نام (NAME)

pmnsadd - افزودن نام‌های جدید به PMNS در Performance Co-Pilot

خلاصه دستور (SYNOPSIS)

$PCP_BINADM_DIR/pmnsadd [-?] [-n namespace] file

توضیحات (DESCRIPTION)

دستور pmnsmerge(1) عملکردی مشابه با pmnsadd دارد و سریع‌تر، پایدارتر و انعطاف‌پذیرتر است. بنابراین توصیه می‌شود که به‌جای آن از pmnsmerge(1) استفاده شود.

دستور pmnsadd زیردرخت(ها)یی از نام‌های جدید را به یک فضای نام معیارهای کارایی (PMNS)، همان‌گونه که توسط مؤلفه‌های Performance Co-Pilot (PCP) استفاده می‌شود، اضافه می‌کند.

در حالت عادی pmnsadd بر روی فضای نام معیارهای کارایی (PMNS) پیش‌فرض عمل می‌کند، با این حال اگر گزینهٔ -n مشخص شده باشد، یک فضای نام جایگزین از فایل namespace مورد استفاده قرار می‌گیرد.

فضای نام PMNS پیش‌فرض در فایل $PCP_VAR_DIR/pmns/root قرار دارد، مگر اینکه متغیر محیطی PMNS_DEFAULT تنظیم شده باشد، که در این صورت مقدار آن به‌عنوان مسیر فایلی که شامل PMNS پیش‌فرض است در نظر گرفته می‌شود.

نام‌های جدید در آرگومان‌های file مشخص می‌شوند و از نحو مشخصات PMNS پیروی می‌کنند؛ نگاه کنید به PMNS(5). در هر file یک زیردرخت PMNS وجود دارد، و مسیر پایهٔ PMNS برای زیردرخت درج‌شده توسط نخستین گروه نام‌گذاری‌شده در هر file تعیین می‌شود، به عنوان مثال اگر مشخصات با این عبارت آغاز شود:

myagent.foo.stuff {
    mumble	123:45:1
    fumble	123:45:2
}

آنگاه نام‌های جدید در موقعیت غیربرگ مشخص‌شده توسط myagent.foo.stuffو پس از سایر نام‌ها با پیشوند myagent.fooبه PMNS اضافه خواهند شد.

نام‌های جدید باید درون یک زیردرخت واحد از فضای نام قرار گیرند. اگر لازم باشد زیردرخت‌های مجزا اضافه شوند، باید در فایل‌های جداگانه قرار داده شده و pmnsadd روی هر یک به‌صورت جداگانه، یکی پس از دیگری، اجرا شود.

تمام فایل‌های تعریف‌کنندهٔ PMNS باید درون پوشه‌ای قرار داشته باشند که ریشهٔ PMNS در آن است؛ این پوشه معمولاً برای PMNS پیش‌فرض $PCP_VAR_DIR/pmns می‌باشد، و این مسئله معمولاً مستلزم اجرای pmnsadd توسط کاربر ریشه (root) است.

به‌عنوان یک حالت خاص، اگر file حاوی خطی باشد که با root { شروع می‌شود، فرض می‌شود که این یک PMNS کامل است که باید ادغام شود؛ بنابراین هیچ‌کدام از عملیات استخراج و بازنویسی زیردرخت انجام نشده و file مستقیماً به pmnsmerge(1) تحویل داده می‌شود.

در صورتی که بررسی‌های اولیهٔ یکپارچگی موفقیت‌آمیز باشند، pmnsadd فضای نام PMNS را با استفاده از pmnsmerge(1) به‌روزرسانی خواهد کرد - اگر این کار به هر دلیلی با شکست مواجه شود، فضای نام اصلی دست‌نخورده باقی می‌ماند.

گزینه‌ها (OPTIONS)

گزینه‌های خط فرمان موجود عبارتند از:

-n pmnsfile

بارگذاری یک فضای نام معیارهای کارایی (PMNS(5)) جایگزین از فایل pmnsfile.

-?

نمایش پیام نحوه استفاده و خروج.

هشدارها (CAVEATS)

به‌محض اینکه نوشتن در فایل جدید namespace آغاز شود، سیگنال‌های SIGINT، SIGHUP و SIGTERM نادیده گرفته خواهند شد تا از یکپارچگی فایل‌های جدید محافظت شود.

فایل‌ها (FILES)

$PCP_VAR_DIR/pmns/root

فضای نام PMNS پیش‌فرض، هنگامی که متغیر محیطی PMNS_DEFAULT تنظیم نشده باشد

محیط PCP (PCP ENVIRONMENT)

متغیرهای محیطی با پیشوند PCP_ برای مقداردهی نام فایل‌ها و پوشه‌های مورد استفاده توسط PCP به کار می‌روند. در هر نصب، فایل /etc/pcp.conf حاوی مقادیر محلی برای این متغیرها است. متغیر $PCP_CONF می‌تواند برای مشخص کردن یک فایل پیکربندی جایگزین استفاده شود، همان‌طور که در pcp.conf(5) شرح داده شده است.

همچنین ببینید (SEE ALSO)

pmnsdel(1), pmnsmerge(1), pcp.conf(5), pcp.env(5) و PMNS(5).