلیل این امر اضافه شدن خودکار این گزینه توسط GTK است. پوزش می‌خواهیم.)
فونت مورد استفاده برای متن معمولی نمایش‌یافته در ترمینال را مشخص می‌کند. برای مثال، -fn fixed یا -fn "Monospace 12".
فونت مورد استفاده برای متن برجسته (bold) نمایش‌یافته در ترمینال را مشخص می‌کند. اگر منبع BoldAsColour روی 1 (پیش‌فرض) تنظیم شده باشد، متن برجسته به جای فونت متفاوت با رنگ‌های متفاوتی نمایش داده می‌شود، بنابراین این گزینه نادیده گرفته خواهد شد. اگر BoldAsColour روی 0 یا 2 تنظیم شده باشد و شما فونت برجسته‌ای تعیین نکنید، putty فونت معمولی را دوباره روی خود چاپ می‌کند (overprint) تا ضخیم‌تر به نظر برسد.
فونت مورد استفاده برای نویسه‌های با عرض دوگانه (معمولاً متون چینی، ژاپنی و کره‌ای) نمایش‌یافته در ترمینال را مشخص می‌کند.
فونت مورد استفاده برای نویسه‌های با عرض دوگانه و برجسته (معمولاً متون چینی، ژاپنی و کره‌ای) را مشخص می‌کند. همانند -fb، این گزینه نیز نادیده گرفته می‌شود مگر اینکه منبع BoldAsColour روی 0 یا 2 تنظیم شده باشد.
اندازه ترمینال را بر حسب سطرها و ستون‌های متن مشخص می‌کند. برای اطلاعات بیشتر در مورد نحوِ مشخصات geometry، راهنمای X(7) را ببینید.
تعداد خطوط تاریخچه پیمایش (scrollback) را برای نگهداری در بالای ترمینال مشخص می‌کند.
رنگ پیش‌زمینه مورد استفاده برای متن معمولی را مشخص می‌کند.
رنگ پس‌زمینه مورد استفاده برای متن معمولی را مشخص می‌کند.
رنگ پیش‌زمینه مورد استفاده برای متن برجسته را مشخص می‌کند، در صورتی که منبع BoldAsColour روی 1 (پیش‌فرض) یا 2 تنظیم شده باشد.
رنگ پیش‌زمینه مورد استفاده برای متن برجسته با تصویر معکوس (reverse-video) را مشخص می‌کند، در صورتی که منبع BoldAsColour روی 1 (پیش‌فرض) یا 2 تنظیم شده باشد. (بهتر است این رنگ را نسخه برجسته رنگ پس‌زمینه در نظر بگیرید؛ بنابراین تنها زمانی ظاهر می‌شود که متن با رنگ پس‌زمینه نمایش داده شود.)
رنگ پیش‌زمینه مورد استفاده برای متنی که زیر مکان‌نما قرار گرفته است را مشخص می‌کند.
رنگ پس‌زمینه مورد استفاده برای متنی که زیر مکان‌نما قرار گرفته است را مشخص می‌کند. به عبارت دیگر، این رنگ اصلی مکان‌نما است.
عنوان اولیه پنجره ترمینال را مشخص می‌کند. (این مقدار تحت کنترل کارساز قابل تغییر است.)
به putty می‌گوید که نوار پیمایش را نمایش ندهد.
به putty می‌گوید که نوار پیمایش را نمایش دهد: این گزینه نقطه مقابل -sb- است. این حالت پیش‌فرض است: احتمالاً تنها در صورتی نیاز به تعیین صریح آن خواهید داشت که پیش‌فرض را با استفاده از منبع ScrollBar تغییر داده باشید.
این گزینه باعث می‌شود putty تمامی خروجی ترمینال را علاوه بر نمایش در ترمینال، در یک فایل نیز ثبت کند.
برای اتصالات SSH، این گزینه‌ها موجب می‌شوند putty جزئیات پروتکل را در یک فایل ثبت کند. (برخی از این داده‌ها ممکن است حساس باشند، هرچند به صورت پیش‌فرض تلاش می‌شود تا از ثبت گذرواژه‌های آشکار خودداری شود.)

گزینه -sshlog بسته‌های رمزگشایی‌شده SSH و سایر رویدادها (مواردی که -v چاپ می‌کند) را ثبت می‌کند. گزینه -sshrawlog علاوه بر این، داده‌های خام بسته‌های رمزگذاری‌شده را نیز ثبت می‌کند.

اگر putty طوری پیکربندی شده باشد که روی یک فایل لاگ موجود بنویسد، فایل موجود را حذف و رونویسی می‌کند.
اگر putty طوری پیکربندی شده باشد که روی یک فایل لاگ موجود بنویسد، داده‌های لاگ جدید را به انتهای فایل موجود اضافه می‌کند.
این گزینه مجموعه‌نویسه‌ای را مشخص می‌کند که putty باید فرض کند نشست بر پایه آن کار می‌کند. این مجموعه‌نویسه برای تفسیر تمام داده‌های دریافت‌شده از نشست به کار می‌رود و هر ورودی‌ای که تایپ کرده یا در putty جای‌گذاری (paste) کنید، پیش از ارسال به نشست به این مجموعه‌نویسه تبدیل خواهد شد.

هر نام مجموعه‌نویسه‌ای که در سرآیند MIME معتبر باشد (و توسط putty پشتیبانی شود) در اینجا نیز معتبر خواهد بود (برای نمونه «ISO-8859-1»، «windows-1252» یا «UTF-8»). همچنین هر کدگذاری نویسه‌ای که در توصیف منطقی فونت X معتبر باشد مجاز است (برای نمونه «ibm-cp437»).

رفتار پیش‌فرض putty استفاده از همان کدگذاری نویسه فونت اصلی خود است. اگر فونت یونی‌کد (iso10646-1) ارائه دهید، به طور پیش‌فرض از مجموعه‌نویسه UTF-8 استفاده خواهد کرد.

نام‌های مجموعه‌نویسه نسبت به بزرگی و کوچکی حروف حساس نیستند.

به putty دستور می‌دهد تا حالت صفحه‌کلید عددی NetHack را فعال کند، که در آن بخش اعداد صفحه‌کلید کلیدهای جهت‌نمای NetHack یعنی hjklyubn را تولید می‌کند. این ویژگی به شما امکان می‌دهد با بخش اعداد به بازی NetHack بپردازید بدون اینکه نیازی به استفاده از گزینه number_pad در NetHack باشد (که مستلزم فشردن «n» پیش از هر شمارش تکرار است). بنابراین می‌توانید با بخش اعداد جابه‌جا شوید و شمارش تکرار را با کلیدهای عددی معمولی وارد نمایید.
پیامی حاوی خلاصه گزینه‌های موجود را نمایش می‌دهد.
اثر انگشت‌های کلیدهای اصلی PGP مربوط به PuTTY را جهت کمک به تأیید صحت فایل‌های جدید منتشرشده توسط تیم PuTTY نمایش می‌دهد.
یک نشست ذخیره‌شده را بر اساس نام بارگیری می‌کند. این قابلیت به شما امکان می‌دهد یک نشست ذخیره‌شده را مستقیماً از خط فرمان بدون نیاز به ورود اولیه به کادر پیکربندی اجرا کنید.
پروتکلی را که putty برای برقراری اتصال استفاده خواهد کرد انتخاب می‌کند.
به جای برقراری یک اتصال TCP، از command به عنوان یک پروکسی استفاده می‌کند؛ ترافیک شبکه به ورودی و خروجی استاندارد command هدایت خواهد شد. دستور command باید یک تک‌کلمه باشد، بنابراین احتمالاً در پوسته نیاز به نقل‌قول (quoting) دارد.

رشته‌های ویژه %host و %port در command با نام میزبان و شماره پورت که می‌خواهید به آن متصل شوید جایگزین می‌شوند؛ برای درج علامت واقعی %، عبارت %% را وارد کنید.

توالی‌های فرار با بک‌اسلش نیز پشتیبانی می‌شوند، مانند توالی \n که با یک خط جدید جایگزین می‌شود؛ برای داشتن یک بک‌اسلش واقعی، عبارت \\ را وارد کنید. (ممکن است فراردهی بیشتری توسط پوسته لازم باشد.)

(برای جزئیات کامل توکن‌های پشتیبانی‌شده بر پایه % و بک‌اسلش، به راهنمای اصلی PuTTY مراجعه کنید، هرچند بیشتر آن‌ها احتمالاً در این بخش کاربرد چندانی ندارند.)

یک دستور خارجی را برای اجرا دقیقاً قبل از برقراری اتصال اصلی شبکه مشخص می‌کند. نحوِ command مشابه نحوِ -proxycmd است.
نام کاربری مورد استفاده هنگام ورود به کارساز را مشخص می‌کند.
یک هدایت پورت محلی (local port forwarding) برقرار می‌کند: به srcport (یا در صورت تعیین، srcaddr:srcport) گوش می‌دهد و هر اتصالی را از طریق اتصال SSH به نشانی مقصد desthost:destport هدایت می‌کند. تنها در SSH کار می‌کند.
یک هدایت پورت دوردست (remote port forwarding) برقرار می‌کند: از کارساز SSH می‌خواهد به srcport (یا در صورت تعیین، srcaddr:srcport) گوش دهد و هر اتصالی را از طریق ارتباط SSH بازگرداند تا کلاینت آن‌ها را به نشانی مقصد desthost:destport ارسال کند. تنها در SSH کار می‌کند.
هدایت پورت پویا (dynamic port forwarding) را برقرار می‌کند. کلاینت به srcport (یا در صورت تعیین، srcaddr:srcport) گوش می‌دهد و یک کارساز SOCKS پیاده‌سازی می‌کند. بدین ترتیب می‌توانید برنامه‌های پشتیبانی‌کننده از SOCKS را به این پورت هدایت کنید تا آن‌ها به طور خودکار از اتصال SSH برای تونل کردن تمام اتصالات خود استفاده کنند. تنها در SSH کار می‌کند.
پورتی را که باید برای اتصال به کارساز استفاده شود مشخص می‌کند.
فوروارد عامل SSH (SSH agent forwarding) را فعال (-A) یا غیرفعال (-a) می‌کند. در حال حاضر این قابلیت تنها با OpenSSH و SSH-1 کار می‌کند.
فوروارد سامانه X11 را فعال (-X) یا غیرفعال (-x) می‌کند.
تخصیص یک شبه‌ترمینال (pseudo-terminal) در سمت کارساز را فعال (-t) یا غیرفعال (-T) می‌کند.
فشرده‌سازی بر پایه zlib را روی اتصال فعال می‌کند.
-1, -2
نسخه پروتکل SSH را روی 1 یا 2 انتخاب می‌کند.
-4, -6
استفاده از IPv4 یا IPv6 را برای اتصالات شبکه اجباری می‌کند.
فایل کلید خصوصی برای احراز هویت کاربر. برای کلیدهای SSH-2، این فایل کلید باید در قالب PPK برنامه PuTTY باشد، نه قالب OpenSSH یا موارد دیگر.

اگر از یک عامل احراز هویت استفاده می‌کنید، می‌توانید یک کلید عمومی را نیز در اینجا مشخص کنید (در قالب RFC 4716 یا OpenSSH)، تا مشخص شود از کدام کلیدهای عامل باید استفاده گردد.

تلاشی برای استفاده از عامل احراز هویت جهت احراز هویت محلی انجام نمی‌دهد. (این مورد روی فوروارد عامل تأثیری ندارد.)
امکان استفاده از عامل احراز هویت را فراهم می‌کند. (این گزینه تنها برای نادیده گرفتن تنظیمات ثبت‌شده در یک نشست ذخیره‌شده لازم است.)
اتصال را از هر کارساز SSH که بدون درخواست هرگونه گذرواژه، امضا یا توکن احراز هویت را بپذیرد قطع می‌کند. (ممکن است بخواهید این گزینه را برای کارسازی که همواره انتظار دارید شما را اعتبارسنجی کند فعال کنید؛ به عنوان نمونه جهت اطمینان از اینکه عبارت عبور (passphrase) فایل کلید خود را ناخواسته در یک کارساز به خطر افتاده که اعلان عبارت عبور PuTTY را جعل کرده وارد نکنید.)
یک کلید عمومی میزبان قابل قبول را مشخص می‌کند. این گزینه می‌تواند چندین بار مشخص شود؛ هر کلید می‌تواند یک اثر انگشت (SHA256:AbCdE...، 99:aa:bb:... و غیره) یا یک بلوک دودویی (blob) کدگذاری‌شده با base64 در قالب یک‌خطی OpenSSH باشد.

مشخص کردن این گزینه، مدیریت خودکار کلیدهای میزبان را لغو می‌کند؛ تنها کلید(های) مشخص‌شده در خط فرمان پذیرفته خواهند شد (مگر اینکه یک نشست ذخیره‌شده نیز کلیدهای میزبان را لغو کرده باشد که در این صورت به آن‌ها افزوده می‌شود) و در حافظه موقت (cache) کلیدهای میزبان چیزی نوشته نخواهد شد.

پارامترهای پیکربندی پورت سریال را در حالت -serial مشخص می‌کند. مقدار configuration-string باید فهرستی از پارامترهای پیکربندی باشد که با کاما از هم جدا شده‌اند، به شرح زیر:
•
هر تک‌رقم از 5 تا 9 تعداد بیت‌های داده (data bits) را تنظیم می‌کند.
•
مقادیر «1»، «1.5» یا «2» تعداد بیت‌های توقف (stop bits) را تنظیم می‌کنند.
•
هر رشته عددی دیگر به عنوان نرخ باود (baud rate) تفسیر می‌شود.
•
یک حرف کوچک انگلیسی توازن (parity) را مشخص می‌کند: «n» برای none (هیچ)، «o» برای odd (فرد)، «e» برای even (زوج)، «m» برای mark و «s» برای space.
•
یک حرف بزرگ انگلیسی کنترل جریان (flow control) را مشخص می‌کند: «N» برای none (هیچ)، «X» برای XON/XOFF، «R» برای RTS/CTS و «D» برای DSR/DTR.

نشست‌های ذخیره‌شده در زیرپوشه .putty/sessions درون دایرکتوری خانگی شما ذخیره می‌شوند.

برای اطلاعات بیشتر درباره PuTTY، احتمالاً بهترین کار مراجعه به دفترچه راهنما در وبگاه زیر است:

https://www.chiark.greenend.org.uk/~sgtatham/putty

این صفحه راهنما چندان کامل نیست.

2004‐03‐24 PuTTY tool suite