نام (NAME)

xorrisofs - ابزار سازگار با mkisofs/genisoimage برای تولید تصاویر ISO 9660

خلاصه دستور (SYNOPSIS)

xorrisofs [ options ] [-o filename ] pathspec [pathspecs ...]

توضیحات (DESCRIPTION)

xorrisofs سیستم‌فایل‌های ISO 9660 بهبودیافته با Rock Ridge و نشست‌های الحاقی به چنین سیستم‌فایل‌هایی را تولید می‌کند. به صورت اختیاری می‌تواند درخت‌های دایرکتوری Joliet را نیز ایجاد نماید.

xorrisofs گزینه‌های برنامه mkisofs از cdrtools متعلق به Joerg Schilling را درک می‌کند. پیاده‌سازی آن بخشی از برنامه xorriso است که هیچ سورس‌کد مشترکی با cdrtools ندارد.

گزینه‌ها (OPTIONS)

بارگذاری ایمیج (Image loading):

گزینه‌های زیر بارگذاری یک ایمیج ISO موجود را به منظور آماده‌سازی یک نشست الحاقی (add-on session) مناسب کنترل می‌کنند. اگر این گزینه‌ها مشخص نشوند، یک ایمیج جدید از ابتدا ساخته می‌شود.

-M disk_path

مسیری را تنظیم می‌کند که درخت دایرکتوری ایمیج ISO موجود از آن بارگذاری شود تا درخت دایرکتوری پیش‌رو به عنوان نشست الحاقی بر پایه آن بنا گردد. این مسیر باید به یک شیء فایلی با قابلیت خواندن دسترسی تصادفی اشاره کند. در گنو/لینوکس: فایل‌های داده‌ای معمولی یا فایل‌های دستگاه بلوکی.
نوع خاصی از شبه disk_path به فرم «/dev/fd/»شماره وجود دارد. این مقدار، توصیف‌کننده فایل باز با شماره داده‌شده را مشخص می‌کند، صرف‌نظر از اینکه سیستم‌عامل از این قابلیت از طریق گره‌های فایلی در /dev/fd پشتیبانی کند یا خیر. برای مثال /dev/fd/3 همان توصیف‌کننده فایل ۳ است که توسط برنامه‌ای باز شده که بعداً xorriso را اجرا کرده است.

-prev-session disk_path

نام مستعار -M.

-dev disk_path

نام مستعار -M.

-C last_session_start,next_writeable_address

آدرس بلوک ۲ کیبی‌بایتی (2 KiB) مربوط به last_session_start را تنظیم می‌کند که ایمیج ISO از آن نقطه درون فایل تعیین‌شده با گزینه -M خوانده شود.
همراه با یک کاما به عنوان جداکننده، آدرس next_writeable_address را که نشست الحاقی در نهایت روی آن نوشته خواهد شد تنظیم می‌کند. در واقع آدرس بلوکی تعیین‌کننده است که خواننده‌های مورد نظر باید از آن به عنوان آدرس ابربلوک (superblock) در رسانه مورد نظر استفاده کنند.
هر دو مقدار را می‌توان به کمک برنامه‌های رایت و گزینه -msinfo در cdrecord از رسانه‌های نوری استعلام کرد. خود xorriso نیز می‌تواند در حالت شبیه‌سازی cdrecord آن را به دست آورد.
values=$(xorriso -as cdrecord dev=/dev/... -msinfo)
echo $values
گزینه -C می‌تواند بدون گزینه -M نیز استفاده شود تا یک ایمیج ISO از ابتدا ایجاد شده و برای نوشته شدن نهایی در آدرس بلوکی غیر از ۰ آماده گردد. در این صورت پارامتر last_session_start باید روی ۰ تنظیم شود.

-cdrecord-params last_session_start,next_writeable_address

نام مستعار -C.

تنظیمات درج فایل (Settings for file insertion):

-path-list disk_path

مشخصات مسیر (pathspecs) را خط‌به‌خط از disk_file می‌خواند و اشیاء فایلی مشخص‌شده را در ایمیج ISO درج می‌کند. اگر disk_path برابر «-» باشد، مشخصات مسیر از ورودی استاندارد خوانده می‌شود.

--quoted_path_list disk_path

مشابه گزینه -path-list است اما کلمات داخل نقل‌قول را به جای خطوط ساده می‌خواند. فاصله‌های خالی خارج از نقل‌قول‌ها نادیده گرفته می‌شوند. از طرف دیگر، امکان بازنمایی مشخصات مسیری که حاوی کاراکترهای خط جدید هستند وجود دارد.
علامت نقل‌قول جفتی " و علامت نقل‌قول تکی ' می‌توانند برای محصور کردن فاصله‌های خالی و تبدیل آن‌ها به بخشی از مشخصات مسیر استفاده شوند. هر نوع علامت نقل‌قول می‌تواند علامت‌های نوع دیگر را دربرگیرد. یک بک‌اسلش پایانی \ خارج از نقل‌قول‌ها یا یک نقل‌قول باز باعث الحاق خط ورودی بعدی می‌شود.

-cut_out disk_path byte_offset byte_count iso_rr_path

یک بازه بایتی از یک فایل دیسک معمولی یا یک فایل دستگاه را به یک فایل معمولی در ایمیج ISO نگاشت می‌کند. فایل مشخص‌شده با disk_path باید از دسترسی خواندن تصادفی پشتیبانی کند.
مقادیر byte_offset و byte_count می‌توانند اعداد ساده‌ای برای شمارش بایت‌ها باشند، یا اعدادی با پسوند حروف «d»، «s»، «k»، «m»، «g» برای شمارش بلوک‌های دیسک (۵۱۲ بایت)، سکتورهای دیسک (۲۰۴۸ بایت)، کیبی‌بایت (۱۰۲۴ بایت)، مبی‌بایت (۱۰۲۴ کیبی‌بایت) یا گیبی‌بایت (۱۰۲۴ مبی‌بایت).
برای مثال:
-cut_out bootable.iso 562s 18s /formerly_hidden_boot_image

-f

پیوندهای نمادین روی دیسک را دنبال و حل می‌کند به جای آنکه آن‌ها را به عنوان پیوندهای نمادین در ایمیج ISO ذخیره نماید.

-follow-links

نام مستعار -f.

-graft-points

تفسیر مشخصات مسیر فایل‌های ورودی را به صورت ترکیبی از iso_rr_path و disk_path که با یک کاراکتر = جدا شده‌اند، فعال می‌کند.

-m disk_pattern

فایل‌ها را از درج شدن در ایمیج مستثنی می‌کند. فایل‌هایی که disk_path آن‌ها با الگوی پوسته داده‌شده مطابقت داشته باشد بدون اعلان نادیده گرفته می‌شوند. اگر کاراکتر / بخشی از الگو نباشد، تطبیق با نام انتهایی (leaf name) فایل دیسک انجام می‌شود.
امکان مشخص کردن بیش از یک گزینه -m وجود دارد.

-exclude

نام مستعار -m.

-x

نام مستعار -m.

-old-exclude

نام مستعار -m.

-exclude-list disk_path

عملیات -m را با استفاده از هر خط از فایل disk_path به عنوان آرگومان disk_pattern اجرا می‌کند.

-z

شناسایی و پردازش مناسب فایل‌های فشرده zisofs تولیدشده توسط برنامه mkzftree را فعال می‌کند. این فایل‌ها به متاداده‌های لازم مجهز می‌شوند تا هسته لینوکس بتواند آن‌ها را شناسایی کرده و محتوایشان را به صورت غیرفشرده تحویل دهد.

-transparent-compression

نام مستعار -z.

--zisofs-version-2

شناسایی و پردازش مناسب فایل‌های فشرده آزمایشی نسخه ۲ zisofs را فعال می‌کند. هسته لینوکس (تا نسخه 5.9) هنوز این فرمت را نمی‌شناسد و هشداری مشابه زیر صادر می‌کند:
isofs: Unknown ZF compression algorithm: PZ
از این هشدار می‌توان با گزینه --zisofs2-susp-z2 جلوگیری کرد.
فایل‌ها در هسته‌هایی که از این فرمت آگاه نیستند، همان‌گونه که به xorriso تحویل داده شده‌اند نمایش داده می‌شوند؛ یعنی همراه با هدر zisofs2، فهرست اشاره‌گرهای بلوک و داده‌های فشرده‌شده.
گزینه --zisofs-version-2 همچنین -z را فعال می‌کند.

--zisofs2-susp-z2

تولید مدخل‌های SUSP از نوع «Z2» به جای «ZF» را برای فایل‌های فشرده zisofs2 فعال می‌کند. هسته‌های ناآگاه لینوکس مدخل‌های «Z2» را بدون هشدار نادیده می‌گیرند.

--zisofs2-susp-zf

تولید مدخل‌های SUSP از نوع «ZF» به جای «Z2» را برای فایل‌های فشرده zisofs2 فعال می‌کند. هسته‌های ناآگاه لینوکس با پیام «Unknown ZF compression algorithm» از «ZF» در zisofs2 گلایه می‌کنند و ردی در لاگ سیستم به جا می‌گذارند.

-root iso_rr_path

تمام فایل‌ها را در زیر iso_rr_path داده‌شده درج می‌کند. اگر گزینه -graft-points مشخص شده باشد، iso_rr_path به ابتدای بخش هدف هر مشخصه مسیر اضافه می‌شود.
مقدار پیش‌فرض برای -root برابر «/» است.

-old-root iso_rr_path

درج افزایشی (incremental) فایل‌ها را در ایمیج بارگذاری‌شده فعال می‌کند. آدرس‌های مبدأ و مقصد مؤثر مشخصات مسیر داده‌شده مقایسه می‌شوند تا مشخص شود آیا مقصد از قبل در ایمیج ISO وجود دارد و همچنان با مبدأ روی دیسک یکسان است یا خیر. در صورت تفاوت با داده‌های روی دیسک، متاداده‌ها در ایمیج ISO تنظیم و اصلاح خواهند شد. فایل‌های جدید و فایل‌های با محتوای تغییریافته مجدداً اضافه می‌شوند. فایل‌های مقصدی که در هیچ‌یک از منابع مشخصات مسیر مربوطه وجود ندارند، از درخت دایرکتوری ISO حذف خواهند شد.
اگر تنظیم مؤثر -root با مقدار iso_rr_path داده‌شده برای -old-root متفاوت باشد، فایل‌های زیر دایرکتوری -old-root در زیر دایرکتوری -root شبیه‌سازی می‌شوند. عمل شبیه‌سازی پیش از مقایسه فایل‌ها انجام می‌گیرد.

--old-root-no-ino

ثبت و استفاده از شماره‌های inode دیسک را غیرفعال می‌کند. اگر شماره‌های inode دیسک ثبت نشوند، گزینه -old-root باید محتوای فایل دیسک را بخواند و آن را با جمع‌آزمایی MD5 ثبت‌شده در ایمیج ISO مقایسه کند.
با شماره‌های inode دیسک ثبت‌شده و با ctime و mtime معتبر، می‌توان تغییرات احتمالی محتوا را بدون نیاز به خواندن واقعی آن تشخیص داد. اگر چندین سیستم‌فایل مختلف در همان دایرکتوری سوار شوند (همان‌طور که در /mnt معمول است)، روزنه‌ای از خطا باقی می‌ماند. در این حالت باید از گزینه --old-root-devno استفاده کرد یا میانبر شماره inode را با --old-root-no-ino غیرفعال نمود.

--old-root-devno

مقایسه شماره‌های دستگاه ثبت‌شده را به همراه شماره‌های inode ثبت‌شده فعال می‌کند. این قابلیت فقط با شماره‌های دستگاه پایدار قدیمی کار می‌کند که متأسفانه دیگر منسوخ شده‌اند. اگر دیسک سخت پس از هر بار راه‌اندازی مجدد شماره دستگاه متفاوتی داشته باشد، این مقایسه همه فایل‌ها را تغییریافته در نظر می‌گیرد و مانع از صرفه‌جویی افزایشی در حجم می‌شود.

--old-root-no-md5

ثبت و استفاده از جمع‌آزمایی‌های MD5 را برای محتوای فایل‌های داده غیرفعال می‌کند. اگر نه جمع‌آزمایی‌ها و نه شماره‌های inode دیسک ثبت نشده باشند، گزینه -old-root باید هنگام مقایسه با محتوای فایل روی دیسک، محتوای فایل ایمیج ISO را بخواند.

تنظیمات تولید ایمیج (Settings for image production):

-o disk_path

آدرس فایل خروجی را برای ایمیج ISO در حال ساخت تنظیم می‌کند. اگر این آدرس به عنوان یک فایل معمولی وجود داشته باشد، هنگام شروع تولید ایمیج طول آن به ۰ کاهش می‌یابد (خالی می‌شود). این آدرس نباید از قبل به صورت یک دایرکتوری وجود داشته باشد. اگر هنوز وجود ندارد، دایرکتوری والد آن باید وجود داشته باشد و یک فایل معمولی ایجاد خواهد شد.
یک نوع خاص از شبه‌مسیر disk_path به فرم "/dev/fd/"number است. این ساختار توصیف‌کننده فایل باز (open file descriptor) با شماره داده‌شده است، صرف‌نظر از اینکه سیستم‌عامل از این ویژگی از طریق گره‌های فایلی در /dev/fd پشتیبانی کند یا خیر. برای مثال /dev/fd/4 همان توصیف‌گر فایل شماره ۴ است که توسط برنامه‌ای باز شده که بعداً xorriso را اجرا کرده است.
حالت پیش‌فرض خروجی استاندارد (/dev/fd/1) است که می‌تواند با disk_path برابر با "-" نیز تنظیم شود.

-output disk_path

نام مستعار -o.

--stdio_sync "on"|"off"|"end"|number

تعداد بایت‌هایی را تنظیم می‌کند که پس از آن خروجی به اجبار روی دیسک نوشته شود (flush)، تا از پر شدن حافظه با حجم زیادی از داده‌های در انتظار برای دستگاه‌های کند جلوگیری شود. مقدار "on" معادل "16m" است. نوشتن اجباری خروجی را می‌توان با "off" غیرفعال کرد، یا با "end" به تعویق انداخت تا تمام داده‌ها تولید شوند. اگر یک عدد انتخاب شود، باید حداقل 64k باشد.
حالت پیش‌فرض در شبیه‌سازی mkisofs در xorriso برابر با --stdio_sync "off" است.
برنامه xorriso از یک بافر درونی fifo با اندازه پیش‌فرض ۴ مبی‌بایت (MiB) استفاده می‌کند. بنابراین انتقال اجباری حافظه موقت (I/O cache) سیستم‌عامل به دیسک لزوماً مانع از تولید همزمان محتوای بیشتر ایمیج نمی‌شود.

--emul-toc

یک سوپربلاک دوم را به همراه سشن اول در فایل‌های با دسترسی تصادفی (random-access) می‌نویسد. اگر سشن‌های بعدی الحاق شوند و سوپربلاک اول به‌روزرسانی شود، سوپربلاک دوم رونویسی نخواهد شد. بنابراین همچنان امکان مانت کردن سشن اول و یافتن بلوک‌های شروع سشن‌های بعدی وجود خواهد داشت.
هزینه این کار مصرف ۶۴ کیبی‌بایت (KiB) فضای اضافی است. اگر -partition_offset غیرصفر باشد، این مقدار ۱۲۸ کیبی‌بایت به علاوه دو برابر آفست پارتیشن خواهد بود.

--no-emul-toc

از نوشتن سوپربلاک دوم با سشن اول در فایل‌های با دسترسی تصادفی خودداری می‌کند.
این حالت پیش‌فرض است.

--sort-weight weight_number iso_rr_path

یک شماره وزن LBA را به فایل‌های معمولی نسبت می‌دهد. اگر iso_rr_path به یک دایرکتوری اشاره کند، تمام فایل‌های معمولی درون آن weight_number را دریافت می‌کنند.
مقدار weight_number می‌تواند بین -2147483648 تا 2147483647 باشد. هر چه این عدد بالاتر باشد، آدرس بلوک داده‌های فایل در ایمیج ISO در حال ساخت پایین‌تر (نزدیک‌تر به ابتدای دیسک) خواهد بود. در حال حاضر کاتالوگ بوت El Torito دارای وزن هاردکدشدهٔ ۱ میلیارد است. به طور معمول این کاتالوگ باید بلوکی با پایین‌ترین آدرس ممکن را اشغال کند. فایل‌های داده با وزن اولیه ۰ اضافه یا بارگذاری می‌شوند. فایل‌های ایمیج بوت وزن پیش‌فرض ۲ دارند.

--sort-weight-list disk_path

جفت‌های شماره وزن و iso_rr_path را از یک فایل در فایل‌سیستم محلی می‌خواند. هر جفت را همانند --sort-weight اعمال می‌کند.
تنها آخرین --sort-weight-list یا --sort-weight-patterns در یک اجرای xorrisofs اعمال خواهد شد.
شماره وزن از ابتدای خط خوانده می‌شود. بخش iso_rr_path از خط ورودی بلافاصله پس از اولین نویسه فاصله یا تب در خط شروع می‌شود.
نکاتی برای حالتی که این ویژگی در یک توالی از دستورات عمومی xorriso استفاده می‌شود (در یک اجرای خالص شبیه‌سازی mkisofs مشکلی نیست):
هنگام اجرای دستور زیر، فایل‌های مورد اشاره باید از قبل در مدل ایمیج ISO موجود باشند:
-as mkisofs --sort-weight-list disk_path --
می‌توان چندین دستور از این دست را برای اعمال بیش از یک فایل وزن استفاده کرد.
فایل‌های داده‌ای که توسط -indev یا -dev بارگذاری می‌شوند، بسته به آدرس بلوک خود وزنی بین ۱ تا 2 exp 28 = 268,435,456 دریافت می‌کنند. این کار باعث می‌شود در صورت استفاده از روش نوشتن تغییرات (modifying)، ترتیب تقریبی آن‌ها حفظ شود.

--sort-weight-patterns disk_path

همانند --sort-weight-list عمل می‌کند، اما iso_rr_pathها را به عنوان الگوهای مفسر شل (shell parser patterns) بسط می‌دهد و --sort-weight را روی هر فایل منطبق اعمال می‌کند.

-uid number|name

از شماره یا نام کاربری موجود در سیستم محلی به عنوان شناسه مالک (owner id) تمامی فایل‌ها و دایرکتوری‌ها در فایل‌سیستم در حال ساخت استفاده می‌کند. نام خالی یا نام "-" این ویژگی را لغو می‌کند.

-gid number|name

از شماره یا نام گروه موجود در سیستم محلی به عنوان شناسه گروه (group id) تمامی فایل‌ها و دایرکتوری‌ها در فایل‌سیستم در حال ساخت استفاده می‌کند. نام خالی یا نام "-" این ویژگی را لغو می‌کند.

-dir-mode mode

مجوزهای دسترسی برای تمامی دایرکتوری‌ها در ایمیج را به حالت (mode) داده‌شده تنظیم می‌کند که یا یک عدد اکتال با شروع از "0" است یا یک فهرست جداشده با کاما از عبارت‌هایی به فرم [ugoa]*[+-=][rwxst]* می‌باشد؛ مانند ug=rx,a-rwx

-file-mode mode

همانند -dir-mode عمل می‌کند، اما برای تمامی فایل‌های داده معمولی در ایمیج.

-pad

مقدار ۳۰۰ کیبی‌بایت به انتهای ایمیج ISO تولیدشده اضافه می‌کند. این کار از خطاهای خواندن احتمالی در ایمیج‌های ISO که در حالت TAO روی رسانه CD نوشته شده‌اند جلوگیری می‌کند. در صورتی که --emul-toc مشخص نشده باشد، بایت‌های اضافی به عنوان بخشی از ایمیج ISO در نظر گرفته می‌شوند.
گزینه -pad حالت پیش‌فرض است.

-no-pad

اضافه کردن پدینگ ۳۰۰ کیبی‌بایتی به انتهای ایمیج ISO تولیدشده را غیرفعال می‌کند. اگر قرار نباشد ایمیج روی CD نوشته شود یا به عنوان تنها تراک در حالت نوشتن SAO روی CD رایت شود، استفاده از این گزینه امن است.

--old-empty

از روش قدیمی تخصیص آدرس‌های بلوک در محدودهٔ [0,31] به فایل‌های فاقد محتوای داده استفاده می‌کند. روش جدید داشتن یک بلوک اختصاصی است که تمام این فایل‌ها به آن اشاره می‌کنند.

تنظیمات سازگاری با استانداردها (Settings for standards compliance):

-iso-level number

نسخه ISO 9660 را مشخص می‌کند که محدودیت‌های نام‌گذاری فایل و اندازه فایل داده را تعیین می‌کند. محدودیت‌های نام‌گذاری روی نام‌های Rock Ridge اعمال نمی‌شوند و فقط برای نام‌های سطح پایین ISO 9660 معتبر هستند. سه سطح انطباق وجود دارد:
سطح ۱ نام‌های ISO به فرم 8.3 و اندازه فایل تا 4 GiB - 1 را مجاز می‌داند.
سطح ۲ نام‌های ISO با حداکثر ۳۲ نویسه و اندازه فایل تا 4 GiB - 1 را مجاز می‌داند.
سطح ۳ نام‌های ISO با حداکثر ۳۲ نویسه و اندازه فایل تا 400 GiB - 200 KiB را مجاز می‌داند. (این محدودیت اندازه توسط پیاده‌سازی xorriso تنظیم شده است و نه استاندارد ISO 9660 که اجازهٔ نزدیک به ۸ تیبی‌بایت را می‌دهد.)
شبه‌سطح ۴ امکان تولید یک درخت دایرکتوری اضافی را با شروع از توصیف‌گر حجم پیشرفته (Enhanced Volume Descriptor معروف به ISO 9660:1999) طبق استاندارد ECMA-119 ویرایش چهارم فراهم می‌کند.

-disallow_dir_id_ext

از عادت نامناسب mkisofs که اجازه درج نقطه در نام‌های ISO دایرکتوری‌ها را می‌دهد، پیروی نمی‌کند. از سوی دیگر، برخی ایمیج‌های بوت‌شدنی گنو/لینوکس به این عادت نامناسب وابسته هستند.

-U

این گزینه اجازه می‌دهد نام‌های فایل ISO بدون نقطه و حداکثر تا ۳۷ نویسه، مسیرهای فایل ISO طولانی‌تر از ۲۵۵ نویسه، و تمامی نویسه‌های ASCII در نام فایل‌ها مجاز باشند. علاوه بر این، نقطه ویرگول (semicolon) و شماره‌های نسخه در انتهای نام‌های ISO را حذف می‌کند.
تمام این موارد استاندارد ISO 9660 را نقض می‌کنند.

-untranslated-filenames

نام مستعار -U.

-untranslated_name_len number

نام‌های فایل ISO را تا تعداد نویسه داده‌شده بدون هیچ‌گونه تبدیل نویسه مجاز می‌داند. حداکثر مقدار ۹۶ است. اگر نام فایلی نویسه‌های بیشتری داشته باشد، تولید ایمیج عمداً با شکست مواجه می‌شود.
این کار استاندارد ISO 9660 را نقض می‌کند.

-allow-lowercase

حروف کوچک را در نام‌های فایل ISO مجاز می‌داند.
این کار استاندارد ISO 9660 را نقض می‌کند.

-relaxed-filenames

تقریباً تمام نویسه‌های ۷ بیتی را در نام‌های فایل ISO مجاز می‌داند. موارد غیرمجاز عبارتند از 0x0 و '/'. در صورتی که گزینه -allow-lowercase داده نشود، حروف کوچک به حروف بزرگ تبدیل می‌شوند.
این کار استاندارد ISO 9660 را نقض می‌کند.

-d

از اضافه کردن نقطه پایانی به نام‌های فایل ISO بدون نقطه خودداری می‌کند.
این کار استاندارد ISO 9660 را نقض می‌کند.

-omit-period

نام مستعار -d.

-l

حداکثر تا ۳۱ نویسه را در نام‌های فایل ISO مجاز می‌داند.

-full-iso9660-filenames

نام مستعار -l.

-max-iso9660-filenames

حداکثر تا ۳۷ نویسه را در نام‌های فایل ISO مجاز می‌داند.
این کار استاندارد ISO 9660 را نقض می‌کند.

-N

نقطه ویرگول و شماره‌های نسخه در انتهای نام‌های ISO را حذف می‌کند.
این کار استاندارد ISO 9660 را نقض می‌کند.

-omit-version-number

نام مستعار -N. تنظیمات مربوط به افزونه‌های استاندارد:

-R

در mkisofs این گزینه افزونه‌های Rock Ridge را فعال می‌کند. xorrisofs آن‌ها را به‌طور پیش‌فرض تولید می‌کند. اکیداً توصیه می‌شود که با گزینه --norock آن‌ها را غیرفعال نکنید.

-rock

نام مستعار برای -R.

-r

فعال کردن Rock Ridge و تنظیم شناسه کاربر و گروه (UID و GID) همه فایل‌ها در تصویر ISO روی 0. اعطای دسترسی‌های خواندن (r) به همه. سلب همه دسترسی‌های نوشتن (w). اگر هرگونه دسترسی اجرا (x) تنظیم شده باشد، اعطای دسترسی اجرا به همه. حذف بیت‌های s و t.
این تغییرات مشخصه‌ها تا پایان شبیه‌سازی mkisofs به تعویق می‌افتند. درون همان دستور شبیه‌سازی -as mkisofs می‌توان آن‌ها را با گزینه بعدی --norock لغو کرد. به دلایل سازگاری، گزینه -R تغییرات اعمال‌شده توسط -r را لغو نمی‌کند.

-rational-rock

نام مستعار برای -r.

--norock

این گزینه تولید افزونه‌های Rock Ridge را برای اشیاء فایلی ISO 9660 غیرفعال می‌کند. قابلیت‌های چندنشستی (multi-session) در xorrisofs تا حد زیادی به دقت نام‌گذاری Rock Ridge وابسته است. بنابراین اکیداً توصیه می‌شود که آن را با این گزینه غیرفعال نکنید، مگر در کاربرد خاص برای لغو اثر -r به صورت:
--norock -R

--set_all_file_dates رشته_زمان

تنظیم mtime، atime و ctime همه فایل‌ها و دایرکتوری‌ها به زمان داده‌شده.
قالب‌های معتبر رشته_زمان عبارتند از: 'Nov 8 14:51:13 CET 2007'، 110814512007.13، 2007110814511300. همچنین به --modification-date= و man xorriso، بخش Examples of input timestrings مراجعه کنید.
اگر رشته_زمان برابر با "set_to_mtime" باشد، آنگاه atime و ctime هر فایل و دایرکتوری روی مقدار یافت‌شده در mtime آن‌ها تنظیم می‌شود.
این اقدامات تا زمان آغاز تولید واقعی ISO به تعویق می‌افتند. تا آن زمان می‌توان آن‌ها را با --set_all_file_dates همراه با رشته_زمان خالی یا رشته_زمان "default" لغو کرد.
مهرزمان‌های فایل کاتالوگ بوت El Torito هنگام تولید ISO تازه‌سازی می‌شوند. آن‌ها را می‌توان با --modification-date= تحت تأثیر قرار داد.

-file_name_limit عدد

تنظیم حداکثر طول مجاز برای نام فایل‌ها در محدوده ۶۴ تا ۲۵۵. اجزای مسیری که طولانی‌تر از عدد داده‌شده باشند کوتاه (truncate) می‌شوند و ۳۳ بایت آخر آن‌ها با یک دونقطه ':' و نمایش هگزادسیمال MD5 از ۴۰۹۵ بایت اول کل نام بزرگ جایگزین می‌شود. نویسه‌های بالقوه ناکامل UTF-8 بایت‌های ابتدایی‌شان با '_' جایگزین خواهد شد.
هسته‌های لینوکس تا دست‌کم نسخه 4.1 نام‌های با طول ۲۵۴ و ۲۵۵ را به اشتباه نمایش می‌دهند. اگر انتظار چنین نام‌هایی را در یا زیر disk_paths دارید و قصد دارید ISO را با چنین هسته‌های لینوکسی سوار (mount) کنید، تنظیم -file_name_limit 253 را مد نظر قرار دهید.

-D

استاندارد ECMA-119 ایجاب می‌کند که هیچ مسیری در تصویر نباید بیش از ۸ جزء نام یا ۲۵۵ نویسه داشته باشد. بنابراین لازم خواهد بود که درخت‌های دایرکتوری عمیق‌تر به یک دایرکتوری بالاتر منتقل شوند. Rock Ridge این امکان را فراهم می‌کند که این دایرکتوری‌های منتقل‌شده در موقعیت عمیق اصلی خود ظاهر شوند، اما ممکن است این ویژگی توسط سیستم‌عامل‌هایی که تصویر را سوار می‌کنند به‌درستی پیاده‌سازی نشده باشد.
گزینه -D این جابه‌جایی دایرکتوری عمیق را غیرفعال کرده و در نتیجه مشخصات ISO 9660 را نقض می‌کند.
در xorrisofs گزینه -D به‌طور پیش‌فرض تنظیم شده است. اگر به‌صراحت داده شود، گزینه‌های -rr_reloc_dir و -hide-rr-moved را نادیده می‌گیرد.

-disable-deep-relocation

نام مستعار برای -D.

-rr_reloc_dir نام

فعال کردن جابه‌جایی دایرکتوری‌های عمیق و در نتیجه اجتناب از مسیرهای فایلی ECMA-119 با بیش از ۸ جزء نام یا ۲۵۵ نویسه. دایرکتوری‌هایی که به چنین مسیرهای فایلی منتهی می‌شوند به دایرکتوری‌ای در دایرکتوری ریشه تصویر منتقل خواهند شد. نام آن با این گزینه تعیین می‌شود. استفاده از خود دایرکتوری ریشه مجاز است.
کل درخت دایرکتوری در صورت تفسیر به عنوان درخت Rock Ridge با عمق اصلی ظاهر می‌شود. در صورتی که فقط اطلاعات ECMA-119 در نظر گرفته شود، به صورت بازآرایی‌شده ظاهر خواهد شد.
اگر دایرکتوری هدف جابه‌جایی داده‌شده هنگام آغاز تولید تصویر وجود نداشته باشد، ایجاد شده و برای Rock Ridge به عنوان دست‌ساخته جابه‌جایی (relocation artefact) علامت‌گذاری می‌شود. دست‌کم در GNU/Linux در تصاویر سوارشده Rock Ridge نمایش داده نخواهد شد.
نام نباید پس از نویسه اول خود حاوی نویسه '/' باشد و نباید طولانی‌تر از ۲۵۵ بایت باشد.
این گزینه در صورت وجود گزینه -D هیچ اثری ندارد.

-hide-rr-moved

نام مستعار برای -rr_reloc_dir "/.rr_moved"

-long-rr-time

اجبار به استفاده از قالب طولانی مهرزمان‌های RockRidge. این قالب توسط هسته‌های لینوکس قدیمی‌تر از 6.16 شناخته نمی‌شود، اما می‌تواند زمان‌های پس از پایان سال ۲۱۵۵ تا سال ۹۹۹۹ و به عقب تا سال 0 (= 1 ق.م) را نشان دهد.
بدون این گزینه، xorriso از این قالب تنها برای فایل‌ها یا دایرکتوری‌های منفردی استفاده می‌کند که atime، ctime یا mtime آن‌ها پس از 01 Jan 2150 UTC یا قبل از 01 Jan 1900 UTC باشد. (شش سال منتهی به ۲۱۵۶ ممکن است به عنوان آخرین فرصت برای بهبود خواننده‌ها پس از تغییر libisofs برای ادامه استفاده از قالب کوتاه عمل کند.)

-short-rr-time

فعال‌سازی مجدد رفتار پیش‌فرض استفاده از قالب طولانی مهرزمان‌های RockRidge تنها برای فایل‌هایی با مهرزمان پس از 01 Jan 2150 UTC یا قبل از 01 Jan 1900 UTC.

-no-long-rr-time

نام مستعار برای -short-rr-time.

-rr-time-y1900

محدود کردن مهرزمان‌های Rock Ridge به دست‌کم Jan 1 1900 UTC. این ممکن است مطلوب باشد زیرا هسته لینوکس دست‌کم تا نسخه 6.16 زمان‌های قبل از سال ۱۹۰۰ را به اشتباه به صورت Jan 1 1970 00:00:00 UTC نشان می‌دهد.
بدون این گزینه، مهرزمان‌ها تا سال 0 (= 1 ق.م) ممکن است به صورت مهرزمان‌های طولانی Rock Ridge نوشته شوند.

--for_backup

فعال کردن تمام گزینه‌هایی که دقت پشتیبان‌گیری را بهبود می‌بخشند:
--acl، --xattr-any، --md5، --hardlinks، --projid، و احتمالاً --lfa_flags.
اگر بعداً یک نسخه پشتیبان با xattr را از فضاهای نام غیرکاربری (non-user namespaces) بازیابی می‌کنید، مطمئن شوید که سیستم‌عامل و سیستم‌فایل هدف معنای این مشخصه‌ها را می‌دانند. احتمالاً برای ثبت یا بازیابی چنین مشخصه‌هایی به دسترسی‌های مدیر سیستم (کاربر ارشد) نیاز خواهید داشت. هنگام ثبت، xorriso تلاش می‌کند عدم وجود دسترسی‌ها را تحمل کرده و فقط آنچه را که قابل خواندن است ثبت کند.
گزینه --xattr پس از گزینه --for_backup مشخصه‌های غیرکاربری را از ثبت شدن مستثنی می‌کند.
گزینه --for_backup گزینه --lfa_flags را تنها در صورتی فعال می‌کند که libisofs زیرین با پشتیبانی از مشخصه‌های فایل لینوکس کامپایل شده باشد، که معمولاً در سیستم‌های غیرلینوکسی چنین نیست.

--acl

فعال کردن ثبت و بارگذاری ACLها از GNU/Linux یا FreeBSD (به man getfacl و man acl مراجعه کنید). آن‌ها در تصاویر ISO سوارشده اعمال نخواهند شد. اما xorriso می‌تواند هنگام استخراج فایل‌ها از تصویر ISO، آن‌ها را در همان سیستم‌ها بازیابی کند.

--xattr

فعال کردن ثبت و بارگذاری مشخصه‌های گسترش‌یافته GNU/Linux یا FreeBSD در فضای نام کاربر (به‌ترتیب به man getfattr و man attr، man getextattr و man 9 extattr مراجعه کنید). آن‌ها در تصاویر ISO سوارشده اعمال نخواهند شد. اما xorriso می‌تواند هنگام استخراج فایل‌ها از تصویر ISO، آن‌ها را در همان سیستم‌ها بازیابی کند.

--xattr-any

فعال کردن ثبت و بارگذاری مشخصه‌های گسترش‌یافته GNU/Linux یا FreeBSD در تمام فضاهای نام. این ممکن است نیازمند دسترسی‌های مدیر سیستم باشد، حتی اگر مالک فایل دیسک تلاش کند مشخصه‌ها را بخواند.

--lfa_flags

فعال کردن ثبت و بارگذاری مشخصه‌های فایل لینوکس طبق آنچه در man 1 chattr شرح داده شده است.
غیرفعال کردن بازیابی چنین مشخصه‌هایی صرفاً در حالتی که شبیه‌سازی mkisofs پایان یابد و فایل‌ها روی دیسک بازیابی شوند. اگر بازیابی مشخصه‌ها در این حالت مطلوب است، دستور xorriso با عنوان -lfa_flags "restore" را همراه با متون حالت الحاقی احتمالی مانند ":restore_mask=aAcdDijmPsStTux" اجرا کنید.

--projid

فعال کردن ثبت و بارگذاری شناسه‌های پروژه به سبک XFS طبق آنچه در man 5 xfs_quota یا man 5 ext4 شرح داده شده است.

--md5

فعال کردن ثبت چِک‌سام‌های MD5 برای کل تصویر ISO و برای هر فایل داده منفرد در تصویر. xorriso می‌تواند محتوای تصویر ISO را با این مجموع‌ها بررسی کرده و در صورت عدم تطابق هشدار دهد. به man xorriso، گزینه‌های -check_media و check_md5_r مراجعه کنید. xorriso می‌تواند چِک‌سام‌های MD5 ثبت‌شده را چاپ کند. مثلاً با:
-find / -exec get_md5

--hardlinks

فعال کردن بارگذاری و ثبت روابط پیوند سخت (hardlink). جستجو برای خانواده‌هایی از فایل‌های iso_rr که از یک فایل دیسک یکسان سرچشمه می‌گیرند، فیلترسازی محتوای یکسان دارند و دارای ویژگی‌های یکسان هستند. اعضای هر خانواده شماره inode یکسانی در تصویر ISO دریافت می‌کنند.
اینکه این شماره‌ها در زمان سوار کردن رعایت شوند یا خیر به سیستم‌عامل بستگی دارد. xorriso می‌تواند هنگام استخراج فایل‌ها از تصویر ISO خانواده‌های پیوند سخت را ایجاد کند.

--scdbackup_tag مسیر_دیسک نام_رکورد

الحاق یک رکورد چِک‌سام scdbackup به تصویر. این تنها در صورتی کار می‌کند که پارامتر next_writeable_address از گزینه -C برابر با 0 باشد و --md5 فعال باشد. اگر مسیر_دیسک یک رشته خالی نباشد، آنگاه یک رکورد چِک‌سام scdbackup به انتهای این فایل الحاق می‌شود. نام_رکورد کلمه‌ای است که بخشی از تگ و رکورد می‌شود.
برنامه scdbackup_verify تگ و رکورد فایل را شناسایی و تأیید خواهد کرد.
یک نام_رکورد خالی این ویژگی را غیرفعال می‌کند.

-J

فعال کردن تولید یک درخت دایرکتوری اضافی Joliet همراه با درخت Rock Ridge مربوط به ISO 9660.

-joliet

نام مستعار برای -J.

-joliet-long

مجاز دانستن ۱۰۳ نویسه در نام‌های فایل Joliet به‌جای ۶۴ نویسه طبق آنچه در مشخصات مقرر شده است. مجاز دانستن مسیرهای Joliet طولانی‌تر از حد مجاز ۲۴۰ نویسه.
نام‌های بیش از حد بزرگ کوتاه می‌شوند. بدون این گزینه، مسیرهای بیش از حد بزرگ از درخت Joliet حذف می‌شوند.

-joliet-utf16

کدگذاری نام‌های فایل Joliet در UTF-16BE به‌جای UCS-2. تفاوت در نویسه‌هایی است که در UCS-2 وجود ندارند و در UTF-16 با ۲ کلمه ۱۶ بیتی کدگذاری می‌شوند. هر دو کلمه در این حالت از یک زیرمجموعه رزروشده UCS-2 سرچشمه می‌گیرند.

-hfsplus

فعال کردن تولید یک سیستم‌فایل اضافی HFS+ در داخل تصویر ISO 9660 و علامت‌گذاری آن با ورودی‌های Apple Partition Map (APM) در ناحیه سیستم (System Area)، یعنی ۳۲ کیلوبایت اول تصویر.
این ممکن است با گزینه‌هایی مانند -G یا -isohybrid-mbr که داده‌های کاربر را برای گنجاندن در همان محدوده آدرس ارسال می‌کنند، تداخل داشته باشد. ۸ بایت اول ناحیه سیستم با مقدار زیر بازنویسی می‌شود:
{ 0x45, 0x52, 0x08 0x00, 0xeb, 0x02, 0xff, 0xff }
که می‌تواند بدون اثرات منفی به عنوان کد ماشین x86 اجرا شود. بنابراین اگر یک MBR با این ویژگی ترکیب شود، ۸ بایت اول آن نباید حاوی دستورات حیاتی باشد.
بلوک‌های بعدی ۲ کیلوبایتی در ناحیه سیستم توسط ورودی‌های APM اشغال خواهند شد. اولین ورودی بخشی از تصویر ISO قبل از متادیتای سیستم‌فایل HFS+ را پوشش می‌دهد. دومین ورودی محدوده متادیتای HFS+ تا انتهای داده‌های محتوای فایل را علامت‌گذاری می‌کند. اگر داده‌های تصویر ISO بیشتری به دنبال آن بیاید، ورودی پارتیشن سوم تولید می‌شود. سایر ویژگی‌های xorriso ممکن است نیاز به ورودی‌های APM بیشتری ایجاد کند.
توجه داشته باشید که HFS+ به حروف بزرگ و کوچک حساس نیست (case-insensitive) هرچند می‌تواند نام فایل‌ها را با حروف بزرگ و کوچک ثبت کند. بنابراین، نام‌های فایل از درخت نام iso_rr ممکن است در درخت نام HFS+ تداخل پیدا کنند. در این حالت، آن‌ها با افزودن نویسه‌های زیرخط (underscore) و شماره‌های شمارش تغییر می‌کنند. در صورت وجود نام‌های بسیار طولانی، ممکن است لازم باشد آن‌ها به "MANGLED_..." نگاشت شوند.
هشدار:
پیاده‌سازی HFS+ در libisofs برای اندازه کل درخت دایرکتوری دارای محدودیت ۱۲۵٬۸۲۹٬۱۲۰ بایت است. این مقدار برای حدود ۳۰۰٬۰۰۰ فایل با طول نام معمولی کافی است. در صورت فراتر رفتن از این حد، یک رویداد FAILURE صادر شده و تولید ISO انجام نخواهد شد.

-hfsplus-serial-no

تنظیم یک رشته از ۱۶ رقم "0" تا "9" و حروف "a" تا "f" که به عنوان شماره سریال یکتای سیستم‌فایل HFS+ در حال ایجاد استفاده خواهد شد.

-hfsplus-block-size عدد

تنظیم اندازه بلوک تخصیص برای استفاده هنگام تولید سیستم‌فایل‌های HFS+. مقادیر مجاز عبارتند از ۵۱۲، ۲۰۴۸ یا ۰. مقدار اخیر تصمیم‌گیری را به برنامه واگذار می‌کند.

-apm-block-size عدد

تنظیم اندازه بلوک برای استفاده هنگام توصیف پارتیشن‌ها توسط یک Apple Partition Map. مقادیر مجاز عبارتند از ۵۱۲، ۲۰۴۸ یا ۰. مقدار اخیر تصمیم‌گیری را به برنامه واگذار می‌کند.
توجه داشته باشید که اندازه ۵۱۲ با تولید GPT سازگار نیست، و اندازه ۲۰۴۸ دست‌کم توسط هسته‌های قدیمی‌تر لینوکس با -t hfsplus قابل سوار کردن نخواهد بود.

-hfsplus-file-creator-type ایجادکننده نوع مسیر_iso_rr

تنظیم مشخصه‌های ایجادکننده (creator) و نوع (type) سیستم‌فایل HFS+ برای یک فایل در تصویر در حال ایجاد. این‌ها دو کد ۴ نویسه‌ای هستند.

-hfs-bless-by تبرک مسیر_iso_rr

صدور تبرک (blessing) در HFS+. این‌ها نقش‌هایی هستند که می‌توان به حداکثر چهار دایرکتوری و یک فایل داده نسبت داد:
"ppc_bootdir"، "intel_bootfile"، "show_folder"، "os9_folder"، "osx_folder".
آن‌ها را می‌توان به صورت "p"، "i"، "s"، "9" و "x" خلاصه کرد.
هر یک از این نقش‌ها حداکثر می‌تواند به یک شیء فایلی نسبت داده شود. "intel_bootfile" نقشی است که روی یک فایل داده اعمال می‌شود. سایر نقش‌ها روی دایرکتوری‌ها اعمال می‌شوند. هیچ شیء فایلی نمی‌تواند بیش از یک تبرک داشته باشد.

-hfs-bless مسیر_دیسک

صدور تبرک HFS+ با نقش "ppc_bootdir" برای دایرکتوری‌ای که از دایرکتوری مسیر_دیسک در درخت سیستم‌فایل محلی سرچشمه می‌گیرد.
این تنها در صورتی کار می‌کند که دست‌کم یک فایل داده در زیر دایرکتوری وجود داشته باشد. اگر فایل‌هایی از زیردرخت‌های مختلف سیستم‌فایل محلی در یک زیردرخت یکسان از تصویر ISO قرار گیرند، مسیر_دیسک می‌تواند مبهم شود. استفاده از -hfs-bless-by "p" را برای آدرس‌دهی بدون ابهام از طریق مسیر_iso_rr مد نظر قرار دهید.

-hide disk_path_pattern

اگر disk_path با الگوی مفسر شل داده‌شده مطابقت داشته باشد، فایل‌ها را در درخت دایرکتوری ISO 9660 و Rock Ridge نامرئی می‌کند. محتوای داده چنین فایل‌های مخفی‌شده‌ای در ایمیج نهایی گنجانده خواهد شد، حتی اگر در هیچ دایرکتوری‌ای نمایش داده نشوند. اما برای یافتن داده‌های بدون نام در ایمیج به ابزارهای اختصاصی خود نیاز خواهید داشت.
این دستور برای کاتالوگ بوت اعمال نمی‌شود.

-hide-list disk_path

گزینه -hide را با استفاده از هر خط از فایل disk_path به عنوان آرگومان disk_path_pattern اجرا می‌کند.

-hide-joliet disk_path_pattern

مشابه گزینه -hide است اما اگر disk_path فایل‌ها با الگوی مفسر شل داده‌شده مطابقت داشته باشد، آن‌ها را در درخت دایرکتوری Joliet نامرئی می‌کند.

-hide-joliet-list disk_path

گزینه -hide-joliet را با استفاده از هر خط از فایل disk_path به عنوان آرگومان disk_path_pattern اجرا می‌کند.

-hide-hfsplus disk_path_pattern

مشابه گزینه -hide است اما اگر disk_path فایل‌ها با الگوی مفسر شل داده‌شده مطابقت داشته باشد، آن‌ها را در درخت دایرکتوری +HFS نامرئی می‌کند.

-hide-hfsplus-list disk_path

گزینه -hide-hfsplus را با استفاده از هر خط از فایل disk_path به عنوان آرگومان disk_path_pattern اجرا می‌کند.

-hide_iso_path hide_state iso_rr_path

هنگام نوشتن ایمیج، از نمایش نام فایل داده‌شده در درخت‌های دایرکتوری ISO 9660 و/یا Joliet و/یا +HFS جلوگیری می‌کند. برخلاف گزینه‌های مخفی‌سازی بالا، این گزینه مسیر فایل را در فایل‌سیستم ISO در حال ایجاد می‌گیرد، نه مسیر فایل روی دیسک سخت.
مقادیر مجاز برای hide_state عبارتند از: "iso_rr" برای مخفی‌سازی از درخت ISO 9660، "joliet" برای درخت Joliet، "hfsplus" برای +HFS و "on" برای همه آن‌ها. مقدار "off" به معنای قابل‌مشاهده بودن در تمام درخت‌های دایرکتوری است.
این مقادیر می‌توانند ترکیب شوند. مانند: joliet:hfsplus
این دستور برای کاتالوگ بوت اعمال نمی‌شود. به جای آن از گزینه زیر استفاده کنید: --boot-catalog-hide

رشته‌های شناسه ایمیج ISO:

رشته‌ها و آدرس‌های فایل زیر در توصیف‌کننده‌های حجم (Volume Descriptors) ایمیج ISO9660 ذخیره می‌شوند. آدرس‌های فایل مسیرهای ISO 9660 هستند. این فایل‌ها باید دارای iso_rr_pathهایی باشند که فقط شامل نویسه‌های [A-Z0-9_] و دقیقاً یک نقطه باشند که حداکثر ۸ نویسه را از حداکثر ۳ نویسه جدا می‌کند.
اعمال قوانین سخت‌گیرانه برای مجموعه نویسه‌های این رشته‌ها و آدرس‌های فایل هنگام نوشتن در توصیف‌کننده اصلی حجم (Primary Volume Descriptor)، به تنظیمات -relaxed_pvd_atts بستگی دارد.

-relaxed_pvd_atts mode

کنترل می‌کند که آیا قوانین سخت‌گیرانه برای مجموعه نویسه‌های مجاز در فیلدهای متنی توصیف‌کننده اصلی حجم ISO 9660 اعمال شوند یا خیر. حالت پیش‌فرض "vol" است.
فیلدهای Volume Id و Volume Set Id طبق مشخصات به "نویسه‌های d" محدود شده‌اند، یعنی مجموعه [0-9A-Z_]. این محدودیت با حالت‌های "vol" یا "on" برداشته می‌شود، اما با حالت "nonvol" برداشته نمی‌شود.
فیلدهای Copyright File ،Abstract File و Biblio File به [0-9A-Z_.;] ("نویسه‌های d") به‌علاوه حداکثر یک '.' و حداکثر یک ';' محدود شده‌اند که نباید قبل از نقطه بیاید.
فیلدهای Publisher Id ،Application Id ،System Id و Data Preparer Id به "نویسه‌های a" محدود شده‌اند، یعنی مجموعه:
[ !"%&'()*+,./0-9:;<=>?A-Z_-]. این محدودیت‌ها با حالت‌های "nonvol" یا "on" برداشته می‌شوند، اما با حالت "vol" برداشته نمی‌شوند.
حالت "off" قوانین را برای هر دو گروه فیلدهای ذکرشده اعمال می‌کند. اعمال قوانین با "off"، "vol" یا "nonvol" از طریق نگاشت حروف [a-z] به [A-Z] و تبدیل سایر نویسه‌های غیرمجاز به '_' انجام می‌شود.
توجه: نویسه‌های '[' و ']' جزء مجموعه‌های مجاز نیستند، بلکه در اینجا مانند عبارات باقاعده به عنوان جداکننده مجموعه استفاده شده‌اند.

-volid_for fs_types text

شناسه حجم (Volume Id) را برای یک یا چند نوع فایل‌سیستم ایمیج ISO تنظیم می‌کند.
یک ایمیج ISO 9660 ساخته‌شده توسط xorriso ممکن است چهار فایل‌سیستم مختلف را برای سوار کردن (Mount) ارائه دهد: ISO 9660 با نام مستعار ECMA-119 (معمولاً همراه با Rock Ridge)، Joliet، ISO 9660:1999 و +HFS. پارامتر fs_types نوع‌هایی را انتخاب می‌کند که Volume ID باید با دستور -volid_for برای آن‌ها تنظیم شود. این پارامتر فهرستی از کلمات کلیدی جداشده با کاما از میان "ecma119"، "joliet"، "iso_9660_1999" و "hfsplus" است. کلمه کلیدی "all" هر چهار نوع را انتخاب می‌کند. مثال:
-volid_for joliet "Joliet Volume Id"
-volid_for ecma119,iso_9660_1999 "LONGER_ISO_VOLUME_ID"
برنامه xorriso هر متنی تا ۳۲ نویسه را می‌پذیرد، اما بر اساس مشخصاتی که به‌ندرت رعایت می‌شوند، قوانین سخت‌گیرانه‌تری اعمال می‌گردد:
نویسه‌های ASCII مطابق با استاندارد از میان [A-Z0-9_] هستند. مانند: "IMAGE_23"
در صورتی که متن ارائه‌شده با این قوانین مطابقت نداشته باشد، xorriso هشدار می‌دهد. اگر -relaxed_pvd_atts روی "off" یا "nonvol" تنظیم شده باشد، متن به نویسه‌های منطبق بر استاندارد نگاشت می‌شود.
فایل‌سیستم Joliet تعداد ۱۶ نویسه UCS-2 را مجاز می‌داند. متون طولانی‌تر باعث ایجاد هشدار شده و کوتاه (Truncate) می‌شوند.
فایل‌سیستم ISO 9660:1999 نویسه‌های دلخواه از مجموعه نویسه‌های خروجی را مجاز می‌داند.
فایل‌سیستم +HFS نویسه‌های UTF-16BE را مجاز می‌داند که باید برای نام فایل مناسب باشند.
توجه داشته باشید که وقتی رسانه در سیستم کامپیوتری درج می‌شود، ممکن است شناسه حجم به طور خودکار به عنوان نام نقطه اتصال (Mount Point) استفاده شود.

-V text

شناسه حجم (Volume ID) را برای تمام انواع فایل‌سیستم مشخص می‌کند. یعنی دستور -volid_for "all" را با پارامتر text داده‌شده اجرا می‌کند.

-volid text

نام مستعار گزینه -V.

-volset text

شناسه مجموعه حجم (Volume Set Id) ایمیج ISO را تنظیم می‌کند. حداکثر ۱۲۸ نویسه d مجاز است (به -relaxed_pvd_atts مراجعه کنید).

-P text

شناسه ناشر (Publisher Id) ایمیج ISO را تنظیم می‌کند. این فیلد ممکن است شخص یا سازمانی را که موارد قابل ضبط را مشخص کرده است، تعیین هویت کند. حداکثر ۱۲۸ نویسه a مجاز است (به -relaxed_pvd_atts مراجعه کنید).

-publisher text

نام مستعار گزینه -P.

-A text

شناسه برنامه (Application Id) ایمیج ISO را تنظیم می‌کند. این فیلد ممکن است مشخصات نحوه ضبط داده‌ها را تعیین هویت کند. حداکثر ۱۲۸ نویسه a مجاز است (به -relaxed_pvd_atts مراجعه کنید).
متن ویژه "@xorriso@" به رشته شناسه xorriso تبدیل می‌شود که معمولاً به عنوان Preparer Id نوشته می‌شود. نوشتن شناسه برنامه به عنوان Application Id یک سنت نادرست است.

-appid text

نام مستعار گزینه -A.

-sysid text

شناسه سیستم (System Id) ایمیج ISO را تنظیم می‌کند. این فیلد ممکن است سیستمی را که می‌تواند محتوای ناحیه سیستم (System Area) در بلوک‌های ۰ تا ۱۵ ایمیج را تشخیص داده و بر اساس آن عمل کند، تعیین هویت نماید. حداکثر ۳۲ نویسه a مجاز است (به -relaxed_pvd_atts مراجعه کنید).

-p text

شناسه آماده‌ساز (Preparer Id) ایمیج ISO را تنظیم می‌کند. این فیلد ممکن است شخص یا نهاد دیگری را که آماده‌سازی داده‌های قابل ضبط را کنترل می‌کند، تعیین هویت نماید. به طور معمول این باید شناسه خود xorriso باشد و نه شخص یا برنامه‌ای که xorriso را اجرا می‌کند. لطفاً از تغییر آن خودداری کنید. حداکثر ۱۲۸ نویسه a مجاز است (به -relaxed_pvd_atts مراجعه کنید).
متن ویژه "@xorriso@" به رشته شناسه xorriso تبدیل می‌شود که هنگام شروع برنامه به صورت پیش‌فرض تنظیم است.

-preparer text

نام مستعار گزینه -p.

-abstract iso_path

آدرس فایل چکیده (Abstract File) ایمیج ISO را تنظیم می‌کند. این باید مسیر ISO 9660 فایلی در ایمیج باشد که شامل یک بیانیه چکیده درباره محتوای ایمیج است. حداکثر ۳۷ نویسه d به‌علاوه '.' و ';' مجاز است (به -relaxed_pvd_atts مراجعه کنید).

-biblio iso_path

آدرس فایل کتاب‌شناسی (Biblio File) ایمیج ISO را تنظیم می‌کند. این باید مسیر ISO 9660 فایلی در ایمیج باشد که شامل سوابق کتاب‌شناختی است. حداکثر ۳۷ نویسه d به‌علاوه '.' و ';' مجاز است (به -relaxed_pvd_atts مراجعه کنید).

-copyright iso_path

آدرس فایل حق نشر (Copyright File) ایمیج ISO را تنظیم می‌کند. این باید مسیر ISO 9660 فایلی در ایمیج باشد که شامل بیانیه حق نشر است. حداکثر ۳۷ نویسه d به‌علاوه '.' و ';' مجاز است (به -relaxed_pvd_atts مراجعه کنید).

--modification-date=YYYYMMDDhhmmsscc

یک رشته زمان تنظیم می‌کند که برچسب‌های زمانی ایجاد و اصلاح ایمیج ISO را به صورت تحت‌اللفظی بازنویسی می‌کند. این رشته باید شامل ۱۶ رقم ده‌دهی به فرمت YYYYMMDDhhmmsscc باشد که در آن YYYY بین 0000 تا 9999 است. منطقه زمانی GMT است. انتظار می‌رود با این خط GRUB مطابقت داشته باشد:
search --fs-uuid --set YYYY-MM-DD-hh-mm-ss-cc
برای مثال 2010040711405800 برابر با 7 Apr 2010 11:40:58 (+0 centiseconds) است.
از جمله برچسب‌های زمانی تأثیرپذیرفته عبارتند از: شناسه isohybrid MBR، فایل کاتالوگ بوت El Torito، ابربلوک (Superblock) در +HFS.

--application_use character|0xXY|disk_path

محتوای فیلد Application Use را مشخص می‌کند که حداکثر می‌تواند ۵۱۲ بایت باشد.
اگر پارامتر این دستور خالی باشد، فیلد با ۵۱۲ بایت صفر (0-byte) پر می‌شود. اگر یک تک‌نویسه باشد، ۵۱۲ بار تکرار می‌شود. اگر با "0x" و به دنبال آن دو رقم هگزادسیمال [0-9a-fA-F] شروع شود، ارقام به عنوان مقدار بایت خوانده شده و ۵۱۲ بار تکرار می‌شوند.
هر متن پارامتر دیگری به عنوان disk_path برای باز کردن یک فایل داده و خواندن حداکثر ۵۱۲ بایت از آن استفاده می‌شود. اگر فایل کوچکتر از ۵۱۲ بایت باشد، بایت‌های باقی‌مانده در فیلد روی صفر دودویی (Binary 0) تنظیم می‌شوند.

تصاویر ISO با قابلیت بوت El Torito (El Torito Bootable ISO images):

پیش‌نیاز یک تصویر ISO با قابلیت بوت، وجود فایل‌های یک بارگذار بوت (boot loader) درون تصویر ISO است. سازوکارهای بوت رایانه‌ها به سمت این فایل‌ها هدایت می‌شوند که معمولاً فایل‌های برنامه‌ای بیشتری را از درون تصویر ISO اجرا می‌کنند. xorrisofs می‌تواند انواع مختلفی از بلوک بوت (boot block) یا رکورد بوت (boot record) تولید کند که بخشی از تصویر ISO می‌شوند و توسط سازوکار بوت مربوطه تفسیر می‌گردند.

یک رکورد بوت El Torito سازوکار راه‌اندازی اولیه (bootstrapping) را به یک کاتالوگ بوت هدایت می‌کند که شامل یک یا چند تصویر بوت (boot image) است؛ این تصاویر فایل‌های برنامه‌ای باینری ذخیره‌شده در تصویر ISO هستند. محتوای فایل‌های تصویر بوت در حیطه وظایف El Torito نیست.
برنامه xorriso کاتالوگ بوت را بر اساس فایل‌های تصویر بوت داده‌شده و ساختاریافته توسط گزینه‌های -b، -e، -eltorito-alt-boot و --efi-boot تشکیل می‌دهد. اغلب این کاتالوگ تنها شامل یک ورودی است.
به طور معمول، تصاویر بوت فایل‌های داده‌ای درون سیستم‌فایل ISO هستند. با مسیر ویژه --interval:appended_partition_NNN:all:: می‌توان به یک پارتیشن پیوست‌شده اشاره کرد. عدد NNN شماره پارتیشن را مطابق با آنچه در گزینه متناظر -append_partition استفاده شده، مشخص می‌کند. برای مثال:
-append_partition 2 0xef /tmp/efi.img
-e --interval:appended_partition_2:all::
استاندارد El Torito توسط سازوکارهای بوت PC-BIOS و EFI تفسیر می‌شود. اکثر دیسک‌های CD قابل بوت گنو/لینوکس به تصاویر بوت ISOLINUX یا GRUB برای PC-BIOS مجهز هستند.
دستور xorrisofs از گزینه‌های نمونه موجود در ویکی ISOLINUX، گزینه‌های استفاده‌شده در اسکریپت grub-mkrescue از GRUB و نمونه موجود در ویکی AvgLiveCD مربوط به FreeBSD پشتیبانی می‌کند.

برای بوت CD از طریق سازوکارهای بوت غیر از PC-BIOS و EFI، و برای بوت از حافظه‌های فلش USB یا دیسک‌های سخت، بخش بعدی درباره ناحیه سیستمی (System Area) را ببینید.

-b iso_rr_path

فایل تصویر بوتی را مشخص می‌کند که باید در ورودی جاری کاتالوگ بوت El Torito ثبت شود. این تصویر به عنوان مناسب برای PC-BIOS علامت‌گذاری می‌شود.
به همراه تصاویر بوت مربوط به ISOLINUX و GRUB، این گزینه باید همراه با گزینه‌های -c، -no-emul-boot، -boot-load-size 4 و -boot-info-table استفاده شود.

-eltorito-boot iso_rr_path

نام مستعار برای -b.

-eltorito-alt-boot

ورودی جاری کاتالوگ بوت El Torito را نهایی کرده و ورودی جدیدی را آغاز می‌کند. یک فایل تصویر بوت و تمام گزینه‌های ضروری آن باید قبل از گزینه -eltorito-alt-boot مشخص شوند. تمام گزینه‌های بوت El Torito بعدی برای ورودی جدید کاتالوگ اعمال می‌شوند. تا ۳۲ ورودی کاتالوگ امکان‌پذیر است.

-e iso_rr_path

فایل تصویر بوتی را مشخص می‌کند که باید در ورودی جاری کاتالوگ بوت El Torito ثبت شود. این تصویر به عنوان مناسب برای EFI علامت‌گذاری می‌شود.
گزینه -e باید با گزینه -no-emul-boot دنبال شود و قبل از یک -eltorito-alt-boot احتمالی، هیچ گزینه El Torito دیگری نباید قرار گیرد.

--efi-boot iso_rr_path

به ترتیب دستورات -eltorito-alt-boot، گزینه -e با iso_rr_path داده‌شده، -no-emul-boot و مجدداً -eltorito-alt-boot را اجرا می‌کند. این الگو برای دستیابی به قابلیت بوت EFI در CD نجات GRUB2 استفاده می‌شود.

-eltorito-platform "x86"|"PPC"|"Mac"|"efi"|0xnn|nnn

شماره شناسه پلتفرم (Platform Id) را برای گزینه بعدی -b یا -eltorito-boot تنظیم می‌کند. این شماره می‌تواند با نام پلتفرم یا با عددی بین 0 تا 255 (0x00 تا 0xFF) انتخاب شود. مقدار "x86" = 0 برای PC-BIOS، مقدار "PPC" = 1 برای برخی سیستم‌های PowerPC، مقدار "Mac" = 2 برای برخی سیستم‌های مکینتاش، و "efi" = 0xEF برای EFI در رایانه‌های شخصی مدرن با پردازنده‌های سازگار با x86 یا موارد دیگر است.
اگر شناسه پلتفرم جدید با شناسه قبلی متفاوت باشد، عملیات -eltorito-alt-boot به طور خودکار انجام می‌شود.

-boot-load-size number|"full"

تعداد بلوک‌های ۵۱۲ بایتی را که باید هنگام بوت از تصویر بوت در ورودی جاری کاتالوگ بارگذاری شوند، تعیین می‌کند.
تصاویر بوت BIOS بدون شبیه‌سازی معمولاً به اندازه بارگذاری ۴ نیاز دارند. با این وجود، تنظیم پیش‌فرض mkisofs استفاده از اندازه کامل تصویر بوت گرد شده به سمت بالا به مضربی از ۴ بلوک ۵۱۲ بایتی است. این پیش‌فرض را می‌توان با کلمه "full" به جای یک عدد به صورت صریح اعمال کرد.
برای تصاویر بوت EFI همیشه تعداد بلوک‌های اشغال‌شده توسط فایل تصویر بوت تنظیم می‌شود.
استاندارد El Torito نمی‌تواند اندازه‌های بارگذاری بیشتر از ۶۵۵۳۵ را نمایش دهد. تصاویر EFI که از حداکثر اندازه فراتر می‌روند، اندازه 0 یا 1 دریافت می‌کنند که طبق مشخصات UEFI به معنای «تا انتهای دستگاه» است.

-hard-disk-boot

تصویر بوت در ورودی جاری کاتالوگ را به عنوان دیسک سخت شبیه‌سازی‌شده (emulated hard disk) علامت‌گذاری می‌کند. (برای هیچ‌یک از بارگذارهای بوت شناخته‌شده مناسب نیست.)

-no-emul-boot

تصویر بوت در ورودی جاری کاتالوگ را به عنوان عدم شبیه‌سازی فلاپی یا دیسک سخت علامت‌گذاری می‌کند. (این گزینه باید با تمام بارگذارهای بوت شناخته‌شده استفاده شود.)
اگر نه -hard-disk-boot و نه -no-emul-boot مشخص نشده باشند، تصویر بوت به عنوان شبیه‌ساز فلاپی دیسک علامت‌گذاری خواهد شد. (برای هیچ‌یک از بارگذارهای بوت شناخته‌شده مناسب نیست.)

-eltorito-id text|56_hexdigits

رشته شناسه (ID string) بخش کاتالوگ بوت را که تصویر بوت در آن فهرست می‌شود، تعریف می‌کند. اگر مقدار شامل ۵۶ نویسه [0-9A-Fa-f] باشد، به ۲۸ بایت تبدیل می‌شود، در غیر این صورت ۲۸ نویسه نخست به عنوان رشته شناسه استفاده می‌شوند. رشته شناسه اولین تصویر بوت به عنوان شناسه کلی کاتالوگ در نظر گرفته می‌شود که به ۲۴ نویسه محدود است. سایر رشته‌های شناسه به عنوان شناسه‌های بخش تنظیم می‌شوند.

-eltorito-selcrit hexdigits

معیارهای انتخاب (Selection Criteria) تصویر بوت را تعریف می‌کند. تا ۲۰ بایت از نویسه‌های داده‌شده [0-9A-Fa-f] خوانده می‌شود. این داده‌ها به ورودی تصویر بوت در کاتالوگ نسبت داده می‌شوند.

-boot-info-table

بایت‌های ۸ تا ۶۳ را در تصویر بوت جاری بازنویسی می‌کند. این اطلاعات در جریان تولید تصویر توسط xorriso تامین خواهند شد: آدرس بلوک توصیف‌کننده حجم اولیه (Primary Volume Descriptor)، آدرس بلوک فایل تصویر بوت، و اندازه فایل تصویر بوت.

--grub2-boot-info

بایت‌های ۲۵۴۸ تا ۲۵۵۵ را در تصویر بوت جاری با آدرس آن تصویر بوت بازنویسی می‌کند. آدرس به صورت یک عدد ۶۴ بیتی little-endian نوشته می‌شود. این آدرس برابر است با آدرس بلوک ۲ کیلوبایتی محتوای تصویر بوت، ضرب‌در ۴، و سپس افزوده با ۵.

-c iso_rr_path

آدرس فایل کاتالوگ بوت El Torito را در تصویر تنظیم می‌کند. این آدرس فایل برای بوت PC-BIOS یا EFI اهمیتی ندارد، اما بعداً می‌تواند توسط برنامه‌های دیگر خوانده شود تا از تصاویر بوت موجود مطلع شوند.

-eltorito-catalog iso_rr_path

نام مستعار برای -c.

--boot-catalog-hide

از نمایش کاتالوگ بوت El Torito به صورت فایل در درخت‌های دایرکتوری تصویر جلوگیری می‌کند.

ناحیه سیستمی، MBR، GPT، APM و سایر بلوک‌های راه‌اندازی (System Area, MBR, GPT, APM, other boot blocks):

۱۶ بلوک نخست یک تصویر ISO، ناحیه سیستمی (System Area) هستند. این بخش برای نرم‌افزارهای راه‌اندازی وابسته به سیستم رزرو شده است. این موارد می‌تواند شامل امکانات بوت و جدول‌های پارتیشن معماری‌های سخت‌افزاری گوناگون باشد.
یک MBR (رکورد راه‌اندازی اصلی یا Master Boot Record) حاوی کدهای راه‌اندازی و یک جدول پارتیشن است. هنگام بوت شدن از روی حافظه فلش USB یا دیسک سخت توسط PC-BIOS و هنگام بوت PowerPC CHRP یا PReP خوانده می‌شود. یک پارتیشن MBR با نوع 0xee نشان‌دهنده وجود GPT است.
یک GPT (جدول پارتیشن شناسه یکتا یا GUID Partition Table) پارتیشن‌ها را به روشی مدرن‌تر مشخص می‌کند. هنگام بوت از روی حافظه فلش USB یا دیسک سخت توسط EFI خوانده می‌شود و ممکن است برای یافتن و سوار کردن (Mount) یک پارتیشن HFS+ درون تصویر ISO استفاده شود.
یک APM (نقشه پارتیشن اپل یا Apple Partition Map) پارتیشن HFS+ را مشخص می‌کند. توسط سیستم‌های Mac برای بوت و سوار کردن (Mount) خوانده می‌شود.
فرمت‌های MBR، GPT و APM قابل ترکیب با یکدیگر هستند. APM نخستین ۸ بایت از کدهای بوت MBR را اشغال می‌کند. هر سه مورد مانع راه‌اندازی El Torito از روی CDROM نمی‌شوند.
xorrisofs از امکانات بوت دیگری نیز پشتیبانی می‌کند: معماری‌های MIPS Big Endian (SGI)، MIPS Little Endian (DEC)، SUN SPARC، HP-PA و DEC Alpha. این موارد به طور متقابل با یکدیگر و همچنین با MBR، GPT یا APM قابل ترکیب نیستند.

چندین گزینه از گزینه‌های زیر مسیرهای دیسک را به عنوان ورودی انتظار دارند اما رشته‌های توصیف‌کننده برای خواننده بازه (Interval Reader) کتابخانه libisofs را نیز می‌پذیرند که قادر است داده‌ها را از فایل‌های دیسک یا -indev برش داده و بخش‌هایی از محتوا را صفر کند (Zeroize): -G, -generic-boot, --embedded-boot, --grub2-mbr, -isohybrid-mbr, -efi-boot-part, -prep-boot-part, -B, -sparc-boot, -append_partition.
رشته توصیف شامل مؤلفه‌های زیر است که با دونقطه ':' از هم جدا می‌شوند:
"--interval:"Flags":"Interval":"Zeroizers":"Source
مؤلفه "--interval" بیان می‌کند که این یک مسیر دیسک ساده نیست بلکه یک رشته توصیف خواننده بازه است.
مؤلفه Flags تفسیر بعدی را تغییر می‌دهد:
عبارت "local_fs" درخواست خواندن از فایلی را می‌دهد که با مسیر موجود در Source مشخص شده است.
عبارت "imported_iso" درخواست خواندن از -indev را دارد. این تنها در صورتی کار می‌کند که -outdev با -indev یکسان نباشد. مؤلفه Source نادیده گرفته می‌شود.
عبارت "appended_partition_NNN" همراه با عدد ده‌دهی NNN تنها برای گزینه‌هایی کار می‌کند که مسیرهای تصویر بوت El Torito را اعلان می‌کنند: -b, -e, --efi-boot. این عدد، شماره پارتیشن مورد استفاده در گزینه متناظر -append_partition را مشخص می‌کند.
مؤلفه Interval شامل دو عدد آدرس بایتی است که با کاراکتر "-" از هم جدا شده‌اند. برای نمونه "0-429" به معنای خواندن بایت‌های ۰ تا ۴۲۹ است.
مؤلفه Zeroizers شامل صفر یا چند رشته جدا شده با کاما است. آن‌ها مشخص می‌کنند کدام بخش از داده‌های خوانده‌شده باید صفر شوند. بایت شماره ۰ به معنای بایتی است که از آدرس آغازین Interval خوانده شده است. هر رشته می‌تواند یکی از موارد زیر باشد:
عبارت "zero_mbrpt" درخواست صفر کردن جدول پارتیشن MBR را دارد، در صورتی که بایت‌های ۵۱۰ و ۵۱۱ حاوی امضای MBR یعنی 0x55 0xaa باشند.
عبارت "zero_gpt" درخواست بررسی هدر GPT در بایت‌های ۵۱۲ تا ۱۰۲۳ و صفر کردن آن و بلوک‌های جدول پارتیشن آن را دارد.
عبارت "zero_apm" درخواست بررسی بلوک ۰ فرمت APM و صفر کردن بلوک‌های جدول پارتیشن آن را دارد.
عبارت Start_byte"-"End_byte درخواست صفر کردن بایت‌های خوانده‌شده از شماره Start_byte تا انتهای End_byte را دارد.
مؤلفه Source در پرچم "local_fs" همان مسیر فایل است و با پرچم "imported_iso" نادیده گرفته می‌شود.
شماره‌های بایت را می‌توان با پسوندی از {k,m,g,t,s,d} مقیاس‌بندی کرد که به معنای ضرب در {1024, 1024k, 1024m, 1024g, 2048, 512} است. شماره انتهایی یک مقدار مقیاس‌بندی‌شده آخرین بایت از بازه مقیاس‌بندی‌شده را نشان می‌دهد.
برای نمونه "0d-0d" معادل "0-511" است.
مثال‌ها:
"local_fs:0-32767:zero_mbrpt,zero_gpt,440-443:/tmp/template.iso"
"imported_iso:45056d-47103d::"

-G disk_path

حداکثر ۳۲۷۶۸ بایت را از فایل دیسک داده‌شده به ابتدای تصویر ISO رونویسی می‌کند.
برخلاف تصویر راه‌اندازی El Torito، نیازی نیست فایل disk_path به تصویر ISO اضافه شود. این فایل به عنوان یک فایل در درخت‌های دایرکتوری نمایش داده نخواهد شد.
در وضعیت‌های چندنشستی (multi-session)، مسیر دیسک ویژه "." از خواندن یک فایل دیسک جلوگیری می‌کند اما با این وجود باعث اعمال تنظیمات در MBR موجود می‌شود که توسط سایر گزینه‌ها دستور داده شده بودند.

-generic-boot disk_path

نام مستعار -G.

--embedded-boot disk_path

نام مستعار -G.

--grub2-mbr disk_path

فایل disk_path را در ناحیه سیستمی (System Area) نصب کرده و با آن به عنوان MBR مدرن GRUB2 رفتار می‌کند. آدرس شروع محتوای نخستین تصویر راه‌اندازی به تعداد بلوک‌های ۵۱۲ بایتی تبدیل شده و یک آفست ۴ به آن اضافه می‌شود. نتیجه به صورت یک عدد ۶۴ بیتی little-endian در آدرس بایتی 0x1b0 نوشته می‌شود.

-isohybrid-mbr disk_path

فایل disk_path را به عنوان MBR ایزوهیبرید ISOLINUX نصب می‌کند که تصویر راه‌اندازی ارائه‌شده توسط گزینه -b را از طریق PC-BIOS از روی حافظه‌های فلش USB و دیسک‌های سخت قابل بوت می‌سازد. این آماده‌سازی معمولاً توسط برنامه isohybrid از مجموعه ISOLINUX روی تصویر ISO تولیدشده از قبل انجام می‌شود.
مسیر دیسک باید به یکی از فایل‌های Syslinux با الگوی isohdp[fp]x*.bin اشاره کند. MBR متناسب با نیازمندی‌های isohybrid وصله (Patch) می‌شود. نخستین پارتیشن محدوده تصویر ISO را توصیف می‌کند. شروع آن به طور پیش‌فرض در بلوک ۰ است، اما می‌تواند با گزینه -partition_offset 16 روی ۶۴ بلوک دیسک تنظیم شود.
برای مفهوم مسیر دیسک ویژه "." گزینه -G را ببینید.

-isohybrid-gpt-basdat

تصویر راه‌اندازی جاری El Torito (گزینه‌های -b و -e را ببینید) را در یک GPT در واقع نامعتبر، به عنوان پارتیشنی از نوع Basic Data مشخص می‌کند. این گزینه تنها همراه با -isohybrid-mbr کار می‌کند و همان تأثیر -efi-boot-part را روی ناحیه سیستمی دارد. این گزینه نمی‌تواند با -efi-boot-part یا -hfsplus ترکیب شود.
سه تصویر راه‌اندازی نخست که توسط GPT مشخص شده‌اند، به عنوان مدخل‌های پارتیشن در MBR نیز ظاهر خواهند شد. پارتیشن MBR از نوع 0xEF همان چیزی است که در عمل توسط سفت‌افزار EFI برای بوت از حافظه فلش USB استفاده می‌شود. پارتیشن MBR برای PC-BIOS در این حالت به جای 0x17 نوع 0x00 را می‌گیرد. اغلب مدخل‌های بعدی MBR همان‌هایی هستند که در عمل توسط EFI استفاده می‌شوند.

-isohybrid-gpt-hfsplus

تصویر راه‌اندازی جاری El Torito (گزینه‌های -b و -e را ببینید) را در GPT به عنوان پارتیشنی از نوع HFS+ مشخص می‌کند. تأثیرات و محدودیت‌ها مانند -isohybrid-gpt-basdat هستند.

-isohybrid-apm-hfsplus

تصویر راه‌اندازی جاری El Torito (گزینه‌های -b و -e را ببینید) را در Apple Partition Map به عنوان پارتیشنی از نوع HFS+ مشخص می‌کند. این گزینه تنها با -isohybrid-mbr کار می‌کند و تأثیری مشابه با -hfsplus روی ناحیه سیستمی دارد. نمی‌تواند با -efi-boot-part یا -hfsplus ترکیب شود.
فایل ISOLINUX isohybrid MBR باید با یک الگوی شناخته‌شده از ۳۲ بایت کد ماشین x86 آغاز شود که اساساً هیچ کاری انجام نمی‌دهد. این بخش با ۳۲ بایت از ماکت هدر APM بازنویسی خواهد شد.

-part_like_isohybrid

کنترل می‌کند که آیا گزینه‌های -isohybrid-gpt-basdat، -isohybrid-gpt-hfsplus و -isohybrid-apm-hfsplus حتی در صورت عدم حضور -isohybrid-mbr نیز اعمال شوند یا خیر. هیچ پارتیشن MBR از نوع 0xee ایجاد نمی‌شود، حتی اگر GPT تولید گردد. فاصله‌های میان پارتیشن‌های GPT و APM با پارتیشن‌های بیشتری پر نخواهند شد. پارتیشن‌های ضمیمه‌شده در صورت ایجاد سایر پارتیشن‌های APM، در APM نیز ذکر می‌شوند.

-iso_mbr_part_type "default"|number|type_guid

نوع پارتیشن (Partition Type) را برای پارتیشن MBR یا GPT که نمایش‌دهنده ISO است یا دست‌کم از آن محافظت می‌کند، تنظیم می‌نماید.
مقدار number می‌تواند از 0x00 تا 0xff باشد. متن "default" نوع‌های پیش‌فرض را برای موقعیت‌های گوناگون ایجاد پارتیشن MBR ایزو مجدداً فعال می‌کند. اگر چنین پارتیشنی بر اساس سایر تنظیمات ایجاد نشود، یا اگر نوع پارتیشن به صورت اجباری تعیین شده باشد (مانند 0xee برای MBR محافظتی GPT یا 0x96 برای CHRP)، این گزینه بدون اثر خواهد بود.
اگر به جای آن یک type_guid با یک رشته هگز ۳۲ رقمی مانند a2a0d0ebe5b9334487c068b6b72699c7 یا با یک متن ساختاریافته مانند EBD0A0A2-B9E5-4433-87C0-68B6B72699C7 داده شود، در صورت ظاهر شدن سیستم‌فایل ISO به عنوان پارتیشن در GPT، به عنوان نوع پارتیشن استفاده خواهد شد. در MBR، شناسه C12A7328-F81F-11D2-BA4B-00A0C93EC93B به 0xef نگاشت می‌شود. هر شناسه یکتای (GUID) دیگر به 0x83 نگاشت خواهد شد.

--protective-msdos-label

ناحیه سیستمی را با یک جدول پارتیشن ساده PC-DOS وصله می‌کند که در آن پارتیشن ۱ محدوده تصویر ISO را اشغال کرده اما بلوک نخست را آزاد می‌گذارد. این گزینه با گزینه -isohybrid-mbr ناسازگار و مانعة‌الجمع است.

--mbr-force-bootable

در صورت داده شدن گزینه‌هایی مانند --protective-msdos-label یا --grub2-mbr، وجود یک پارتیشن MBR با پرچم "bootable/active" را اجباری می‌کند. این گزینه‌ها به طور معمول در صورتی که یک پارتیشن MBR با نوعی غیر از 0xee یا 0xef وجود داشته باشد، باعث تنظیم این پرچم می‌شوند. اگر چنین پارتیشنی وجود نداشته باشد، هیچ پرچم بوتی تنظیم نمی‌شود، مگر اینکه --mbr-force-bootable ساخت یک پارتیشن ساختگی (dummy) از نوع 0x00 را اجبار کند که فقط نخستین بلوک تصویر ISO را پوشش می‌دهد.
اگر هیچ MBR قابل راه‌اندازی توسط سایر گزینه‌ها مشخص نشده باشد و پارتیشنی توسط -append_partition ایجاد شود، آنگاه --mbr-force-bootable باعث تنظیم پرچم بوت می‌شود، همان‌طور که مثلاً با --protective-msdos-label انجام می‌داد.

--gpt-iso-bootable

بیت ۲ از پرچم‌های پارتیشن GPT را برای پارتیشن ISO 9660 در صورت ایجاد چنین پارتیشن GPTای تنظیم می‌کند. این بیت به عنوان "Legacy BIOS bootable" مشخص شده است اما اهمیت واقعی آن نامشخص است. برخی از بایوس‌های آگاه به GPT ممکن است بخواهند آن را در برخی پارتیشن‌ها ببینند.

--gpt-iso-not-ro

در صورت ایجاد چنین پارتیشن GPTای، بیت ۶۰ از پرچم‌های پارتیشن GPT را برای پارتیشن ISO 9660 تنظیم نمی‌کند. این بیت به عنوان "Read-only" (فقط‌خواندنی) مشخص شده و بنابراین مناسب است، اما در پارتیشن‌های دیسک GPT غیرمعمول است.

-partition_offset 2kb_block_adr

باعث ایجاد یک جدول پارتیشن با یک پارتیشن منفرد می‌شود که از آدرس بلوک داده‌شده آغاز می‌گردد. این مقدار بر حسب بلوک‌های ۲۰۴۸ بایتی شمرده می‌شود، نه بلوک‌های ۵۱۲ بایتی. اگر آدرس بلوک غیرصفر باشد، باید دست‌کم ۱۶ باشد. مقادیر بزرگ‌تر از ۱۶ به ندرت کاربرد دارند. یک آفست پارتیشن غیرصفر باعث تولید دو ابربلوک (Superblock) و دو مجموعه از درخت‌های دایرکتوری می‌شود. در این حالت تصویر هم از شروع مطلق خود و هم از شروع پارتیشن قابل سوار کردن (Mount) خواهد بود.
مقدار آفست یک تصویر ISO هنگام اضافه شدن یک نشست جدید به تصویر بارگذاری‌شده حفظ می‌شود. بنابراین مقدار تعریف‌شده در اینجا تنها در صورتی اثرگذار است که یک تصویر ISO جدید نوشته شود.

-partition_hd_cyl number

تعداد هِدها در هر سیلندر را برای جدول پارتیشن MBR تنظیم می‌کند. مقدار ۰ مقدار پیش‌فرض را برمی‌گزیند. حداکثر مقدار ۲۵۵ است.

-partition_sec_hd number

تعداد سکتورها در هر هد را برای جدول پارتیشن MBR تنظیم می‌کند. مقدار ۰ مقدار پیش‌فرض را برمی‌گزیند. حداکثر مقدار ۶۳ است.
حاصل‌ضرب partition_sec_hd * partition_hd_cyl * 512 اندازه سیلندر است. برای امکان‌پذیر ساختن هم‌ترازی دقیق، این اندازه باید بر ۲۰۴۸ بخش‌پذیر باشد. همراه با پارتیشن‌های ضمیمه‌شده و گزینه -appended_part_as_gpt، هیچ محدودیتی برای تعداد سیلندرها وجود ندارد. در غیر این صورت حداکثر می‌تواند ۱۰۲۴ سیلندر وجود داشته باشد. اگر اندازه سیلندر برای ماندن زیر حد مجاز بیش از حد کوچک باشد، آنگاه مقادیر مناسبی از partition_hd_cyl همراه با partition_sec_hd معادل ۳۲ یا ۶۳ انتخاب می‌شوند. اگر تصویر بزرگ‌تر از ۸,۴۲۲,۶۸۶,۷۲۰ بایت باشد، محدودیت‌های اندازه سیلندر برای MBR قابل برآورده شدن نیستند. به هر حال این موارد چندان مهم به نظر نمی‌رسند. آدرس‌های بلوک مسطح در جدول‌های پارتیشن تا ۱ ترابایت (1 TiB) کارآمد هستند.

-partition_cyl_align mode

هم‌ترازی اندازه تصویر با یک عدد صحیح از سیلندرها را کنترل می‌کند. این کار توسط مشخصات isohybrid تعیین شده و به نظر می‌رسد برای برنامه fdisk مطلوب باشد. اندازه سیلندر باید بر ۲۰۴۸ بخش‌پذیر باشد. تصاویر بزرگ‌تر از ۸,۳۲۳,۵۹۶,۲۸۸ بایت نمی‌توانند در جدول پارتیشن MBR هم‌تراز شوند.
حالت "auto" پیش‌فرض است. هم‌ترازی با لایه‌گذاری (Padding) تنها در صورتی رخ می‌دهد که گزینه -isohybrid-mbr داده شده باشد.
حالت "on" باعث هم‌ترازی با لایه‌گذاری همراه با گزینه --protective-msdos-label نیز می‌شود. حالت "all" مانند "on" است اما پارتیشن‌های حاصل از -append_partition را نیز تا یک اندازه هم‌تراز لایه‌گذاری می‌کند.
حالت "off" هم‌ترازی را بدون قید و شرط غیرفعال می‌کند.

-append_partition partition_number type_code disk_path

باعث می‌شود یک تصویر سیستم‌فایل آماده‌شده به انتهای تصویر ISO ضمیمه شود و توسط یک مدخل جدول پارتیشن در یک بلوک بوت در ابتدای تصویر ISO در حال ایجاد توصیف گردد. مدخل پارتیشن اندازه فایل ارائه‌شده را به نزدیک‌ترین مضرب بالاتر از ۲۰۴۸ بایت یا نزدیک‌ترین مضرب اندازه سیلندر گرد می‌کند.
مراقب اجراهای چندنشستی (multi-session) بعدی باشید؛ پارتیشن ضمیمه‌شده بازنویسی خواهد شد.
همراه با MBR:
مقدار partition_number می‌تواند ۱ تا ۴ باشد. شماره ۱ کل تصویر ISO را در فضای تخصیص‌نیافته پیش از پارتیشن ۱ قرار می‌دهد. بنابراین به همراه بیشتر ویژگی‌های MBR یا GPT در xorriso، شماره ۲ طبیعی‌ترین انتخاب خواهد بود.
مقدار type_code می‌تواند "FAT12"، "FAT16"، "Linux" یا یک عدد هگزادسیمال بین 0x00 و 0xff باشد. همه این اعداد نتایج قابل استفاده‌ای نخواهند داشت. برای فهرستی از کدها، عبارت "Partition Types" را در اینترنت جستجو کنید یا در fdisk دستور "L" را اجرا نمایید. اگر پارتیشن در GPT ظاهر شود، آنگاه type_code مقدار 0xef به شناسه یکتای نوع پارتیشن سیستمی EFI نگاشت می‌شود. سایر موارد به شناسه نوع Basic Data نگاشت می‌شوند.
مقدار type_code همچنین می‌تواند یک نوع GUID به صورت رشته هگز ساده مانند a2a0d0ebe5b9334487c068b6b72699c7 یا به صورت متن ساختاریافته مانند EBD0A0A2-B9E5-4433-87C0-68B6B72699C7 باشد. اگر پارتیشن در GPT ذکر شود، از این مقدار استفاده خواهد شد. در MBR، شناسه C12A7328-F81F-11D2-BA4B-00A0C93EC93B به 0xef نگاشت می‌شود. هر GUID دیگر به 0x83 نگاشت خواهد شد. در APM، شناسه 48465300-0000-11AA-AA11-00306543ECAC به نوع پارتیشن "Apple_HFS" و هر مورد دیگری به "Data" نگاشت می‌شود.
اگر دستور دیگری باعث تولید GPT شود، پارتیشن‌های ضمیمه‌شده نیز در آنجا ذکر خواهند شد، حتی اگر -appended_part_as_gpt داده نشده باشد.
فرمت GPT می‌تواند با گزینه -appended_part_as_gpt اجبار شود.
مقدار partition_number می‌تواند ۱ تا ۸ باشد. اما برخلاف پارتیشن‌های MBR، تضمینی وجود ندارد که پارتیشن GPT حاصل دقیقاً دارای این شماره باشد، زیرا ممکن است توسط مدخل پارتیشنی اشغال شود که فاصله‌ای را در پوشش کل تصویر در حال ایجاد پر می‌کند.
احتمال دستیابی به شماره پارتیشن مورد نظر با گزینه -appended_gpt_with_gaps به میزان زیادی افزایش می‌یابد.
مقدار type_code می‌تواند همانند موارد توصیف‌شده برای MBR باشد. شناسه‌های GUID داده‌شده بدون تغییر استفاده می‌شوند. نوع‌های پارتیشن MBR داده‌شده ترجمه می‌شوند؛ 0xef به C12A7328-F81F-11D2-BA4B-00A0C93EC93B تبدیل شده و سایر موارد به EBD0A0A2-B9E5-4433-87C0-68B6B72699C7 تبدیل می‌شوند.

-appended_part_as_gpt

پارتیشن‌های حاصل از -append_partition را به جای MBR در GPT مشخص می‌کند. در این حالت MBR یک پارتیشن منفرد از نوع 0xee را نشان می‌دهد که کل داده‌های خروجی را پوشش می‌دهد.
به طور پیش‌فرض، پارتیشن‌های ضمیمه‌شده تنها در صورتی در GPT علامت‌گذاری می‌شوند که GPT به دلیل گزینه‌های دیگر تولید شده باشد.
این گزینه حداکثر تعداد پارتیشن‌های ضمیمه‌شده را از ۴ به ۸ افزایش می‌دهد. اما تضمینی نیست که پارتیشن GPT حاصل دارای partition_number داده‌شده باشد. ممکن است پارتیشن‌های GPT دیگری ایجاد شوند. مرتب‌سازی نهایی بر اساس آدرس بلوک شروع ممکن است یکی از آن‌ها را در مدخل پارتیشن با شماره مورد نظر قرار دهد، به طوری که پارتیشن ضمیمه‌شده شماره بالاتری دریافت کند.
نوع‌های پارتیشن MBR داده‌شده ترجمه می‌شوند. مقدار 0xef به C12A7328-F81F-11D2-BA4B-00A0C93EC93B و سایر موارد به EBD0A0A2-B9E5-4433-87C0-68B6B72699C7 تبدیل می‌شوند.

-appended_part_as_apm

پارتیشن‌های حاصل از -append_partition را در Apple Partition Map نیز مشخص می‌کند. شماره پارتیشن در APM تحت تأثیر پارامتر partition_number در -append_partition قرار نخواهد گرفت.
به طور پیش‌فرض، پارتیشن‌های ضمیمه‌شده تنها در صورتی در APM مشخص می‌شوند که APM به دلیل سایر گزینه‌ها تولید شده و -part_like_isohybrid فعال باشد.

-appended_gpt_with_gaps

احتمالاً بخش‌هایی از تصویر حاصل را در GPT در حال ایجاد توسط هیچ پارتیشنی تخصیص‌نیافته باقی می‌گذارد تا شانس دریافت شماره‌های پارتیشن ارائه‌شده با گزینه -append_partition در GPT افزایش یابد.
سیستم‌فایل ISO 9660 تنها در صورتی توسط یک پارتیشن GPT مشخص می‌شود که هیچ‌یک از پارتیشن‌های ضمیمه‌شده شماره پارتیشن ۱ را نداشته باشند، هیچ دستور دیگری باعث ایجاد پارتیشن در داخل سیستم‌فایل ISO 9660 در حال ایجاد نشود، و -partition_offset برابر با ۱۶ باشد.
اگر این گزینه داده نشود، پارتیشن‌های پرکننده شکاف درج خواهند شد تا هیچ بخشی از تصویر در حال ایجاد پس از بلوک ۱۶ بدون تخصیص به پارتیشن‌های GPT باقی نماند. این اتفاق تنها زمانی رخ می‌دهد که پارتیشن‌ها ضمیمه شوند و یک GPT معتبر ایجاد گردد، مثلاً توسط گزینه -appended_part_as_gpt. دستوراتی که GPT نامعتبر به سبک isohybrid تولید می‌کنند، پر کردن شکاف را غیرفعال می‌نمایند.

-efi-boot-part disk_path

فایلی را از دیسک درون تصویر ISO در حال ایجاد رونوشت کرده و آن را توسط یک مدخل GPT به عنوان EFI System Partition (پارتیشن سیستمی EFI) مشخص می‌کند. سفت‌افزار بوت EFI قرار است از یک تصویر سیستم‌فایل FAT در چنین پارتیشنی برای راه‌اندازی از حافظه فلش USB یا دیسک سخت استفاده کند.
به جای disk_path، می‌توان کلمه --efi-boot-image را وارد کرد. این کار محتوای نخستین تصویر راه‌اندازی El Torito EFI را به عنوان پارتیشن سیستمی EFI در GPT نمایان می‌سازد. تصاویر راه‌اندازی EFI توسط گزینه‌های -e یا --efi-boot معرفی می‌شوند. تصویر راه‌اندازی EFI تحت تأثیر نمی‌تواند در HFS+ ظاهر شود زیرا در خارج از پارتیشن HFS+ ذخیره شده است.

--gpt_disk_guid value

کنترل می‌کند که آیا یک GPT در حال ایجاد باید یک شناسه یکتای دیسک (GUID) تصادفی تولیدشده دریافت کند یا این که GUID توسط کاربر ارائه می‌شود. مقدار "random" پیش‌فرض است. مقدار "modification-date" یک GUID با کیفیت پایین از مقدار تنظیم‌شده توسط گزینه --modification-date= تولید می‌کند.
یک رشته از ۳۲ رقم هگزادسیمال، یا یک رشته GUID منطبق با RFC 4122 می‌تواند برای تنظیم مستقیم GUID دیسک استفاده شود. استاندارد UEFI تعیین می‌کند که سه جزء نخست یک رشته GUID مطابق با RFC 4122 باید در نمایش دودویی جابجایی بایتی (byte-swapped) شوند:
برای نمونه --gpt_disk_guid 2303cd2a-73c7-424a-a298-25632da7f446 برابر با --gpt_disk_guid 2acd0323c7734a42a29825632da7f446 است.
شناسه‌های GUID پارتیشن با تغییر اندک در GUID دیسک تولید می‌شوند.

-chrp-boot-part

محدوده بلوک کل تصویر ISO در حال ایجاد را به عنوان پارتیشن MBR از نوع 0x96 مشخص می‌کند. این گزینه با هیچ ویژگی دیگری که مدخل‌های پارتیشن MBR تولید می‌کند سازگار نیست. همچنین GPT را غیرقابل شناسایی می‌سازد.
استاندارد CHRP معمولاً در ارتباط با HFS استفاده می‌شود. هنوز آزمایش نشده است که آیا سیستم‌فایل‌های HFS+ تولیدشده با گزینه -hfsplus روی هر دستگاه دارای قابلیت CHRP که ISO 9660 خالص را نیز بوت نمی‌کند، بوت خواهند شد یا خیر.

-chrp-boot

نام مستعار -chrp-boot-part.

-prep-boot-part disk_path

فایلی را از دیسک درون تصویر ISO در حال ایجاد رونوشت کرده و آن را با یک مدخل پارتیشن MBR از نوع 0x41 مشخص می‌کند. سفت‌افزار بوت PReP قرار است محتوای پارتیشن را به عنوان یک فایل اجرایی تکی ELF بخواند. این گزینه با سایر پارتیشن‌های MBR و با GPT سازگار است.

-mips-boot iso_rr_path

یک فایل داده درون تصویر را به عنوان فایل راه‌اندازی MIPS Big Endian اعلان کرده و باعث تولید یک MIPS Big Endian Volume Header می‌شود. این گزینه با تولید سایر بلوک‌های بوت مانند MBR مانعة‌الجمع است. این دستور ۵۱۲ بایت نخست هر داده ارائه‌شده توسط -G را بازنویسی خواهد کرد. تا ۱۵ فایل راه‌اندازی را می‌توان با چندین گزینه -mips-boot اعلان نمود.

-mipsel-boot iso_rr_path

یک فایل داده درون تصویر را به عنوان فایل راه‌اندازی MIPS Little Endian اعلان می‌کند. این گزینه با سایر بلوک‌های بوت مانعة‌الجمع است. این دستور ۵۱۲ بایت نخست هر داده ارائه‌شده توسط -G را بازنویسی خواهد کرد. تنها یک فایل راه‌اندازی منفرد می‌تواند توسط -mipsel-boot اعلان شود.

-B disk_path[,disk_path ...]

باعث می‌شود یک یا چند فایل داده روی دیسک پس از انتهای تصویر ISO نوشته شوند. یک برچسب دیسک سان (SUN Disk Label) در ۵۱۲ بایت نخست تصویر ISO نوشته خواهد شد که این تصویر را به عنوان پارتیشن ۱ و مسیرهای دیسک داده‌شده (disk_paths) را به عنوان پارتیشن‌های ۲ تا ۸ فهرست می‌کند.
فایل‌های دیسک باید شامل تصاویر راه‌اندازی مناسب برای سیستم‌های SUN SPARC باشند.
مسیر شبه‌دیسک "..." باعث می‌شود که تمامی مدخل‌های پارتیشن خالی به رونوشت‌هایی از آخرین مدخل غیرخالی تبدیل شوند. اگر هیچ disk_path دیگری پیش از "..." داده نشده باشد، تمام پارتیشن‌ها تصویر ISO را توصیف می‌کنند. در این حالت، کد بارگذار بوت (Bootloader) باید با گزینه -G وارد شود.

-sparc-boot disk_path[,disk_path ...]

نام مستعار -B.

-sparc-label text

متن برچسب ASCII یک SUN Disk Label را تنظیم می‌کند.

--grub2-sparc-core iso_rr_path

باعث می‌شود آدرس محتوا و اندازه فایل داده داده‌شده درون تصویر پس از SUN Disk Label نوشته شود. هر دو عدد بر حسب بایت شمرده می‌شوند. آدرس به صورت یک عدد ۶۴ بیتی big-endian در بایت 0x228 نوشته می‌شود. اندازه به صورت یک عدد ۳۲ بیتی big-endian در بایت 0x230 نوشته می‌شود.

-hppa-cmdline text

خط فرمان PALO را برای HP-PA تنظیم می‌کند. به طور پیش‌فرض تا ۱۰۲۳ کاراکتر مجاز است. با -hppa-hdrversion 4 این حد ۱۲۷ کاراکتر است.
توجه داشته باشید که در صورت تعیین هر یک از گزینه‌های -hppa، پنج گزینه نخست -hppa اجباری هستند. تنها گزینه -hppa-hdrversion مجاز است که حذف شود.

-hppa-bootloader iso_rr_path

مسیر داده‌شده را به عنوان فایل بارگذار بوت (Bootloader) معماری HP-PA تعیین می‌کند.

-hppa-kernel-32 iso_rr_path

مسیر داده‌شده را به عنوان فایل هسته ۳۲ بیتی HP-PA تعیین می‌کند.

-hppa-kernel-64 iso_rr_path

مسیر داده‌شده را به عنوان فایل هسته ۶۴ بیتی HP-PA تعیین می‌کند.

-hppa-ramdisk iso_rr_path

مسیر داده‌شده را به عنوان فایل دیسک رم (RAM disk) معماری HP-PA تعیین می‌کند.

-hppa-hdrversion number

بین هدر PALO نسخه ۵ (پیش‌فرض) و نسخه ۴ انتخاب می‌کند. برای مقدار مناسب به کد منبع PALO مراجعه کنید: PALOHDRVERSION.

-alpha-boot iso_rr_path

یک فایل داده درون تصویر را به عنوان بارگذار ثانویه بوت (Secondary Bootstrap Loader) معماری DEC Alpha SRM اعلان کرده و باعث ایجاد یک سکتور راه‌اندازی می‌شود که به آن اشاره دارد. این گزینه با تولید سایر بلوک‌های راه‌اندازی مانند MBR مانعة‌الجمع است.

مجموعه‌نویسه‌ها (Character sets):

تا زمانی که فقط از نویسه‌های حرفی-عددی انگلیسی برای نام فایل‌ها استفاده شود یا تمام نویسندگان و خوانندگان رسانه از یک مجموعه‌نویسه یکسان استفاده کنند، مجموعه‌نویسه‌ها اهمیتی نخواهند داشت. خارج از این محدودیت‌ها، ممکن است لازم باشد به xorriso اجازه دهید کدهای بایتی را تبدیل کند.
هنگام نوشتن یک ایمیج ISO، تبدیل از مجموعه‌نویسه ورودی به مجموعه‌نویسه خروجی انجام می‌شود. برعکس، هنگام بارگذاری یک ایمیج ISO، تبدیل از مجموعه‌نویسه خروجی به مجموعه‌نویسه ورودی صورت می‌گیرد. این مجموعه‌ها را می‌توان در صورت نیاز با گزینه‌های -input-charset و -output-charset تعریف کرد.

-input-charset character_set_name

مجموعه‌نویسه‌ای را تنظیم می‌کند که نام فایل‌های دیسک هنگام درج در ایمیج ISO از آن تبدیل شوند.

-output-charset character_set_name

مجموعه‌نویسه‌ای را تنظیم می‌کند که نام‌های ایمیج‌های ISO بارگذاری‌شده از آن تبدیل شوند و هنگام نوشتن ایمیج‌های ISO، نام‌ها به آن تبدیل گردند.

استخراج قالب جیگدو (Jigdo Template Extraction):

از صفحه راهنمای genisoimage: «جیگدو (Jigdo) ابزاری برای کمک به توزیع فایل‌های بزرگ مانند ایمیج‌های CD و DVD است؛ برای جزئیات بیشتر http://atterer.net/jigdo را ببینید. ایمیج‌های ISO مربوط به CD و DVDهای دبیان با فرمت jigdo روی وب منتشر می‌شوند تا به کاربران نهایی اجازه دهند آن‌ها را با کارایی بیشتری بارگیری کنند.»
اگر استفاده از libjte در زمان کامپایل xorriso فعال شده باشد، xorrisofs می‌تواند یک فایل .jigdo و یک فایل .template را همراه با یک ایمیج ISO تک‌نشستی (single-session) تولید کند. در غیر این صورت، گزینه‌های Jigdo باعث رویداد FAILURE می‌شوند که معمولاً به توقف برنامه می‌انجامد.
می‌توان قابلیت پشتیبانی از Jigdo را با دستور زیر بررسی کرد:
$ xorrisofs -version 2>&1 | grep '^libjte' && echo YES

فایل .jigdo شامل چِک‌سام‌ها و آدرس‌های نمادین فایل‌ها است. فایل .template شامل ایمیج ISO فشرده‌شده همراه با برچسب‌های مرجع به‌جای بایت‌های محتوای فایل‌های فهرست‌شده است.
ورودی این فرآیند، آرگومان‌های معمولی برای یک نشست xorrisofs بدون بارگذاری ایمیج، و یک فایل چِک‌سام است که فایل‌های داده‌ای را که ممکن است در فایل .jigdo فهرست شده و در فایل .template به‌صورت خارجی ارجاع داده شوند، فهرست می‌کند. هر فایل تعیین‌شده در فایل چِک‌سام با یک خط متنی نشان داده می‌شود:
چِک‌سام به‌صورت ارقام هگزادسیمال، ۲ فاصله، اندازه به‌صورت ۱۲ رقم ده‌دهی یا فاصله، ۲ فاصله، آدرس نمادین فایل
نوع چِک‌سام با -jigdo "checksum_algorithm" با مقادیر "md5" (۳۲ رقم هگزادسیمال) یا "sha256" (۶۴ رقم هگزادسیمال) انتخاب می‌شود. این نوع همچنین برای خطوط آدرس فایل در فایل .jigdo استفاده خواهد شد. مقدار پیش‌فرض "md5" است.
آدرس فایل در یک خط از فایل چِک‌سام باید همان نام پایه (basename) مربوط به disk_path فایلی را داشته باشد که قرار است با آن مطابقت یابد. مسیر دایرکتوری آدرس فایل برای نگاشت To=From تعیین‌کننده است، نه برای شناسایی فایل. پس از نگاشت To=From، آدرس فایل در فایل .jigdo نوشته می‌شود. ابزارهای بازیابی Jigdo این آدرس‌ها را به آدرس‌های واقعی و قابل دسترس منبع داده تبدیل می‌کنند تا بتوانند از آن‌ها بخوانند.
اگر فهرست پارامترهای jigdo خالی نباشد، پدینگ (padding) به‌عنوان بخشی از ایمیج ISO محاسبه خواهد شد.

-jigdo-checksum-algorithm "md5"|"sha256"

الگوریتم چِک‌سامی را تنظیم می‌کند که باید برای مدخل‌های فایل‌های داده در فایل .jigdo استفاده شود و در فایل چِک‌سام انتظار می‌رود. مقدار پیش‌فرض "md5" است.

-jigdo-jigdo disk_path

مسیر disk_path را برای فایل .jigdo حاوی چِک‌سام‌ها و آدرس‌های بارگیری جهت پر کردن حفره‌ها در .template تنظیم می‌کند.

-jigdo-template disk_path

مسیر disk_path را برای فایل .template حاوی نسخه فشرده‌شده و حفره‌دار ایمیج ISO تنظیم می‌کند.

-jigdo-min-file-size size

حداقل اندازه فایل داده را برای فهرست شدن در فایل .jigdo و ایجاد حفره در فایل .template تعیین می‌کند. مقدار size می‌تواند یک عدد ساده برحسب بایت، یا عددی با پسوند حروف "k" ،"m" یا "g" برای شمارش کیبی‌بایت (۱۰۲۴ بایت)، مبی‌بایت (۱۰۲۴ کیبی‌بایت) یا گیبی‌بایت (۱۰۲۴ مبی‌بایت) باشد.

-jigdo-force-checksum disk_path_pattern

یک الگوی عبارت باقاعده اضافه می‌کند که با مسیر مطلق disk_path هر فایل داده‌ای که در فایل چِک‌سام یافت نشده است، مقایسه می‌شود. تطابق الگو باعث ایجاد رویداد MISHAP می‌شود که معمولاً اجرای برنامه را متوقف نمی‌کند اما در نهایت منجر به کد خروج غیرصفر برنامه می‌گردد.

-jigdo-force-md5 disk_path_pattern

نام مستعار منسوخ‌شده برای -jigdo-force-checksum.

-jigdo-exclude disk_path_pattern

یک الگوی عبارت باقاعده اضافه می‌کند که با مسیر مطلق disk_path هر فایل داده‌ای مقایسه می‌شود. تطابق الگو باعث می‌شود فایل در هر صورت در .template باقی بماند.

-jigdo-map To=From

یک جفت رشته به شکل To=From را به فهرست پارامترها اضافه می‌کند. اگر یک فایل داده در فایل .jigdo فهرست شود، از طریق آدرس فایل برگرفته از خط آن در فایل چِک‌سام ارجاع داده می‌شود. بررسی می‌شود که آیا این آدرس فایل با رشته From شروع می‌شود یا خیر. اگر چنین باشد، این رشته قبل از ورود به فایل .jigdo، با رشته To و یک نویسه ':' جایگزین خواهد شد. رشته From باید با یک نویسه '/' پایان یابد.

-checksum-list disk_path

مسیر disk_path را مشخص می‌کند که فایل چِک‌سام حاوی آدرس‌های نمادین فایل و چِک‌سام‌ها طبق -jigdo-checksum-algorithm در آن قرار دارد.

-md5-list disk_path

نام مستعار منسوخ‌شده برای -checksum-list.

-jigdo-template-compress "gzip"|"bzip2"

یکی از گزینه‌های "bzip2" یا "gzip" را برای فشرده‌سازی فایل template انتخاب می‌کند. فایل jigdo به‌صورت فشرده‌نشده خروجی داده می‌شود.

-checksum_algorithm_iso list_of_names

یک یا چند الگوریتم از میان "md5" ،"sha1" ،"sha256" یا "sha512" را برای چِک‌سام‌های کمکی "# Image Hex" در فایل .jigdo انتخاب می‌کند. list_of_names می‌تواند به‌عنوان مثال شبیه "md5,sha1,sha512" باشد. مقدار "all" تمام الگوریتم‌های موجود را انتخاب می‌کند. توجه داشته باشید که MD5 همیشه فعال باقی می‌ماند.

-checksum_algorithm_template list_of_names

الگوریتم‌ها را برای چِک‌سام‌های "# Template Hex" در فایل .jigdo انتخاب می‌کند. قوانین مربوط به list_of_names مانند -checksum_algorithm_iso است.

گزینه‌های متفرقه (Miscellaneous options):

-genisoimage_completion

آرگومان‌های گزینه‌های ناشناخته را که با خط تیره '-' شروع می‌شوند، با گزینه‌های شناخته‌شده genisoimage مطابقت می‌دهد؛ همان‌طور که برنامه genisoimage این کار را بدون قید و شرط (و بدون مستندسازی) انجام می‌دهد. اگر آرگومان ارائه‌شده با ابتدای دقیقاً یک گزینه genisoimage مطابقت داشته باشد، با آن گزینه جایگزین می‌شود. گزینه‌هایی که اصیل به mkisofs یا شبیه‌سازی mkisofs در xorriso هستند، به این شکل مطابقت داده نمی‌شوند. آرگومان‌های گزینه‌ای که کاملاً از یک خط تیره ابتدایی و حروفی از "dDfJlNRrTUvz" تشکیل شده‌اند مطابقت داده نمی‌شوند، بلکه مانند معمول تفسیر می‌گردند، یعنی به‌عنوان چندین گزینه با خط تیره ابتدایی و هر یک از تک‌حروف‌ها. اگر هیچ گزینه genisoimage یافت نشود یا بیش از یک گزینه یافت شود، پیام SORRY صادر شده و آرگومان بدون تغییر باقی می‌ماند.
برای فعال‌سازی این حالت به‌صورت پیش‌فرض، دستور xorriso زیر را بنویسید:
-genisoimage_completion on
در یکی از فایل‌های راه‌اندازی xorriso. بخش FILES را ببینید.

-print-size

تعداد پیش‌بینی‌شده بلوک‌های ۲۰۴۸ بایتی را در ایمیج ISO در حال تولید، در خروجی استاندارد چاپ می‌کند. این ایمیج را تولید نمی‌کند.
نتیجه به چندین تنظیم بستگی دارد.
اگر گزینه --emul-toc داده شود، پدینگ (padding - بخش -pad را ببینید) به‌عنوان بخشی از اندازه ایمیج محاسبه نمی‌شود. در این حالت یا از -no-pad استفاده کنید یا عدد ۱۵۰ (= ۳۰۰ کیبی‌بایت) را به عدد حاصل اضافه نمایید.
اگر شبیه‌سازی mkisofs پس از گزینه -print-size پایان یابد، ویژگی‌های آخرین فایل ایمیج بوت مشخص‌شده را نمی‌توان با دستورات بعدی xorriso ویرایش کرد.

--no_rc

تنها در صورتی که به‌عنوان آرگومان اول استفاده شود، این گزینه از خواندن و تفسیر فایل‌های راه‌اندازی جلوگیری می‌کند. بخش FILES را در ادامه ببینید.

-help

فهرست گزینه‌های پشتیبانی‌شده را در stderr نمایش می‌دهد. گزینه‌های اصلی mkisofs متن توضیحات اصلی mkisofs خود را حفظ کرده‌اند.

-quiet

اکثر پیام‌های اجرای برنامه را متوقف می‌کند، به‌جز پیام‌هایی که مشکلات یا خطاها را نشان می‌دهند.

-gui

توالی پیام‌های وضعیت و پیشرفت (pacifier) را هنگام نوشتن یک ایمیج ISO افزایش می‌دهد.

-log-file disk_path

فایل disk_path را به اندازه ۰ کوتاه (truncate) کرده و تمام پیام‌هایی را که معمولاً در stderr ظاهر می‌شوند به آن هدایت می‌کند. گزینه -log-file همراه با متن خالی برای disk_path، خروجی را مجدداً به stderr بازمی‌گرداند.

-v

خروجی پیام‌های اطلاعاتی برنامه را فعال می‌کند.

-verbose

نام مستعار برای -v.

-version

متنی را در خروجی استاندارد چاپ می‌کند که با عبارت زیر شروع می‌شود:
"mkisofs 2.01-Emulation Copyright (C)"
و در خطای استاندارد نیز اطلاعات نسخه xorriso را چاپ می‌کند.

ملاحظات بازتولیدپذیری (Reproducibility considerations):

نسخه‌های پایدار xorriso آماده شده‌اند تا در اجراهای مکرر از فایل‌های ورودی یکسان با متادیتای فایل یکسان و گزینه‌های xorrisofs یکسان، بایت‌های یکسان سیستم‌فایل ISO 9660 را تولید کنند. تنها استثنا بایت‌هایی هستند که به زمان فعلی اجرای xorriso بستگی دارند.
این مقادیر وابسته به زمان را می‌توان با گزینه‌های --modification-date= ،--gpt_disk_guid و --set_all_file_dates روی مقادیر ثابت تنظیم کرد. به‌جای تنظیم هر یک از آن‌ها، می‌توان همه آن‌ها را از طریق متغیر محیطی SOURCE_DATE_EPOCH تحت تأثیر قرار داد.
متغیر SOURCE_DATE_EPOCH به مشخصات reproducible-builds.org تعلق دارد. فرض بر این است که این متغیر یا تعریف نشده باشد یا شامل یک عدد ده‌دهی باشد که ثانیه‌های سپری‌شده از ۱ ژانویه ۱۹۷۰ را بیان می‌کند. اگر حاوی عدد باشد، از آن به‌عنوان مقدار زمان برای تنظیم پیش‌فرض --modification-date= استفاده می‌شود. گزینه --gpt_disk_guid به‌صورت پیش‌فرض روی "modification-date" قرار می‌گیرد. مقدار پیش‌فرض --set_all_file_dates سپس "set_to_mtime" خواهد بود. علاوه بر این، زمان "اکنون" (now) برای گره‌های ISO بدون منبع دیسک روی مقدار SOURCE_DATE_EPOCH تنظیم می‌شود.
فایل‌های راه‌اندازی و گزینه‌های xorrisofs می‌توانند اثر SOURCE_DATE_EPOCH را لغو کنند.

نسخه‌های مختلف xorriso ممکن است از ورودی‌ها و گزینه‌های یکسان، خروجی یکسان تولید کنند یا نکنند. بازتولیدپذیری ممکن است به‌دلیل رفع اشکالات یا بهبودهای قابلیت بین نسخه‌ها با مانع روبرو شود.
به‌طور پیش‌فرض xorriso اطلاعات نسخه خود را در فیلد Preparer Id از توصیف‌گر جلد اصلی (Primary Volume Descriptor) در ISO 9660 قرار می‌دهد. این کار ممکن است به‌منظور مشخص کردن دقیق نسخه xorriso که باید برای بازتولید استفاده شود مطلوب باشد. اما ممکن است نامطلوب نیز باشد زیرا نباید دامنه وسیع‌تری از نسخه‌های xorriso از تلاش برای بازتولید کنار گذاشته شوند.
اگر می‌خواهید در زمان اولین تولید مقدار پیش‌فرض را لغو کنید، از گزینه -p با متنی غیر از "@xorriso@" استفاده نمایید. این گزینه همچنین می‌تواند برای تنظیم صریح شناسه آماده‌کننده (preparer id) همان‌طور که در یک سیستم‌فایل ISO 9660 یافت می‌شود و قرار است توسط نسخه متفاوتی از xorriso بازتولید شود، استفاده گردد. شناسه آماده‌کننده را می‌توان با دستور -pvd_info در xorriso استعلام کرد.

اگر بازتولیدپذیری نتایج xorrisofs مورد نظر باشد، اقدامات احتیاطی - مانند تنظیم SOURCE_DATE_EPOCH - باید از همان اجرای اولیه xorrisofs انجام شوند. تمام فایل‌های ورودی، گزینه‌های xorrisofs استفاده‌شده با ترتیب دقیق، نسخه xorriso و مقدار احتمالی تنظیم‌شده برای SOURCE_DATE_EPOCH باید برای استفاده مجدد در آینده نگهداری یا ثبت شوند.

مثال‌ها (EXAMPLES)

فایل‌ها (FILES)

محیط (ENVIRONMENT)

متغیرهای محیطی زیر بر رفتار برنامه تأثیر می‌گذارند:
متغیر HOME برای یافتن فایل‌های راه‌اندازی xorriso و mkisofs استفاده می‌شود.
متغیر MKISOFSRC ممکن است برای هدایت برنامه به یک فایل راه‌اندازی mkisofs به کار رود.
متغیر SOURCE_DATE_EPOCH به مشخصات فنی reproducible-builds.org تعلق دارد. پاراگراف فوق تحت عنوان "ملاحظات بازتولیدپذیری" را ببینید.

همچنین ببینید (SEE ALSO)

برای حالت دستورات عمومی xorriso

xorriso(1)

برای شبیه‌سازی cdrecord در xorriso

xorrecord(1)

برای مونت کردن ایمیج‌های ISO 9660 تولیدشده توسط xorriso (-t iso9660)

mount(8)

سایر برنامه‌هایی که ایمیج‌های ISO 9660 تولید می‌کنند

mkisofs(8), genisoimage(8)

برنامه‌هایی که نشست‌ها را روی رسانه‌های نوری رایت می‌کنند

growisofs(1), cdrecord(1), wodim(1), cdrskin(1), xorriso(1)

مجوزهای ACL، ویژگی‌های xattr، ویژگی‌های فایل لینوکس، شناسه‌های پروژه

getfacl(1), setfacl(1), getfattr(1), setfattr(1), lsattr(1), chattr(1), ext4(5), xfs_quota(8)

چکسام‌های MD5

md5sum(1)

در FreeBSD دستورات مربوط به xattr و MD5 متفاوت هستند

getextattr(8), setextattr(8), md5(1)

اشکالات (BUGS)

برای گزارش اشکالات، درخواست کمک یا پیشنهاد بهبودها برای xorriso، لطفاً به لیست پستی عمومی <bug-xorriso@gnu.org> رایانامه بفرستید. در صورتی که حریم خصوصی بیشتری مد نظر است، به <scdbackup@gmx.net> ایمیل بزنید.
لطفاً توضیح دهید که چه انتظاری از xorriso داشته‌اید، آرگومان‌های برنامه یا دستورات گفتگویی که با آن‌ها برای رسیدن به آن تلاش کردید چه بوده است، پیام‌های xorriso و نتیجه نامطلوب اجرای برنامه خود را شرح دهید.
انتظار داشته باشید که پیش از ارائه راه‌حل‌ها، پرسش‌های بیشتری از شما پرسیده شود.

نویسنده (AUTHOR)

Thomas Schmitt <scdbackup@gmx.net>
برای libburnia-project.org

حق نشر (COPYRIGHT)

Copyright (c) 2011 - 2026 Thomas Schmitt
مجوز توزیع آزادانه این متن داده شده است. این متن تنها باید همگام با ویژگی‌های فنی xorriso اصلاح شود. چنانچه از مجوز برای استخراج نسخه‌های اصلاح‌شده xorriso استفاده می‌کنید، مجاز هستید این متن را تحت همان مجوز ویرایش کنید.

قدردانی‌ها (CREDITS)

برنامه xorrisofs تا حدی بر پایه کارهای Vreixo Formoso است که libisofs را همراه با Mario Danic (که همچنین رهبری تیم libburnia را بر عهده دارد) ارائه می‌دهد. Vladimir Serbinenko کد فایل‌سیستم HFS+ و دانش مرتبط با آن را ارائه کرده است.
با تقدیر از Joerg Schilling که ابزار cdrtools او به مدت ده سال به من خدمت کرد.