out123(1) General Commands Manual out123(1)

out123 - ارسال داده‌های صوتی خام PCM یا الگوی شکل‌موج به یک دستگاه خروجی

cat audio.raw | out123 [ - ] [ options ]

out123 [ options ] filename [ filename ... ]

out123 --wave-freq freq1[,freq2,...] [ options ]

out123 --source geiger [ options ]

out123 داده‌های خام PCM را (با ترتیب بایت میزبان یا host byte order) از ورودی استاندارد می‌خواند و آن را روی دستگاه صوتی مشخص‌شده توسط گزینه‌های ارائه‌شده پخش می‌کند. همچنین می‌تواند خودش سیگنال‌های دوره‌ای یا تصادفی را برای بازپخش تولید کند.

گزینه‌های out123 می‌توانند گزینه‌های تک‌حرفی سنتی POSIX یا گزینه‌های طولانی به سبک GNU باشند. گزینه‌های به سبک POSIX با یک «-» شروع می‌شوند، در حالی که گزینه‌های طولانی GNU با «--» آغاز می‌گردند. آرگومان‌های گزینه‌ها (در صورت نیاز) با فاصله (و نه با «=») پس از گزینه قرار می‌گیرند. توجه داشته باشید که در صورت غیرفعال بودن برخی گزینه‌ها در فرآیند ساخت، ممکن است آن گزینه‌ها در نسخهٔ نصب‌شدهٔ شما وجود نداشته باشند.

تنظیم نام این نمونه، که ممکن است در جاهای مختلف استفاده شود. این گزینه نام کلاینت را برای خروجی JACK تنظیم می‌کند.
انتخاب ماژول خروجی صوتی. می‌توانید فهرستی جداشده با کاما ارائه دهید تا از نخستین ماژول کارآمد استفاده شود. همچنین -a را ببینید.
فهرست کردن ماژول‌های موجود.
فهرست کردن دستگاه‌های خروجی موجود برای ماژول خروجی مشخص‌شده. اگر در ماژول انتخاب‌شده قابلیتی برای فهرست کردن دستگاه‌ها وجود نداشته باشد، خطایی چاپ شده و out123 با یک کد غیر صفر خارج خواهد شد.
مشخص کردن دستگاه صوتی مورد استفاده. مقدار پیش‌فرض و همچنین مقادیر ممکن به خروجی فعال بستگی دارند. برای خروجی JACK، می‌توان فهرستی جداشده با کاما از درگاه‌ها را جهت اتصال (برای هر کانال) تعیین کرد.
نمونه‌های صوتی به جای پخش از طریق دستگاه صوتی، در خروجی استاندارد نوشته می‌شوند. قالب خروجی همانند ورودی است... بنابراین در این حالت، out123 مشابه ابزار استاندارد cat عمل می‌کند، احتمالاً به همراه برخی تبدیلات. این میان‌بر معادل '-o raw -a -' است.
این گونه علاوه بر این، داده‌ها را در خروجی استاندارد (stdout) می‌نویسد، در حالی که همچنان آن‌ها را روی دستگاه خروجی پخش می‌کند. بنابراین بیشتر شبیه به نوعی از tee عمل می‌کند تا cat.
نوشتن خروجی خام در یک فایل (به جای هدایت سادهٔ خروجی استاندارد به یک فایل با پوسته). این میان‌بر معادل '-o raw -a file' است.
نوشتن خروجی به صورت فایل WAV در file یا در خروجی استاندارد در صورتی که از - یا رشتهٔ خالی به عنوان نام فایل استفاده شود. همچنین می‌توانید از --au و --cdr به ترتیب برای قالب‌های AU و CDR استفاده کنید. توجه داشته باشید که نوشتن WAV/AU در فایل‌های غیرقابل پرش (non-seekable) یا خروجی استاندارد هدایت‌شده نیازمند تأمل است. سرایند همراه با نخستین داده‌های واقعی نوشته می‌شود. نتیجهٔ رمزگشایی هیچ‌چیز به WAV/AU در صورتی که فایل قابل جست‌وجو (seekable) باشد، فایلی شامل صرفاً یک سرایند است و در صورتی که قابل جست‌وجو نباشد، واقعاً هیچ‌چیز نیست (حتی یک سرایند). نوشتن صحیح داده‌ها با سرایندهای پیشگویانه در stdout کار ساده‌ای نیست. این میان‌بر معادل '-o wav -a file' است.
نوشتن در file در قالب صوتی SUN. اگر از - یا رشتهٔ خالی به عنوان نام فایل استفاده شود، فایل AU در خروجی استاندارد نوشته می‌شود. برای ماجراهای سرایند با جریان‌های غیرقابل پرش، بند مربوط به نوشتن WAV را ببینید. این میان‌بر معادل '-o au -a file' است.
نوشتن در file به عنوان یک CDR (صدای CD-ROM، دقیق‌تر CDDA برای Compact Disc Digital Audio). اگر از - یا رشتهٔ خالی به عنوان نام فایل استفاده شود، فایل CDR در stdout نوشته می‌شود. این میان‌بر معادل '-o cdr -a file' است.
تنظیم نرخ نمونه‌برداری به هرتز (پیش‌فرض: 44100). اگر این مقدار با نرخ نمونه‌برداری واقعی ورودی مطابقت نداشته باشد، زیروبمی (pitch) صدا تغییر خواهد کرد. شاید این تغییر عمدی باشد ;-)
تنظیم نرخ نمونه‌برداری ورودی به یک مقدار متفاوت. در صورتی که نرخ خروجی واقعاً متفاوت باشد، این کار بازنمونه‌برداری (resampling) را فعال می‌کند. --resample را ببینید.
افزایش یا کاهش سرعت بازپخش با آن ضریب با استفاده از بازنمونه‌برداری. --resample را ببینید.
این گزینه روش بازنمونه‌برداری میان نرخ‌های نمونه‌برداری متفاوت یا اعمال تغییر در تمپو را انتخاب می‌کند. می‌توانید میان دو گونه از بازنمونه‌بردار syn123 انتخاب کنید: fine (پیش‌فرض) و dirty. گونهٔ fine دارای محدودهٔ دینامیکی 108 dB و در بدترین حالت، ۸۴٪ پهنای باند است. گونهٔ dirty با کاهش محدودهٔ دینامیکی به 72 dB با بدترین حالت پهنای باند ۸۵٪، زمان پردازندهٔ (CPU) اندکی کمتری مصرف می‌کند (البته نه چندان زیاد). ویژگی‌های دقیق بسته به نسبت نرخ نمونه‌برداری متغیر است، زیرا درونیابی ضرایب فیلتر در آن دخیل است.
تنظیم تعداد کانال‌ها به مقدار داده‌شده.
تنظیم تعداد کانال ورودی به مقداری متفاوت از خروجی. این احتمالاً به این معنی است که شما خواهان مقداری ریمیکس کردن هستید. همچنین --mix را ببینید.
انتخاب کدگذاری نمونهٔ خروجی. مقادیر ممکن شبیه f32 (ممیز شناور ۳۲ بیتی)، s32 (عدد صحیح علامت‌دار ۳۲ بیتی)، u32 (عدد صحیح بدون علامت ۳۲ بیتی) و گونه‌هایی با تعداد بیت‌های مختلف (s24، u24، s16، u16، s8، u8) و همچنین گونه‌های خاص مانند ulaw و alaw هشت بیتی هستند. برای مشاهدهٔ کدگذاری‌های در دسترس واقعی، خروجی longhelp برنامهٔ out123 را ببینید. پیش‌فرض s16 است.
انتخاب ترتیب بایت (endianess) خروجی. انتخاب‌ها عبارتند از big، little، یا native که پیش‌فرض است. پردازش فقط می‌تواند در حالت native کار کند، بنابراین در صورتی که این مورد با دستگاه شما مطابقت نداشته باشد، باید ترتیب بایت ورودی یا خروجی را مشخص کنید. این گزینه همچنین در صورتی که ترتیب بایت ورودی جداگانه تنظیم نشده باشد، آن را نیز تعیین می‌کند. همچنین --inputend و --byteswap را ببینید.
مشخص کردن کدگذاری ورودی متفاوت از کدگذاری خروجی برای انجام تبدیل.
انتخاب ترتیب بایت (endianess) ورودی. به طور پیش‌فرض همانند ترتیب بایت خروجی است. --endian را ببینید.
کلیدی برای جابه‌جایی بایت‌ها (byte swapping) درست پیش از خروجی، پس از انجام هر تبدیل دیگر. این گزینه روی هر ترتیب بایتی که مشخص کنید اعمال می‌شود.
تنظیم برای صدای تک‌کاناله (پیش‌فرض دو کانال، استریو است).
انتخاب خروجی استریو (۲ کاناله، پیش‌فرض).
فهرست کردن نام‌های کوتاه و بلند کدگذاری‌های شناخته‌شده در خروجی استاندارد.
مشخص کردن ماتریس میکس میان کانال‌های ورودی و خروجی به صورت ضرایب خطی، فهرستی جداشده با کاما برای ضرایب کانال ورودی جهت کانال خروجی ۱، سپس کانال خروجی ۲ و به همین ترتیب. در صورت تطابق تعداد کانال‌ها، پیش‌فرض یک ماتریس همانی است؛ بنابراین برای ۳ کانال معادل دو کانال با دامنهٔ نصف‌شده است، یعنی '--mix 0.5,0.5'. برای تقسیم مونو به استریو، جهت حفظ تقارن معادل '--mix 1,1' است.
اعمال فیلتر(های) دیجیتال پیش از پیش‌تقویت (به --preamp مراجعه کنید) با فهرست ضرایب coeff به صورت
b_0,...,b_N,a_0,...,a_N
که در آن a_0=1 الزامی است و شاید تا حدی به درک ساختار کمک کند. فیلترهای چندگانه با ':' از یکدیگر جدا می‌شوند.
فعال کردن مرحلهٔ پیش‌تقویت که سیگنال را پیش از ارسال به خروجی با مقدار داده‌شده بر حسب dB تقویت می‌کند.
اعمال یک آفست PCM (مقدار ممیز شناور مقیاس‌شده در بازهٔ [-1:1]) در مرحلهٔ پیش‌تقویت. به طور معمول، این کار برای اصلاح یک آفست DC شناخته‌شده در فایل ضبط‌شده انجام می‌شود.
انتخاب حالت برش دامنه (clipping): 'soft' یا 'hard' برای برش اجباری حتی برای خروجی ممیز شناور، و 'implicit' (پیش‌فرض) برای برش سخت ضمنی در حین تبدیل در صورت لزوم.
فعال کردن دیترینگ (dithering) برای تبدیلات به عدد صحیح؛ اگر اصرار دارید. این صرفاً یک دیتر معمولی TPDF است. برای برخی افراد، این به اندازهٔ کافی جذاب نیست. اکثر افراد نیز اهمیتی به این موضوع نمی‌دهند.
بررسی اینکه آیا قالب داده‌شده توسط درایور و دستگاه مشخص‌شده پشتیبانی می‌شود یا خیر (در خط فرمان پیش از رسیدن به این گزینه)، و در صورت پشتیبانی، بازگرداندن بی‌صدای مقدار 0 به عنوان مقدار خروج.
چاپ نام‌های کوتاه کدگذاری‌های پشتیبانی‌شده در پیکربندی فعلی.
اگر درایور و دستگاه انتخاب‌شده قالب پیش‌فرض قابل قبولی را اعلام کنند، قطعه‌ای از خط فرمان را برای تنظیم آن قالب در out123 چاپ می‌کند، همیشه با این ترتیب: --rate <r> --channels <c> --encoding <e>
هدایت مستقیم خروجی صوتی به رابط هدفون (تنها در برخی سخت‌افزارها؛ AIX، HP، SUN).
هدایت مستقیم خروجی صوتی به بلندگو (تنها در برخی سخت‌افزارها؛ AIX، HP، SUN).
هدایت مستقیم خروجی صوتی به رابط line-out (تنها در برخی سخت‌افزارها؛ AIX، HP، SUN).
استفاده از یک بافر خروجی صوتی به اندازهٔ size کیلوبایت. این برای دور زدن دوره‌های کوتاه فعالیت سنگین سیستم که معمولاً باعث وقفه در خروجی صوتی می‌شود، مفید است. شما باید اندازهٔ بافری حداقل ۱۰۲۴ (یعنی ۱ مگابایت، که معادل حدود ۶ ثانیه دادهٔ صوتی معمول است) یا بیشتر تعیین کنید؛ مقادیر کمتر از حدود ۳۰۰ چندان منطقی نیستند. مقدار پیش‌فرض 0 است که بافرسازی را خاموش می‌کند.
صبر کردن برای پر شدن بافر به میزان fraction پیش از شروع پخش (کسری بین 0 و 1). می‌توانید این پیش‌بافرسازی را طوری تنظیم کنید که صدا سریع‌تر به گوش شما برسد یا پخش رادیوی وب پایدارتر و بدون وقفه باشد. پیش‌فرض 0.2 است (از نسخهٔ 1.23 به بعد از مقدار 1 تغییر یافته است).
تنظیم بافر دستگاه بر حسب ثانیه؛ 0 => به معنای مقدار پیش‌فرض است. این بافر کوچک میان برنامه و بک‌اند صوتی است که احتمالاً مستقیماً با بافرهای سخت‌افزاری ارتباط دارد.
تنظیم محدودیت زمان پخش بر حسب نمونه‌های PCM، در صورتی که مقداری بزرگ‌تر از صفر تعیین شود. out123 پس از رسیدن به آن تعداد نمونه، خواندن از stdin یا پخش از جدول موج تولیدشده را متوقف خواهد کرد.
تنظیم محدودیت زمانی به ثانیه به جای نمونه‌ها.
انتخاب منبع سیگنال: 'file' (پیش‌فرض) برای پخش فایل(های) داده‌شده در خط فرمان یا ورودی استاندارد در صورت نبود فایل، یا یکی از مولدهای 'wave' (به --wave-freq مراجعه کنید)، geiger (به --geiger-activity مراجعه کنید)، یا صرفاً 'white' برای مقداری نوفهٔ سفید (white noise).
تنظیم بسامد مولد موج یا فهرستی از آن‌ها با تفکیک کاما جهت فعال‌سازی یک سیگنال آزمایشی تولیدشده به جای ورودی استاندارد. مقادیر خالی مقدار قبلی را تکرار می‌کنند.
تنظیم الگوهای شکل‌موج برای امواج تولیدشده به صورت یک فهرست جداشده با کاما. گزینه‌ها شامل sine، square، triangle، sawtooth، gauss، pulse و shot هستند. مقادیر خالی مقدار قبلی را تکرار می‌کنند.
تنظیم جابه‌جایی(های) فاز شکل‌موج به صورت فهرستی جداشده با کاما؛ مقادیر منفی الگو را در زمان معکوس می‌کنند و مقادیر خالی مقدار قبلی را تکرار می‌نمایند. همچنین گزینهٔ --wave-direction جهت منفی را بازنویسی می‌کند.
تنظیم صریح جهت موج (علامت آن در نظر گرفته می‌شود).
جاروب فرکانسی یک موج تولیدشده به سمت بسامد داده‌شده، از نخستین بسامد مشخص‌شده برای --wave-freq، همچنین با استفاده از نخستین الگو و جهت موج.
تنظیم مدت زمان جاروب بسامد به ثانیه در صورتی که 0 < باشد. در صورت تعیین شدن، پیش‌فرض آن محدودیت زمانی پیکربندی‌شده است، در غیر این صورت یک ثانیه است، چرا که جاروب‌های بی‌پایان معقول نیستند.
تنظیم محدودیت زمانی برای تولید دقیقاً همین تعداد جاروب فرکانسی (هموار).
تنظیم نوع جاروب: lin(ear) برای خطی، qua(d) (پیش‌فرض) برای درجه دوم، یا exp(onential) برای تغییر نمایی بسامد با زمان.
غیرفعال‌سازی هموارسازی پس از جاروب برای حالت دوره‌ای.
تنظیم اندازهٔ بافر (محدودیت) برای مولدهای سیگنال؛ در صورتی که 0 < باشد (پیش‌فرض)، یک بافر دوره‌ای را حتی برای سیگنال‌های غیردوره‌ای اعمال می‌کند، مزیت: بار پردازشی (CPU overhead) کمتر در زمان اجرا، زیرا همه چیز به عنوان یک سیگنال دوره‌ای اجباری از پیش محاسبه می‌شود.
این یک نام مستعار برای --genbuffer است.
فعال‌سازی منبع نوفهٔ صورتی و انتخاب ردیف‌ها برای الگوریتم (مقادیر کمتر از ۱ پیش‌فرض را انتخاب می‌کنند). این مولد از کدهای ارائه‌شده توسط Phil Burk (http://softsynth.com) پیروی کرده و از روش Gardner استفاده می‌کند.
این گزینه شبیه‌سازی یک شمارشگر گایگر-مولر را به عنوان منبع پیکربندی می‌کند، با عدد داده‌شده به عنوان میانگین رویدادها در ثانیه. با آن بازی کنید، سرگرم‌کننده است!
حالت آزمایشی. جریان صوتی خوانده می‌شود، اما هیچ خروجی صورت نمی‌گیرد.
افزایش سطح جزئیات پیام‌ها.
حالت بی‌صدا. سرکوب پیام‌های تشخیصی.
تلاش برای دریافت اولویت بالاتر.
تلاش برای دریافت اولویت بلادرنگ (realtime). این گزینه معمولاً برای اعمال اثر، نیازمند امتیازات ریشه (root) است.
-?, --help
نمایش راهنمای استفادهٔ کوتاه.
نمایش راهنمای استفادهٔ کامل و بلند.
چاپ رشتهٔ نسخه.

نگه‌دارنده:

Thomas Orgis <maintainer@mpg123.org>, <thomas@orgis.org>
سازنده (ریشهٔ کدهای درون mpg123):

Michael Hipp
استفاده از کدها یا ایده‌های افراد مختلف؛ فایل AUTHORS همراه با کد منبع را ببینید.

out123 تحت مجوز گنو کمتر/کتابخانه‌ای عمومی (LGPL)، نسخهٔ 2.1 دارای مجوز است.

http://www.mpg123.org
http://sourceforge.net/projects/mpg123

26 Apr 2020