نام (NAME)

pmafm - مدیر فولیوی بایگانی Performance Co-Pilot

خلاصه دستور (SYNOPSIS)

pmafm folioname [command [arg ...]]

توضیحات (DESCRIPTION)

مجموعه‌ای از یک یا چند بایگانی Performance Co-Pilot (PCP) را می‌توان با یک فایل کنترلی ترکیب کرد تا یک فولیوی بایگانی PCP ایجاد شود. فولیوهای بایگانی با استفاده از mkaf(1) یا سرویس‌های تعاملی «حالت ضبط» (record mode) در کلاینت‌های PCP مانند pmchart(1) ایجاد می‌شوند.

دستور pmafm مجموعه‌ای از سرویس‌ها را ارائه می‌دهد که می‌توان از آن‌ها برای پردازش فولیوها استفاده کرد. به‌ویژه، از اجرای ابزارهای PCP با استفاده از یک یا چند مورد از بایگانی‌های تشکیل‌دهنده در یک فولیوی بایگانی پشتیبانی می‌کند.

فولیوی هدف با فایل کنترلی فولیو یعنی folioname مشخص می‌شود. ساختار نحوی فایل کنترلی فولیو در mkaf(1) شرح داده شده است.

در صورت وجود، دستور و آرگومان‌های پس از folioname به‌عنوان یک دستور واحد تفسیر و اجرا می‌شوند، در غیر این صورت دستورها از ورودی استاندارد خوانده می‌شوند.

دستورهای زیر پشتیبانی می‌شوند:

archives: دستورهای بعدی برای تمام بایگانی‌های موجود در فولیو اعمال می‌شوند.
archives N[,...]: بایگانی‌های درون یک فولیو با شماره‌های 1، 2 و غیره شماره‌گذاری می‌شوند. دستورهای بعدی محدود می‌شوند تا فقط برای بایگانی‌های مشخص‌شده اعمال شوند.
archives name[,...]: بایگانی‌های درون یک فولیو نام‌های یکتا دارند. دستورهای بعدی محدود می‌شوند تا فقط برای بایگانی‌های مشخص‌شده اعمال شوند.
check: بررسی صحت حضور و قالب هر فایل در فولیو و بایگانی‌های تشکیل‌دهنده.
help: یادآوری کوتاهی از ساختار دستوری. ? مترادفی برای help است.
hosts: دستورهای بعدی برای تمام بایگانی‌های موجود در فولیو اعمال می‌شوند.
hosts hostname[,...]: دستورهای بعدی محدود می‌شوند تا فقط برای آن دسته از بایگانی‌هایی اعمال شوند که با نام میزبان‌های مشخص‌شده مطابقت دارند.
list [verbose]: نمایش محتویات فولیو. به‌طور پیش‌فرض سرآیند کنترلی و شماره ترتیبی، نام میزبان و نام پایه بایگانی برای هر بایگانی در فولیو نمایش داده می‌شود. گزینه verbose باعث می‌شود pmafm رکورد برچسب هر بایگانی را با استفاده از pmlogdump -l نمایش دهد.

: فرض می‌شود نخستین بایگانیِ نام‌برده در فولیو با میزبان پیش‌فرض برای هر ابزاری که تلاش می‌کند چندین بایگانی را از فولیو بازپخش کند، مرتبط است.

quit: خروج از pmafm.
remove: چاپ دستورهای sh(1) در خروجی استاندارد که برای حذف تمامی فایل‌های فیزیکی مرتبط با این فولیوی بایگانی لازم است.
repeat tool [arg ...]: اجرای tool شناخته‌شده‌ی PCP به ازای هر بایگانی انتخاب‌شده. برای نمونه، دستور
repeat pmval -t60 kernel.all.load
دستور pmval(1) را یک بار به ازای هر بایگانی، با آرگومان مناسب -a اجرا می‌کند.
replay: برخی از فولیوهای بایگانی توسط ابزارهایی ایجاد می‌شوند (مانند pmchart(1)) که اطلاعات کافی برای امکان بازپخش تمام اطلاعات در تمام بایگانی‌های یک فولیو را فراهم می‌کنند.
[run] tool [arg ...]: اجرای tool شناخته‌شده‌ی PCP روی بایگانی‌های انتخاب‌شده. برخی از ابزارهای PCP قادر به پردازش هم‌زمان چندین بایگانی هستند؛ در این حالت ابزار یک بار با فهرستی از تمام بایگانی‌های انتخاب‌شده که از طریق آرگومان -a ارسال می‌شود، اجرا می‌گردد. در غیر این صورت، این دستور مترادف با repeat است.
selections: نمایش بایگانی‌هایی که برای پردازش با دستور repeat، replay یا run انتخاب خواهند شد.

محدودیت‌های اعمال‌شده از طریق هر یک از دستورهای hosts و archives با یکدیگر ترکیب (عطف منطقی) می‌شوند. این محدودیت‌ها برای محدود کردن بایگانی‌های خاصی به کار می‌روند که در دستورهای بعدی repeat، replay، run و selections پردازش می‌شوند. به‌طور پیش‌فرض، تمام بایگانی‌ها انتخاب شده‌اند.

کلمات کلیدی در دستورها مشروط بر آنکه ابهامی ایجاد نشود می‌توانند خلاصه شوند؛ برای نمونه، help، hel و he مترادف هستند، اما h مبهم است.

فایل‌ها (FILES)

$PCP_VAR_DIR/config/pmafm/*: فایل‌های کنترلی که رفتار هر ابزار PCP شناخته‌شده برای pmafm را تعیین می‌کنند. این اطلاعات می‌تواند سفارشی‌سازی یا گسترش یابد؛ برای مشاهده مستندات ساختار نحوی و مفاهیم این فایل‌ها به $PCP_VAR_DIR/config/pmafm/pcp مراجعه کنید.
$HOME/.pcp/pmafm/*: سفارشی‌سازی فایل‌های کنترلی توسط کاربر. با تمام فایل‌های موجود در این دایرکتوری به همان شیوه‌ی فایل‌های کنترلی در دایرکتوری $PCP_VAR_DIR/config/pmafm رفتار می‌شود.

محیط PCP (PCP ENVIRONMENT)

متغیرهای محیطی با پیشوند PCP_ برای پارامتریک‌سازی نام فایل‌ها و دایرکتوری‌های مورد استفاده توسط PCP به کار می‌روند. در هر نصب، فایل /etc/pcp.conf حاوی مقادیر محلی برای این متغیرها است. از متغیر $PCP_CONF می‌توان برای مشخص کردن یک فایل پیکربندی جایگزین استفاده کرد، همان‌طور که در pcp.conf(5) شرح داده شده است.

همچنین ببینید (SEE ALSO)

mkaf(1), pcp-atop(1), pmchart(1), pmlogdump(1), PMAPI(3), pmRecordSetup(3), pcp.conf(5) و pcp.env(5).