OPAM ADMIN-MAKE(1) Opam admin Manual OPAM ADMIN-MAKE(1)

opam admin-make - یک نام مستعار برای index

opam admin make [--full-urls-txt] [--minimal-urls-txt] [--no-urls-txt] [OPTION]…

دستور opam admin make یک نام مستعار برای opam admin index است.

برای جزئیات بیشتر به opam admin index --help مراجعه کنید.

--full-urls-txt
تولید یک 'urls.txt' جامع، برای مخزنی که توسط نسخه‌های پیش از 2.0 از opam استفاده خواهد شد.
--minimal-urls-txt
تولید یک فایل 'urls.txt' کمینه، که فقط شامل فایل 'repo' است. این به نسخه‌های opam پیش از 2.0 اجازه می‌دهد تا به جای مواجهه با خطا، آن فایل را بخوانند و با فرض تعریف یک فیلد مناسب 'redirect:'، به درستی به یک مخزن اختصاصی برای نسخه خود هدایت شوند. این حالت پیش‌فرض است.
--no-urls-txt
فایل 'urls.txt' تولید نشود. این فایل نمایه از opam نسخه 2.0 به بعد دیگر مورد نیاز نیست، اما هنوز توسط نسخه‌های قدیمی‌تر استفاده می‌شود.

این گزینه‌ها میان همه دستورها مشترک هستند.

--best-effort
اگر همه بسته‌های درخواستی قابل نصب نیستند با شکست مواجه نشو: تلاش کن تا جای ممکن بیشترین تعداد بسته نصب شوند. توجه داشته باشید که ممکن است همه حل‌کننده‌های خارجی از این گزینه پشتیبانی نکنند (نسخه‌های اخیر aspcud یا mccs باید پشتیبانی کنند). این معادل تنظیم متغیر محیطی $OPAMBESTEFFORT است.
--cli=MAJOR.MINOR (در صورت عدم وجود=2.5)
استفاده از نحو و معناشناسی رابط خط فرمان MAJOR.MINOR. برای هرگونه استفاده مداوم از opam (اسکریپت‌ها، پست‌های وبلاگ و غیره) در نظر گرفته شده است؛ هر نسخه از opam در یک سری MAJOR مشابه نسخه MINOR مشخص‌شده عمل خواهد کرد. این پرچم در opam 2.0 موجود نبود، بنابراین برای انتخاب CLI نسخه 2.0، به جای استفاده از این پارامتر، متغیر محیطی OPAMCLI را بر روی 2.0 تنظیم کنید.
--color=WHEN
رنگی کردن خروجی. مقدار WHEN باید یکی از always، never یا auto باشد.
--confirm-level=LEVEL
سطح تأیید، مقدار LEVEL باید یکی از ask، no، yes یا unsafe-yes باشد. می‌تواند بیش از یک بار مشخص شود. اگر --yes یا --no نیز داده شوند، مقدار آخرین --confirm-level لحاظ می‌شود. این معادل تنظیم $OPAMCONFIRMLEVEL است.
--criteria=CRITERIA
مشخص کردن ترجیحات (preferences) کاربر برای حل وابستگی‌ها در این اجرا. متغیرهای $OPAMCRITERIA، $OPAMFIXUPCRITERIA و $OPAMUPGRADECRITERIA را نادیده می‌گیرد. برای جزئیات مربوط به زبان پشتیبانی‌شده و حل‌کننده‌های خارجی موجود، http://opam.ocaml.org/doc/External_solvers.html را ببینید. یک راهنمای کلی برای استفاده از ترجیحات حل‌کننده را می‌توان در http://www.dicosmo.org/Articles/usercriteria.pdf یافت.
--cudf=FILENAME
گزینه اشکال‌زدایی: ذخیره درخواست‌های CUDF ارسال‌شده به حل‌کننده در FILENAME-<n>.cudf که در آن <n> نشان‌دهنده n-امین فراخوانی حل‌کننده در طول اجرای opam است.
--debug
چاپ پیام‌های اشکال‌زدایی در stderr. این معادل تنظیم $OPAMDEBUG بر روی "true" است.
--debug-level=LEVEL
مشابه --debug، اما امکان تعیین سطح اشکال‌زدایی را فراهم می‌کند (--debug آن را روی 1 تنظیم می‌کند). معادل تنظیم $OPAMDEBUG بر روی یک عدد صحیح مثبت است.
--git-version
چاپ نسخه git برنامه opam، در صورت تنظیم بودن (یعنی اگر از نسخه توسعه استفاده می‌کنید)، و خروج.
--help[=FMT] (پیش‌فرض=auto)
نمایش این راهنما در قالب FMT. مقدار FMT باید یکی از auto، pager، groff یا plain باشد. با auto، هرگاه متغیر محیطی TERM برابر با dumb یا تعریف‌نشده باشد، قالب به صورت pager یا plain خواهد بود.
--ignore-pin-depends
نادیده گرفتن وابستگی‌های سنجاق‌شده (pin) اضافی مورد نیاز بسته‌هایی که سنجاق می‌شوند، چه به صورت دستی از طریق opam pin یا از طریق opam install DIR. این معادل تنظیم IGNOREPINDEPENDS=true است.
--json=FILENAME
ذخیره نتایج اجرای opam در یک فایل ماشین‌خوان. اگر نام فایل شامل نویسه `%' باشد، با شاخصی جایگزین می‌شود که روی فایل موجود بازنویسی نکند. مشابه با تنظیم متغیر $OPAMJSON.
--no
پاسخ خیر به تمام سوالات بله/خیر opam بدون پرسش. همچنین --confirm-level را ببینید. این معادل تنظیم $OPAMNO بر روی "true" است.
--no-aspcud
در نسخه 2.1 حذف شد.
--no-auto-upgrade
هنگام پیکربندی یا به‌روزرسانی مخزنی که برای نسخه‌های پیشین opam (1.2) نوشته شده است، opam به صورت داخلی آن را به قالب فعلی تبدیل می‌کند. این گزینه این رفتار را غیرفعال می‌کند. توجه داشته باشید که مخازن باید نسخه قالب خود را در یک فایل 'repo' در ریشه خود مشخص کنند، وگرنه فرض می‌شود که در قالب قدیمی‌تر هستند. در هر صورت، ارتقای دستی مخازن با استفاده از opam admin upgrade [--mirror URL] در صورت امکان ارجحیت دارد.
-q, --quiet
گزینه --verbose را غیرفعال می‌کند.
--root=ROOT
استفاده از ROOT به عنوان مسیر ریشه فعلی. این معادل تنظیم $OPAMROOT به ROOT است.
--safe, --readonly
اطمینان حاصل می‌کند که هیچ چیزی به طور خودکار به‌روزرسانی یا بازنویسی نخواهد شد. به عنوان مثال برای فراخوانی از اسکریپت‌های تکمیل خودکار (completion) مفید است. هر زمان که چنین عملیاتی مورد نیاز باشد با شکست مواجه می‌شود؛ همچنین از انتظار برای قفل‌ها جلوگیری می‌کند، سوالات تعاملی را نادیده می‌گیرد و متغیر $OPAMDEBUG را بازنویسی می‌کند. این معادل تنظیم متغیر محیطی $OPAMSAFE است.
--solver=CMD
مشخص کردن حل‌کننده CUDF برای حل مشکلات نصب بسته‌ها. این مقدار یا یک حل‌کننده از پیش تعریف‌شده است (این نسخه از opam از builtin-mccs+lp()، builtin-mccs+glpk، builtin-dummy-z3-solver، builtin-0install، aspcud، mccs، aspcud-old و packup پشتیبانی می‌کند) یا یک دستور سفارشی است که باید شامل متغیرهای %{input}%، %{output}%، %{criteria}% و به صورت اختیاری %{timeout}% باشد. این معادل تنظیم $OPAMEXTERNALSOLVER است.
--strict
هرگاه خطایی در تعریف یک بسته یا یک فایل پیکربندی یافت شد با شکست مواجه شود. حالت پیش‌فرض ادامه دادن بی‌صدا در صورت امکان است.
--switch=SWITCH
استفاده از SWITCH به عنوان سوئیچ کامپایلر فعلی. این معادل تنظیم $OPAMSWITCH به SWITCH است.
--use-internal-solver
غیرفعال کردن هرگونه حل‌کننده خارجی و استفاده از حل‌کننده توکار (این امر مستلزم آن است که opam با یک حل‌کننده توکار کامپایل شده باشد). این معادل تنظیم $OPAMNOASPCUD یا $OPAMUSEINTERNALSOLVER است.
-v, --verbose
پرگویی بیشتر. یک بار درج -v تمام دستورات بسته‌ها را نشان می‌دهد؛ برای نمایش دستوراتی که به صورت داخلی فراخوانی می‌شوند نیز آن را تکرار کنید (مثلاً tar، curl، patch و غیره). تکرار به تعداد n بار معادل تنظیم $OPAMVERBOSE بر روی "n" است.
--version
نمایش اطلاعات نسخه.
-w, --working-dir
هنگام به‌روزرسانی بسته‌هایی که به یک دایرکتوری محلی و تحت کنترل نسخه مقید هستند، به جای آخرین وضعیت کامیت‌شده یا مرجعی که به آن اشاره می‌کنند، به وضعیت کاری فعلی منبع آن‌ها به‌روزرسانی شود. از آنجا که دایرکتوری منبع همان‌گونه که هست کپی می‌شود، اگر تمیز نباشد ممکن است به شکست ساخت opam منجر شود. این گزینه فقط بر بسته‌هایی که صریحاً در خط فرمان ذکر شده‌اند تأثیر می‌گذارد. همچنین می‌تواند با $OPAMWORKINGDIR تنظیم شود.
-y, --yes
پاسخ بله به تمام سوالات بله/خیر opam بدون پرسش. همچنین --confirm-level را ببینید. این معادل تنظیم $OPAMYES بر روی "true" است..SH "محیط (ENVIRONMENT)"

دستور opam از متغیرهای محیطی فهرست‌شده در اینجا استفاده می‌کند. متغیرهای بولی (Boolean) باید برای غیرفعال‌سازی روی "0"، "no"، "false" یا رشتهٔ خالی، و برای فعال‌سازی روی "1"، "yes" یا "true" تنظیم شوند.`

OPAMALLPARENS تمام فیلترها را درون پرانتز قرار می‌دهد.

OPAMASSUMEDEPEXTS گزینهٔ `--assume-depexts' را ببینید.

OPAMAUTOANSWER فقط برای استفادهٔ داخلی است.

OPAMAUTOREMOVE گزینهٔ حذف `--auto-remove' را ببینید.

OPAMBESTEFFORT گزینهٔ `--best-effort' را ببینید.

OPAMBESTEFFORTPREFIXCRITERIA رشته‌ای را تعیین می‌کند که در صورت تنظیم گزینهٔ `--best-effort' باید به معیارها پیشوند شود، و انتظار می‌رود ویژگی `opam-query' را در راه‌حل به حداکثر برساند.

OPAMBUILDDOC در 2.1 حذف شده است.

OPAMBUILDTEST در 2.1 حذف شده است.

OPAMCLI گزینهٔ `--cli' را ببینید.

OPAMCOLOR در صورت تنظیم روی always یا never، یک مقدار پیش‌فرض برای گزینهٔ `--color' تعیین می‌کند.

OPAMCONFIRMLEVEL گزینهٔ `--confirm-level` را ببینید. متغیر OPAMCONFIRMLEVEL نسبت به OPAMYES و OPAMNO اولویت دارد.

OPAMCRITERIA ترجیحات کاربر را برای حل وابستگی‌ها مشخص می‌کند. مقدار پیش‌فرض به نسخهٔ حل‌کننده بستگی دارد، برای اطلاع از تنظیمات فعلی از `config report' استفاده کنید. همچنین گزینهٔ --criteria را ببینید.

OPAMCUDFFILE گراف cudf را در file-actions-explicit.dot ذخیره می‌کند.

OPAMCUDFTRIM فیلتر کردن بسته‌های نامرتبط را در طول پیش‌پردازش CUDF کنترل می‌کند.

OPAMCURL می‌تواند برای انتخاب یک برنامهٔ خاص 'curl' به کار رود. برای گزینه‌های بیشتر OPAMFETCH را ببینید.

OPAMDEBUG گزینه‌های `--debug' و `--debug-level' را ببینید.

OPAMDEBUGSECTIONS در صورت تنظیم، پیام‌های اشکال‌زدایی را به فهرستی از بخش‌ها که با فاصله از هم جدا شده‌اند محدود می‌کند. بخش‌ها می‌توانند به صورت اختیاری دارای سطح اشکال‌زدایی خاصی باشند (برای مثال، CLIENT:2 یا CLIENT CUDF:2)، در غیر این صورت از `--debug-level' استفاده می‌کنند.

OPAMDIGDEPTH میزان تهاجمی بودن جستجو برای تداخل‌ها را در طول پیش‌پردازش CUDF تعیین می‌کند.

OPAMDOWNLOADJOBS حداکثر تعداد بارگیری‌های هم‌زمان را تعیین می‌کند.

OPAMDROPWORKINGDIR هنگام به‌روزرسانی، بر بسته‌هایی که قبلاً با --working-dir به‌روز شده‌اند بازنویسی می‌کند. بدون تنظیم این متغیر، opam آن‌ها را بدون تغییر نگه می‌دارد مگر اینکه صریحاً در خط فرمان نام برده شوند.

OPAMDRYRUN گزینهٔ `--dry-run' را ببینید.

OPAMEDITOR ویرایشگر مورد استفاده برای ویرایش فایل‌های opam را مشخص می‌کند، و بر $EDITOR و $VISUAL اولویت دارد.

OPAMERRLOGLEN تعداد خطوط گزارش چاپ‌شده هنگام شکست یک زیرفرآیند را مشخص می‌کند. مقدار 0 تمام خطوط را چاپ می‌کند.

OPAMEXTERNALSOLVER گزینهٔ `--solver' را ببینید.

OPAMFAKE گزینهٔ `--fake' را ببینید.

OPAMFETCH نحوهٔ بارگیری فایل‌ها را مشخص می‌کند: `wget'، `curl' یا یک دستور سفارشی که در آن متغیرهای %{url}%، %{out}%، %{retry}%، %{compress}% و %{checksum}% جایگزین خواهند شد. مقدار 'download-command' را از فایل پیکربندی اصلی بازنویسی می‌کند.

OPAMFIXUPCRITERIA همانند OPAMUPGRADECRITERIA است، اما مختص به fixup و نصب مجدد می‌باشد.

OPAMIGNORECONSTRAINTS گزینهٔ نصب `--ignore-constraints-on' را ببینید.

OPAMIGNOREPINDEPENDS گزینهٔ `--ignore-pin-depends' را ببینید.

OPAMINPLACEBUILD گزینهٔ `--inplace-build' را ببینید.

OPAMJOBS حداکثر تعداد کارگران موازی (workers) برای اجرا را تعیین می‌کند.

OPAMJSON خروجی json را در فایل ارائه‌شده ذخیره می‌کند (از نویسهٔ `%' برای شماره‌گذاری فایل‌ها استفاده کنید).

OPAMKEEPBUILDDIR گزینهٔ نصب `--keep-build-dir' را ببینید.

OPAMKEEPLOGS به opam اعلام می‌کند که برخی گزارش‌های موقت دستورات و برخی نسخه‌های پشتیبان را حذف نکند. این کار برخی بخش‌های نهایی‌ساز (finalisers) را نادیده می‌گیرد و همچنین ممکن است به دریافت ردیابی‌های بازگشتی (backtraces) قابل‌اعتمادتر کمک کند.

OPAMLOCKED ترکیبی از گزینه‌های `--locked' و `--lock-suffix' است.

OPAMLOGS logdir دایرکتوری گزارش‌ها را تعیین می‌کند، پیش‌فرض یک دایرکتوری موقت در /tmp است

OPAMMAKECMD دستور make سیستمی مورد استفاده را مشخص می‌کند.

OPAMMERGEOUT خروجی‌های فرآیند را ادغام می‌کند، به طوری که stderr روی stdout قرار می‌گیرد.

OPAMNO به هر سؤالی که پرسیده شود پاسخ منفی می‌دهد، گزینه‌های `--no` و `--confirm-level` را ببینید. در صورتی که هر یک از OPAMCONFIRMLEVEL یا OPAMYES تنظیم شده باشند، OPAMNO نادیده گرفته می‌شود.

OPAMNOAGGREGATE همراه با `opam admin check'، بسته‌ها را تجمیع نمی‌کند.

OPAMNOASPCUD منسوخ شده است.

OPAMNOAUTOUPGRADE ارتقای خودکار داخلی مخازن دارای قالب قدیمی‌تر به قالب فعلی را هنگام اجرای 'update' یا 'init' غیرفعال می‌کند.

OPAMNOCHECKSUMS در صورت موجود بودن، گزینهٔ --no-checksums را فعال می‌کند.

OPAMNODEPEXTS مدیریت وابستگی‌های سیستمی را غیرفعال می‌کند، گزینهٔ `--no-depexts' را ببینید.

OPAMNOENVNOTICE داخلی است.

OPAMNOSELFUPGRADE گزینهٔ `--no-self-upgrade' را ببینید

OPAMPINKINDAUTO مشخص می‌کند که آیا هنگام سنجاق کردن (pinning) به یک مسیر محلی، سیستم‌های کنترل نسخه باید شناسایی شوند یا خیر. از نسخهٔ 1.3.0 به طور پیش‌فرض فعال است.

OPAMPRECISETRACKING ردیابی دقیق و ریزدانهٔ دایرکتوری‌ها.

OPAMPREPRO برای غیرفعال کردن پیش‌پردازش CUDF این مقدار را false بگذارید. کارایی کمتری دارد، اما ممکن است به اشکال‌زدایی مشکلات حل‌کننده کمک کند.

OPAMREPOSITORYTARRING مخازن را در داخل به صورت فایل‌های tar.gz ذخیره می‌کند. این ویژگی روی سیستم‌های فایلی که با پیمایش درخت‌های بزرگ عملکرد خوبی ندارند اما دارای حافظهٔ موقت مناسب در /tmp هستند می‌تواند بسیار سریع‌تر باشد. با این حال در حالت کلی کندتر است.

OPAMREQUIRECHECKSUMS در صورت موجود بودن، گزینهٔ `--require-checksums' را فعال می‌کند (برای مثال برای `opam install').

OPAMRETRIES تعداد دفعات تلاش مجدد را پیش از شکست بارگیری‌ها تعیین می‌کند.

OPAMREUSEBUILDDIR گزینهٔ `--reuse-build-dir' را ببینید.

OPAMROOT گزینهٔ `--root' را ببینید. این متغیر به طور خودکار توسط `opam env --root=DIR --set-root' تنظیم می‌شود.

OPAMROOTISOK هنگام اجرا با دسترسی کاربر ریشه (root) هشداری صادر نمی‌کند.

OPAMSAFE گزینهٔ `--safe' را ببینید.

OPAMSHOW گزینهٔ `--show' را ببینید.

OPAMSKIPUPDATE گزینهٔ `--skip-updates' را ببینید.

OPAMSKIPVERSIONCHECKS برخی از بررسی‌های نسخه را دور می‌زند. ناامن است، صرفاً برای آزمایش سازگاری استفاده شود.

OPAMSOLVERALLOWSUBOPTIMAL (پیش‌فرض `true') به برخی حل‌کننده‌ها اجازه می‌دهد پس از اتمام مهلت زمانی (timeout)، همچنان راه‌حلی ارائه دهند؛ در حالی که تضمین می‌شود راه‌حل سازگار باقی می‌ماند، هیچ تضمینی در این حالت وجود ندارد که با معیارهای بهینه‌سازی مورد انتظار مطابقت داشته باشد. اگر `true' باشد، opam با یک هشدار ادامه خواهد داد، و اگر `false' باشد، اتمام مهلت زمانی یک خطا در نظر گرفته می‌شود. در حال حاضر تنها پشتیبان builtin-z3 این حالت تنزل‌یافته را مدیریت می‌کند.

OPAMSOLVERTIMEOUT مهلت زمانی مجاز حل‌کننده را تغییر می‌دهد. پیش‌فرض 60.0 است، برای نامحدود کردن آن را روی 0 تنظیم کنید. توجه داشته باشید که ممکن است همهٔ حل‌کننده‌ها از این گزینه پشتیبانی نکنند.

OPAMSOLVERTOLERANCE میزان مدارا را نسبت به انتخاب یک راه‌حل غیربهینه توسط حل‌کننده تغییر می‌دهد (یعنی ممکن است بسته‌های قدیمی را انتخاب کند). مقادیر معمول از 0.0 (بهترین راه‌حل شناخته‌شده توسط حل‌کننده) تا 1.0 (راه‌حل غیربهینه) متغیر است. پیش‌فرض 0.0 است. این گزینه زمانی مفید است که حل‌کننده نتواند در یک زمان معقول راه‌حلی بیابد ($OPAMSOLVERTIMEOUT را ببینید). توجه داشته باشید که ممکن است همهٔ حل‌کننده‌ها از این گزینه پشتیبانی نکنند.

OPAMSTATS در 2.4 حذف شده است.

OPAMSTATUSLINE یک خط وضعیت پویا نمایش می‌دهد که وضعیت فعلی را در پایانه نشان می‌دهد. (یکی از مقادیر always، never یا auto)

OPAMSTRICT در صورت بروز هرگونه ناسازگاری (خواندن فایل، وارد کردن switch و غیره.) با خطا متوقف می‌شود.

OPAMSWITCH گزینهٔ `--switch' را ببینید. به طور خودکار توسط `opam env --switch=SWITCH --set-switch' تنظیم می‌شود.

OPAMUNLOCKBASE گزینهٔ نصب `--unlock-base' را ببینید.

OPAMUPGRADECRITERIA ترجیحات کاربر را برای حل وابستگی‌ها هنگام انجام ارتقا مشخص می‌کند. در صورت تنظیم هر دو، هنگام ارتقا بر OPAMCRITERIA اولویت دارد. همچنین گزینهٔ --criteria را ببینید.

OPAMUSEINTERNALSOLVER گزینهٔ `--use-internal-solver' را ببینید.

OPAMUSEOPENSSL در 2.2 حذف شده است.

OPAMUTF8 از نویسه‌های UTF8 در خروجی استفاده می‌کند (یکی از مقادیر always، never یا auto). به طور پیش‌فرض `auto' است که بر اساس زبان محلی (locale) تعیین می‌شود).

OPAMUTF8MSGS از نویسه‌های گسترش‌یافتهٔ UTF8 (شترها) در پیام‌های opam استفاده می‌کند. مستلزم OPAMUTF8 است. این متغیر به طور پیش‌فرض تنها در macOS فعال است.

OPAMVALIDATIONHOOK در صورت تنظیم، از دستور `%{hook%}' برای اعتبارسنجی به‌روزرسانی مخزن opam استفاده می‌کند.

OPAMVERBOSE گزینهٔ `--verbose' را ببینید.

OPAMVERBOSEON گزینهٔ --verbose-on را ببینید

OPAMVERSIONLAGPOWER استفاده نشود.

OPAMWITHDEVSETUP گزینهٔ نصب `--with-dev-setup' را ببینید.

OPAMWITHDOC گزینهٔ نصب `--with-doc' را ببینید.

OPAMWITHTEST گزینهٔ نصب `--with-test' را ببینید.

OPAMWORKINGDIR گزینهٔ `--working-dir' را ببینید.

OPAMYES گزینه‌های `--yes' و `--confirm-level` را ببینید. متغیر OPAMYES نسبت به OPAMNO اولویت دارد و در صورت تنظیم بودن OPAMCONFIRMLEVEL نادیده گرفته می‌شود.

OPAMVAR_var هنگام جایگزینی رشته‌های `%{var}%` در فایل‌های `opam`، محتوای متغیر var را بازنویسی می‌کند.

OPAMVAR_package_var هنگام جایگزینی رشته‌های `%{package:var}%` در فایل‌های `opam`، محتوای متغیر package:var را بازنویسی می‌کند..SH "نسخه رابط خط فرمان (CLI VERSION)"

همهٔ اسکریپت‌ها و فراخوانی‌های برنامه‌نویسی‌شدهٔ opam باید از `--cli' استفاده کنند تا اطمینان حاصل شود که با نسخه‌های آیندهٔ کلاینت opam بدون مشکل و یکپارچه کار می‌کنند. علاوه بر این، پست‌های وبلاگی و سایر مستندات نیز می‌توانند از آن بهره‌مند شوند، زیرا از کهنه و منسوخ شدن اطلاعات جلوگیری می‌کند.

اگرچه opam برای ریشه‌ها (~/.opam/) تنها از نسخهٔ فعلی پشتیبانی می‌کند، اما سازگاری عقبرو را برای رابط خط فرمان خود فراهم می‌آورد.

از آنجا که پشتیبانی از نسخهٔ خط فرمان تنها در opam 2.1 اضافه شد، برای انتخاب پشتیبانی از 2.0 از OPAMCLI استفاده کنید (زیرا opam 2.0 صرفاً آن را نادیده می‌گیرد)، و برای نسخه‌های 2.1 (یا بالاتر) از `--cli=2.1' بهره ببرید، چرا که کنترل تجزیه نحو با یک متغیر محیطی شکننده است. به همین منظور، اگر OPAMCLI نسخه‌ای معتبر غیر از 2.0 را مشخص کند، و همچنین اگر `--cli=2.0' تعیین شود، opam هشداری نمایش می‌دهد.

نسخهٔ خط فرمان با استفاده از گزینهٔ `--cli' یا متغیر محیطی OPAMCLI انتخاب می‌شود. گزینهٔ `--cli' می‌تواند بیش از یک بار مشخص شود که در این صورت، آخرین مورد اولویت دارد. متغیر OPAMCLI تنها در صورتی بررسی می‌شود که `--cli' داده نشده باشد.

به عنوان استثنایی بر موارد زیر، دستور `exec' در صورتی که دستور یافت نشود یا نتوان آن را اجرا کرد، مقدار 127 و در غیر این صورت مقدار خروج همان دستور را برمی‌گرداند.

0
موفقیت، یا درست (true) برای پرس‌وجوهای بولی.
1
نادرست (False). زمانی برگردانده می‌شود که یک مقدار بازگشتی بولی مورد انتظار باشد، برای مثال هنگام اجرا با --check، یا برای پرس‌وجوهایی مانند opam lint.
2
آرگومان‌های نامعتبر خط فرمان، یا آرگومان‌های خط فرمانی که به زمینه‌ای نامعتبر اشاره دارند (مانند فایلی که از ساختار مورد انتظار پیروی نمی‌کند).
5
یافت نشد. شما چیزی (بسته، نسخه، مخزن و غیره) درخواست کرده‌اید که پیدا نشد.
10
لغو شد. عملیات به تأیید نیاز داشت که داده نشد.
15
قفل‌های مورد نیاز برای عملیات به دست نیامد.
20
هیچ راه‌حلی برای درخواست کاربر وجود ندارد. این موضوع می‌تواند برای مثال به دلیل درخواست نصب همزمان دو بستهٔ ناسازگار رخ دهد.
30
خطا در تعریف بسته یا سایر فایل‌های فراداده. استفاده از --strict این خطا را با فراوانی بیشتری ایجاد می‌کند.
31
خطای اسکریپت بسته. برخی از عملیات‌های بسته ناموفق بودند. این ممکن است به دلیل خطایی در بسته‌ها یا ناسازگاری با سیستم شما باشد. این خطا می‌تواند جزئی باشد.
40
خطای همگام‌سازی. دریافت برخی از مخازن دوردست از شبکه انجام نشد. این خطا می‌تواند جزئی باشد.
50
خطای پیکربندی. پیکربندی opam یا سیستم اجازهٔ انجام عملیات را نمی‌دهد و نیاز به اصلاح دارد.
60
شکست حل‌کننده (Solver). حل‌کننده در ارائه یک پاسخ معتبر شکست خورد. این امر می‌تواند ناشی از یک حل‌کنندهٔ خارجی معیوب یا خطایی در پیکربندی حل‌کننده باشد.
99
خطای داخلی. مشکلی رخ داده است که احتمالاً ناشی از یک باگ در خود opam است.
130
توقف توسط کاربر. سیگنال SIGINT دریافت شد، عموماً به دلیل فشردن کلیدهای Ctrl-C توسط کاربر.
0
در صورت موفقیت.
123
در صورت خطاهای نامشخص گزارش‌شده در خطای استاندارد.
124
در صورت خطاهای تجزیهٔ خط فرمان.
125
در صورت خطاهای غیرمنتظرهٔ داخلی (باگ‌ها).

به https://opam.ocaml.org/doc مراجعه کنید.

David Allsopp <david@tarides.com>

Vincent Bernardoff <vb@luminar.eu.org>

Raja Boujbel <raja.boujbel@ocamlpro.com>

Kate Deplaix <kit-ty-kate@outlook.com>

Roberto Di Cosmo <roberto@dicosmo.org>

Thomas Gazagnaire <thomas@gazagnaire.org>

Louis Gesbert <louis.gesbert@ocamlpro.com>

Fabrice Le Fessant <Fabrice.Le_fessant@inria.fr>

Anil Madhavapeddy <anil@recoil.org>

Guillem Rieu <guillem.rieu@ocamlpro.com>

Ralf Treinen <ralf.treinen@pps.jussieu.fr>

Frederic Tuong <tuong@users.gforge.inria.fr>.SH "همچنین ببینید (SEE ALSO)"

opam admin(1)

گزارش باگ‌ها را در https://github.com/ocaml/opam/issues بررسی کنید.

Opam admin 2.5.2