گزینه‌های پایه (Basic Options)

--image-name=name, -i name

تصاویر نام‌برده‌شده را فشرده می‌کند، نه ورودی استاندارد را. اگر name برابر با - باشد، ورودی استاندارد خوانده می‌شود. name باید نام فایل یک تصویر یا الگویی به شکل زیر باشد:

prefix[start-end{+,-}step]suffix

الگوها هنگام فشرده‌سازی جریان‌های ویدئویی مفید هستند: برای نمونه، اگر الگوی img0[12-01-2].pgm را تعیین کنید، آنگاه pnmtofiasco تصاویر img012.pgm، img010.pgm، ...، img002.pgm را فشرده می‌کند.

اگر name یک مسیر نسبی باشد، pnmtofiasco فایل‌های تصویر را در دایرکتوری جاری و در فهرست (جداشده با دونقطه) دایرکتوری‌های مشخص‌شده توسط متغیر محیطی FIASCO_IMAGES جستجو می‌کند.

--output-name=name, -o output-file

خروجی FIASCO را در فایل مشخص‌شده می‌نویسد، نه در خروجی استاندارد.

اگر name یک مسیر نسبی باشد و متغیر محیطی FIASCO_DATA فهرستی از دایرکتوری‌ها (جداشده با دونقطه) باشد، آنگاه pnmtofiasco فایل خروجی را در نخستین دایرکتوری (قابل نوشتن) این فهرست می‌نویسد. در غیر این صورت، pnmtofiasco آن را در دایرکتوری جاری می‌نویسد.

--quality=N, -q N

کیفیت فشرده‌سازی را روی N تنظیم می‌کند. کیفیت از 1 (بدترین) تا 100 (بهترین) است؛ مقدار پیش‌فرض 20 است.

--version, -v

نمایش شماره نسخهٔ pnmtofiasco و سپس خروج.

--verbose N, -V N

تنظیم سطح پرگویی (verbosity) روی N. سطح می‌تواند 0 (بدون هیچ خروجی)، 1 (نمایش نشانگر پیشرفت)، یا 2 (نمایش جزئیات آمار فشرده‌سازی) باشد؛ مقدار پیش‌فرض 1 است.

--progress-meter N, -B N

تنظیم نوع نشانگر پیشرفت روی N. نوع‌های زیر در دسترس هستند؛ مقدار پیش‌فرض 1 است:

0

بدون نشانگر پیشرفت

1

نوار پیشرفت به سبک RPM با استفاده از 50 علامت هش (#)

2

نشانگر درصدی

--config=name, -f name

بارگذاری فایل پارامتر name برای مقداردهی اولیهٔ گزینه‌های pnmtofiasco. برای نمونه‌ای از نحو، فایل system.fiascorc را ببینید. گزینه‌های pnmtofiasco با هر یک از روش‌های زیر (به ترتیبی که ذکر شده) تنظیم می‌شوند:

• فایل منبع سراسری /etc/system.fiascorc
• $HOME/.fiascorc
• خط فرمان (command line)
• --config=name

--info, -h

چاپ راهنمای کوتاه و سپس خروج.

--help, -H

چاپ راهنمای جامع و سپس خروج.

--basis-name=name, -b name

پایه‌ی فشرده‌سازی name را از پیش در FIASCO بارگذاری می‌کند. پایه‌ی name فرهنگ‌لغت فشرده‌سازی اولیه را فراهم می‌سازد. می‌توانید از یکی از فایل‌های "small.fco"، "medium.fco" یا "large.fco" که همراه با pnmtofiasco ارائه می‌شوند استفاده کنید، یا یک فایل پایه‌ی ASCII جدید بسازید.

--optimize=N, -z N

سطح بهینه‌سازی را روی N تنظیم می‌کند. سطح از 0 (سریع‌ترین) تا 3 (کندترین) است.

هشدار: زمان کدگذاری وقتی N=2 یا N=3 باشد به شدت افزایش می‌یابد، در حالی که کارایی فشرده‌سازی تنها اندکی بهبود پیدا می‌کند.

پیش‌فرض 0 است.

--prediction, -P

استفاده از کدگذاری پیش‌بینانه اضافی. در صورت فعال بودن این بهینه‌سازی، تصویر در دو مرحله فشرده می‌شود. در مرحله نخست، تقریبی کلی از تصویر با استفاده از بلوک‌های بزرگ تک‌رنگ محاسبه می‌شود. در نهایت، تصویر دلتا (تفاضلی) محاسبه شده و خطای پیش‌بینی با استفاده از الگوریتم استاندارد FIASCO تقریب زده می‌شود.

--dictionary-size=N, -D N

اندازه فرهنگ‌لغتی را که هنگام کدگذاری باند روشنایی استفاده می‌شود روی N تنظیم می‌کند؛ پیش‌فرض 10000 است، یعنی فرهنگ‌لغت محدودیتی ندارد.

--chroma-dictionary=N, -C N

اندازه فرهنگ‌لغتی را که هنگام کدگذاری باندهای رنگ استفاده می‌شود روی N تنظیم می‌کند؛ پیش‌فرض 40 است.

--chroma-qfactor=N, -Q N

کیفیت فشرده‌سازی باند رنگ را نسبت به کیفیت تعریف‌شده توسط کاربر q برای فشرده‌سازی باند روشنایی (--quality=q)، به میزان N برابر کاهش می‌دهد؛ پیش‌فرض 2 است.

--tiling-exponent=N, -t N

پیش از کدگذاری، تصویر را به 2^N کاشی تقسیم می‌کند؛ پیش‌فرض 4 است، یعنی تصویر به 16 کاشی تقسیم می‌شود. ترتیب پردازش کاشی‌های مجزا با گزینه زیر مشخص می‌شود:

--tiling-method=name, -T name

کاشی‌های مجزای تصویر (که تصویر به آن‌ها تقسیم شده است؛ گزینه --tiling-exponent=N را ببینید) را بر اساس روش name مرتب می‌کند؛ پیش‌فرض desc-variance است.

desc-variance

کاشی‌های با واریانس کمتر ابتدا پردازش می‌شوند.

asc-variance

کاشی‌های با واریانس بیشتر ابتدا پردازش می‌شوند.

desc-spiral

کاشی‌ها به ترتیب مارپیچی با شروع از مرکز پردازش می‌شوند.

asc-spiral

کاشی‌ها به ترتیب مارپیچی با شروع از لبه‌ها پردازش می‌شوند.

--rpf-mantissa=N

استفاده از N بیت مانتیس برای ضرایب کوانتیده‌شده.

--dc-rpf-mantissa=N

استفاده از N بیت مانتیس برای ضرایب DC کوانتیده‌شده.

--rpf-range=N

ضرایب خارج از بازه کوانتایزاسیون [-N,+N] برابر با صفر قرار می‌گیرند.

--dc-rpf-range=N

ضرایب DC خارج از بازه کوانتایزاسیون [-N,+N] برابر با صفر قرار می‌گیرند.

--smooth=N, -s N

فریم‌های مرجع از حالت فشرده خارج‌شده را در امتداد مرزهای افراز به میزان مشخص‌شدهٔ N هموار می‌کند. N مقداری بین 0 (بدون هموارسازی) تا 100 است؛ پیش‌فرض 70 است. این ضریب در فایل FIASCO ذخیره می‌شود.

--min-level=N, -m N

پیش‌بینی (پیش‌بینی با جبران حرکت یا پیش‌بینی اضافی) را از سطح بلوک N آغاز می‌کند؛ پیش‌فرض سطح 6 است. به این معنی که جبران حرکت برای تمام بلوک‌های تصویری حداقل 8x8 پیکسل (سطح درخت دودویی N=6)، 16x8 (N=7)، 16x16 (N=8) و غیره اعمال می‌شود.

--max-level=N, -M N

پیش‌بینی (پیش‌بینی با جبران حرکت یا پیش‌بینی اضافی) را در سطح بلوک N متوقف می‌کند؛ پیش‌فرض سطح 10 است. به این معنی که جبران حرکت برای تمام بلوک‌های تصویری حداکثر 16x16 پیکسل (N=8)، 32x16 (N=9)، 32x32 (N=10) و غیره اعمال می‌شود.

--half-pixel, -2

استفاده از جبران حرکت با دقت نیم‌پیکسل.

--fps=N, -F N

تعداد فریم بر ثانیه را روی N تنظیم می‌کند. این مقدار در فایل خروجی FIASCO ذخیره شده و در رمزگشای fiascotopnm(1) برای کنترل نرخ فریم به کار می‌رود.

--pattern=type, -p type

نوع فشرده‌سازی بین‌فریمی که باید برای فریم‌های جداگانهٔ یک جریان ویدیویی اعمال شود را تعیین می‌کند. type دنباله‌ای از نویسه‌ها است؛ مقدار پیش‌فرض "IPPPPPPPPP" است. عنصر N نوع پیش‌بینی مورد استفاده برای فریم N را مشخص می‌کند؛ الگوی نوع فریم به طور دوره‌ای تکرار می‌شود. نویسه‌های معتبر عبارتند از:

I

فریم درونی (intra frame)؛ یعنی مطلقاً از هیچ پیش‌بینیِ جبران حرکت استفاده نمی‌شود.

P

فریم پیش‌بینی‌شده (predicted frame)؛ یعنی از فریمی که پیش‌تر کدگذاری شده است برای پیش‌بینی استفاده می‌شود (پیش‌بینی رو به جلو).

B

فریم پیش‌بینی‌شدهٔ دوجهته (bidirectional predicted frame)؛ یعنی نه تنها از فریمی که قبلاً نمایش داده شده، بلکه از فریمی در آینده نیز برای پیش‌بینی استفاده می‌شود (پیش‌بینی رو به جلو، رو به عقب، یا درون‌یابی‌شده).

--cross-B-search

به جای استفاده از جستجوی فراگیر، از الگوریتم «Cross-B-Search» برای یافتن بهترین پیش‌بینی درون‌یابی‌شده برای فریم‌های B استفاده می‌شود.

--B-as-past-ref

هنگام پیش‌بینی فریم جاری، از فریم‌های B که پیش‌تر کدگذاری شده‌اند نیز استفاده می‌کند. در صورت تنظیم نشدن این گزینه، تنها از فریم‌های I و P برای پیش‌بینی فریم جاری استفاده خواهد شد.