PLOTFONT(1) GNU Plotting Utilities PLOTFONT(1)

plotfont - تولید نقشه نویسه‌های فونت‌های پشتیبانی‌شده توسط ابزارهای رسم

plotfont [ options ] fonts

دستور plotfont یک نقشه نویسه (character map) برای هر فونتی که توسط ابزارهای رسم پشتیبانی می‌شود تولید می‌کند؛ این ابزارها شامل graph(1)، plot(1)، pic2plot(1)، tek2plot(1) و کتابخانه صدور گرافیک دوبعدی GNU libplot هستند (ببینید: plot(3)). این‌که چه فونت‌هایی پشتیبانی می‌شوند به قالب خروجی بستگی دارد که توسط گزینه -T مشخص می‌شود. فهرستی از فونت‌های موجود در هر قالب خروجی مشخص را می‌توان با گزینه --help-fonts به‌دست آورد (پایین‌تر را ببینید).

نقشه یا نقشه‌های نویسه با قالب مشخص‌شده در خروجی استاندارد نوشته خواهند شد. به عنوان مثال، فونت Times-Roman هنگام تولید خروجی Postscript در دسترس است. دستور plotfont -T ps Times-Roman > charmap.ps یک نقشه نویسه از فونت Times-Roman در قالب Postscript ایجاد می‌کند که می‌توان آن را با ویرایشگر ترسیمی idraw(1) مشاهده یا ویرایش کرد. فونت Times-Roman همچنین هنگام تولید خروجی Fig در دسترس است که می‌توان آن را با ویرایشگر ترسیمی xfig(1) مشاهده یا ویرایش کرد. دستور plotfont -T fig Times-Roman > charmap.fig همان نقشه نویسه را اما در قالب Fig به‌جای قالب Postscript ایجاد خواهد کرد.

به عنوان مثالی دیگر، فونت Univers هنگام تولید خروجی PCL 5 در دسترس است. دستور plotfont -T pcl Univers > charmap.pcl یک نقشه نویسه از فونت Univers در قالب PCL 5 تولید می‌کند.

هنگام تولید خروجی برای سامانه پنجره X (یعنی برای یک پنجره بازشونده)، هر فونت مقیاس‌پذیر سامانه پنجره X که دارای نام XLFD (یعنی توصیف فونت منطقی X یا X Logical Font Description) باشد پشتیبانی می‌شود. به عنوان مثال، دستور plotfont -T X utopia-medium-r-normal پنجره‌ای را باز کرده و نقشه نویسه‌ای از فونت Utopia-Regular رسم می‌کند. عبارت "utopia-medium-r-normal" نگارش کوتاه‌شده‌ای از نام XLFD فونت Utopia-Regular است. فونت Utopia-Regular در اغلب نمایشگرهای سامانه پنجره X در دسترس است.


انتخاب type به عنوان قالب خروجی. این مقدار می‌تواند "X"،‏ "png"،‏ "pnm"،‏ "gif"،‏ "svg"،‏ "ai"،‏ "ps"،‏ "cgm"،‏ "fig"،‏ "pcl"،‏ "hpgl"،‏ "regis"،‏ "tek" یا "meta" (پیش‌فرض) باشد. این موارد به ترتیب به این موارد اشاره دارند: سامانه پنجره X، قالب PNG (گرافیک شبکه‌ای قابل حمل)، قالب anymap قابل حمل (شامل PBM/PGM/PPM)، قالب pseudo-GIF که از کدگذاری LZW استفاده نمی‌کند، قالب جدید برداری مقیاس‌پذیر مبتنی بر XML یا SVG، قالب مورد استفاده در Adobe Illustrator، Postscript یا Encapsulated Postscript (EPS) که می‌توان آن را با idraw(1) ویرایش کرد، قالب CGM (به‌طور پیش‌فرض منطبق بر نمایه WebCGM)، قالب استفاده‌شده توسط ویرایشگر ترسیمی xfig(1)، زبان چاپگر Hewlett-Packard PCL 5، زبان گرافیکی Hewlett-Packard Graphics Language یا HPGL، قالب گرافیکی ReGIS (که می‌تواند توسط شبیه‌ساز ترمینال dxterm(1) یا ترمینال‌های VT330 یا VT340 نمایش داده شود)، قالب Tektronix (که می‌تواند توسط شبیه‌ساز ترمینال xterm(1) نمایش داده شود)، و خود قالب متاملفه مستقل از دستگاه گنو (GNU metafile). مگر اینکه type برابر "X" باشد، یک فایل خروجی تولید شده و در خروجی استاندارد نوشته می‌شود.
فایل‌های با قالب PNG،‏ PNM،‏ pseudo-GIF،‏ AI یا Fig تنها شامل یک صفحه گرافیکی هستند. بنابراین اگر از گزینه -T png، گزینه -T pnm، گزینه -T gif، گزینه -T ai یا گزینه -T fig استفاده شود، فایل خروجی تنها شامل نقشه نویسه برای نخستین فونت مشخص‌شده خواهد بود.
فهرست فونت‌های موجود در هر قالب خروجی مشخص را می‌توان با گزینه --help-fonts به‌دست آورد (پایین‌تر را ببینید). اگر فونت درخواستی در دسترس نباشد، یک فونت پیش‌فرض جایگزین آن خواهد شد. فونت پیش‌فرض برای "X"،‏ "svg"،‏ "ai"،‏ "ps"،‏ "cgm" و "fig" برابر "Helvetica"، برای "pcl" برابر "Univers" و برای "png"،‏ "pnm"،‏ "gif"،‏ "hpgl"،‏ "regis"،‏ "tek" و "meta" برابر "HersheySerif" است.
-1

تولید نقشه نویسه برای نیمه پایینی هر فونت مشخص‌شده. این حالت پیش‌فرض است.
-2

تولید نقشه نویسه برای نیمه بالایی هر فونت مشخص‌شده.

شماره‌گذاری نویسه‌ها در مبنای هشت (اکتال) به‌جای مبنای ده (پیش‌فرض).

شماره‌گذاری نویسه‌ها در مبنای شانزده (هگزادسیمال) به‌جای مبنای ده (پیش‌فرض).
احاطه کردن هر نویسه با یک کادر برای نمایش حدود آن به چپ و راست. حالت پیش‌فرض انجام ندادن این کار است.

تولید یک نقشه نویسه برای سطر row از یک فونت ژاپنی که بر اساس استاندارد JIS X0208 مرتب شده است. تنها فونتی از این نوع که در حال حاضر موجود است فونت HersheyEUC [کد یونیکس گسترش‌یافته] است. در صورت استفاده، این گزینه بر گزینه‌های -1 و -2 حاکم خواهد شد. سطرهای معتبر 1...94 هستند. در استاندارد JIS X0208، نویسه‌های رومی در سطر ۳ و نویسه‌های هجایی ژاپنی (هیراگانا و کاتاکانا) در سطرهای ۴ و ۵ قرار دارند. نویسه‌های یونانی و سیریلیک در سطرهای ۶ و ۷ قرار دارند. نویسه‌های اندیشه‌نگاشت ژاپنی (کانجی) در سطرهای 16...84 قرار دارند.
تنظیم رنگ مورد استفاده برای پس‌زمینه به name. این گزینه فقط برای موارد زیر کاربرد دارد: plotfont -T X، plotfont -T png، plotfont -T pnm، plotfont -T gif، plotfont -T svg، plotfont -T cgm و plotfont -T regis. یک نام ناشناخته رنگ را به حالت پیش‌فرض یعنی "white" تنظیم می‌کند. از متغیر محیطی BG_COLOR نیز می‌توان برای مشخص کردن رنگ پس‌زمینه استفاده کرد.
اگر از گزینه -T png یا -T gif استفاده شود، به ترتیب می‌توان با تنظیم متغیر محیطی TRANSPARENT_COLOR به نام رنگ پس‌زمینه، یک فایل PNG شفاف یا یک pseudo-GIF شفاف تولید کرد. اگر از گزینه -T svg یا -T cgm استفاده شود، با تنظیم رنگ پس‌زمینه به "none" می‌توان یک فایل خروجی بدون پس‌زمینه تولید نمود.
تنظیم اندازه نمایشگر گرافیکی که نقشه(های) نویسه در آن رسم می‌شوند، بر حسب پیکسل، به bitmap_size. مقدار پیش‌فرض "570x570" است. این گزینه فقط برای موارد زیر که همگی بیت‌مپ تولید می‌کنند کاربرد دارد: plotfont -T X، plotfont -T png، plotfont -T pnm و plotfont -T gif. اگر یک اندازه پنجره مستطیلی (غیرمربعی) انتخاب کنید، فونت‌ها در نقشه(های) نویسه به صورت ناهمسانگرد (anisotropically)، یعنی با ضریب‌های متفاوت در جهت‌های افقی و عمودی، مقیاس‌بندی می‌شوند. برای plotfont -T X، این قابلیت نیازمند نمایشگر X11R6 است. هر فونتی که نتواند به این شکل مقیاس‌بندی شود، با یک فونت مقیاس‌پذیر پیش‌فرض مانند فونت برداری "HersheySerif" جایگزین خواهد شد.
از متغیر محیطی BITMAPSIZE نیز می‌توان برای تعیین اندازه پنجره استفاده کرد. برای سازگاری رو به عقب، منبع X با عنوان Xplot.geometry می‌تواند به‌جای آن استفاده شود.
اگر option برابر yes باشد، هر رنگ در خروجی با سایه مناسبی از خاکستری جایگزین می‌شود. این گزینه به ندرت مفید است، مگر هنگام استفاده از plotfont -T pcl جهت آماده‌سازی خروجی برای دستگاه PCL 5. (بسیاری از دستگاه‌های تک‌رنگ PCL 5، مانند چاپگرهای LaserJet تک‌رنگ، در شبیه‌سازی خودکار رنگ‌ها عملکرد ضعیفی دارند.) همچنین می‌توانید با تنظیم متغیر محیطی EMULATE_COLOR به "yes"، شبیه‌سازی رنگ را درخواست کنید.
تنظیم فونت مورد استفاده برای شماره‌گذاری نویسه‌ها در نقشه(های) نویسه به name به‌جای مقدار پیش‌فرض.
تنظیم اندازه صفحه‌ای که نقشه(های) نویسه روی آن قرار خواهند گرفت. این گزینه فقط برای موارد زیر کاربرد دارد: plotfont -T svg، plotfont -T ai، plotfont -T ps، plotfont -T cgm، plotfont -T fig، plotfont -T pcl و plotfont -T hpgl. مقدار پیش‌فرض "letter" است که به معنی صفحه‌ای با ابعاد ۸.۵ در ۱۱ اینچ است. هر اندازه صفحه ISO در محدوده "a0"..."a4" یا اندازه صفحه ANSI در محدوده "a"..."e" را می‌توان مشخص کرد ("letter" نام مستعاری برای "a" و "tabloid" نام مستعاری برای "b" است). اندازه‌های "legal" و "ledger" نیز به عنوان اندازه صفحه شناخته شده‌اند. از متغیر محیطی PAGESIZE نیز می‌توان برای مشخص کردن اندازه صفحه استفاده کرد.
نمایشگر گرافیکی که هر نقشه نویسه در آن رسم می‌شود، ناحیه‌ای مربعی خواهد بود که تقریباً تمام عرض صفحه مشخص‌شده را اشغال می‌کند. می‌توان اندازه متفاوتی را برای نمایشگر گرافیکی تعیین کرد. به عنوان مثال، اندازه صفحه می‌تواند به صورت "letter,xsize=4in,ysize=6in" یا "a4,xsize=5.0cm,ysize=100mm" مشخص شود. برای تمام موارد فوق به جز plotfont -T hpgl، نمایشگر گرافیکی به طور پیش‌فرض در مرکز صفحه قرار می‌گیرد. برای تمام موارد فوق به جز plotfont -T svg و plotfont -T cgm، می‌توان نمایشگر گرافیکی را به صورت دستی و با مشخص کردن موقعیت گوشه پایین-چپ آن نسبت به گوشه پایین-چپ صفحه جابجا کرد. به عنوان مثال، اندازه صفحه می‌تواند به صورت "letter,xorigin=2in,yorigin=3in" یا "a4,xorigin=0.5cm,yorigin=0.5cm" مشخص شود. همچنین می‌توان یک بردار آفست (فاصله) مشخص کرد. برای مثال، اندازه صفحه می‌تواند به صورت "letter,xoffset=1in" یا "letter,xoffset=1in,yoffset=1.2in" یا "a4,yoffset=-1cm" تعیین شود. در قالب SVG و قالب WebCGM امکان تعیین اندازه نمایشگر گرافیکی وجود دارد، اما موقعیت آن را نمی‌توان تعیین کرد.
چرخش نمایشگر گرافیکی به میزان angle درجه. مقدارهای مجاز عبارتند از "0"،‏ "90"،‏ "180" و "270". مقدارهای "no" و "yes" به ترتیب معادل "0" و "90" هستند. از متغیر محیطی ROTATION نیز می‌توان برای مشخص کردن زاویه چرخش استفاده کرد.
تنظیم رنگ قلم به name. یک نام ناشناخته رنگ قلم را به مقدار پیش‌فرض یعنی "black" تنظیم می‌کند.

گزینه زیر تنها زمانی کاربرد دارد که گزینه -T حذف شده باشد یا از -T meta استفاده شود. در این حالت، خروجی plotfont در قالب متاملفه گرافیکی گنو (GNU metafile) خواهد بود. این خروجی را می‌توان با فراخوانی plot(1) به سایر قالب‌ها تبدیل کرد.


تولید نسخه قابل حمل (خوانا برای انسان) از قالب متاملفه گنو، به‌جای نسخه دودویی (پیش‌فرض). قالب نسخه دودویی وابسته به ماشین است.

چاپ فهرستی از گزینه‌های خط فرمان و خروج.
--help-fonts
چاپ جدول فونت‌های موجود و خروج. این جدول به قالب خروجی مشخص‌شده با گزینه -T بستگی خواهد داشت. دستورهای plotfont -T X، plotfont -T svg، plotfont -T ai، plotfont -T ps، plotfont -T cgm و plotfont -T fig هرکدام از ۳۵ فونت استاندارد Postscript پشتیبانی می‌کنند. دستورهای plotfont -T svg، plotfont -T pcl و plotfont -T hpgl از ۴۵ فونت استاندارد PCL 5 پشتیبانی کرده و دو مورد آخر از تعدادی فونت برداری Hewlett-Packard نیز پشتیبانی می‌کنند. هر هفت مورد از مجموعه‌ای شامل ۲۲ فونت برداری Hershey پشتیبانی می‌کنند، همان‌طور که plotfont -T png، plotfont -T pnm، plotfont -T gif، plotfont -T regis و plotfont -T tek نیز پشتیبانی می‌کنند. دستور plotfont بدون گزینه -T در اصل از تمامی این فونت‌ها پشتیبانی می‌کند، زیرا خروجی آن باید با فراخوانی plot(1) به سایر قالب‌ها تبدیل شود.
مانند --help-fonts، اما فونت‌ها را در یک ستون فهرست می‌کند تا ارسال خروجی با لوله (pipe) به برنامه‌های دیگر تسهیل شود. اگر هیچ قالب خروجی با گزینه -T مشخص نشده باشد، مجموعه کامل فونت‌های پشتیبانی‌شده فهرست می‌شوند.
چاپ شماره نسخه plotfont و بسته ابزارهای رسم، و سپس خروج.

متغیرهای محیطی BITMAPSIZE، PAGESIZE، BG_COLOR، EMULATE_COLOR و ROTATION به ترتیب به عنوان مقادیر جایگزین برای گزینه‌های --bitmap-size، --page-size، --bg-color، --emulate-color و --rotation عمل می‌کنند. سایر متغیرهای محیطی به قالب‌های خروجی خاص مربوط می‌شوند.

دستور plotfont -T X، که برای هر نقشه نویسه پنجره‌ای را در نمایشگر سامانه پنجره X باز می‌کند، متغیر محیطی DISPLAY را بررسی می‌نماید. مقدار این متغیر تعیین‌کننده نمایشگر مورد استفاده خواهد بود.

دستورهای plotfont -T png و plotfont -T gif، که به ترتیب خروجی را در قالب PNG و قالب pseudo-GIF تولید می‌کنند، تحت تأثیر متغیر محیطی INTERLACE قرار دارند. اگر مقدار آن "yes" باشد، خروجی به صورت درهم‌بافته (interlaced) خواهد بود. همچنین، اگر متغیر محیطی TRANSPARENT_COLOR روی نام یک رنگ تنظیم شود، آن رنگ در خروجی به عنوان رنگ شفاف در نظر گرفته می‌شود.

دستور plotfont -T pnm، که خروجی را در قالب anymap قابل حمل (PBM/PGM/PPM) تولید می‌کند، تحت تأثیر متغیر محیطی PNM_PORTABLE قرار دارد. اگر مقدار آن "yes" باشد، خروجی به‌جای حالت دودویی (پیش‌فرض) در یک قالب خوانا برای انسان خواهد بود.

دستور plotfont -T cgm، که خروجی را در قالب CGM (متاملفه گرافیک رایانه‌ای) تولید می‌کند، تحت تأثیر متغیرهای محیطی CGM_MAX_VERSION و CGM_ENCODING قرار دارد. به‌طور پیش‌فرض، این دستور نسخه‌ای با کدگذاری دودویی از قالب CGM نسخه ۳ را تولید می‌کند. برای سازگاری رو به عقب، می‌توان شماره نسخه را با تنظیم CGM_MAX_VERSION به "2" یا "1" کاهش داد. صرف‌نظر از نسخه، اگر CGM_ENCODING روی "clear_text" تنظیم شده باشد، فایل CGM خروجی از کدگذاری متن صریح و خوانا برای انسان استفاده خواهد کرد. با این حال، فقط فایل‌های CGM با کدگذاری دودویی با نمایه WebCGM مطابقت دارند.

دستور plotfont -T pcl، که خروجی PCL 5 را برای چاپگرها و پلاترهای Hewlett-Packard تولید می‌کند، تحت تأثیر متغیر محیطی PCL_ASSIGN_COLORS قرار دارد. هنگام تولید خروجی PCL 5 برای چاپگر رنگی یا دستگاه رنگی دیگر، این متغیر باید روی "yes" تنظیم شود. این کار با دادن آزادی کامل به دستگاه خروجی در تخصیص درونی رنگ‌ها به «قلم‌های منطقی» خود، بازتولید دقیق رنگ را تضمین می‌کند. اگر مقدار آن "no" باشد، دستگاه از مجموعه‌ای ثابت از قلم‌های رنگی استفاده کرده و سایر رنگ‌ها را با سایه‌زنی (shading) شبیه‌سازی می‌کند. مقدار پیش‌فرض "no" است، زیرا دستگاه‌های PCL 5 تک‌رنگ که بسیار رایج‌تر از نمونه‌های رنگی هستند، باید برای شبیه‌سازی رنگ از سایه‌زنی استفاده کنند.

دستور plotfont -T hpgl، که خروجی به زبان گرافیکی Hewlett-Packard تولید می‌کند، تحت تأثیر چند متغیر محیطی قرار دارد. مهم‌ترین آن‌ها HPGL_VERSION است که می‌تواند روی "1"،‏ "1.5" یا "2" (پیش‌فرض) تنظیم شود. مقدار "1" یعنی خروجی باید HP-GL عمومی باشد، "1.5" یعنی خروجی باید برای پلاتر گرافیکی HP7550A و پلاترهای فنی HP758x،‏ HP7595A و HP7596A مناسب باشد (HP-GL با برخی افزونه‌های HP-GL/2)، و "2" یعنی خروجی باید HP-GL/2 مدرن باشد. اگر نسخه "1" یا "1.5" باشد، تنها فونت‌های موجود فونت‌های برداری خواهند بود و همه خطوط با ضخامت پیش‌فرض رسم می‌شوند. علاوه بر این، اگر نسخه "1" باشد، پر کردن منحنی‌های دلخواه با رنگ توپر پشتیبانی نمی‌شود (البته دایره‌ها و مستطیل‌های هم‌راستا با محورهای مختصات می‌توانند پر شوند).

موقعیت نمایشگر گرافیکی plotfont -T hpgl روی صفحه را می‌توان با تنظیم متغیر محیطی HPGL_ROTATE روی "yes"، به میزان ۹۰ درجه در خلاف جهت عقربه‌های ساعت چرخاند. این چرخش با چرخش حاصل از گزینه --rotation یکسان نیست، زیرا هم نمایشگر گرافیکی را می‌چرخاند و هم گوشه پایین-چپ آن را به سمت گوشه دیگری از صفحه جابجا می‌کند. علاوه بر "no" و "yes"، مقدارهای مجاز برای HPGL_ROTATE عبارتند از "0"،‏ "90"،‏ "180" و "270". مقدارهای "no" و "yes" به ترتیب معادل "0" و "90" هستند. مقدارهای "180" و "270" فقط زمانی پشتیبانی می‌شوند که HPGL_VERSION برابر "2" (پیش‌فرض) باشد.

به‌طور پیش‌فرض، plotfont -T hpgl با مجموعه‌ای ثابت از قلم‌ها رسم را انجام می‌دهد. این‌که کدام قلم‌ها موجود باشند را می‌توان با تنظیم متغیر محیطی HPGL_PENS مشخص کرد. اگر HPGL_VERSION برابر "1" باشد، مقدار پیش‌فرض HPGL_PENS برابر "1=black" است؛ اگر HPGL_VERSION برابر "1.5" یا "2" باشد، مقدار پیش‌فرض HPGL_PENS برابر "1=black:2=red:3=green:4=yellow:5=blue:6=magenta:7=cyan" است. قالب این مقادیر خودتوضیح است. با تنظیم HPGL_PENS می‌توانید برای هر قلمی در محدوده #1...#31 رنگی تعیین کنید. همه نام‌های رنگ شناخته‌شده توسط سامانه پنجره X قابل استفاده هستند. قلم شماره ۱ همیشه باید وجود داشته باشد، هرچند لزومی ندارد سیاه باشد. هر قلم دیگری در محدوده #1...#31 را می‌توان حذف کرد.

اگر HPGL_VERSION برابر "2" باشد، دستور plotfont -T hpgl تحت تأثیر متغیر محیطی HPGL_ASSIGN_COLORS نیز قرار خواهد گرفت. اگر مقدار آن "yes" باشد، آنگاه plotfont -T hpgl به پالت مشخص‌شده در HPGL_PENS محدود نخواهد شد: در صورت نیاز، رنگ‌ها را به «قلم‌های منطقی» در محدوده #1...#31 تخصیص می‌دهد. مقدار پیش‌فرض "no" است زیرا به جز چاپگرهای رنگی LaserJet و پلاترهای DesignJet، دستگاه‌های HP-GL/2 چندانی اجازه تخصیص رنگ به قلم‌های منطقی را نمی‌دهند.

پر کردن کدر (opaque) و رسم خطوط سفید مرئی تنها در صورتی پشتیبانی می‌شود که HPGL_VERSION برابر "2" بوده و متغیر محیطی HPGL_OPAQUE_MODE روی "yes" (پیش‌فرض) تنظیم شده باشد. اگر مقدار آن "no" باشد، خطوط سفید (در صورت وجود) که معمولاً با قلم شماره ۰ رسم می‌شوند، رسم نخواهند شد. این ویژگی برای سازگاری با دستگاه‌های قدیمی‌تر HP-GL/2 است. برای مثال، پلاترهای قلمی HP-GL/2 از کدر بودن یا استفاده از قلم شماره ۰ برای رسم خطوط سفید مرئی پشتیبانی نمی‌کنند. در واقع، برخی از دستگاه‌های قدیمی‌تر HP-GL/2 اگر ملزم به رسم شیءهای کدر شوند ممکن است دچار نقص عملکرد شوند.

دستور plotfont -T tek، که خروجی را برای ترمینال یا شبیه‌ساز Tektronix تولید می‌کند، متغیر محیطی TERM را بررسی می‌کند. اگر مقدار TERM رشته‌ای باشد که با "xterm"،‏ "nxterm" یا "kterm" آغاز شود، به این نشانه در نظر گرفته می‌شود که plotfont در یک شبیه‌ساز ترمینال VT100 سامانه پنجره X اجرا می‌شود: نسخه‌ای از xterm(1)، nxterm(1) یا kterm(1). پیش از رسم گرافیک، plotfont -T tek یک توالی اسکیپ (escape sequence) ارسال می‌کند که باعث می‌شود پنجره کمکی Tektronix شبیه‌ساز ترمینال، که معمولاً پنهان است، باز شود. پس از رسم گرافیک، یک توالی اسکیپ که کنترل را به پنجره اصلی VT100 بازمی‌گرداند ارسال خواهد شد. پنجره Tektronix روی صفحه باقی خواهد ماند.

اگر مقدار TERM رشته‌ای باشد که با "kermit"،‏ "ansi.sys" یا "nansi.sys" آغاز شود، به عنوان نشانه‌ای در نظر گرفته می‌شود که plotfont در شبیه‌ساز ترمینال VT100 ارائه‌شده توسط نسخه MS-DOS برنامه kermit(1) در حال اجراست. پیش از رسم گرافیک، plotfont -T tek یک توالی اسکیپ ارسال می‌کند که شبیه‌ساز ترمینال را به حالت Tektronix تغییر می‌دهد. همچنین، برخی از کدهای کنترلی Tektronix ارسال‌شده توسط plotfont -T tek مختص kermit خواهند بود. پشتیبانی محدودی از رنگ وجود خواهد داشت که در حالت عادی این‌گونه نیست (از ۱۶ رنگ `ansi.sys' پشتیبانی خواهد شد). پس از رسم گرافیک، plotfont -T tek یک توالی اسکیپ ارسال می‌کند که شبیه‌ساز را به حالت VT100 بازمی‌گرداند. توالی کلیدهای `ALT minus' را می‌توان به صورت دستی درون kermit برای تغییر میان دو حالت به کار گرفت.

graph(1)، pic2plot(1)، tek2plot(1)، plot(1)، plot(3) و "The GNU Plotting Utilities Manual".

دستور plotfont توسط Robert S. Maier (rsm@math.arizona.edu) نوشته شده است.

گزارش‌های اشکال را به نشانی زیر ایمیل کنید: bug-gnu-utils@gnu.org.

Jun 2000 FSF