OPAM ADMIN-UPDATE-EXTRAFILES(1) Opam admin Manual OPAM ADMIN-UPDATE-EXTRAFILES(1)

opam admin-update-extrafiles - افزودن extra-files به یک مخزن opam

opam admin update-extrafiles [--hash=HASH_ALGO] [--packages=PACKAGES] [OPTION]…

این دستور تعاریف بسته‌ها را پیمایش کرده و فیلد extrafiles را بر اساس درخواست اضافه می‌کند.

--hash=HASH_ALGO
درهم‌سازی (هش) یا درهم‌سازی‌هایی که باید اضافه شوند.
-p PACKAGES, --packages=PACKAGES
فقط برای بسته‌های داده‌شده فایل‌های اضافی اضافه شود.

این گزینه‌ها میان همهٔ دستورها مشترک هستند.

--best-effort
در صورتی که همه بسته‌های درخواستی قابل نصب نباشند با شکست مواجه نشو: تلاش کن تا جای ممکن بیشترین تعداد بسته نصب شوند. توجه داشته باشید که ممکن است همه حل‌کننده‌های خارجی از این گزینه پشتیبانی نکنند (نسخه‌های اخیر aspcud یا mccs باید پشتیبانی کنند). این معادل تنظیم متغیر محیطی $OPAMBESTEFFORT است.
--cli=MAJOR.MINOR (پیش‌فرض=2.5)
استفاده از نحو و معناشناسی رابط خط فرمان MAJOR.MINOR. این گزینه برای هرگونه استفاده ماندگار از opam (اسکریپت‌ها، پست‌های وبلاگ و غیره) در نظر گرفته شده است؛ هر نسخه‌ای از opam در همان سری MAJOR مشابه انتشار MINOR مشخص‌شده رفتار خواهد کرد. این پرچم در opam 2.0 در دسترس نبود، بنابراین برای انتخاب CLI نسخه 2.0، به جای استفاده از این پارامتر متغیر محیطی OPAMCLI را روی 2.0 تنظیم کنید.
--color=WHEN
رنگی کردن خروجی. WHEN باید یکی از مقادیر always، never یا auto باشد.
--confirm-level=LEVEL
سطح تأیید؛ مقدار LEVEL باید یکی از ask، no، yes یا unsafe-yes باشد. می‌تواند بیش از یک بار مشخص شود. اگر --yes یا --no نیز داده شوند، مقدار آخرین --confirm-level لحاظ می‌شود. این معادل تنظیم متغیر محیطی $OPAMCONFIRMLEVEL است.
--criteria=CRITERIA
مشخص کردن ترجیحات کاربر برای حل وابستگی‌ها در این اجرا. متغیرهای $OPAMCRITERIA، $OPAMFIXUPCRITERIA و $OPAMUPGRADECRITERIA را لغو می‌کند (override). برای جزئیات در مورد زبان پشتیبانی‌شده و حل‌کننده‌های خارجی موجود، ببینید: http://opam.ocaml.org/doc/External_solvers.html. راهنمای کلی برای استفاده از ترجیحات حل‌کننده را می‌توانید در http://www.dicosmo.org/Articles/usercriteria.pdf بیابید.
--cudf=FILENAME
گزینه اشکال‌زدایی: ذخیره درخواست‌های CUDF ارسال‌شده به حل‌کننده در FILENAME-<n>.cudf، که در آن <n> نشان‌دهنده n-اُمین فراخوانی حل‌کننده در طول اجرای opam است.
--debug
چاپ پیام‌های اشکال‌زدایی در stderr. این معادل تنظیم $OPAMDEBUG روی "true" است.
--debug-level=LEVEL
مانند --debug، اما امکان تعیین سطح اشکال‌زدایی را فراهم می‌کند (--debug آن را روی ۱ تنظیم می‌کند). معادل تنظیم $OPAMDEBUG روی یک عدد صحیح مثبت است.
--git-version
در صورت تنظیم بودن نسخه git برنامه opam (یعنی اگر از نسخه توسعه استفاده می‌کنید)، آن را چاپ کرده و خارج شو.
--help[=FMT] (پیش‌فرض=auto)
نمایش این راهنما در قالب FMT. مقدار FMT باید یکی از auto، pager، groff یا plain باشد. با auto، هرگاه متغیر محیطی TERM مقدار dumb داشته باشد یا تعریف نشده باشد، قالب برابر با pager یا plain خواهد بود.
--ignore-pin-depends
نادیده گرفتن سنجاق‌کردن‌های (pin) اضافی مورد نیاز بسته‌هایی که سنجاق می‌شوند، چه به صورت دستی از طریق opam pin یا از طریق opam install DIR. این معادل تنظیم IGNOREPINDEPENDS=true است.
--json=FILENAME
ذخیره نتایج اجرای opam در یک فایل خوانا برای رایانه. اگر نام فایل شامل نویسه «%» باشد، با نمایه‌ای جایگزین می‌شود که روی فایل موجود بازنویسی نکند. مشابه تنظیم متغیر $OPAMJSON است.
--no
پاسخ منفی به تمام پرسش‌های بله/خیر opam بدون پرسش از کاربر. همچنین ببینید --confirm-level. این معادل تنظیم $OPAMNO روی "true" است.
--no-aspcud
در نسخه 2.1 حذف شد.
--no-auto-upgrade
هنگام پیکربندی یا به‌روزرسانی مخزنی که برای نسخه‌های پیشین opam (نسخهٔ 1.2) نوشته شده است، opam به صورت درونی آن را به قالب فعلی تبدیل می‌کند. این گزینه این رفتار را غیرفعال می‌کند. توجه داشته باشید که مخازن باید نسخه قالب خود را در یک فایل 'repo' در ریشه خود مشخص کنند، در غیر این صورت فرض می‌شود که در قالب قدیمی هستند. در هر صورت، بهتر است در صورت امکان مخازن را با استفاده از opam admin upgrade [--mirror URL] به صورت دستی ارتقا دهید.
-q, --quiet
غیرفعال‌سازی --verbose.
--root=ROOT
استفاده از ROOT به عنوان مسیر ریشه فعلی. این معادل تنظیم $OPAMROOT روی ROOT است.
--safe, --readonly
اطمینان حاصل می‌کند که هیچ چیزی به طور خودکار به‌روزرسانی یا بازنویسی نشود. برای نمونه جهت فراخوانی از اسکریپت‌های تکمیل خودکار مفید است. در صورت نیاز به چنین عملیاتی با شکست مواجه می‌شود؛ همچنین از انتظار برای قفل‌ها جلوگیری کرده، پرسش‌های تعاملی را رد می‌کند و متغیر $OPAMDEBUG را لغو می‌کند. این معادل تنظیم متغیر محیطی $OPAMSAFE است.
--solver=CMD
مشخص کردن حل‌کننده CUDF برای حل مشکلات نصب بسته. این مقدار می‌تواند یک حل‌کننده از پیش تعریف‌شده باشد (این نسخه از opam از builtin-mccs+lp()، builtin-mccs+glpk، builtin-dummy-z3-solver، builtin-0install، aspcud، mccs، aspcud-old و packup پشتیبانی می‌کند) یا یک دستور سفارشی که باید شامل متغیرهای %{input}%، %{output}%، %{criteria}% و در صورت تمایل %{timeout}% باشد. این معادل تنظیم $OPAMEXTERNALSOLVER است.
--strict
هر زمان خطایی در تعریف یک بسته یا یک فایل پیکربندی پیدا شود، با شکست متوقف شو. پیش‌فرض این است که در صورت امکان بدون هشدار ادامه داده شود.
--switch=SWITCH
استفاده از SWITCH به عنوان سوییچ کامپایلر فعلی. این معادل تنظیم $OPAMSWITCH روی SWITCH است.
--use-internal-solver
غیرفعال کردن هرگونه حل‌کننده خارجی و استفاده از حل‌کننده داخلی (این امر مستلزم آن است که opam با یک حل‌کننده داخلی کامپایل شده باشد). این معادل تنظیم $OPAMNOASPCUD یا $OPAMUSEINTERNALSOLVER است.
-v, --verbose
پرگویی بیشتر در خروجی. یک بار استفاده از -v تمام دستورهای بسته را نشان می‌دهد؛ تکرار آن دستورهایی را که به صورت درونی فراخوانی می‌شوند نیز نمایش می‌دهد (برای مثال tar، curl، patch و غیره). تکرار به تعداد n بار معادل تنظیم $OPAMVERBOSE روی "n" است.
--version
نمایش اطلاعات نسخه.
-w, --working-dir
هنگام به‌روزرسانی بسته‌هایی که به یک دایرکتوری محلی و تحت کنترل نسخه متصل هستند، به جای آخرین وضعیت ثبت‌شده (commit) یا مرجعی که به آن اشاره می‌کنند، به وضعیت کاری فعلی منبع آنها به‌روزرسانی شود. از آنجا که دایرکتوری منبع همان‌گونه که هست کپی می‌شود، تمیز نبودن آن ممکن است منجر به شکست ساخت در opam شود. این گزینه فقط بر بسته‌هایی تأثیر می‌گذارد که صریحاً در خط فرمان ذکر شده‌اند. همچنین می‌تواند با $OPAMWORKINGDIR تنظیم شود.
-y, --yes
پاسخ مثبت به تمام پرسش‌های بله/خیر opam بدون پرسش از کاربر. همچنین ببینید --confirm-level. این معادل تنظیم $OPAMYES روی "true" است..SH "محیط (ENVIRONMENT)"

دستور opam از متغیرهای محیطی فهرست‌شده در اینجا استفاده می‌کند. متغیرهای بولی (Boolean) برای غیرفعال‌سازی باید روی "0"، "no"، "false" یا رشتهٔ خالی، و برای فعال‌سازی روی "1"، "yes" یا "true" تنظیم شوند.

OPAMALLPARENS تمام فیلترها را درون پرانتز قرار می‌دهد.

OPAMASSUMEDEPEXTS گزینهٔ `--assume-depexts' را ببینید.

OPAMAUTOANSWER فقط برای استفادهٔ داخلی.

OPAMAUTOREMOVE گزینهٔ حذف `--auto-remove' را ببینید.

OPAMBESTEFFORT گزینهٔ `--best-effort' را ببینید.

OPAMBESTEFFORTPREFIXCRITERIA رشته‌ای را تعیین می‌کند که باید هنگام تنظیم بودن گزینهٔ `--best-effort' به ابتدای معیارها اضافه شود، و انتظار می‌رود که ویژگی `opam-query' را در پاسخ به حداکثر برساند.

OPAMBUILDDOC در نسخهٔ 2.1 حذف شد.

OPAMBUILDTEST در نسخهٔ 2.1 حذف شد.

OPAMCLI گزینهٔ `--cli' را ببینید.

OPAMCOLOR هنگامی که روی always یا never تنظیم شود، مقداری پیش‌فرض برای گزینهٔ `--color' تعیین می‌کند.

OPAMCONFIRMLEVEL گزینهٔ `--confirm-level` را ببینید. متغیر OPAMCONFIRMLEVEL بر OPAMYES و OPAMNO اولویت دارد.

OPAMCRITERIA اولویت‌های (preferences) کاربر را برای حل وابستگی مشخص می‌کند. مقدار پیش‌فرض به نسخهٔ حل‌کننده (solver) بستگی دارد؛ برای اطلاع از تنظیم فعلی از `config report' استفاده کنید. همچنین گزینهٔ --criteria را ببینید.

OPAMCUDFFILE گراف cudf را در file-actions-explicit.dot ذخیره می‌کند.

OPAMCUDFTRIM پالایش بسته‌های نامرتبط را در حین پیش‌پردازش CUDF کنترل می‌کند.

OPAMCURL می‌تواند برای انتخاب برنامهٔ مشخصی از 'curl' استفاده شود. برای گزینه‌های بیشتر OPAMFETCH را ببینید.

OPAMDEBUG گزینه‌های `--debug' و `--debug-level' را ببینید.

OPAMDEBUGSECTIONS در صورت تنظیم، پیام‌های اشکال‌زدایی را به فهرست بخش‌های جداشده با فاصله محدود می‌کند. بخش‌ها می‌توانند به صورت اختیاری سطح اشکال‌زدایی خاصی داشته باشند (برای نمونه CLIENT:2 یا CLIENT CUDF:2)، در غیر این صورت از `--debug-level' استفاده می‌شود.

OPAMDIGDEPTH میزان تهاجمی بودن جستجوی تداخل‌ها را در حین پیش‌پردازش CUDF مشخص می‌کند.

OPAMDOWNLOADJOBS حداکثر تعداد بارگیری‌های هم‌زمان را تعیین می‌کند.

OPAMDROPWORKINGDIR در زمان به‌روزرسانی، بسته‌هایی را که پیش‌تر با --working-dir به‌روزرسانی شده‌اند بازنویسی می‌کند. بدون تنظیم این متغیر، opam آن‌ها را بدون تغییر نگه می‌دارد مگر اینکه صراحتاً در خط فرمان ذکر شوند.

OPAMDRYRUN گزینهٔ `--dry-run' را ببینید.

OPAMEDITOR ویرایشگر مورد استفاده برای ویرایش فایل‌های opam را مشخص می‌کند و بر $EDITOR و $VISUAL اولویت دارد.

OPAMERRLOGLEN تعداد خطوط گزارش چاپ‌شده هنگام شکست یک زیرفرآیند را تعیین می‌کند. مقدار 0 برای چاپ تمام خطوط است.

OPAMEXTERNALSOLVER گزینهٔ `--solver' را ببینید.

OPAMFAKE گزینهٔ `--fake' را ببینید.

OPAMFETCH نحوهٔ بارگیری فایل‌ها را مشخص می‌کند: `wget'، `curl' یا یک دستور سفارشی که در آن متغیرهای %{url}%، %{out}%، %{retry}%، %{compress}% و %{checksum}% جایگزین خواهند شد. مقدار 'download-command' را از فایل پیکربندی اصلی بازنویسی می‌کند.

OPAMFIXUPCRITERIA همانند OPAMUPGRADECRITERIA است، اما مختص به fixup و نصب مجدد می‌باشد.

OPAMIGNORECONSTRAINTS گزینهٔ نصب `--ignore-constraints-on' را ببینید.

OPAMIGNOREPINDEPENDS گزینهٔ `--ignore-pin-depends' را ببینید.

OPAMINPLACEBUILD گزینهٔ `--inplace-build' را ببینید.

OPAMJOBS حداکثر تعداد کارگرهای موازی (parallel workers) برای اجرا را تعیین می‌کند.

OPAMJSON خروجی json را در فایل داده‌شده ثبت می‌کند (برای شماره‌گذاری فایل‌ها از نویسهٔ `%' استفاده کنید).

OPAMKEEPBUILDDIR گزینهٔ نصب `--keep-build-dir' را ببینید.

OPAMKEEPLOGS به opam اعلام می‌کند که برخی از گزارش‌های موقت دستورها و برخی نسخه‌های پشتیبان را حذف نکند. این کار برخی از بخش‌های نهایی‌سازی (finaliser) را نادیده می‌گیرد و همچنین ممکن است به دریافت ردگیری‌های پشتهٔ (backtrace) مطمئن‌تر کمک کند.

OPAMLOCKED ترکیبی از گزینه‌های `--locked' و `--lock-suffix' است.

OPAMLOGS logdir دایرکتوری گزارش‌ها را تعیین می‌کند؛ پیش‌فرض یک دایرکتوری موقت در /tmp است

OPAMMAKECMD دستور make سیستمی مورد استفاده را تنظیم می‌کند.

OPAMMERGEOUT خروجی‌های فرآیند را ادغام می‌کند (stderr روی stdout).

OPAMNO به هر سؤالی پاسخ no می‌دهد؛ گزینه‌های `--no` و `--confirm-level` را ببینید. در صورت تنظیم بودن هر یک از OPAMCONFIRMLEVEL یا OPAMYES، متغیر OPAMNO نادیده گرفته می‌شود.

OPAMNOAGGREGATE به همراه `opam admin check'، بسته‌ها را تجمیع نمی‌کند.

OPAMNOASPCUD منسوخ شده است.

OPAMNOAUTOUPGRADE ارتقای خودکار داخلی مخازنی که قالب قدیمی‌تری دارند به قالب فعلی را در هنگام `update` یا `init` غیرفعال می‌کند.

OPAMNOCHECKSUMS گزینهٔ --no-checksums را در صورت در دسترس بودن فعال می‌کند.

OPAMNODEPEXTS مدیریت وابستگی‌های سیستمی را غیرفعال می‌کند؛ گزینهٔ `--no-depexts' را ببینید.

OPAMNOENVNOTICE داخلی.

OPAMNOSELFUPGRADE گزینهٔ `--no-self-upgrade' را ببینید

OPAMPINKINDAUTO تعیین می‌کند که آیا سیستم‌های کنترل نسخه هنگام پین کردن (pinning) به یک مسیر محلی شناسایی شوند یا خیر. از نسخهٔ 1.3.0 به طور پیش‌فرض فعال است.

OPAMPRECISETRACKING ردگیری دقیق و ریزدانهٔ دایرکتوری‌ها.

OPAMPREPRO این متغیر را روی false تنظیم کنید تا پیش‌پردازش CUDF غیرفعال شود. کارایی کمتری دارد، اما ممکن است به اشکال‌زدایی مشکلات حل‌کننده کمک کند.

OPAMREPOSITORYTARRING مخازن را به طور داخلی به صورت فایل‌های tar.gz ذخیره می‌کند. این ویژگی در سیستم‌های فایلی که با پیمایش درخت‌های بزرگ عملکرد خوبی ندارند اما دارای حافظهٔ موقت مناسبی در /tmp هستند می‌تواند بسیار سریع‌تر باشد. با این حال در حالت عمومی کندتر عمل می‌کند.

OPAMREQUIRECHECKSUMS گزینهٔ `--require-checksums' را در صورت در دسترس بودن فعال می‌کند (برای نمونه برای `opam install').

OPAMRETRIES تعداد دفعات تلاش پیش از شکست بارگیری‌ها را مشخص می‌کند.

OPAMREUSEBUILDDIR گزینهٔ `--reuse-build-dir' را ببینید.

OPAMROOT گزینهٔ `--root' را ببینید. این مقدار به طور خودکار توسط `opam env --root=DIR --set-root' تنظیم می‌شود.

OPAMROOTISOK هنگام اجرا به عنوان کاربر ریشه (root) هشداری صادر نمی‌کند.

OPAMSAFE گزینهٔ `--safe' را ببینید.

OPAMSHOW گزینهٔ `--show' را ببینید.

OPAMSKIPUPDATE گزینهٔ `--skip-updates' را ببینید.

OPAMSKIPVERSIONCHECKS برخی از بررسی‌های نسخه را نادیده می‌گیرد. ناامن است و صرفاً برای آزمودن سازگاری به کار می‌رود.

OPAMSOLVERALLOWSUBOPTIMAL (پیش‌فرض `true') به برخی از حل‌کننده‌ها امکان می‌دهد که در صورت اتمام مهلت زمانی (timeout)، همچنان پاسخی را بازگردانند؛ با وجود اینکه از سازگاری پاسخ اطمینان حاصل می‌شود، در این حالت هیچ تضمینی برای تطابق آن با معیارهای بهینه‌سازی مورد انتظار وجود ندارد. اگر `true' باشد، opam با یک هشدار ادامه می‌دهد؛ اگر `false' باشد، اتمام مهلت زمانی یک خطا تلقی می‌شود. در حال حاضر تنها backend داخلی builtin-z3 این وضعیت تنزل‌یافته را مدیریت می‌کند.

OPAMSOLVERTIMEOUT مهلت زمانی مجاز حل‌کننده را تغییر می‌دهد. پیش‌فرض 60.0 است؛ برای زمان نامحدود روی 0 تنظیم کنید. توجه داشته باشید که ممکن است همهٔ حل‌کننده‌ها از این گزینه پشتیبانی نکنند.

OPAMSOLVERTOLERANCE میزان مدارا در انتخاب یک پاسخ بهینه‌نشده توسط حل‌کننده را تغییر می‌دهد (یعنی ممکن است بسته‌های قدیمی‌تر را انتخاب کند). مقادیر معمول در بازهٔ 0.0 (بهترین پاسخ شناخته‌شده توسط حل‌کننده) تا 1.0 (پاسخ بهینه‌نشده) قرار دارد. پیش‌فرض 0.0 است. این گزینه زمانی کاربرد دارد که حل‌کننده نتواند در زمانی معقول پاسخی بیابد ($OPAMSOLVERTIMEOUT را ببینید). توجه داشته باشید که ممکن است همهٔ حل‌کننده‌ها از این گزینه پشتیبانی نکنند.

OPAMSTATS در نسخهٔ 2.4 حذف شد.

OPAMSTATUSLINE یک خط وضعیت پویا را برای نمایش رویدادهای جاری روی ترمینال نشان می‌دهد. (یکی از مقادیر always، never یا auto)

OPAMSTRICT در صورت بروز هرگونه ناسازگاری (خواندن فایل، وارد کردن switch و غیره) با خطا متوقف می‌شود.

OPAMSWITCH گزینهٔ `--switch' را ببینید. به طور خودکار توسط `opam env --switch=SWITCH --set-switch' تنظیم می‌شود.

OPAMUNLOCKBASE گزینهٔ نصب `--unlock-base' را ببینید.

OPAMUPGRADECRITERIA اولویت‌های (preferences) کاربر را برای حل وابستگی هنگام انجام ارتقا مشخص می‌کند. در صورت تنظیم بودن هر دو، در زمان ارتقا بر OPAMCRITERIA اولویت دارد. همچنین گزینهٔ --criteria را ببینید.

OPAMUSEINTERNALSOLVER گزینهٔ `--use-internal-solver' را ببینید.

OPAMUSEOPENSSL در نسخهٔ 2.2 حذف شد.

OPAMUTF8 استفاده از نویسه‌های UTF8 در خروجی (یکی از مقادیر always، never یا auto). به طور پیش‌فرض `auto' است که بر اساس locale تعیین می‌شود).

OPAMUTF8MSGS استفاده از نویسه‌های گسترش‌یافتهٔ UTF8 (شترها) در پیام‌های opam. مستلزم OPAMUTF8 است. این گزینه به طور پیش‌فرض فقط در macOS فعال است.

OPAMVALIDATIONHOOK در صورت تنظیم، از دستور `%{hook%}' برای اعتبارسنجی به‌روزرسانی مخزن opam استفاده می‌کند.

OPAMVERBOSE گزینهٔ `--verbose' را ببینید.

OPAMVERBOSEON گزینهٔ --verbose-on را ببینید

OPAMVERSIONLAGPOWER استفاده نشود.

OPAMWITHDEVSETUP گزینهٔ نصب `--with-dev-setup' را ببینید.

OPAMWITHDOC گزینهٔ نصب `--with-doc' را ببینید.

OPAMWITHTEST گزینهٔ نصب `--with-test را ببینید.

OPAMWORKINGDIR گزینهٔ `--working-dir' را ببینید.

OPAMYES گزینه‌های `--yes' و `--confirm-level` را ببینید. متغیر OPAMYES بر OPAMNO اولویت دارد و در صورت تنظیم OPAMCONFIRMLEVEL نادیده گرفته می‌شود.

OPAMVAR_var هنگام جایگزینی رشته‌های `%{var}%` در فایل‌های `opam`، محتوای متغیر var را بازنویسی می‌کند.

OPAMVAR_package_var هنگام جایگزینی رشته‌های `%{package:var}%` در فایل‌های `opam`، محتوای متغیر package:var را بازنویسی می‌کند..SH "نسخه واسط خط فرمان (CLI VERSION)"

تمامی اسکریپت‌ها و فراخوانی‌های برنامه‌نویسی‌شده‌ی opam باید از `--cli' استفاده کنند تا اطمینان حاصل شود که با نسخه‌های بعدی کلاینت opam بدون مشکل کار می‌کنند. علاوه بر این، پست‌های وبلاگ یا سایر مستندات نیز می‌توانند از آن بهره‌مند شوند، چرا که مانع از کهنه و بی‌استفاده شدن اطلاعات می‌شود.

اگرچه opam تنها از ریشه‌های (~/.opam/) نسخه فعلی پشتیبانی می‌کند، اما سازگاری رو به عقب را برای واسط خط فرمان خود فراهم می‌آورد.

از آنجا که پشتیبانی از نسخه CLI تنها در opam 2.1 اضافه شد، از OPAMCLI برای انتخاب پشتیبانی 2.0 استفاده کنید (زیرا opam 2.0 صرفاً آن را نادیده خواهد گرفت)، و از `--cli=2.1' برای نسخه‌های 2.1 (یا جدیدتر) استفاده نمایید، چرا که متغیر محیطی کنترل‌کننده نحوه تجزیه ساختار شکننده است. به همین منظور، چنانچه OPAMCLI نسخه‌ای معتبر غیر از 2.0 را مشخص کند، و همچنین اگر `--cli=2.0' مشخص شده باشد، opam یک هشدار نمایش می‌دهد.

نسخه خط فرمان با استفاده از گزینه `--cli' یا متغیر محیطی OPAMCLI تعیین می‌شود. گزینه `--cli' می‌تواند بیش از یک بار مشخص شود که در این صورت آخرین نمونه اولویت خواهد داشت. متغیر OPAMCLI تنها زمانی بررسی می‌شود که `--cli' داده نشده باشد.

به عنوان استثنایی بر موارد زیر، دستور `exec' در صورتی که دستور یافت نشود یا قابل اجرا نباشد مقدار 127، و در غیر این صورت مقدار خروج خود دستور را برمی‌گرداند.

0
موفقیت، یا true برای پرس‌وجوهای بولی (boolean).
1
مقدار False. زمانی بازگردانده می‌شود که یک مقدار بازگشتی بولی مورد انتظار باشد؛ برای مثال هنگام اجرا با --check، یا برای پرس‌وجوهایی مانند opam lint.
2
آرگومان‌های خط فرمان نادرست، یا آرگومان‌های خط فرمانی که به یک زمینه نامعتبر اشاره دارند (مانند فایلی که از قالب مورد انتظار پیروی نمی‌کند).
5
یافت نشد. چیزی (بسته، نسخه، مخزن و غیره) درخواست شده که پیدا نشد.
10
لغو شد. عملیات نیاز به تأیید داشت که داده نشد.
15
به‌دست آوردن قفل‌های مورد نیاز برای عملیات امکان‌پذیر نبود.
20
هیچ راهکاری برای درخواست کاربر وجود ندارد. برای مثال، این می‌تواند ناشی از درخواست نصب دو بسته ناسازگار باشد.
30
خطا در تعریف بسته، یا سایر فایل‌های فراداده. استفاده از --strict بیشتر باعث ایجاد این خطا می‌شود.
31
خطای اسکریپت بسته. برخی از عملیات‌های بسته ناموفق بودند. این ممکن است ناشی از خطایی در بسته‌ها یا ناسازگاری با سیستم شما باشد. این می‌تواند یک خطای جزئی باشد.
40
خطای همگام‌سازی. دریافت برخی از ریموت‌ها از شبکه امکان‌پذیر نبود. این می‌تواند یک خطای جزئی باشد.
50
خطای پیکربندی. پیکربندی opam یا سیستم اجازه انجام عملیات را نمی‌دهد و نیازمند اصلاح است.
60
شکست حل‌کننده (Solver). حل‌کننده موفق به بازگرداندن پاسخی درست و معتبر نشد. این موضوع می‌تواند ناشی از معیوب بودن حل‌کننده خارجی یا خطایی در پیکربندی حل‌کننده باشد.
99
خطای داخلی. مشکلی رخ داده است که احتمالاً به دلیل وجود باگ در خود opam است.
130
وقفه کاربر. سیگنال SIGINT دریافت شد؛ معمولاً به دلیل فشردن کلیدهای Ctrl-C توسط کاربر.
0
در صورت موفقیت.
123
در صورت بروز خطاهای نامشخص گزارش‌شده روی خروجی استاندارد خطا (standard error).
124
در صورت بروز خطاهای تجزیه خط فرمان.
125
در صورت بروز خطاهای غیرمنتظره داخلی (باگ‌ها).

به https://opam.ocaml.org/doc مراجعه کنید.

David Allsopp <david@tarides.com>

Vincent Bernardoff <vb@luminar.eu.org>

Raja Boujbel <raja.boujbel@ocamlpro.com>

Kate Deplaix <kit-ty-kate@outlook.com>

Roberto Di Cosmo <roberto@dicosmo.org>

Thomas Gazagnaire <thomas@gazagnaire.org>

Louis Gesbert <louis.gesbert@ocamlpro.com>

Fabrice Le Fessant <Fabrice.Le_fessant@inria.fr>

Anil Madhavapeddy <anil@recoil.org>

Guillem Rieu <guillem.rieu@ocamlpro.com>

Ralf Treinen <ralf.treinen@pps.jussieu.fr>

Frederic Tuong <tuong@users.gforge.inria.fr>.SH "همچنین ببینید (SEE ALSO)"

opam admin(1)

گزارش‌های باگ را در https://github.com/ocaml/opam/issues بررسی کنید.

Opam admin 2.5.2