نام (NAME)

pulse-daemon.conf - فایل پیکربندی دیمن PulseAudio

خلاصه دستور (SYNOPSIS)

~/.config/pulse/daemon.conf

~/.config/pulse/daemon.conf.d/*.conf

/etc/pulse/daemon.conf

/etc/pulse/daemon.conf.d/*.conf

توضیحات (DESCRIPTION)

کارساز صوتی PulseAudio هنگام راه‌اندازی، دستورالعمل‌های پیکربندی را از یک فایل پیکربندی می‌خواند. اگر فایل ویژه کاربر در مسیر ~/.config/pulse/daemon.conf وجود داشته باشد، از آن استفاده می‌شود؛ در غیر این صورت فایل پیکربندی سیستم /etc/pulse/daemon.conf به کار می‌رود. علاوه بر این فایل‌های اصلی، دستورالعمل‌های پیکربندی را می‌توان در فایل‌های موجود در دایرکتوری‌های ~/.config/pulse/daemon.conf.d/ و /etc/pulse/daemon.conf.d/ نیز قرار داد. این فایل‌ها باید دارای پسوند نام فایل .conf باشند، اما نام آن‌ها به غیر از این آزادانه قابل انتخاب است. فایل‌های موجود در daemon.conf.d به ترتیب حروف الفبا پردازش می‌شوند. در صورتی که گزینه‌ای یکسان در چندین فایل تنظیم شده باشد، آخرین فایلی که آن گزینه را تعیین کرده است، بر فایل‌های پیشین اولویت دارد. فایل اصلی daemon.conf ابتدا پردازش می‌شود، بنابراین گزینه‌های تنظیم‌شده در فایل‌های زیرمجموعه daemon.conf.d، فایل اصلی را بازنویسی (override) می‌کنند.

لطفاً توجه داشته باشید که این کارساز هنگام راه‌اندازی، یک اسکریپت پیکربندی را نیز می‌خواند. default.pa(5) را ببینید.

فایل پیکربندی مجموعه‌ای ساده از تعریف متغیرها است. اگر مفسر فایل پیکربندی با نویسه‌های ; یا # مواجه شود، باقی خط را تا پایان نادیده می‌گیرد.

برای تنظیماتی که یک آرگومان بولی (boolean) می‌پذیرند، مقادیر true، yes، on و 1 هم‌ارز یکدیگر بوده و به همین ترتیب مقادیر false، no، off و 0 نیز معادل هم هستند.

دستورالعمل‌های عمومی (GENERAL DIRECTIVES)

daemonize= اجرای برنامه به عنوان دیمن پس از راه‌اندازی. یک مقدار بولی می‌پذیرد و پیش‌فرض آن no است. گزینه خط فرمان --daemonize اولویت دارد.

fail= عدم موفقیت در راه‌اندازی در صورت بروز خطا در هر یک از دستورالعمل‌های اسکریپت پیکربندی default.pa. یک آرگومان بولی می‌پذیرد و مقدار پیش‌فرض آن yes است. گزینه خط فرمان --fail اولویت دارد.

allow-module-loading= مجاز بودن یا نبودن بارگذاری ماژول پس از راه‌اندازی. این یک ویژگی امنیتی است که در صورت غیرفعال بودن اطمینان حاصل می‌کند هیچ ماژول دیگری پس از تکمیل راه‌اندازی در کارساز PulseAudio بارگذاری نخواهد شد. توصیه می‌شود هنگام فعال بودن system-instance این گزینه غیرفعال شود. لطفاً توجه داشته باشید که برخی ویژگی‌ها مانند پشتیبانی از اتصال گرم خودکار (automatic hot-plug) در صورت فعال بودن این گزینه کار نخواهند کرد. یک آرگومان بولی می‌پذیرد و پیش‌فرض آن yes است. گزینه خط فرمان --disallow-module-loading اولویت دارد.

allow-exit= مجاز بودن یا نبودن خروج بنا به درخواست کاربر. مقدار پیش‌فرض yes است.

resample-method= الگوریتم بازنمونه‌برداری (resampling) مورد استفاده. یکی از مقادیر src-sinc-best-quality، src-sinc-medium-quality، src-sinc-fastest، src-zero-order-hold، src-linear، trivial، speex-float-N، speex-fixed-N، ffmpeg، soxr-mq، soxr-hq یا soxr-vhq را به کار ببرید. برای توضیحات به ترتیب درباره روش‌های مختلف src- و speex- به مستندات libsamplerate و speex مراجعه کنید. روش trivial ابتدایی‌ترین الگوریتم پیاده‌سازی‌شده است؛ اگر با محدودیت پردازنده مواجه هستید استفاده از آن را در نظر بگیرید، هرچند بدترین کیفیت را در میان تمام روش‌ها دارد. بازنمونه‌بردارهای Speex یک مقدار عددی صحیح کیفیت در بازه 0..10 (بد...خوب) می‌پذیرند. آن‌ها در دو نوع وجود دارند: fixed (نقطه ثابت) و float (نقطه شناور). نوع اول از اعداد ممیز ثابت استفاده می‌کند و نوع دوم متکی بر اعداد ممیز شناور است. در بیشتر پردازنده‌های دسکتاپ، بازنمونه‌بردار ممیز شناور بسیار سریع‌تر است و کیفیت اندکی بهتری را نیز ارائه می‌دهد. روش‌های خانواده soxr مبتنی بر libsoxr هستند که یک کتابخانه بازنمونه‌برداری از ابزار پردازش صدای SoX است. گونه mq در میان این سه بهترین کارایی را دارد. گونه hq پردازش سنگین‌تری نیاز دارد و به گفته توسعه‌دهندگان SoX، بهترین گزینه برای صدای تا ۱۶ بیت در هر نمونه در نظر گرفته می‌شود. گونه vhq دقت بیشتری نسبت به hq دارد و برای نمونه‌های بزرگتر مناسب‌تر است. بازنمونه‌بردارهای Soxr معمولاً در مقایسه با سایر بازنمونه‌بردارها مانند speex، کیفیت بهتری را با مصرف پردازنده کمتر ارائه می‌دهند. نکته منفی آن‌ها این است که می‌توانند تاخیر قابل‌توجهی به خروجی بیفزایند (معمولاً تا حدود ۲۰ میلی‌ثانیه، و در موارد نادر بیشتر). خروجی dump-resample-methods را برای فهرست کاملی از تمام بازنمونه‌بردارهای موجود بررسی کنید. مقدار پیش‌فرض speex-float-1 است. گزینه خط فرمان --resample-method اولویت دارد. توجه داشته باشید که برخی ماژول‌ها بازنمونه‌بردار مورد استفاده را بازنویسی می‌کنند یا اجازه بازنویسی آن را می‌دهند.

avoid-resampling= در صورت تنظیم، تلاش می‌کند دستگاه را طوری پیکربندی کند که از بازنمونه‌برداری پرهیز شود. این تنها در دستگاه‌هایی عمل می‌کند که از پیکربندی مجدد نرخ نمونه‌برداری پشتیبانی کنند، و زمانی که هیچ جریان دیگری در حال پخش یا ضبط صدا نباشد. همچنین دستگاه روی نرخی کمتر از نرخ‌های نمونه‌برداری پیش‌فرض و متناوب پیکربندی نخواهد شد.

enable-remixing= در صورت غیرفعال بودن، کانال‌ها را هرگز به نگاشت‌های کانال متفاوت بالا‌میکس یا پایین‌میکس نمی‌کند. در عوض، تنها یک تطبیق ساده مبتنی بر نام انجام می‌دهد. مقدار پیش‌فرض yes است. هیچ مورد کاربرد معتبری برای تنظیم این گزینه روی no شناخته نشده است، از این رو این گزینه منسوخ شده و ممکن است در نسخه‌های آینده PulseAudio حذف شود.

remixing-use-all-sink-channels= در صورت فعال بودن، هنگام ریمیکس از تمام کانال‌های سینک (مقصد) استفاده می‌کند. در غیر این صورت، ریمیکس به حداقل مجموعه کانال‌های سینک مورد نیاز برای بازتولید تمام کانال‌های منبع انجام می‌شود. (این گزینه بر ریمیکس LFE بی‌تأثیر است.) مقدار پیش‌فرض yes است.

enable-lfe-remixing= روشی برای تنظیم همزمان گزینه‌های remixing-produce-lfe و remixing-consume-lfe روی یک مقدار یکسان. این گزینه تنها برای سازگاری با گذشته وجود دارد و ممکن است در نسخه‌های آینده PulseAudio حذف شود.

remixing-produce-lfe= در صورت فعال بودن و چنانچه ورودی سینک فاقد کانال LFE (ساب‌ووفر) باشد، کانال LFE خروجی را به صورت میانگین فیلتر پایین‌گذر شده (اگر lfe-crossover-freq صفر نباشد) از تمام کانال‌های ورودی سنتز می‌کند. همچنین هنگامی که lfe-crossover-freq صفر نباشد، حین تولید خروجی مصنوعی LFE فرکانس‌های پایین را از سایر کانال‌ها فیلتر می‌کند. در صورت غیرفعال بودن، کانال LFE خروجی تنها زمانی سیگنال دریافت خواهد کرد که کانال LFE ورودی نیز موجود باشد. پیش‌فرض no است.

remixing-consume-lfe= در صورت فعال بودن و در صورتی که سینک فاقد کانال LFE باشد، کانال LFE ورودی (در صورت وجود) را به سایر کانال‌ها هدایت می‌کند. در صورت غیرفعال بودن، کانال LFE ورودی بدون استفاده باقی می‌ماند مگر اینکه سینک نیز دارای کانال LFE باشد. پیش‌فرض no است.

lfe-crossover-freq= فرکانس کراس‌اوور (بر حسب هرتز) برای فیلتر LFE. برای غیرفعال کردن فیلتر LFE آن را روی 0 تنظیم کنید. پیش‌فرض 0 است.

use-pid-file= ایجاد یک فایل PID در دایرکتوری زمان اجرا ($XDG_RUNTIME_DIR/pulse/pid). در صورت فعال بودن این گزینه، می‌توانید از دستوراتی مانند --kill یا --check استفاده کنید. اگر قصد دارید بیش از یک فرایند PulseAudio برای هر کاربر اجرا کنید، بهتر است این گزینه را غیرفعال کنید زیرا به طور مؤثر اجرای چند نمونه همزمان را غیرفعال می‌سازد. یک آرگومان بولی می‌پذیرد و پیش‌فرض آن yes است. گزینه خط فرمان --use-pid-file اولویت دارد.

cpu-limit= در صورت غیرفعال بودن، محدودکننده بار پردازنده را نصب نمی‌کند، حتی در بسترهایی که از آن پشتیبانی می‌شود. این گزینه هنگام اشکال‌زدایی یا پروفایل کردن PulseAudio برای غیرفعال‌سازی سیگنال‌های مزاحم SIGXCPU مفید است. یک آرگومان بولی می‌پذیرد و پیش‌فرض آن no است. آرگومان خط فرمان --no-cpu-limit اولویت دارد.

system-instance= اجرای دیمن به عنوان یک نمونه سراسری در کل سیستم، که نیازمند دسترسی‌های ریشه (root) است. یک آرگومان بولی می‌پذیرد و پیش‌فرض آن no است. آرگومان خط فرمان --system اولویت دارد.

local-server-type= لطفاً اگر مجبور نیستید از این گزینه استفاده نکنید! این گزینه در حال حاضر تنها زمانی مفید است که بخواهید کلاینت‌های D-Bus از یک کارساز راه دور استفاده کنند. این گزینه ممکن است در نسخه‌های آینده حذف شود. اگر فقط می‌خواهید PulseAudio را در حالت سیستمی اجرا کنید، از گزینه system-instance استفاده نمایید. این گزینه یکی از مقادیر user، system یا none را به عنوان آرگومان می‌پذیرد. این گزینه در واقع تکرار گزینه system-instance است. تفاوت در گزینه none است که هنگام تمایل به استفاده از یک کارساز راه دور با کلاینت‌های D-Bus کاربرد دارد. اگر هم این گزینه و هم system-instance تعریف شده باشند، این گزینه اولویت خواهد داشت. مقدار پیش‌فرض برابر با همان مقداری است که برای system-instance تنظیم شده است.

enable-shm= فعال‌سازی انتقال داده از طریق حافظه مشترک POSIX یا memfd. یک آرگومان بولی می‌پذیرد و پیش‌فرض آن yes است. آرگومان خط فرمان --disable-shm اولویت دارد.

enable-memfd= فعال‌سازی حافظه مشترک memfd. یک آرگومان بولی می‌پذیرد و پیش‌فرض آن yes است.

shm-size-bytes= اندازه بخش حافظه مشترک را برای دیمن بر حسب بایت تعیین می‌کند. در صورت عدم تعیین یا تنظیم روی 0، به مقدار پیش‌فرض وابسته به سیستم، معمولاً ۶۴ مبی‌بایت (MiB) بازمی‌گردد. لطفاً توجه داشته باشید که معمولاً نیازی به تغییر این مقدار نیست، مگر اینکه کرنل سیستم‌عاملی را اجرا کنید که بیش‌تخصیص حافظه (memory overcommit) را انجام نمی‌دهد.

lock-memory= تمام فرایند PulseAudio را در حافظه قفل می‌کند. اگرچه این کار همراه با زمان‌بندی بی‌درنگ (real-time) می‌تواند ایمنی در برابر قطع صدا (drop-out) را افزایش دهد، اما حافظه زیادی را از سایر فرایندها سلب کرده و در نتیجه ممکن است سرعت سیستم شما را به طور چشمگیری کاهش دهد. مقدار پیش‌فرض no است.

flat-volumes= فعال‌سازی بلندی صدای یکدست (flat volumes)؛ به این معنا که در صورت امکان، حجم صدای سینک برابر با حداکثر حجم صدای ورودی‌های متصل به آن قرار گیرد. یک آرگومان بولی می‌پذیرد و پیش‌فرض آن no است.

rescue-streams= فعال‌سازی نجات جریان‌ها (streams) در صورتی که سینک یا منبع مورد استفاده در دسترس نباشد. یک آرگومان بولی می‌پذیرد. اگر روی yes تنظیم شود، pulseaudio تلاش خواهد کرد جریان‌ها را از سینک یا منبعی که از دسترس خارج شده به سینک یا منبع پیش‌فرض منتقل کند. اگر روی no تنظیم شود، در صورت ناپدید شدن سینک یا منبع مربوطه، جریان‌ها متوقف خواهند شد. مقدار پیش‌فرض yes است.

زمان‌بندی (SCHEDULING)

high-priority= تغییر اولویت (renice) دیمن پس از راه‌اندازی برای تبدیل شدن به یک فرایند با اولویت بالا. اگر حین پخش با قطع صدا مواجه می‌شوید، این کار ایده خوبی است. با این حال، این ویژگی یک مسئله امنیتی خاص است، زیرا تنها زمانی کار می‌کند که با SUID root اجرا شده یا از RLIMIT_NICE استفاده شود. دسترسی root بلافاصله پس از کسب سطح nice در هنگام راه‌اندازی رها می‌شود، بنابراین احتمالاً ایمن است. برای اطلاعات بیشتر pulseaudio(1) را ببینید. یک آرگومان بولی می‌پذیرد و مقدار پیش‌فرض yes است. گزینه خط فرمان --high-priority اولویت دارد.

realtime-scheduling= تلاش برای دریافت زمان‌بندی SCHED_FIFO برای ریسمان‌های ورودی/خروجی (IO). همان نگرانی‌های امنیتی که در بالا ذکر شد در اینجا نیز صدق می‌کند. با این حال، اگر PulseAudio وارد یک حلقه بی‌نهایت شود، زمان‌بندی بی‌درنگ باعث قفل شدن سیستم خواهد شد. بنابراین زمان‌بندی بی‌درنگ فعلاً تنها باید روی سیستم‌های مورد اعتماد فعال شود. لطفاً توجه داشته باشید که تنها ریسمان‌های IO مربوط به PulseAudio به صورت بی‌درنگ تنظیم می‌شوند. ریسمان کنترل‌کننده همچنان یک ریسمان با زمان‌بندی عادی باقی می‌ماند. بنابراین فعال‌سازی گزینه اولویت بالا مستقل از این مورد است. برای اطلاعات بیشتر pulseaudio(1) را ببینید. یک آرگومان بولی می‌پذیرد و پیش‌فرض آن yes است. گزینه خط فرمان --realtime اولویت دارد.

realtime-priority= اولویت بی‌درنگ دریافتی در صورت فعال بودن realtime-scheduling. نکته: JACK به طور پیش‌فرض از ۱۰، و برای کلاینت‌ها از ۹ استفاده می‌کند. بنابراین توصیه می‌شود اولویت‌های بی‌درنگ PulseAudio کمتر انتخاب شوند. برخی ریسمان‌های PulseAudio ممکن است اولویتی کمی کمتر یا بیشتر از مقدار تعیین‌شده انتخاب کنند. پیش‌فرض 5 است.

nice-level= سطح nice دریافتی برای دیمن در صورت فعال بودن high-priority. نکته: در برخی توزیع‌ها X11 به طور پیش‌فرض از -10 استفاده می‌کند. پیش‌فرض -11 است.

زمان‌های بیکاری (IDLE TIMES)

exit-idle-time= خاتمه دادن به دیمن پس از خروج آخرین کلاینت و سپری شدن این مدت زمان بر حسب ثانیه. برای غیرفعال کردن این ویژگی از یک مقدار منفی استفاده کنید. پیش‌فرض 20 است. گزینه خط فرمان --exit-idle-time اولویت دارد.

هنگامی که PulseAudio در حالت ویژه کاربر اجرا شده و یک نشست ورود (login session) را شناسایی کند، هر مقدار مثبتی به 0 بازنشانی می‌شود تا PulseAudio بلافاصله پس از خروج کاربر از حساب خاتمه یابد. بنابراین، یک مقدار مثبت تنها در محیط‌هایی اثرگذار است که هیچ پشتیبانی از ردیابی نشست ورود وجود نداشته باشد (یا اگر کاربر بدون ایجاد یک نشست وارد شده باشد، که با نام lingering شناخته می‌شود). همچنان می‌توان از یک مقدار منفی برای غیرفعال کردن هرگونه خروج خودکار استفاده کرد.

هنگامی که PulseAudio در حالت سراسری سیستم اجرا می‌شود، خروج خودکار همیشه غیرفعال است، بنابراین این گزینه کاری انجام نمی‌دهد.

scache-idle-time= تخلیه مدخل‌های حافظه پنهان نمونه صوتی که به صورت خودکار بارگذاری شده‌اند، پس از بیکار ماندن به این مدت زمان بر حسب ثانیه. پیش‌فرض 20 است. گزینه خط فرمان --scache-idle-time اولویت دارد.

مسیرها (PATHS)

dl-search-path= مسیری که اشیاء مشترک پویا (DSOها/پلاگین‌ها) در آن جستجو می‌شوند. می‌توانید چندین مسیر را که با دونقطه (:) از هم جدا شده‌اند مشخص کنید. مسیر پیش‌فرض به تنظیمات زمان کامپایل بستگی دارد. گزینه خط فرمان --dl-search-path اولویت دارد.

default-script-file= فایل اسکریپت پیکربندی پیش‌فرض برای بارگذاری. برای عدم بارگذاری فایل اسکریپت پیش‌فرض، یک رشته خالی مشخص کنید. رفتار پیش‌فرض این است که ~/.config/pulse/default.pa بارگذاری شود و در صورتی که این فایل وجود نداشته باشد، به نسخه نصب‌شده سراسری سیستم یعنی /etc/pulse/default.pa رجوع شود. در صورت اجرا در حالت سراسری سیستم، فایل /etc/pulse/system.pa به جای آن استفاده می‌شود. اگر -n در خط فرمان ارسال شده باشد یا default-script-file= غیرفعال شده باشد، از اسکریپت پیکربندی پیش‌فرض صرف‌نظر می‌شود.

load-default-script-file= بارگذاری فایل اسکریپت پیکربندی پیش‌فرض همان‌طور که در default-script-file= مشخص شده است. مقدار پیش‌فرض yes است.

ثبت گزارش (LOGGING)

log-target= مقصد پیش‌فرض گزارش‌ها. از یکی از مقادیر stderr، syslog، journal (اختیاری)، auto، file:PATH یا newfile:PATH استفاده کنید. در سیستم‌های سنتی، auto معادل syslog است. در سیستم‌های مجهز به systemd، در صورتی که daemonize فعال باشد auto معادل journal و در غیر این صورت معادل stderr خواهد بود. در صورت تنظیم روی file:PATH، ثبت وقایع به فایلی که با PATH مشخص شده هدایت می‌شود. newfile:PATH از سایر جهات همانند file:PATH است، با این تفاوت که روی فایل‌های موجود هرگز رونویسی نمی‌شود؛ اگر فایل مشخص‌شده از قبل وجود داشته باشد، پسوندی به نام فایل افزوده می‌شود تا از رونویسی جلوگیری شود. مقدار پیش‌فرض auto است. گزینه خط فرمان --log-target اولویت دارد.

log-level= سطح گزارش، یکی از مقادیر debug، info، notice، warning، error. پیام‌های گزارش با سطح کمتر از مقدار مشخص‌شده در اینجا ثبت نمی‌شوند. پیش‌فرض notice است. گزینه خط فرمان --log-level اولویت دارد. گزینه خط فرمان -v ممکن است این تنظیم را تغییر دهد.

log-meta= همراه با هر پیام ثبت‌شده، مکان کدی که پیام از آن ایجاد شده است را نیز گزارش می‌کند. پیش‌فرض no است.

log-time= همراه با هر پیام گزارش‌شده، زمان نسبی سپری‌شده از هنگام راه‌اندازی را ثبت می‌کند. پیش‌فرض no است.

log-backtrace= زمانی که بزرگتر از 0 باشد، همراه با هر پیام گزارش‌شده، ردگیری پشته کد (stack trace) را تا تعداد فریم‌های مشخص‌شده پشته ثبت می‌کند. پیش‌فرض 0 است.

محدودیت‌های منابع (RESOURCE LIMITS)

برای اطلاعات بیشتر getrlimit(2) را ببینید. اگر PulseAudio نباید محدودیت منبع را تغییر دهد، آن را روی -1 قرار دهید. همه محدودیت‌های منابع در تمام سیستم‌های عامل در دسترس نیستند.

rlimit-as مقدار پیش‌فرض -1 است.

rlimit-rss مقدار پیش‌فرض -1 است.

rlimit-core مقدار پیش‌فرض -1 است.

rlimit-data مقدار پیش‌فرض -1 است.

rlimit-fsize مقدار پیش‌فرض -1 است.

rlimit-nofile مقدار پیش‌فرض 256 است.

rlimit-stack مقدار پیش‌فرض -1 است.

rlimit-nproc مقدار پیش‌فرض -1 است.

rlimit-locks مقدار پیش‌فرض -1 است.

rlimit-sigpending مقدار پیش‌فرض -1 است.

rlimit-msgqueue مقدار پیش‌فرض -1 است.

rlimit-memlock مقدار پیش‌فرض ۱۶ کیبی‌بایت (KiB) است. لطفاً توجه داشته باشید که کتابخانه‌های کلاینت JACK ممکن است به حافظه قفل‌شده بیشتری نیاز داشته باشند.

rlimit-nice مقدار پیش‌فرض 31 است. لطفاً اطمینان حاصل کنید در صورت فعال بودن high-priority، سطح nice پیش‌فرض پیکربندی‌شده با nice-level در این محدودیت منبع جای می‌گیرد.

rlimit-rtprio مقدار پیش‌فرض 9 است. لطفاً اطمینان حاصل کنید در صورت فعال بودن realtime-scheduling، سطح اولویت بی‌درنگ پیش‌فرض پیکربندی‌شده با realtime-priority= در این محدودیت منبع بگنجد. کتابخانه‌های کلاینت JACK به طور پیش‌فرض نیازمند اولویت بی‌درنگ 9 هستند.

rlimit-rttime مقدار پیش‌فرض 1000000 است.

تنظیمات پیش‌فرض دستگاه (DEFAULT DEVICE SETTINGS)

اکثر درایورها تلاش می‌کنند دستگاه صوتی را با این تنظیمات باز کنند و در صورت عدم موفقیت، به تنظیمات پایین‌تر برگردند. تنظیمات پیش‌فرض کیفیت CD است: ۱۶ بیت اندیان بومی (native endian)، ۲ کانال و نمونه‌برداری ۴۴۱۰۰ هرتز.

default-sample-format= فرمت نمونه‌برداری پیش‌فرض. برای مقادیر ممکن نشانی https://www.freedesktop.org/wiki/Software/PulseAudio/Documentation/User/SupportedAudioFormats را ببینید.

default-sample-rate= فرکانس نمونه‌برداری پیش‌فرض.

default-sample-channels تعداد کانال‌های پیش‌فرض.

default-channel-map نگاشت کانال پیش‌فرض.

alternate-sample-rate فرکانس نمونه‌برداری جایگزین. سینک‌ها و منابع یا از مقدار default-sample-rate یا از این مقدار متناوب استفاده خواهند کرد، معمولاً ۴۴.۱ یا ۴۸ کیلوهرتز. جابه‌جایی بین مقادیر پیش‌فرض و متناوب تنها زمانی فعال است که سینک‌ها/منابع معلق (suspended) باشند. این گزینه در حالت عبور مستقیم (passthrough) که در آن نرخ جریان صوتی به کار گرفته می‌شود، نادیده گرفته خواهد شد. اگر مقداری برابر با نرخ نمونه‌برداری پیش‌فرض تعیین شود، این ویژگی غیرفعال می‌گردد.

تنظیمات پیش‌فرض قطعه‌ها (DEFAULT FRAGMENT SETTINGS)

برخی درایورهای سخت‌افزاری نیاز دارند که بافر پخش سخت‌افزار به چندین قطعه (fragment) تقسیم شود. تغییر این معیارهای بافر برای سیستم‌هایی با تأخیر زمان‌بندی بالا امکان‌پذیر است. همه مقادیر ممکنی که می‌توان در اینجا پیکربندی کرد در تمام سخت‌افزارها در دسترس نیستند. درایور نزدیک‌ترین تنظیم پشتیبانی‌شده را پیدا خواهد کرد. درایورهای مدرن که از زمان‌بندی مبتنی بر تایمر پشتیبانی می‌کنند این گزینه‌ها را نادیده می‌گیرند.

default-fragments= تعداد قطعه‌های پیش‌فرض. مقدار پیش‌فرض 4 است.

default-fragment-size-msec= مدت زمان یک قطعه واحد. مقدار پیش‌فرض 25 میلی‌ثانیه است (یعنی کل بافر ۱۰۰ میلی‌ثانیه خواهد بود).

تنظیمات پیش‌فرض حجم صدای به تعویق افتاده (DEFAULT DEFERRED VOLUME SETTINGS)

با فعال بودن ویژگی حجم صدای یکدست (flat volume)، حجم صدای سخت‌افزاری (HW) سینک روی سطحی برابر با بالاترین حجم صدای جریان ورودی تنظیم می‌شود. برای هر جریان دیگری (با حجم کمتر) تنظیم مناسب در سطح نرم‌افزار (SW) اعمال می‌شود تا به سطح کلی مناسب برسد. متأسفانه تغییرات میکسر سخت‌افزاری نمی‌تواند به طور دقیق زمان‌بندی شود و از این رو این تغییر حجم صدا گاهی اوقات می‌تواند باعث شود صدای خروجی حاصل برای لحظه‌ای بیش از حد بلند یا خیلی آرام شود. بنابراین برای اطمینان از اینکه حجم‌های صدای نرم‌افزاری و سخت‌افزاری همزمان و بدون هیچ‌گونه اختلالی اعمال می‌شوند، اعمال آن‌ها باید همگام‌سازی گردد. پیاده‌سازی سینک باید از حجم‌های به تعویق افتاده (deferred volumes) پشتیبانی کند. پارامترهای زیر می‌توانند برای بهینه‌سازی این فرآیند به کار روند.

enable-deferred-volume= فعال‌سازی حجم صدای به تعویق افتاده برای سینک‌هایی که از آن پشتیبانی می‌کنند. این ویژگی به طور پیش‌فرض فعال است.

deferred-volume-safety-margin-usec= میزان زمان (بر حسب میکروثانیه) که طی آن افزایش حجم صدای سخت‌افزاری به تأخیر می‌افتد و کاهش حجم صدای سخت‌افزاری به جلو انداخته می‌شود. پیش‌فرض 8000 میکروثانیه است.

deferred-volume-extra-delay-usec= میزان زمان (بر حسب میکروثانیه) که طی آن تغییرات حجم صدای سخت‌افزاری به تأخیر می‌افتد. مقادیر منفی نیز مجاز هستند. پیش‌فرض 0 است.

نویسندگان (AUTHORS)

توسعه‌دهندگان PulseAudio <pulseaudio-discuss (at) lists (dot) freedesktop (dot) org>؛ PulseAudio از نشانی http://pulseaudio.org در دسترس است.

همچنین ببینید (SEE ALSO)

pulse-client.conf(5), default.pa(5), pulseaudio(1), pacmd(1)