ICEWM(1) User Commands ICEWM(1) 

icewm - مدیر پنجره سبک X11

icewm [OPTIONS]

icewm یک مدیر پنجره کوچک و سریع برای سامانه پنجره X11 است. بهترین روش، راه‌اندازی آن با icewm-session(1) است که icewmbg(1) را نیز اجرا می‌کند.

icewm یک مدیر پنجره re-parenting خوانده می‌شود، زیرا کادرهایی در اطراف پنجره‌های برنامه‌ها رسم می‌کند. برای جابه‌جایی یا تغییر اندازه یک پنجره، این کادر را با موشواره بکشید.

از آنجا که پنجره‌ها می‌توانند هم‌پوشانی داشته باشند، icewm یک مدیر پنجره پشته‌ای (stacking) نیز هست. پنجره‌های متعددی می‌توانند وجود داشته باشند که برخی در پشت دیگران پنهان شده‌اند.

icewm از تعدادی میزکار مجازی قابل‌پیکربندی پشتیبانی می‌کند. این‌ها فضاهای کاری (workspaces) نامیده می‌شوند. پنجره‌های مرتبط در یک فضای کاری اختصاصی گروه‌بندی می‌شوند. با جابه‌جایی میان فضاهای کاری، کاربر می‌تواند در عین حفظ اشراف و دید کلی، به کارهای مختلف رسیدگی کند. این قابلیت توسط یک نوار وظیفه و یک پیجر (pager) پشتیبانی می‌شود.

نصب به همراه چندین پوسته ارائه می‌شود. پوسته مورد نظر را از طریق یک منو انتخاب کنید. پوسته‌های اضافی را به‌طور خودکار با گزینه --install نصب کنید.

icewm با مشخصات مدیر پنجره ICCCM و EWMH سازگار است..SS "برنامه‌ها (PROGRAMS)" بستهٔ icewm شامل چند برنامه است:

icewm(1)
مدیر پنجرهٔ اصلی. این برنامه پنجره‌های برنامه‌ها را روی صفحه جای‌گذاری کرده و آن‌ها را با حاشیه‌ها می‌آراید. این برنامه تمرکز ورودی را به برنامهٔ فعال کنونی اختصاص می‌دهد. icewm از حالت‌های تمرکز گوناگونی پشتیبانی می‌کند که در ادامه توضیح داده شده‌اند. این برنامه یک نوار وظیفهٔ کوچک در پایین صفحه ترسیم می‌کند که دسترسی آسان به برنامه‌ها، میزکارهای مجازی، برنامه‌های فعال و مجموعهٔ کوچکی از برنامک‌های پایشگر را فراهم می‌سازد.
icewmbg(1)
برنامهٔ تنظیم پس‌زمینه. این برنامه می‌تواند رنگ پس‌زمینهٔ ساده یا تصاویری با قالب‌های مختلف را به پس‌زمینهٔ X اختصاص دهد. هر فضای کاری می‌تواند پس‌زمینهٔ اختصاصی خود را داشته باشد. این برنامه از نیمه‌شفافیت پشتیبانی می‌کند. تصویر و رنگ پس‌زمینهٔ نیمه‌شفاف قابل‌پیکربندی هستند. هنگامی که تصویر پس‌زمینه تغییر کند، می‌توان برای به‌روزرسانی پس‌زمینه به icewmbg(1) اطلاع داد. پیکربندی‌های چندنمایشگره به طور کامل پشتیبانی می‌شوند. به icewmbg(1) مراجعه کنید.
icewm-session(1)
برنامهٔ icewm-session(1) برنامهٔ برگزیده برای راه‌اندازی سامانهٔ IceWM است. این برنامه ابتدا متغیرهای محیطی اضافی را از فایل اختیاری env بارگذاری می‌کند. سپس icewmbg(1) و icewm را اجرا می‌کند. همچنین اسکریپت startup را اجرا کرده و مدیریت نشست پایه‌ای را پیاده‌سازی می‌کند. در هنگام خاتمه، ابتدا اسکریپت shutdown اجرا خواهد شد، و سپس icewm-session(1) به کار icewm و icewmbg(1) پایان می‌دهد. اگر گزینهٔ --sound را مشخص کنید، icewm-session(1) برنامهٔ اختیاری icesound(1) را نیز راه‌اندازی می‌کند. به icewm-session(1) مراجعه کنید.
icesh(1)
ابزاری قدرتمند برای کنترل مشخصه‌های پنجره و تعامل با مدیر پنجره. این ابزار معمولاً در اسکریپت‌های شل استفاده می‌شود. به icesh(1) مراجعه کنید.
icehelp(1)
مرورگر سند کوچکی که توسط icewm برای نمایش 'IceWM manual' و برخی از صفحات man استفاده می‌شود.
icewmhint(1)
ابزاری برای ارسال گزینه‌های پنجرهٔ مختص IceWM به icewm. این گزینه‌ها برای پیکربندی نخستین برنامه‌ای که پس از آن اجرا می‌شود به کار می‌روند. به icewmhint(1) مراجعه کنید.
icesound(1)
پخش فایل‌های صوتی هنگام رخدادهای رابط گرافیکی کاربر (GUI) که توسط icewm ایجاد می‌شوند. این ابزار از ALSA، AO و OSS پشتیبانی می‌کند. به صفحهٔ راهنمای icesound(1) مراجعه کنید.
icewm-menu-fdo(1)
تولید یک منوی icewm همراه با برنامه‌های میزکار اجرایی مطابق با مشخصات XDG. به صفحهٔ راهنمای icewm-menu-fdo(1) مراجعه کنید.
icewm-set-gnomewm(1)
پیکربندی GNOME برای راه‌اندازی IceWM به جای مدیر پنجرهٔ پیش‌فرض خودش.

هر یک از برنامه‌های اجرایی IceWM از گزینه‌های زیر پشتیبانی می‌کنند:

استفاده از FILE به عنوان مبدأ گزینه‌های پیکربندی. به طور پیش‌فرض icewm به دنبال فایلی به نام preferences می‌گردد. این یک فایل متنی خواندنی است که می‌تواند به کمک یک ویرایشگر متن ویرایش شود.
استفاده از NAME به عنوان نام تم icewm مورد نظر. یک تم، ظاهر و احساس icewm، مانند رنگ‌ها، قلم‌ها و کلیدها را تعیین می‌کند.
اتصال به کارساز X11 در DISPLAY. به طور پیش‌فرض از متغیر محیطی "DISPLAY" استفاده می‌شود.
تغییرمسیر تمام خروجی‌ها به FILE. علامت مدک (~) ابتدایی یا متغیر محیطی بسط داده می‌شود.
این گزینه تعیین می‌کند که از یک حالت ارتباطی همگام و کندتر با کارساز X11 استفاده شود. این گزینه برای استفادهٔ عادی نامربوط است.
ارائهٔ فهرست کاملی از تمام گزینه‌های موجود خط فرمان همراه با توضیحات بسیار مختصر.
نمایش نسخهٔ انتشار نرم‌افزار برای این برنامه..SS "گزینه‌های ICEWM (ICEWM OPTIONS)" برنامهٔ icewm از چندین گزینهٔ اضافی پشتیبانی می‌کند:
استفاده از یک visual ۳۲-بیتی برای شفافیت (translucency). این مقدار را می‌توان در فایل preferences به‌صورت "Alpha=1" نیز تنظیم کرد.
به icewm دستور می‌دهد تا جایگزین یک مدیر پنجرهٔ موجود شود. مشروط بر اینکه مدیر پنجره‌ای که جایگزین می‌شود با ICCCM 2.0 سازگار باشد، به محض اینکه متوجه شود قرار است جایگزین گردد، فعالیت خود را متوقف کرده و معمولاً به اجرای خود خاتمه می‌دهد. این امر به icewm امکان می‌دهد تا خود را به‌عنوان تنها مدیر پنجرهٔ فعال مستقر کند.
به icewm اعلام می‌کند که خود را بازنشانی (restart) کند. این کار پیکربندی را دوباره از فایل بارگذاری می‌کند. اگر هیچ مدیر پنجره‌ای فعال نباشد، یکی را راه‌اندازی می‌کند.
نمایش کوتاه‌مدت IMAGE در مرکز صفحه هنگام شروع. این ویژگی را می‌توان در فایل preferences به‌صورت Splash="image.jpg" نیز تنظیم کرد.
فهرستی از گزینه‌های پیکربندی که هنگام کامپایل icewm از کد منبع فعال شده بودند را نشان می‌دهد. اگر مشکوک هستید که برخی قابلیت‌ها ممکن است موجود نباشند، این گزینه می‌تواند مفید باشد.
فهرستی از دایرکتوری‌هایی را ارائه می‌دهد که icewm در آن‌ها به دنبال داده‌های پیکربندی می‌گردد. این فهرست دقیقاً به ترتیبی چاپ می‌شود که icewm از آن برای جستجوی فایل‌های پیکربندی استفاده می‌کند.
icewm تمام دایرکتوری‌های پیکربندی را برای فایل‌های تم جستجو کرده و فهرستی از تمامی تم‌های یافت‌شده را چاپ می‌کند.
نصب THEME از icewm-extra و سپس خروج. هنگامی که مقدار THEME برابر با list باشد، فهرستی از تم‌های موجود برای نصب را چاپ می‌کند. این گزینه به حضور دستورهای lzip، tar و wget یا curl نیاز دارد.
فهرست بلندی از تمام گزینه‌های داخلی icewm را به همراه مقادیر واقعی آن‌ها، پس از اینکه icewm تمام فایل‌های پیکربندی و تم را پردازش کرد، ارائه می‌دهد. در برخی سناریوهای پیشرفته، این گزینه برای بررسی اینکه چه پیکربندی انتخاب شده یا اینکه آیا قالب‌بندی گزینه‌ها صحیح بوده است یا خیر، می‌تواند مفید باشد.
رونویسی یک فایل preferences موجود با مقادیر پیش‌فرض icewm، در عین حال حفظ تمامی تغییراتی که نسبت به مقادیر پیش‌فرض تفاوت دارند.
فهرستی از اکستنشن‌های فعلی X، نسخه‌ها و وضعیت آن‌ها ارائه می‌دهد.
ردیابی مسیرهایی را که برای بارگذاری پیکربندی، قلم‌ها (fonts)، آیکون‌ها، برنامه‌های اجرا شده و/یا اپلت‌های سینی سیستم (system tray) استفاده می‌شوند، فعال می‌کند.

هنگام راه‌اندازی، icewm نوار وظیفه را در پایین صفحه اجرا می‌کند. نوار وظیفه از چپ به راست شامل بخش‌های زیر است:

دکمهٔ Menu در گوشهٔ پایین سمت چپ، امکان دسترسی به منوی ریشهٔ icewm را فراهم می‌کند. این منو دارای زیرمنوهایی برای شروع برنامه‌ها، کنترل تنظیمات icewm و منوی Logout در icewm است.

دکمهٔ Show Desktop تمام پنجره‌های برنامه‌ها را پنهان می‌کند (unmap) تا میزکار به‌طور کامل نمایان شود.

دکمهٔ Window List Menu دسترسی به منویی شامل فهرست پنجره‌های فعال فضای کاری فعلی و فهرستی از فضاهای کاری همراه با زیرمنوهایی برای پنجره‌های برنامهٔ فعال آن‌ها را فراهم می‌کند.

بخش Toolbar فهرستی از آیکون‌های برنامه‌هایی است که در فایل پیکربندی toolbar تعریف شده‌اند.

بخش Workspace Pane برای هر فضای کاری یک دکمه نشان می‌دهد. فضای کاری فعلی با یک دکمهٔ فشرده‌شده مشخص می‌شود. کلیک کردن روی یک فضای کاری دیگر، به آن فضای کاری سوئیچ می‌کند. فشردن کلیک چپ ماوس، سپس کلید Shift، و سپس رها کردن کلیک چپ، پنجرهٔ فعلی را به آن فضای کاری می‌برد. فشردن کلیک چپ، سپس Alt، و سپس رها کردن کلیک چپ، تنها پنجرهٔ فوکوس‌شده را بدون تغییر فضای کاری فعلی به فضای کاری دیگر منتقل می‌کند.

فضاهای کاری در فایل preferences تعریف می‌شوند. برای تغییر نام صرفاً برای این نشست، دوبار کلیک کنید، نام را ویرایش نمایید و Enter را بزنید. هنگامی که "PagerShowPreview" فعال باشد، یک خلاصهٔ گرافیکی کوچک از پنجره‌های هر فضای کاری نمایش داده می‌شود. آن‌ها از کشیدن و رها کردن پشتیبانی می‌کنند: کشیدن یک زبانهٔ Firefox به دکمهٔ یک فضای کاری، فضای کاری فعلی را تغییر می‌دهد؛ سپس رها کردن آن، آن زبانه را به یک پنجرهٔ جدید در آن فضای کاری منتقل می‌کند.

بخش Task Pane شامل فهرستی از دکمه‌های عریض برای هر برنامه‌ای است که در فضای کاری فعلی (یا در صورت تنظیم "TaskBarShowAllWindows=1"، در تمام فضاهای کاری) در حال اجراست. هر دکمهٔ وظیفه، آیکون برنامه و عنوان برنامه را نشان می‌دهد. برنامهٔ فعال با یک دکمهٔ فشرده‌شده مشخص می‌شود؛ این برنامه‌ای است که فوکوس ورودی را در اختیار دارد. کلیک کردن روی دکمه‌ای دیگر، آن برنامه را فعال می‌کند: به پیش‌زمینه آورده شده و فوکوس ورودی را دریافت می‌کند. کلیک بر روی دکمهٔ یک برنامهٔ فعال، آن را کمینه‌سازی می‌کند. برای کمینه‌سازی یک برنامهٔ غیرفعال، در حالی که کلید "Ctrl" فشرده شده است، روی دکمهٔ آن کلیک کنید.

دکمه‌های پنجره را می‌توان با کلیک چپ ماوس کشید تا ترتیب آن‌ها دوباره مرتب شود. یک پنجره را می‌توان با "Alt" + کلیک میانی بست، با "Ctrl" + کلیک میانی به پشت فرستاد (lowered)، یا هنگامی که "TaskBarShowAllWindows=1" باشد، با "Shift" + کلیک میانی به فضای کاری فعلی آورد.

اگر دکمه‌های برنامه‌ها زیاد نباشد، بخشی خالی از نوار وظیفه قابل مشاهده است. کلیک راست کردن روی آن، منوی نوار وظیفه را نمایش می‌دهد. حتی اگر بخش دکمه‌های وظیفه پر باشد، معمولاً با کلیک راست در گوشهٔ پایین سمت راست نوار وظیفه می‌توان به این منو دسترسی داشت.

اپلت Tray Applet اشیاء سینی سیستم را نشان می‌دهد.

اپلت APM Applet وضعیت شارژ باتری را نشان می‌دهد.

اپلت Net Applet فعالیت شبکه را نشان می‌دهد. دستگاه‌های شبکه جهت نظارت توسط گزینهٔ "NetworkStatusDevice" مشخص می‌شوند.

اپلت Memory Applet بر مصرف حافظه نظارت می‌کند.

اپلت CPU Applet بر میزان استفاده از پردازنده نظارت می‌کند.

اپلت Mailbox Applet تغییرات وضعیت صندوق پستی را زیر نظر می‌گیرد. بخش «نظارت بر صندوق پستی (MAILBOX MONITORING)» را در ادامه ببینید.

اپلت Clock Applet زمان و تاریخ جاری را نمایش می‌دهد. این اپلت توسط گزینهٔ "TimeFormat" پیکربندی می‌شود.

دکمهٔ Task Bar Collapse نوار وظیفه را جمع کرده و آن را پنهان می‌کند.

ممکن است تمام اپلت‌های icewm روی نوار وظیفه نشان داده نشوند. آن‌ها باید هنگام پیکربندی نرم‌افزار icewm فعال شده باشند. ظاهر و نمایش آن‌ها همچنین توسط گزینه‌های موجود در فایل preferences کنترل می‌شود..SS "تمرکز ورودی (INPUT FOCUS)" از میان تمام پنجره‌های نمایان، تنها یکی می‌تواند پنجرهٔ فعال باشد. این همان پنجره‌ای است که تمرکز ورودی (input focus) را در اختیار دارد. این پنجره گیرندهٔ اصلی رویدادهای صفحه‌کلید و موشواره است و بنابراین می‌توان با برنامه‌ای که آن پنجره را ایجاد کرده است تعامل داشت. یکی از وظایف اصلی یک مدیر پنجره، امکان‌پذیر ساختن جابه‌جایی تمرکز ورودی میان پنجره‌های مختلف برای کاربر است. ابزار اصلی برای انجام این کار، اشاره‌گر موشواره است. تمرکز ورودی را می‌توان با حرکت دادن اشاره‌گر موشواره روی صفحه به سمت پنجره‌ای دیگر، و شاید همچنین با کلیک روی یک پنجره، هدایت کرد.

گزینهٔ "FocusMode" شیوه‌ای را که icewm تمرکز ورودی را به برنامه‌ها می‌دهد کنترل می‌کند. این گزینه توسط فایل پیکربندی focus_mode مقداردهی اولیه می‌شود. حالت تمرکز از طریق منوی Focus تنظیم می‌گردد. icewm از شش مدل تمرکز پشتیبانی می‌کند:

1. Click-to-focus
حالت تمرکز پیش‌فرض. در این حالت، تغییر تمرکز ورودی نیازمند کلیک کردن روی یک پنجره با دکمهٔ چپ موشواره است. پنجره در صورت نیاز به جلو آورده می‌شود. هنگامی که یک برنامه درخواست تمرکز می‌کند، دکمهٔ آن در نوار وظیفه چشمک می‌زند. این امکان وجود دارد که این درخواست پذیرفته شود یا نادیده گرفته شود. هنگامی که پنجرهٔ یک برنامهٔ جدید پدیدار می‌شود، به‌طور خودکار تمرکز را دریافت می‌کند. همچنین هنگامی که یک برنامهٔ پنهان به جلو آورده می‌شود، تمرکز را دریافت می‌کند.
2. Sloppy-mouse-focus
تمرکز ورودی را صرفاً با حرکت دادن اشاره‌گر موشواره روی یک پنجره تنظیم می‌کند. این حالت ناپایدار (sloppy) نامیده می‌شود، زیرا اگر موشواره پس از آن پنجره را ترک کرده و به پس‌زمینهٔ میزکار برود، تمرکز ورودی نزد آخرین پنجرهٔ فعال باقی می‌ماند. هنگامی که یک پنجره تمرکز را دریافت می‌کند، به جلو آورده می‌شود. هنگامی که یک برنامه درخواست تمرکز می‌کند، دکمهٔ آن در نوار وظیفه چشمک می‌زند. یک برنامهٔ جدید یا برنامه‌ای که به جلو می‌آید، به‌طور خودکار تمرکز را دریافت می‌کند.
3. Explicit-focus
تمرکز حتی از حالت Click-to-focus نیز بیشتر توسط کاربر کنترل می‌شود. هنگامی که پنجره‌ای تمرکز را دریافت می‌کند، به‌طور پیش‌فرض به جلو آورده نمی‌شود، مگر اینکه روی کادر حاشیهٔ آن کلیک شود. هنگامی که یک برنامه درخواست تمرکز می‌کند، هیچ چشمک‌زدنی رخ نمی‌دهد. هنگامی که پنجرهٔ یک برنامهٔ جدید پدیدار می‌شود، تمرکز را دریافت نمی‌کند. تمرکز تنها با کلیک صریح روی یک پنجره هدایت می‌شود.
4. Strict-mouse-focus
مانند Sloppy است اما تمرکز نزد آخرین پنجره باقی می‌ماند. برنامه‌های جدید تمرکز را دریافت نمی‌کنند و در پشت پنجره‌های دیگر نگاشته (mapped) می‌شوند. هنگامی که یک برنامه به جلو آورده می‌شود، باز هم تمرکز را دریافت نمی‌کند.
5. Quiet-sloppy-focus
مانند Sloppy است اما هنگام درخواست تمرکز توسط یک برنامه، هیچ چشمک‌زدن مزاحمی در نوار وظیفه رخ نمی‌دهد.
6. Custom-mode
حالت تمرکزی که با ده گزینهٔ زیر تعریف می‌شود: "ClickToFocus", "FocusOnAppRaise", "RequestFocusOnAppRaise", "RaiseOnFocus", "RaiseOnClickClient", "FocusChangesWorkspace", "FocusOnMap", "FocusOnMapTransient", "FocusOnMapTransientActive", "MapInactiveOnTop".

تمام حالت‌های تمرکز غیرسفارشی (غیر از Custom)، این ده گزینه را بازنویسی (override) می‌کنند.

به‌جز موشواره، icewm از تغییر تمرکز ورودی از طریق صفحه‌کلید به دو روش پشتیبانی می‌کند. با فشردن "Alt+Esc" یا "Alt+Shift+Esc"، تمرکز ورودی بلافاصله به پنجرهٔ بعدی یا قبلی منتقل می‌شود، که برای کاملاً نمایان شدن به جلو آورده خواهد شد. روش دیگر شامل تعویض سریع (quick switch) است.

قابلیت QuickSwitch ابزاری برای تغییر سریع و تعاملی تمرکز ورودی به پنجره‌ای دیگر است. این قابلیت با فشردن ترکیب کلیدهای "Alt+Tab" یا "Alt+Shift+Tab" فعال می‌شود. پنجره‌ای در مرکز صفحه با فهرستی از پنجره‌ها برای انتخاب ظاهر می‌شود. یک نوار باریک نشان‌دهندهٔ انتخاب است: پنجرهٔ نامزدی که با رها کردن کلید Alt، برای دریافت تمرکز ورودی فعال خواهد شد.

انتخاب را می‌توان با فشردن مکرر کلید Tab، هم‌زمان با پایین نگه داشتن کلید Alt تغییر داد. اگر کلید Shift نیز پایین نگه داشته شود، جهت پیمایش معکوس می‌شود. همچنین می‌توان از چرخ لغزندهٔ موشواره استفاده کرد، یا از یکی از کلیدهای ارقام برای انتخاب پنجرهٔ متناظر از فهرست بهره برد. با فشردن حرف اول نام کلاس برنامه، برنامهٔ بعدی از آن نوع انتخاب می‌شود. تمام کلیدهای ناوبری نیز پشتیبانی می‌شوند.

برای فعال ساختن پنجرهٔ انتخاب‌شده، کافی است کلید Alt رها شود، یا کلید Return فشرده شود، یا روی آن کلیک شود. برای لغو QuickSwitch، کلید Escape را فشار دهید یا در خارج از پنجرهٔ QuickSwitch کلیک کنید.

یک پنجرهٔ انتخاب‌شده را می‌توان با Delete، "Alt+F4" یا دکمهٔ میانی موشواره بست. دکمهٔ راست موشواره منوی سیستم را برای پنجرهٔ انتخاب‌شده باز می‌کند. در حالی که پنجرهٔ QuickSwitch باز است، همچنان می‌توان با کلیدهای میانبر همیشگیِ فضای کاری، فضای کاری را تغییر داد.

قابلیت QuickSwitch دارای سه حالت متمایز است: عمودی (vertical)، افقی (horizontal) و پیش‌نمایش (preview). فهرست پنجره‌ها می‌تواند شامل همهٔ پنجره‌ها باشد یا به فضای کاری فعلی محدود شود. گزینه‌ای برای بالا آوردن نامزد انتخاب‌شده وجود دارد. به ترجیحات متعددی که برای QuickSwitch در دسترس است مراجعه کنید.

حالت پیش‌نمایش، پنجرهٔ پیش‌نمایش کوچکی را برای هر پنجرهٔ برنامه‌ای که پیش‌تر توسط icewm نشان داده شده است نمایش می‌دهد. هنگامی که تعویض سریع پیش‌نمایش فعال است، این پیش‌نمایش به‌طور مداوم به‌روزرسانی می‌شود. این حالت بهترین عملکرد را با یک مدیر پس‌زمینهٔ میزکار دارد که ویژگی "_XROOTPMAP_ID" را روی پنجرهٔ ریشه (root window) به‌روزرسانی می‌کند، مانند icewmbg(1)، nitrogen(1)، hsetroot(1) یا feh(1)..SS "جای‌گذاری پنجره (WINDOW PLACEMENT)" وظیفهٔ مهم دوم یک مدیر پنجره، قرار دادن پنجره‌های جدید روی صفحه نمایش است. به‌طور پیش‌فرض icewm جای‌گذاری را با کمترین میزان هم‌پوشانی انتخاب می‌کند، اما این رفتار با گزینهٔ "SmartPlacement" در فایل preferences تعیین می‌شود. اگر "SmartPlacement" غیرفعال شود، پنجره‌ها به ترتیب از چپ به راست و از بالا به پایین قرار می‌گیرند. همچنین می‌توان "ManualPlacement" را فعال کرد. در این حالت، پنجره‌های جدید در ابتدا در گوشهٔ بالا سمت چپ ظاهر می‌شوند و نشانگر موش به شکل مشت درمی‌آید. با حرکت دادن نشانگر مشت‌شکل به مکان مناسب و کلیک کردن، پنجرهٔ جدید در محل کلیک موش ظاهر خواهد شد.

پنجره‌ها می‌توانند هم‌پوشانی داشته باشند. اینکه کدام پنجره در بالا (رو) قرار گیرد توسط سه ویژگی تعیین می‌شود. پنجره‌های جدیدتر روی پنجره‌های قدیمی‌تر ظاهر می‌شوند. با کلیک روی یک پنجره، آن پنجره به بالاترین سطح می‌آید. اما لایهٔ پنجره بر هر دوی این موارد ارجحیت دارد. پنجره‌ها را می‌توان از طریق منوی Layers در لایه‌های متفاوتی قرار داد. با دکمهٔ راست موش روی قاب پنجره کلیک کرده و Layer را برگزینید. از آنجا یکی از هفت لایهٔ پنجره را انتخاب کنید. این لایه‌ها از بالا به پایین مرتب شده‌اند. پنجره‌های واقع در لایه‌های بالاتر، روی پنجره‌های لایه‌های پایین‌تر نمایش داده می‌شوند.

در مجموع ۱۶ لایه وجود دارد، اما اغلب آن‌ها به‌ندرت یا هرگز استفاده نمی‌شوند. شماره‌گذاری آن‌ها از صفر برای پایین‌ترین لایه تا پانزده برای بالاترین لایه است. نام لایه‌ها به همراه شماره‌شان عبارت است از: Desktop (0)، Below (2)، Normal (4)، OnTop (6)، Dock (8)، AboveDock (10)، Menu (12)، Fullscreen (14) و AboveAll (15). به‌طور پیش‌فرض هر پنجره در لایهٔ Normal ظاهر می‌شود. سپس Below و OnTop مکرراً برای قرار دادن پنجره‌ها زیر یا روی اغلب پنجره‌های دیگر استفاده می‌شوند. منوهای Icewm در لایهٔ Menu پدیدار می‌شوند و لایهٔ Fullscreen برای پنجره‌های حالت تمام‌صفحه رزرو شده است. لایهٔ پیش‌فرض هر برنامه را می‌توان با یک winoption مشخص کرد.

پنجره‌های قرارگرفته در لایهٔ Dock را می‌توان با تنظیم ترجیح "LimitByDockLayer" روی 1 طوری پیکربندی کرد که همیشه مرئی بمانند. در این صورت، ترجیحاً پنجره‌های دیگر روی چنین پنجره‌هایی قرار نمی‌گیرند، مگر آنکه اطلاعات موقعیت‌یابی صریحی برای این کار داشته باشند. پنجره‌های بیشینه‌شده (Maximized) نیز با این پنجره‌های DockLayer هم‌پوشانی پیدا نمی‌کنند. گزینهٔ DoNotCover در winoption رفتاری مشابه دارد.

نرم‌افزار Icewm دارای پشتیبانی توکار از dockappهای Window Maker است. این برنامه دارای یک نگه‌دارندهٔ Dock به نام DockApps است که هنگام اجرای dockappها به‌طور خودکار ظاهر می‌شود. موقعیت و لایهٔ این نگه‌دارنده توسط ترجیحِ "DockApps" کنترل می‌شود که فهرستی از کلیدواژه‌ها با فاصله‌گذاری است. کلیدواژه‌های "right, left, center, down, high" موقعیت را کنترل می‌کنند، در حالی که "above, dock, ontop, normal, below, desktop" لایه را تنظیم می‌نمایند. هنگامی که DockApps روی یک رشتهٔ خالی تنظیم شود، پشتیبانی از dockappها غیرفعال می‌گردد. برنامه‌های dockapp درون نگه‌دارنده را می‌توان با فشرده نگه‌داشتن کلید Ctrl از طریق موش کنترل کرد: کشیدن (drag) با دکمهٔ چپ موش، بستن با دکمهٔ وسط موش، انتخاب منو با دکمهٔ راست موش و چرخش با چرخ اسکرول.

اگر بیشینه‌سازی یک پنجره نباید با نگه‌دارندهٔ DockApps هم‌پوشانی داشته باشد، آن را در لایهٔ dock قرار دهید و ترجیح LimitByDockLayer=1 را تنظیم کنید.

یک قاب پنجره می‌تواند شامل چندین پنجرهٔ کلاینت باشد. در هر لحظه تنها یک کلاینت می‌تواند مرئی باشد و سایر کلاینت‌ها پنهان هستند. به این قابلیت «زبانه‌بندی» (tabbing) می‌گویند. این ویژگی می‌تواند به کاهش تعداد پنجره‌های مرئی کمک کند. برای ایجاد یک زبانه، در حالی که کلید shift را فشرده نگه‌داشته‌اید، نوار عنوان را با دکمهٔ وسط موش کشیده و روی نوار عنوان قابی دیگر بیندازید. دو نوار عنوان شروع به چشمک‌زدن می‌کنند تا نشان دهند امکان ادغام دارند. دکمهٔ موش را رها کنید تا کلاینتِ پنجرهٔ بالایی با قاب پایینی ادغام شود. اکنون قاب پایینی چندین کلاینت خواهد داشت که زبانه نامیده می‌شوند. نوار عنوان برای نشان دادن این وضعیت، یک خط عمودی با سه نقطه را نمایش می‌دهد. برای تغییر زبانهٔ فعلی، یکی از این روش‌ها را به کار ببرید:

  • روی سه‌نقطهٔ کنار خط عمودی کلیک کنید.
  • از "KeyWinNext=Alt+F6" برای انتخاب زبانهٔ بعدی استفاده کنید.
  • از "KeyWinPrev=Alt+Shift+F6" برای زبانهٔ قبلی استفاده کنید.
  • از قابلیت QuickSwitch استفاده کنید.
  • از پنجرهٔ فهرست پنجره‌ها استفاده کنید.
  • از یک زیرمنو در منوی پنجره استفاده کنید.

برای تغییر انتساب موش جهت ایجاد زبانه‌ها، MouseWinTabbing="Shift+Pointer_Button2" را تغییر دهید. تنظیم مفید دیگر MouseWinTabbing="Pointer_Button1" است.

ترکیب کلیدهای "Alt+F4" تمام زبانه‌ها را می‌بندد. برای بستن فقط زبانهٔ فعال، این خط را به "keys" اضافه کنید:

key "Ctrl+Shift+F4"     icesh -f close

برای انتقال زبانهٔ فعال به قاب پنجرهٔ اختصاصی خود از طریق کلید، این خط را به "keys" بیفزایید:

key "Alt+u"             icesh -f untab

برای باز کردن تمام پنجره‌های chrome در یک قاب یکسان، این مورد را به "winoptions" اضافه کنید:

    google-chrome.frame:    chrome
icewm از چندین میزکار مجازی به نام فضاهای کاری پشتیبانی می‌کند. یک
فضای کاری مانند صفحه‌ای است که زیرمجموعه‌ای از پنجره‌های تمام برنامه‌ها
بر روی آن نگاشت می‌شوند. به لطف فضاهای کاری چندگانه، می‌توانیم تعداد
زیادی از برنامه‌ها را ساده‌تر مدیریت کنیم. تعداد فضاهای کاری و نام‌های
آن‌ها در فایل preferences از طریق گزینهٔ
"WorkspaceNames" قابل پیکربندی است. به‌طور پیش‌فرض چهار فضای کاری
با نام‌های 1، 2، 3 و 4 به این صورت ایجاد می‌شوند:
WorkspaceNames=" 1 ", " 2 ", " 3 ", " 4 "

این نحو نگارش برای گزینه‌های icewm که چندین مقدار دریافت می‌کنند معمول است؛ فهرستی از مقادیر جداشده با کاما که هر یک می‌توانند داخل گیومه قرار گیرند.

فضاهای کاری روی نوار ابزار قابل مشاهده هستند. می‌توان با فشردن دکمهٔ فضای کاری در نوار ابزار به فضای کاری دیگری رفت، اما پس از آشنایی با “میان‌برهای صفحه‌کلید” که در زیر آمده است، کاربر ترجیح خواهد داد از کلیدهای میان‌بر برای انتخاب فضای کاری استفاده کند. اگر گزینهٔ "EdgeSwitch" در فایل preferences فعال باشد (همراه با زیرگزینه‌های "HorizontalEdgeSwitch" و "VerticalEdgeSwitch")، آن‌گاه می‌توان با بردن موشیواره به لبهٔ صفحهٔ نمایش به فضای کاری بعدی یا قبلی جابه‌جا شد. گزینهٔ "ContinuousEdgeSwitch" جابه‌جایی پیوسته به فضاهای کاری بعدی را فعال می‌کند. گزینهٔ "EdgeSwitchDelay" مدت‌زمان درنگ پیش از رخ دادن تغییر فضای کاری را مشخص می‌کند.

برای انتقال پنجرهٔ یک برنامه به فضای کاری دیگر، می‌توان از میان‌بر صفحه‌کلید استفاده کرد. گزینهٔ دیگر انتخاب زیرمنوی Move To در منوی پنجره از قاب پنجره است.

نوار وظیفه از عملیات کشیدن و رها کردن پشتیبانی می‌کند. هنگامی که یک عملیات کشیدن در جریان است، پنجرهٔ مقصد را می‌توان با نگه‌داشتن نشانکِ کشیدن روی دکمهٔ وظیفهٔ آن پنجره فعال کرد. همچنین، فضای کاری فعلی را می‌توان با نگه‌داشتن نشانکِ کشیدن روی دکمهٔ فضای کاریِ مورد نظر تغییر داد. هنگامی که تعویض از لبه‌ها فعال باشد، فضای کاری فعلی را می‌توان با بردن نشانکِ کشیدن به لبهٔ صفحهٔ نمایش نیز تغییر داد.

اگر EnableAddressBar=1 باشد، نوار وظیفه شامل یک خط اعلان فرمان به نام نوار آدرس است. اگر ShowAddressBar=1 باشد، همیشه نمایش داده می‌شود؛ در غیر این صورت با KeySysAddressBar="Alt+Ctrl+space" فعال می‌گردد. در آن می‌توان یک فرمان شل را تایپ کرد. با کلید Enter فرمان توسط AddressBarCommand="/bin/sh" اجرا می‌شود. با فشردن Control+Enter این فرمان در یک ترمینال جدید طبق مقدار تعیین‌شده در TerminalCommand اجرا می‌گردد. کلید Escape ویرایش فرمان در نوار آدرس را لغو می‌کند.

فرمان‌ها نسبت به دایرکتوری کاری icewm اجرا می‌شوند. این مقدار توسط "pwd" نمایش داده می‌شود. با "cd" آن را تغییر دهید. دستور "cd" بدون آرگومان به‌طور پیش‌فرض به دایرکتوری خانه می‌رود. با یک آرگومان تغییر می‌یابد. اگر این آرگومان با علامت دلار یا مدک آغاز شود، گسترش می‌یابد. هنگامی که برابر با "-" باشد، به دایرکتوری قبلی بازمی‌گردد.

نوار آدرس دارای تاریخچه‌ای است که با کلیدهای Up و Down قابل پیمایش است. این تاریخچه در فایلی به نام ahistory در دایرکتوری icewm شما ذخیره شده و هنگام شروع icewm بازیابی می‌گردد.

تکمیل خودکار با استفاده از Tab یا Ctrl+I پشتیبانی می‌شود. فرمان ابتدایی از دایرکتوری‌های موجود در PATH شما تکمیل می‌شود، در حالی که آرگومان‌های فایل از موقعیت مکانی در سیستم‌فایل گسترش می‌یابند. علاوه بر این، نام‌های کاربری و متغیرهای محیطی نیز می‌توانند گسترش یابند. برای مثال، "echo $TMP" و Tab ممکن است به "echo $TMPDIR" و همچنین "echo ~ro" و Tab ممکن است به "echo ~root" گسترش یابند.

نوار آدرس عملیات برش، رونوشت، چسباندن و این ویرایش‌ها را پیاده‌سازی می‌کند:

پنجرهٔ فهرست پنجره‌ها، فهرستی از تمامی فضاهای کاری را نمایش می‌دهد. برای هر فضای کاری، عنوان پنجره‌هایی را که در آن نگاشت شده‌اند نشان می‌دهد. آخرین مدخل "All Workspaces" خوانده می‌شود. این مدخل شامل پنجره‌های چسبان (sticky) است. این پنجره‌ها در تمامی فضاهای کاری نگاشت شده‌اند.

پنجرهٔ فهرست پنجره‌ها به‌طور معمول پنهان است. یکی از چهار روش زیر را برای نمایان ساختن آن انتخاب کنید:

  • انتخاب مدخل منوی فهرست پنجره‌ها در پایین.
  • فشردن کلید "KeySysWindowList=Ctrl+Alt+Esc".
  • فشردن کلید Windows سمت راست در صورت "Win95Keys=1".
  • فشردن دکمهٔ موشوارهٔ "DesktopWinListButton=2" در پنجرهٔ ریشه (root window).
  • فشردن دکمهٔ میانی موشواره روی دکمهٔ یک فضای کاری در نوار وظیفه (task bar).

یک تک‌کلیک روی مدخل یک پنجره، آن را انتخاب می‌کند. گروهی از پنجره‌ها را می‌توان با "Shift+Pointer_Button1" یا با کشیدن کلید چپ موشواره (drag) انتخاب کرد. از "Ctrl+Pointer_Button1" برای انتخاب تکیِ پنجره‌ها در یک انتخاب چندگانه استفاده کنید. کلیک‌راست موشواره روی یک مورد انتخاب‌شده، منوی سیستم را برای این انتخاب باز می‌کند. برای بستن پنجره‌های انتخاب‌شده، "Delete" را بفشارید. برای بستن اجباری (kill) آن‌ها "Shift+Delete" را فشار دهید. برای دسترسی به منوی عملیات چیدمان پنجره‌ها، در زیر پنجره‌های چسبان کلیک‌راست کنید.

برای تغییر به یک فضای کاری، روی آن دوبار کلیک کنید. برای فعال کردن یک پنجره، روی آن دوبار کلیک کنید؛ یا با کلیدهای جهت‌نما پیمایش کرده و Enter را بفشارید. کلید فاصله (Space) وضعیت انتخاب یک پنجره را تغییر می‌دهد. "Ctrl+a" و "Ctrl+/" تمامی فهرست پنجره‌ها را انتخاب می‌کنند. "Ctrl+\\" همه چیز را از حالت انتخاب خارج می‌کند. نخستین حرف از عنوان یک پنجره را بفشارید تا به آن رفته و انتخابش کنید. اگر عنوان چندین پنجره با همان حرف آغاز شود، فشردن مکرر آن حرف، بین آن پنجره‌ها دور می‌زند. "Home" نخستین مدخل و "End" آخرین مدخل را انتخاب می‌کند. "PageUp" و "PageDown" به اندازهٔ ده مدخل به بالا یا پایین حرکت می‌کنند. این کار را با کلید "Shift" ترکیب کنید تا انتخاب در طول محدودهٔ جابه‌جایی گسترش یابد.

کادر محاوره‌ای سامانه دسترسی سریعی را به مجموعه‌ای از کنترل‌های عمومی فراهم می‌کند. می‌تواند صفحه را قفل کند، سامانه را به تعلیق (suspend) ببرد، از سیستم خارج شود (logout) یا خروج در حال انتظار را لغو کند، سامانه را راه‌اندازی مجدد (reboot) کند، سامانه را خاموش (shutdown) کند، فهرست پنجره‌ها را نمایش دهد، icewm را بازنشانی (restart) کند، کادر محاوره‌ای درباره (about) را نشان دهد، و فایل winoptions یا فایل keys را دوباره بارگذاری کند. این کادر با KeySysDialog="Ctrl+Alt+Del" فعال می‌شود. برای لغو آن، کلید Escape را بزنید.

نوار وظیفه (task bar) می‌تواند یک یا چند آیکون را برای نمایش وضعیت یک صندوق پستی نشان دهد. صندوق پستی می‌تواند یک فایل محلی یا یک حساب کاربری دوردست POP یا IMAP باشد. برای این منظور باید چند گزینه تنظیم شوند. ابتدا، TaskBarShowMailboxStatus باید فعال باشد، که به‌طور پیش‌فرض فعال است. سپس محل قرارگیری صندوق پستی باید تنظیم شود. Icewm ابتدا به دنبال MailBoxPath در ترجیحات (preferences) می‌گردد. اگر این گزینه تنظیم نشده باشد، متغیرهای محیطی "MAILPATH" و "MAIL" را بررسی می‌کند. MailBoxPath می‌تواند شامل فهرستی از صندوق‌های پستی باشد که با فاصله (space) جدا شده‌اند، در حالی که "MAILPATH" می‌تواند شامل فهرستی از صندوق‌های پستی جداشده با دونقطه (colon) باشد. اگر نشانی صندوق پستی با یک اسلش "/" آغاز شود، یک فایل محلی است؛ در غیر این صورت یک URL است. این‌ها شش نمونه از صندوق‌های پستی ممکن هستند:

file:///var/spool/mail/captnmark
file:///home/captnmark/Maildir/
pop3://markus:%2f%40%3a@maol.ch/
pop3s://markus:password@pop.gmail.com/
imap://mathias@localhost/INBOX.Maillisten.icewm-user
imaps://mathias:password@imap.gmail.com/INBOX

طرح‌های POP3S و IMAPS از "openssl" برای رمزنگاری TLS/SSL استفاده می‌کنند. توجه داشته باشید که برای دسترسی IceWM به Gmail، ابتدا باید حساب Gmail خود را برای فعال‌سازی دسترسی POP3 یا IMAP پیکربندی کنید. اطمینان حاصل کنید که مجوزهای دسترسی امنی را برای فایل ترجیحات (preferences) IceWM و دایرکتوری دربرگیرندهٔ آن تنظیم کرده‌اید.

نویسه‌های رزروشده در گذرواژه، مانند slash، at و colon را می‌توان با استفاده از توالی‌های گریز (escape sequences) با کدگذاری هگزادسیمال مشخص کرد، مانند %2f برای اسلش یا %40 برای علامت اتساین. برای نمونه، جهت کدگذاری هگزادسیمال "!p@a%s&s~" از این قطعه‌کد Perl استفاده کنید:

perl -e 'foreach(split("", $ARGV[0])) { printf "%%%02x", ord($_); };
print "\n";' '!p@a%s&s~'

که این مقدار را چاپ خواهد کرد:

%21%40%23%24%25%5e%26%2a%7e

این گذرواژهٔ کدگذاری‌شده به صورت هگزادسیمال است. با این حال، ذخیره کردن یک گذرواژه در فایل ترجیحات کار معقولانه‌ای نیست. استفاده از یک افزونهٔ کیف پول (wallet) را برای IceWM در نظر بگیرید.

برنامهٔ IceWM صندوق پستی را به‌صورت دوره‌ای بررسی می‌کند. این بازهٔ زمانی بر حسب ثانیه را می‌توان با گزینهٔ MailCheckDelay تنظیم کرد که به‌طور پیش‌فرض ۳۰ ثانیه است.

هر زمان که نامهٔ جدیدی برسد، آیکون صندوق پستی برجسته خواهد شد. رنگ آن نشان می‌دهد که آیا نامه خوانده شده است یا خیر. نگه‌داشتن موشواره روی آیکون صندوق پستی، یک راهنمای متنی (tooltip) با جزئیات بیشتر را نشان می‌دهد. همچنین می‌توان فرمانی را هنگام رسیدن نامهٔ جدید اجرا کرد. گزینهٔ NewMailCommand را تنظیم کنید. محیط اجرای آن دارای این متغیرها خواهد بود که توسط IceWM مقداردهی شده‌اند:

شمارهٔ نمایهٔ صندوق پستی در MailBoxPath با شروع از ۱.
تعداد کل پیام‌ها در این صندوق پستی.
تعداد پیام‌های خوانده‌نشده در این صندوق پستی..SS "تغییر چیدمان صفحه‌کلید (KEYBOARD LAYOUT SWITCHING)" برای کنترل چیدمان‌های صفحه‌کلید در نوار وظیفه، در preferences گزینهٔ KeyboardLayouts را برابر فهرستی از چیدمان‌های مورد نظر خود که با کاما از هم جدا شده‌اند، تعیین کنید. برای نمونه:
KeyboardLayouts = "de", "fr", "jp"

یک چیدمان صفحه‌کلید می‌تواند صرفاً یک نام باشد. این نام معمولاً یک کد کشور دوحرفی است. برای مشاهدهٔ فهرستی از چیدمان‌های صفحه‌کلید موجود در سیستم خود، دایرکتوری /usr/share/X11/xkb/symbols را ببینید. اگر این مقدار درون گیومه قرار گیرد، می‌تواند فهرستی از آرگومان‌های خط فرمانِ جداشده با فاصله برای فراخوانی برنامهٔ "setxkbmap" نیز باشد.

اولین چیدمان، پیش‌فرض است؛ این چیدمان هنگام شروع icewm اعمال خواهد شد. نوار وظیفه چیدمان فعلی صفحه‌کلید را نمایش می‌دهد. اگر آیکونی برای دو حرف اول چیدمان پیدا شود، آن آیکون نشان داده خواهد شد؛ در غیر این صورت، دو حرف اول نام چیدمان به نمایش درمی‌آید.

برای گردش میان تمام چیدمان‌های صفحه‌کلیدِ موجود، روی چیدمان فعلی در نوار وظیفه کلیک کنید یا کلید KeySysKeyboardNext را به کار ببرید. با کلیک راست ماوس، منویی از تمام چیدمان‌های موجود باز می‌شود.

همچنین این امکان وجود دارد که یک چیدمان صفحه‌کلید پیش‌فرض را برای هر برنامه به‌صورت جداگانه در فایل icewm-winoptions(5) پیکربندی کنید. هرگاه چنین برنامه‌ای فوکوس ورودی را دریافت کند، icewm به‌طور خودکار این چیدمان را اعمال خواهد کرد. وضعیت صفحه‌کلید در نوار وظیفه برای بازتاب این موضوع به‌روزرسانی می‌شود.

لطفاً توجه داشته باشید برای این‌که تغییر چیدمان کار کند، برنامهٔ "setxkbmap" باید نصب باشد. برای دیدن تنظیمات فعلی چیدمان صفحه‌کلید، دستور "setxkbmap -query" را اجرا کنید.

icewm از تعداد زیادی کلید میانبر برای فعال‌سازی رفتارها تنها با یک ترکیب کلید پشتیبانی می‌کند. همهٔ این موارد در فایل preferences قابل پیکربندی هستند. در اینجا نام آن‌ها در تنظیمات، به همراه مقدار پیش‌فرض در گیومه و توضیح کوتاهی از عملکردشان آورده شده است.

توجه داشته باشید که همگی از یک یا چند کلید تبدیل‌کننده (modifier) استفاده می‌کنند. Icewm از کلیدهای تبدیل‌کنندهٔ روبرو پشتیبانی می‌کند: Alt, AltGr, Ctrl, Hyper, Meta, Shift, Super. تنظیم ModSuperIsCtrlAlt=1 کلید Super را به نامی مستعار برای Ctrl+Alt تبدیل می‌کند.

پنجره‌ای را که در حال حاضر فوکوس ورودی دارد بالا می‌آورد.
پنجرهٔ فعال را در تمام فضاهای کاری قرار می‌دهد.
پنجره‌ای را که در حال حاضر فوکوس ورودی دارد پایین می‌برد.
پنجرهٔ فعال را می‌بندد.
پنجرهٔ فعال را به حالت قابل مشاهده بازمی‌گرداند.
فوکوس را به پنجرهٔ بعدی منتقل می‌کند.
فوکوس را به پنجرهٔ قبلی منتقل می‌کند.
جابه‌جایی پنجرهٔ فعال را آغاز می‌کند.
تغییر اندازهٔ پنجرهٔ فعال را آغاز می‌کند.
پنجرهٔ فعال را کمینه (آیکون) می‌کند.
پنجرهٔ فعال را با حفظ حاشیه‌ها بیشینه می‌کند.
پنجرهٔ فعال را به‌صورت عمودی بیشینه می‌کند.
پنجرهٔ فعال را به‌صورت افقی بیشینه می‌کند.
پنجرهٔ فعال را بدون حاشیه تمام‌صفحه می‌کند.
پنجرهٔ فعال را جمع می‌کند (roll up).
پنجرهٔ فعال را پنهان می‌کند.
منوی پنجره را نمایش می‌دهد.
پنجرهٔ فعال را به گوشهٔ بالا و سمت چپ صفحه منتقل می‌کند.
پنجرهٔ فعال را به بالا و وسط صفحه منتقل می‌کند.
پنجرهٔ فعال را به گوشهٔ بالا و سمت راست صفحه منتقل می‌کند.
پنجرهٔ فعال را به وسط و سمت راست صفحه منتقل می‌کند.
پنجرهٔ فعال را به گوشهٔ پایین و سمت راست صفحه منتقل می‌کند.
پنجرهٔ فعال را به پایین و وسط صفحه منتقل می‌کند.
پنجرهٔ فعال را به گوشهٔ پایین و سمت چپ صفحه منتقل می‌کند.
پنجرهٔ فعال را به وسط و سمت چپ صفحه منتقل می‌کند.
پنجرهٔ فعال را به مرکز صفحه منتقل می‌کند.
پنجرهٔ فعال را در نیمهٔ چپ صفحه می‌چیند.
پنجرهٔ فعال را در نیمهٔ راست صفحه می‌چیند.
پنجرهٔ فعال را در نیمهٔ بالای صفحه می‌چیند.
پنجرهٔ فعال را در نیمهٔ پایین صفحه می‌چیند.
پنجرهٔ فعال را در یک‌چهارم بالا سمت چپ صفحه می‌چیند.
پنجرهٔ فعال را در یک‌چهارم بالا سمت راست صفحه می‌چیند.
پنجرهٔ فعال را در یک‌چهارم پایین سمت چپ صفحه می‌چیند.
پنجرهٔ فعال را در یک‌چهارم پایین سمت راست صفحه می‌چیند.
پنجرهٔ فعال را در یک‌چهارم مرکزی صفحه می‌چیند.
پنجرهٔ فعال را به‌صورت هوشمند جای‌گذاری می‌کند.
منوی سیستمی پنجره را باز می‌کند.
فوکوس را به پنجرهٔ بعدی داده و آن را بالا می‌آورد.
فوکوس را به پنجرهٔ قبلی داده و آن را بالا می‌آورد.
کادر گفتگوی سیستمی IceWM را در مرکز صفحه باز می‌کند.
منوی اصلی (root menu) IceWM را در گوشهٔ پایین سمت چپ فعال می‌کند.
فهرست پنجره‌های سیستمی IceWM را در مرکز صفحه باز می‌کند.
نوار نشانی را در نوار وظیفه باز می‌کند تا دستوری در آن تایپ شود.
یک فضای کاری به سمت چپ می‌رود.
یک فضای کاری به سمت راست می‌رود.
به فضای کاری پیشین می‌رود.
پنجرهٔ فعال را یک فضای کاری به سمت چپ می‌برد.
پنجرهٔ فعال را یک فضای کاری به سمت راست می‌برد.
پنجرهٔ فعال را به فضای کاری پیشین می‌برد.
به فضای کاری ۱ می‌رود.
به فضای کاری ۲ می‌رود.
به فضای کاری ۳ می‌رود.
به فضای کاری ۴ می‌رود..ie n .IP "KeySysWorkspace5=""Alt+Ctrl+5""" 4 به فضای کاری ۵ می‌رود.
به فضای کاری ۶ می‌رود.
به فضای کاری ۷ می‌رود.
به فضای کاری ۸ می‌رود.
به فضای کاری ۹ می‌رود.
به فضای کاری ۱۰ می‌رود.
به فضای کاری ۱۱ می‌رود.
به فضای کاری ۱۲ می‌رود.
پنجرهٔ فعال را به فضای کاری ۱ می‌برد.
پنجرهٔ فعال را به فضای کاری ۲ می‌برد.
پنجرهٔ فعال را به فضای کاری ۳ می‌برد.
پنجرهٔ فعال را به فضای کاری ۴ می‌برد.
پنجرهٔ فعال را به فضای کاری ۵ می‌برد.
پنجرهٔ فعال را به فضای کاری ۶ می‌برد.
پنجرهٔ فعال را به فضای کاری ۷ می‌برد.
پنجرهٔ فعال را به فضای کاری ۸ می‌برد.
پنجرهٔ فعال را به فضای کاری ۹ می‌برد.
پنجرهٔ فعال را به فضای کاری ۱۰ می‌برد.
پنجرهٔ فعال را به فضای کاری ۱۱ می‌برد.
پنجرهٔ فعال را به فضای کاری ۱۲ می‌برد.
تمام پنجره‌ها را با بیشینه‌سازی عمودی، از چپ به راست کاشی‌بندی می‌کند.
تمام پنجره‌ها را با بیشینه‌سازی افقی، از بالا به پایین کاشی‌بندی می‌کند.
تمام پنجره‌هایی را که از نظر عمودی بیشینه شده‌اند، به‌صورت افقی آبشاری می‌چیند.
پنجره‌ها را بازآرایی می‌کند.
چیدمان را واگردانی می‌کند.
آیکون‌ها را بازآرایی می‌کند.
تمام پنجره‌ها را کمینه می‌کند.
تمام پنجره‌ها را پنهان می‌کند.
تمام پنجره‌ها را unmap می‌کند تا میزکار نمایش داده شود.
نوار وظیفه را پنهان می‌کند.
به پنجرهٔ بعدی در نوار وظیفه می‌رود.
به پنجرهٔ قبلی در نوار وظیفه می‌رود.
دکمهٔ پنجرهٔ جاری در نوار وظیفه را به راست جابه‌جا می‌کند.
دکمهٔ پنجرهٔ جاری در نوار وظیفه را به چپ جابه‌جا می‌کند.
منوی فهرست پنجره‌ها را نمایش می‌دهد.
به چیدمان صفحه‌کلید بعدی در فهرست KeyboardLayouts تغییر وضعیت می‌دهد.
پنجرهٔ بازشوی "QuickSwitch" را باز می‌کند (بخش "INPUT FOCUS" را ببینید) و/یا نشانگر انتخاب را در پنجرهٔ بازشوی "QuickSwitch" جابه‌جا می‌کند.
مانند "KeySysSwitchNext" عمل می‌کند اما در جهت مخالف حرکت می‌کند.
مانند "KeySysSwitchNext" است، اما فقط برای پنجره‌هایی با ویژگی WM_CLASS یکسان با پنجره‌ای که اکنون دارای تمرکز است..SS "کلیدهای ماوس (MOUSE BINDINGS)" می‌توانید پنجره‌ها را با فشردن یک کلید ترکیبی همراه با دکمه ماوس کنترل کنید:
پنجره زیر ماوس را روی صفحه حرکت می‌دهد.
اندازه پنجره را تغییر می‌دهد. کلید و دکمه را فشرده نگه دارید. برای بزرگ کردن پنجره، ماوس را از مرکز به سمت بیرون حرکت دهید. برای کوچک کردن آن، ماوس را به سمت مرکز ببرید.
پنجره زیر ماوس را به رو می‌آورد (بالا می‌برد).
پنجره زیر ماوس را به زیر می‌برد (پایین می‌برد). اگر این مقدار برابر با "MouseWinRaise" باشد و پنجره بتواند بالا بیاید، آن‌گاه "MouseWinRaise" نسبت به "MouseWinLower" اولویت خواهد داشت.
کلید ماوس برای ایجاد برگه‌ها (تب‌ها). نوار عنوان را با این دکمه بر روی نوار عنوان دیگری بکشید. هنگامی که شروع به چشمک‌زدن کردند، دکمه را رها کنید تا برگه‌های قاب ترکیب شوند.

قاب عنوان پنجره نیز به کلیک‌های ماوس گوش می‌دهد. دوبار‌کلیک چپ پنجره را بیشینه می‌کند ("TitleBarMaximizeButton=1"). هنگامی که کلید Shift نیز فشرده شده باشد، تنها به صورت عمودی بیشینه می‌شود. برای بیشینه‌سازی افقی، Alt+Shift را فشار دهید.

دوبارکلیک دکمه وسط پنجره را جمع می‌کند ("TitleBarRollupButton=2"). همچنین با فشردن Shift به صورت افقی بیشینه می‌شود. اگر TitleBarRollupButton برابر ۴ یا ۵ باشد، چرخ چرخان ماوس باز یا جمع شدن پنجره را کنترل می‌کند.

یک دکمه ماوس را روی نوار عنوان نگه داشته و بکشید تا پنجره جابه‌جا شود. برای کشیدن یک پنجره بیشینه‌شده، کلید Shift را پایین نگه دارید. کلیک با "Alt+Pointer_Button1" در نوار عنوان، پنجره را به زیر می‌برد.

هنگامی که ماوس روی قاب پنجره است، کلیک چپ پنجره را بالا می‌آورد. کشیدن ماوس در حالی که دکمه چپ پایین نگه داشته شده است، اندازه پنجره را تغییر می‌دهد. کلیک راست منوی زمینه‌ای را نمایش می‌دهد. کشیدن ماوس با کلیک راست پنجره را حرکت می‌دهد.

دوبارکلیک روی لبه قاب (یا گوشه)، فقط همان سمت از پنجره را بیشینه می‌کند. یک دوبارکلیک دیگر آن سمت را به حالت اول بازمی‌گرداند. دوبارکلیک روی لبه همچنین می‌تواند حالت بیشینه در آن بُعد را خنثی کند.

کلیک روی میزکار، یک منو را باز می‌کند. دکمه وسط فهرست پنجره‌ها را نشان می‌دهد ("DesktopWinListButton=2"). دکمه راست منوی ریشه را باز می‌کند ("DesktopMenuButton=3"). اگر "Ctrl+Alt" را فشار دهید، چرخ ماوس به ترتیب روی همه برنامه‌ها تمرکز (focus) خواهد کرد.

icewm از سیگنال‌های زیر پشتیبانی می‌کند:

icewm مجدداً راه‌اندازی خواهد شد. این روشی برای بارگذاری مجدد پیکربندی است.
icewm به مدیریت پنجره‌های برنامه‌ها خاتمه داده و متوقف می‌شود.
icewm فرایند خروج از سیستم را آغاز خواهد کرد. اگر گزینه ترجیحات "LogoutCommand" پیکربندی شده باشد، اجرا خواهد شد.
تغییر وضعیت ثبت رویدادهای X11، در صورتی که "logevents" پیکربندی شده باشد.

دایرکتوری فایل‌های پیکربندی خصوصی کاربر. در صورتی که این متغیر محیطی مشخص نشده باشد، دایرکتوری پیش‌فرض در صورت وجود $XDG_CONFIG_HOME/icewm خواهد بود، در غیر این صورت مقدار پیش‌فرض $HOME/.icewm است.
نام کارساز X11. رجوع کنید به Xorg(1) یا Xserver(1). این مقدار می‌تواند توسط گزینه --display بازنویسی شود.
مکان صندوق پستی شما را تعیین می‌کند. اگر طرح‌واره (schema) مشخص نشود، طرح‌واره محلی "file" فرض می‌شود. این متغیر توسط برنامک صندوق پستی در نوار وظیفه جهت نمایش وضعیت صندوق پستی شما استفاده می‌شود. اگر گزینه "MailBoxPath" در فایل preferences تنظیم شده باشد، اولویت با آن خواهد بود..SS "فایل‌ها (FILES)"

icewm فایل‌های پیکربندی را به ترتیب زیر در دایرکتوری‌های پیش‌رو جستجو می‌کند تا زمانی که یکی را بیابد:

$ICEWM_PRIVCFG/
شامل پیکربندی‌های مختص کاربر است. هنگامی که ICEWM_PRIVCFG مشخص شده باشد، این دایرکتوری نسبت به $XDG_CONFIG_HOME/icewm و $HOME/.icewm اولویت دارد.
$XDG_CONFIG_HOME/icewm/
شامل پیکربندی‌های مختص کاربر است. در صورت وجود، این دایرکتوری نسبت به $HOME/.icewm اولویت می‌یابد.
$HOME/.icewm/
شامل پیکربندی‌های مختص کاربر است. این دایرکتوری پیش‌فرض سنتی برنامه است.
/usr/etc/icewm/
شامل پیش‌فرض‌های سفارشی‌شده در سطح سیستم است. لطفاً توجه داشته باشید که ممکن است نصب محلی شما به‌گونه‌ای پیکربندی شده باشد که از مکان سیستمی متفاوتی استفاده کند. خروجی "icewm --directories" این مکان را نمایش خواهد داد.
/usr/share/icewm/
تنظیمات پیش‌فرض نصب محلی.

icewm-session(1) متغیرهای محیطی اضافی را از فایل env بارگذاری می‌کند. هر خط توسط wordexp(3) تحت بسط پوستهٔ POSIX قرار می‌گیرد. خطوط توضیحی که با علامت هش ("#") آغاز می‌شوند نادیده گرفته خواهند شد. icewm-session(1) خطوط بسط‌یافته‌ای را بارگذاری می‌کند که شامل یک نام، به دنبال آن علامت مساوی، و سپس مقدار (که می‌تواند خالی باشد) هستند.

به icewm-env(5) مراجعه کنید.

مقدار اولیه را برای "FocusMode" تعریف می‌کند. مقدار پیش‌فرض آن "FocusMode=1" (فوکوس با کلیک یا Click-to-focus) است. این مقدار را می‌توان از طریق منو تغییر داد. icewm گزینهٔ انتخابی منوی Focus را در این فایل ذخیره می‌کند.

به icewm-focus_mode(5) مراجعه کنید.

کلیدهای میانبر سراسری برای اجرای برنامه‌ها، که نیازی نیست مرتبط با مدیر پنجره باشند. هر خط غیرخالی با کلمهٔ "key" آغاز می‌شود. پس از یک یا چند فاصله، یک رشته در نقل‌قول دوگانه از ترکیب کلید مقیدشده در X11 مانند "Alt+Ctrl+Shift+X" قرار می‌گیرد. سپس بعد از حداقل یک فاصله، یک خط فرمان پوسته می‌آید که هر زمان این ترکیب کلید فشرده شود توسط icewm اجرا خواهد شد. برای نمونه، خط زیر یک کلید میانبر برای بارگذاری مجدد پیکربندی icewm ایجاد می‌کند: 
key "Ctrl+Shift+r"      icesh restart

به icewm-keys(5) مراجعه کنید.

منویی از برنامه‌ها؛ معمولاً توسط کاربر سفارشی‌سازی می‌شود. icewm برنامهٔ icewm-menu-fdo(1) را برای تولید یک منوی پیش‌فرض ارائه می‌دهد. برنامه‌های مشابه عبارتند از xdg_menu(1)، mmaker(1) (MenuMaker)، xde-menu(1) و xdgmenumaker(1).

به icewm-menu(5) مراجعه کنید.

شامل تنظیمات عمومی مانند مسیرها، رنگ‌ها و قلم‌ها است، و همچنین گزینه‌هایی برای کنترل رفتار فوکوس icewm و برنامک‌هایی که در نوار وظیفه راه‌اندازی می‌شوند. نصب icewm یک فایل preferences پیش‌فرض فراهم می‌کند که می‌تواند در دایرکتوری پیکربندی کاربری icewm کپی شده و ویرایش شود.

به icewm-preferences(5) مراجعه کنید.

تنظیماتی که تنظیمات یک پوسته (تم) را بازنویسی (override) می‌کنند. برخی از گزینه‌های پیکربندی icewm از فایل preferences که ظاهر و احساس را کنترل می‌کنند، در صورتی که طراح پوسته مناسب بداند ممکن است توسط پوسته بازنویسی شوند. با این حال، این فایل prefoverride مجدداً این موارد را برای چند گزینهٔ خاص به انتخاب شما بازنویسی خواهد کرد. خالی گذاشتن این فایل در ابتدا کاملاً بی‌خطر است.

به icewm-prefoverride(5) مراجعه کنید.

منوی خودکار تولیدشده از برنامه‌ها. این فایل می‌تواند توسط wmconfig(1)، menu یا برنامه‌های مشابه برای ایجاد دسترسی آسان به تمام برنامه‌های میزکاری که روی سیستم نصب شده‌اند، استفاده شود.

به icewm-programs(5) مراجعه کنید.

این فایل شامل نام پوستهٔ پیش‌فرض است. در هنگام راه‌اندازی، icewm این فایل را می‌خواند تا نام پوسته را به دست آورد، مگر اینکه icewm با گزینهٔ --theme اجرا شده باشد. هرگاه پوستهٔ متفاوتی از منوی icewm انتخاب شود، فایل پوسته با نام پوستهٔ انتخاب‌شده بازنویسی می‌شود. این فایل پوسته شامل کلیدواژهٔ "Theme"، به دنبال آن علامت مساوی، و سپس یک رشته در نقل‌قول دوگانه حاوی نام پوسته است. نام پوسته عبارت است از نام دایرکتوری پوسته، به دنبال آن یک اسلش، و سپس فایل پوسته. معمولاً فایل پوسته تنها default.theme است، اما یک پوسته ممکن است جایگزین‌هایی (alternatives) داشته باشد. جایگزین‌ها تغییرات جزئی یک پوسته هستند. این موارد در فایل .theme اختصاصی خودشان مشخص می‌شوند که جایگزین default.theme می‌گردد. اگر هیچ فایل پوسته‌ای وجود نداشته باشد، icewm از پیش‌فرض "Theme="icedesert/default.theme"" استفاده خواهد کرد.

به icewm-theme(5) مراجعه کنید.

شامل نام برنامه‌ها برای راه‌اندازی سریع به همراه آیکون‌ها برای نوار وظیفه است. هر خط غیرخالی و غیرتوضیحی با کلیدواژهٔ prog آغاز می‌شود. پس از یک یا چند فاصله، یک نام قرار می‌گیرد که هرگاه نشانگر ماوس روی آیکون نوار ابزار قرار گیرد، در یک راهنمای ابزار (tooltip) نمایش داده می‌شود. این نام می‌تواند یک رشته در نقل‌قول دوگانه باشد. سپس نام سادهٔ آیکون مورد استفاده بدون پسوند می‌آید. این آیکون در نوار ابزار نمایش داده خواهد شد. آخرین مؤلفه، یک خط فرمان پوسته است که هر زمان کاربر آیکون را در نوار ابزار فشار دهد اجرا خواهد شد. برای نمونه، خط زیر در toolbar دکمه‌ای با راهنمای ابزار "Mozilla Firefox" همراه با آیکون firefox ایجاد می‌کند که هنگام کلیک، firefox(1) را اجرا می‌نماید: 
prog  "Mozilla Firefox"  firefox  /usr/bin/firefox --private-window

به icewm-toolbar(5) مراجعه کنید.

شامل تنظیماتی برای واپایش ظاهر و رفتار پنجره است که مختص برنامه‌ها یا گروه‌هایی از برنامه‌ها می‌باشد. گزینه‌ها می‌توانند حاشیه، نمایش در نوار وظیفه، فهرست پنجره‌ها، سینی سیستم و فضاهای کاری را کنترل کنند. همچنین لایه، موقعیت و ابعاد (geometry)، و امکان جابجایی، تغییر اندازه و بسته شدن آن را مشخص می‌نمایند.

به icewm-winoptions(5) مراجعه کنید.

شامل دستوراتی است که هنگام راه‌اندازی icewm اجرا می‌شوند. این یک اسکریپت اجرایی با دستوراتی برای دستکاری تنظیمات X11 و اجرای برخی برنامه‌ها است که لازم است هنگام اجرای icewm فعال باشند. این اسکریپت در زمان شروع icewm توسط icewm-session(1) اجرا می‌شود.

به icewm-startup(5) مراجعه کنید.

شامل دستوراتی است که هنگام خاموش شدن icewm اجرا می‌شوند. این یک اسکریپت اجرایی با دستوراتی است که در آخرین مرحله از خاتمه یافتن icewm اجرا خواهند شد. معمولاً این دستورات برخی از آثار اسکریپت startup را خنثی می‌کنند. این اسکریپت در زمان خاتمه یافتن icewm توسط icewm-session(1) اجرا می‌شود.

به icewm-shutdown(5) مراجعه کنید..SS "زیردایرکتوری‌های پیکربندی (CONFIGURATION SUBDIRECTORIES)"

می‌تواند حاوی آیکون‌های مکان‌نما در قالب تصویری XPM باشد. این‌ها بر مکان‌نماهای ارائه‌شده توسط یک تم ارجحیت دارند. ۳ مکان‌نمای جهت‌دار وجود دارد: left.xpm، right.xpm، move.xpm؛ ۸ مکان‌نمای تغییر اندازه: sizeR.xpm، sizeTR.xpm، sizeT.xpm، sizeTL.xpm، sizeL.xpm، sizeBL.xpm، sizeB.xpm، sizeBR.xpm؛ و ۴ مکان‌نمای پیمایش: scrollL.xpm، scrollR.xpm، scrollU.xpm، و scrollD.xpm.

به‌طور پیش‌فرض سربرگ یک XPM چهار بُعد را تعریف می‌کند: عرض، ارتفاع، رنگ‌ها و نویسه بر پیکسل (chars-per-pixel). برای مکان‌نماها این موارد باید به شش مورد گسترش یابند. دو مورد آخر x-hotspot و y-hotspot هستند. این‌ها مشخص می‌کنند کدام نقطه در تصویر XPM نقطهٔ حساس (کانونی) اشاره‌گر ماوس است.

یک تم ممکن است به‌جای تصاویر XPM، از فایل‌های Xcursor استفاده کند. در این صورت، آن‌ها پسوند نام فایل نخواهند داشت.

وقتی یک تم مکان‌نمایی را تعریف نکرده باشد، در صورت نصب بودن، icewm به تم‌های مکان‌نمای سیستمی Xcursor بازمی‌گردد. این مورد از طریق متغیرهای محیطی زیر قابل‌پیکربندی است:

محل جستجو برای تم‌های مکان‌نما.
اندازهٔ مکان‌نما به پیکسل.
نام تم مکان‌نما.

دو مورد آخر همچنین می‌توانند به‌صورت یک منبع X (X-resource) تنظیم شوند:

Xcursor.size:       24
Xcursor.theme:      whiteglass

در غیر این صورت مکان‌نماهای هستهٔ X11 استفاده می‌شوند.

حاوی آیکون‌ها برای برنامه‌ها و چیدمان‌های صفحه‌کلید است. این‌ها می‌توانند در قالب‌های XPM، PNG یا SVG باشند. نام فایل یک application icon ممکن است از الگوی نام‌گذاری مشخصی مانند app_32x32.xpm پیروی کند. آن‌ها با یک نام پایه آغاز می‌شوند که معمولاً تنها یک کلمه است. سپس یک زیرخط (underscore) می‌آید که مشخصهٔ اندازه مانند "SIZExSIZE" به دنبال آن است. پس از آن یک نقطه و پسوند فایل قرار می‌گیرد، که در آن پسوند مشخص‌کنندهٔ قالب تصویر آیکون است. اندازه‌های معمول ۱۶، ۳۲ و ۴۸ هستند. این مورد به گزینه‌های ترجیحات متناظر "IconSize" بستگی دارد.
تصاویر ارقام برای ساعت LED که در گوشهٔ پایین-راست نوار وظیفه نمایش داده می‌شود. این‌ها زمانی قابل‌مشاهده هستند که هر دو گزینهٔ "TaskBarShowClock" و "TaskBarClockLeds" روی 1 تنظیم شده باشند.
آیکون‌هایی که برای نمایش وضعیت‌های مختلف اپلت صندوق پستی در نوار وظیفه استفاده می‌شوند. پنج وضعیت وجود دارد و هرکدام آیکون مخصوص به خود را دارند: mail.xpm، newmail.xpm، unreadmail.xpm، nomail.xpm، errmail.xpm.
فایل‌های صوتی که هنگام رویدادهای GUI توسط icesound(1) پخش می‌شوند. این فایل‌ها عبارتند از: startup.wav، shutdown.wav، restart.wav، launchApp.wav، workspaceChange.wav، windowOpen.wav، windowClose.wav، dialogOpen.wav، dialogClose.wav، windowMax.wav، windowRestore.wav، windowMin.wav، windowHide.wav، windowRollup.wav، windowMoved.wav، windowSized.wav، windowLower.wav.
تصاویری برای سفارشی‌سازی ظاهر نوار وظیفه. این موارد عبارتند از: taskbarbg.xpm، taskbuttonactive.xpm، taskbuttonbg.xpm، taskbuttonminimized.xpm، toolbuttonbg.xpm، workspacebuttonactive.xpm، workspacebuttonbg.xpm.
دایرکتوری‌ای برای ذخیرهٔ تم‌ها. هر تم در زیردایرکتوری اختصاصی خود در دایرکتوری themes ذخیره می‌شود. یک تم حداقل شامل یک فایل default.theme و به‌طور اختیاری تم‌های جایگزین است؛ فایل‌های اضافی که دارای پسوند نام فایل .theme هستند و شامل تغییرات جزئی فایل default.theme می‌باشند. نحوهٔ ایجاد یک تم در راهنمای IceWM Theme Creation Howto توضیح داده شده است.
اگر "PagerShowPreview" غیرفعال باشد، icewm برای یافتن تصاویری جهت ترسیم روی دکمهٔ فضای کاری، در دایرکتوری "workspace" جستجو می‌کند. نام فایل تصویر باید نام فضای کاری باشد. پسوند تصویر اختیاری است..SS "کدری (OPACITY)" IceWM از کدری و شفافیت پنجره‌ها در ارتباط با یک کامپوزیتور خارجی مانند compton(1) یا picom(1) پشتیبانی می‌کند. اگر یک پنجرهٔ کلاینت ویژگی "_NET_WM_WINDOW_OPACITY" را روی پنجرهٔ خود تنظیم کند، آن‌گاه icewm این ویژگی را به پنجرهٔ قاب بیرونی کپی می‌کند؛ جایی که کامپوزیتور آن را خوانده و کدری را بر همان اساس تنظیم خواهد کرد.

میزان کدری را می‌توان در فایل icewm-winoptions(5) نیز تعیین کرد. icesh(1) می‌تواند سطح کدری برنامه‌های در حال اجرا را کنترل کند.

ویژگی‌های _NET_WM_WINDOW_TYPE که icewm روی پنجره‌های خود تنظیم می‌کند شامل DIALOG، NOTIFICATION، POPUP_MENU و TOOLTIP هستند. خروجی "icesh windows" مقادیر WM_CLASS آن‌ها را نمایش می‌دهد. این مقادیر می‌توانند برای پیکربندی compton مفید باشند.

نمونه‌هایی از فایل‌های پیکربندی بالا را می‌توان در مسیر پیش‌فرض نصب یا در پیش‌فرض‌های سراسری سیستم پیدا کرد. برای اطلاع از مکان آن‌ها، خروجی "icewm --directories" را ببینید.

ICCCM 2.0: جزئی. NetWM/EWMH: گسترده. برای جزئیات کامل، فایل COMPLIANCE را در توزیع ببینید.

icehelp(1), icesh(1), icesound(1), icewm-env(5), icewm-focus_mode(5), icewm-keys(5), icewm-menu(5), icewm-menu-fdo(1), icewm-menu-xrandr(1), icewm-preferences(5), icewm-prefoverride(5), icewm-programs(5), icewm-session(1), icewm-set-gnomewm(1), icewm-shutdown(5), icewm-startup(5), icewm-theme(5), icewm-toolbar(5), icewm-winoptions(5), icewmbg(1), icewmhint(1), setxkbmap(1), Xorg(1), Xserver(1), xinit(1), xprop(1), xwininfo(1), wmctrl(1).

لطفاً باگ‌ها را در https://github.com/ice-wm/icewm/issues گزارش دهید.

Brian Bidulock <mailto:bidulock@openss7.org>.

برای مشاهدهٔ اعلان کامل حق نشر و مجوزهای رونوشت‌برداری، --copying را ببینید.

IceWM تحت مجوز GNU Library General Public License منتشر شده است. فایل COPYING را در توزیع ببینید یا از پرچم --copying برای نمایش مجوزهای رونوشت‌برداری استفاده کنید.

2026-08-06 icewm 4.1.0