GIT-DIFF-TREE(1) Git Manual GIT-DIFF-TREE(1)

git-diff-tree - مقایسه محتوا و حالت اشیاء blob یافت‌شده از طریق دو شیء درخت

git diff-tree [--stdin] [-m] [-s] [-v] [--no-commit-id] [--pretty]
              [-t] [-r] [-c | --cc] [--combined-all-paths] [--root] [--merge-base]
              [<common-diff-options>] <tree-ish> [<tree-ish>] [<path>...]

محتوا و حالت (mode) اشیاء blob یافت‌شده از طریق دو شیء درخت را مقایسه می‌کند.

اگر تنها یک <tree-ish> داده شود، کامیت با والدین خود مقایسه می‌شود (گزینه --stdin در ادامه را ببینید).

توجه داشته باشید که git diff-tree می‌تواند از درختی که درون یک شیء کامیت کپسوله‌سازی شده است استفاده کند.

-p, -u, --patch

تولید وصله (ببینید بخش با عنوان “تولید متن وصله با P- (GENERATING PATCH TEXT WITH -P)”).

-s, --no-patch

فرونشاندن و جلوگیری از تمام خروجی‌های سازوکار diff. برای دستوراتی مانند git show که پچ را به صورت پیش‌فرض نمایش می‌دهند جهت خاموش کردن خروجی آنها، یا برای لغو اثر گزینه‌هایی مانند --patch، --stat که پیش‌تر در خط فرمان در یک نام مستعار (alias) آمده‌اند مفید است.

-U<n>, --unified=<n>

تولید diff با <n> خط زمینه (context). تعداد خطوط زمینه به صورت پیش‌فرض برابر با diff.context یا در صورت تنظیم نشدن متغیر پیکربندی، برابر ۳ است. (-U بدون <n> به دلیل یک رخداد تاریخی به عنوان مترادفی برای -p بدون نمایش خطا پذیرفته می‌شود). مستلزم --patch است.

--output=<file>

ارسال خروجی به یک فایل مشخص به جای خروجی استاندارد (stdout).

--output-indicator-new=<char>, --output-indicator-old=<char>, --output-indicator-context=<char>

مشخص کردن نویسه‌ای که برای نشان دادن خطوط جدید، قدیمی یا زمینه در پچ تولیدشده استفاده می‌شود. این نویسه‌ها به طور معمول به ترتیب +، - و ' ' هستند.

--raw

تولید diff در قالب خام (raw).

--patch-with-raw

مترادفی برای -p --raw.

--indent-heuristic

فعال‌سازی روش اکتشافی (heuristic) که مرزهای تکه‌های diff را جابه‌جا می‌کند تا خواندن پچ‌ها آسان‌تر شود. این حالت پیش‌فرض است.

--no-indent-heuristic

غیرفعال کردن روش اکتشافی تورفتگی (indent heuristic).

--minimal

صرف زمان اضافه برای اطمینان از تولید کوچک‌ترین diff ممکن.

--patience

تولید diff با استفاده از الگوریتم «patience diff».

--histogram

تولید diff با استفاده از الگوریتم «histogram diff».

--anchored=<text>

تولید diff با استفاده از الگوریتم «anchored diff».

این گزینه ممکن است بیش از یک بار مشخص شود.

اگر خطی در هر دو مبدا و مقصد وجود داشته باشد، فقط یک بار تکرار شده باشد و با <text> شروع شود، این الگوریتم تلاش می‌کند تا از نمایش آن به عنوان حذف یا افزودن در خروجی جلوگیری کند. این الگوریتم در درون خود از الگوریتم «patience diff» استفاده می‌کند.

--diff-algorithm=(patience|minimal|histogram|myers)

انتخاب یک الگوریتم diff. انواع آن به شرح زیر است:

default, myers

الگوریتم پایه‌ای و حریصانه diff. در حال حاضر این گزینه پیش‌فرض است.

minimal

صرف زمان اضافه برای اطمینان از تولید کوچک‌ترین diff ممکن.

patience

استفاده از الگوریتم «patience diff» هنگام تولید پچ‌ها.

histogram

این الگوریتم، الگوریتم patience را برای «پشتیبانی از عناصر مشترک با تکرار کم» گسترش می‌دهد.

به عنوان مثال، اگر متغیر diff.algorithm را روی مقداری غیر از پیش‌فرض تنظیم کرده‌اید و می‌خواهید از مقدار پیش‌فرض استفاده کنید، باید از گزینه --diff-algorithm=default استفاده نمایید.

--stat[=<width>[,<name-width>[,<count>]]]

تولید یک diffstat. به طور پیش‌فرض، به اندازه مورد نیاز فضا برای بخش نام فایل استفاده می‌شود و باقیمانده برای بخش نمودار اختصاص می‌یابد. حداکثر عرض به طور پیش‌فرض برابر با عرض ترمینال، یا ۸۰ ستون در صورت عدم اتصال به ترمینال است و می‌تواند با <width> بازنویسی شود. عرض بخش نام فایل را می‌توان با دادن عرض دیگری مانند <name-width> پس از یک کاما یا با تنظیم diff.statNameWidth=<name-width> محدود کرد. عرض بخش نمودار را می‌توان با استفاده از --stat-graph-width=<graph-width> یا با تنظیم diff.statGraphWidth=<graph-width> محدود نمود. استفاده از --stat یا --stat-graph-width روی تمام دستوراتی که یک نمودار آماری (stat graph) تولید می‌کنند اثر می‌گذارد، در حالی که تنظیم diff.statNameWidth یا diff.statGraphWidth روی git format-patch اثری ندارد. با دادن پارامتر سوم <count>، می‌توانید خروجی را به اولین <count> خط محدود کنید، که در صورت وجود خطوط بیشتر، با ... دنبال می‌شود.

این پارامترها را می‌توان به طور جداگانه با --stat-width=<width>، --stat-name-width=<name-width> و --stat-count=<count> نیز تنظیم کرد.

--compact-summary

ارائه یک خلاصه فشرده از اطلاعات سرآیند گسترش‌یافته مانند ایجاد یا حذف فایل‌ها (‎"new"‎ یا ‎"gone"‎، و در صورت پیوند نمادین بودن به صورت اختیاری +l) و تغییرات حالت دسترسی (+x یا -x به ترتیب برای افزودن یا حذف بیت اجرایی) در diffstat. این اطلاعات بین بخش نام فایل و بخش نمودار قرار می‌گیرند. مستلزم --stat است.

--numstat

مشابه --stat، اما تعداد خطوط افزوده و حذف‌شده را در نماد ده‌دهی و نام مسیر را بدون اختصار نمایش می‌دهد تا برای پردازش ماشینی مناسب‌تر باشد. برای فایل‌های باینری، به جای نمایش 0 0، دو - خروجی می‌دهد.

--shortstat

فقط نمایش آخرین خط از قالب --stat شامل تعداد کل فایل‌های تغییریافته، و همچنین تعداد خطوط افزوده و حذف‌شده.

-X [<param>,...], --dirstat[=<param>,...]

نمایش توزیع میزان نسبی تغییرات برای هر زیردایرکتوری. رفتار --dirstat را می‌توان با ارسال فهرستی از پارامترهای جداشده با کاما سفارشی‌سازی کرد. مقادیر پیش‌فرض توسط متغیر پیکربندی diff.dirstat کنترل می‌شوند (به git-config(1) مراجعه کنید). پارامترهای زیر در دسترس هستند:

changes

محاسبه اعداد dirstat با شمارش خطوطی که از مبدا حذف شده یا به مقصد اضافه شده‌اند. این حالت میزان جابه‌جایی‌های صرف کد درون یک فایل را نادیده می‌گیرد. به عبارت دیگر، بازآرایی خطوط در یک فایل به اندازه سایر تغییرات به حساب نمی‌آید. این رفتار پیش‌فرض در صورت عدم ارائه پارامتر است.

lines

محاسبه اعداد dirstat با انجام تحلیل معمول diff مبتنی بر خط، و جمع زدن تعداد خطوط حذف‌شده/افزوده‌شده. (برای فایل‌های باینری، به جای آن تکه‌های ۶۴ بایتی شمرده می‌شوند، زیرا فایل‌های باینری مفهوم طبیعی از خط ندارند). این یک رفتار با هزینه پردازشی بیشتر برای --dirstat نسبت به رفتار changes است، اما خطوط بازآرایی‌شده درون یک فایل را نیز به اندازه سایر تغییرات به حساب می‌آورد. خروجی حاصل با آنچه از سایر گزینه‌های --*stat دریافت می‌کنید سازگار و یکدست است.

files

محاسبه اعداد dirstat با شمارش تعداد فایل‌های تغییریافته. هر فایل تغییریافته در تحلیل dirstat به طور یکسان شمرده می‌شود. این از نظر محاسباتی کم‌هزینه‌ترین رفتار --dirstat است، زیرا اصلاً نیازی به بررسی محتوای فایل‌ها ندارد.

cumulative

شمارش تغییرات در دایرکتوری فرزند برای دایرکتوری والد نیز. توجه داشته باشید که هنگام استفاده از cumulative، مجموع درصدهای گزارش‌شده ممکن است از ۱۰۰٪ فراتر رود. رفتار پیش‌فرض (غیرتجمعی) را می‌توان با پارامتر noncumulative مشخص کرد.

<limit>

یک پارامتر عدد صحیح که درصد آستانه قطع (به طور پیش‌فرض ۳٪) را مشخص می‌کند. دایرکتوری‌هایی که سهم آن‌ها از تغییرات کمتر از این درصد باشد در خروجی نمایش داده نمی‌شوند.

مثال: دستور زیر فایل‌های تغییریافته را شمارش می‌کند، در حالی که دایرکتوری‌هایی با سهم کمتر از ۱۰٪ از مجموع فایل‌های تغییریافته را نادیده گرفته و شمارش دایرکتوری‌های فرزند را در دایرکتوری‌های والد تجمیع می‌کند: --dirstat=files,10,cumulative.

--cumulative

مترادفی برای --dirstat=cumulative.

--dirstat-by-file[=<param>,...]

مترادفی برای --dirstat=files,<param>,....

--summary

ارائه خلاصه‌ای فشرده از اطلاعات سرایند گسترش‌یافته مانند ایجاد فایل‌ها، تغییر نام‌ها و تغییرات حالت/مجوز دسترسی (mode).

--patch-with-stat

مترادفی برای -p --stat.

-z

هنگامی که گزینه‌های --raw، --numstat، --name-only یا --name-status داده شده باشند، نام مسیرها را دستکاری نکرده و از نویسه‌های NUL به عنوان پایان‌دهنده فیلدهای خروجی استفاده می‌کند.

بدون این گزینه، نام مسیرهای دارای کاراکترهای «غیرمعمول» همان‌طور که برای متغیر پیکربندی core.quotePath توضیح داده شده نقل‌قول (quote) می‌شوند (به git-config(1) مراجعه کنید).

--name-only

تنها نمایش نام هر فایل تغییریافته در درخت پس‌تصویر (post-image). نام فایل‌ها اغلب با UTF-8 کدگذاری شده‌اند. برای اطلاعات بیشتر به توضیحات مربوط به کدگذاری در صفحه راهنمای git-log(1) مراجعه کنید.

--name-status

تنها نمایش نام (یا نام‌ها) و وضعیت هر فایل تغییریافته. برای آگاهی از مفهوم حروف وضعیت، به توضیحات گزینه --diff-filter مراجعه کنید. درست مانند --name-only، نام فایل‌ها اغلب با UTF-8 کدگذاری شده‌اند.

--submodule[=<format>]

مشخص کردن نحوه نمایش تفاوت‌ها در زیرماژول‌ها (submodules). هنگام مشخص کردن --submodule=short از قالب short استفاده می‌شود. این قالب فقط نام کامیت‌ها را در ابتدا و انتهای بازه نشان می‌دهد. هنگامی که --submodule یا --submodule=log مشخص شود، از قالب log استفاده می‌شود. این قالب مانند git-submodule(1) summary کامیت‌های موجود در بازه را فهرست می‌کند. هنگامی که --submodule=diff مشخص شود، از قالب diff استفاده می‌شود. این قالب یک diff درون‌خطی از تغییرات در محتویات زیرماژول میان بازه کامیت‌ها را نشان می‌دهد. در صورت عدم تنظیم گزینه پیکربندی، مقدار پیش‌فرض برابر با diff.submodule یا قالب short است.

--color[=<when>]

نمایش diff رنگی. گزینه --color (یعنی بدون =<when>) معادل --color=always است. <when> می‌تواند یکی از مقادیر always، never یا auto باشد. این مقدار را می‌توان با تنظیمات پیکربندی color.ui و color.diff تغییر داد.

--no-color

غیرفعال کردن نمایش رنگی diff. از این گزینه می‌توان برای لغو و بازنویسی تنظیمات پیکربندی استفاده کرد. این گزینه معادل --color=never است.

--color-moved[=<mode>]

خطوط جابه‌جاشده کد به رنگ متفاوتی نمایش داده می‌شوند. این رفتار را می‌توان با تنظیم پیکربندی diff.colorMoved تغییر داد. مقدار <mode> در صورت ارائه نشدن گزینه، به طور پیش‌فرض برابر با no و اگر گزینه بدون حالت مشخص شود، به طور پیش‌فرض برابر با zebra است. این حالت باید یکی از موارد زیر باشد:

no

هنگام انجام تشخیص جابه‌جایی، فاصله‌های خالی نادیده گرفته نمی‌شوند.

default

مترادفی برای zebra است. این مقدار ممکن است در آینده به یک حالت منطقی‌تر تغییر کند.

plain

نمایش کلمات به صورت [-removed-] و {added}. هیچ تلاشی برای اسکیپ کردن جداکننده‌ها در صورت ظاهر شدن آن‌ها در ورودی انجام نمی‌شود، بنابراین ممکن است خروجی مبهم باشد.

blocks

بلوک‌هایی از متن جابه‌جاشده که دست‌کم ۲۰ نویسه الفبایی-عددی دارند به صورت حریصانه شناسایی می‌شوند. بلوک‌های شناسایی‌شده با استفاده از رنگ color.diff.(old|new)Moved رنگ‌آمیزی می‌شوند. بلوک‌های مجاور از یکدیگر قابل تشخیص نیستند.

zebra

بلوک‌های متن جابه‌جاشده همانند حالت blocks شناسایی می‌شوند. بلوک‌ها با استفاده از رنگ color.diff.(old|new)Moved یا color.diff.(old|new)MovedAlternative رنگ‌آمیزی می‌شوند. تغییر میان این دو رنگ نشان می‌دهد که یک بلوک جدید شناسایی شده است.

dimmed-zebra

مشابه حالت zebra، اما بخش‌های کم‌اهمیت‌تر کد جابه‌جاشده علاوه بر آن کم‌رنگ (dim) می‌شوند. خطوط مرزی میان دو بلوک مجاور مهم تلقی شده و بقیه بخش‌ها کم‌اهمیت در نظر گرفته می‌شوند. dimmed_zebra یک مترادف منسوخ‌شده برای آن است.

--no-color-moved

غیرفعال کردن تشخیص جابه‌جایی. از این گزینه می‌توان برای لغو و بازنویسی تنظیمات پیکربندی استفاده کرد. این گزینه معادل --color-moved=no است.

--color-moved-ws=<mode>,...

این گزینه نحوه نادیده گرفتن فاصله‌های خالی را هنگام انجام تشخیص جابه‌جایی برای --color-moved پیکربندی می‌کند. این تنظیم می‌تواند توسط متغیر پیکربندی diff.colorMovedWS تنظیم شود. این حالت‌ها را می‌توان به صورت فهرستی جداشده با کاما مشخص کرد:

no

هنگام انجام تشخیص جابه‌جایی، فاصله‌های خالی نادیده گرفته نمی‌شوند.

ignore-space-at-eol

نادیده گرفتن تغییرات فاصله‌های خالی در انتهای خط (EOL).

ignore-space-change

نادیده گرفتن تغییرات در مقدار فاصله‌های خالی. این حالت فاصله‌های خالی انتهای خط را نادیده می‌گیرد و تمامی توالی‌های دیگر از یک یا چند نویسه فاصله خالی را معادل یکدیگر در نظر می‌گیرد.

ignore-all-space

نادیده گرفتن فاصله‌های خالی هنگام مقایسه خطوط. این حالت تفاوت‌ها را حتی اگر یک خط دارای فاصله خالی باشد و خط دیگر فاقد آن باشد نادیده می‌گیرد.

allow-indentation-change

در ابتدا هرگونه فاصله خالی در تشخیص جابه‌جایی نادیده گرفته می‌شود، سپس بلوک‌های کد جابه‌جاشده تنها در صورتی در یک بلوک گروه‌بندی می‌شوند که تغییر در فاصله خالی به ازای هر خط یکسان باشد. این حالت با سایر حالت‌ها ناسازگار است.

--no-color-moved-ws

هنگام انجام تشخیص جابه‌جایی، فاصله‌های خالی را نادیده نگیر. از این گزینه می‌توان برای لغو و بازنویسی تنظیمات پیکربندی استفاده کرد. این گزینه معادل --color-moved-ws=no است.

--word-diff[=<mode>]

به طور پیش‌فرض، کلمات با فاصله‌های خالی از هم جدا می‌شوند؛ به --word-diff-regex در زیر مراجعه کنید. مقدار <mode> به طور پیش‌فرض برابر با plain است و باید یکی از موارد زیر باشد:

color

برجسته کردن کلمات تغییریافته تنها با استفاده از رنگ‌ها. این گزینه مستلزم --color است.

plain

نمایش کلمات به صورت [-removed-] و {added}. هیچ تلاشی برای اسکیپ کردن جداکننده‌ها در صورت ظاهر شدن آن‌ها در ورودی انجام نمی‌شود، بنابراین ممکن است خروجی مبهم باشد.

porcelain

استفاده از یک قالب مبتنی بر خط ویژه که برای مصرف و پردازش در اسکریپت‌ها در نظر گرفته شده است. توالی‌های افزوده‌شده/حذف‌شده/بدون‌تغییر در قالب معمول diff یکپارچه (unified diff) چاپ می‌شوند، که با یک نویسه +/-/` ` در ابتدای خط شروع شده و تا انتهای خط ادامه می‌یابند. خطوط جدید (newlines) در ورودی با یک علامت تیلدا ~ در یک خط جداگانه نشان داده می‌شوند.

none

غیرفعال کردن مجدد تفاوت کلمه‌ای (word diff).

توجه داشته باشید که با وجود نام حالت اول، در صورت فعال بودن، در تمامی حالت‌ها برای برجسته‌سازی بخش‌های تغییریافته از رنگ استفاده می‌شود.

گزینه --word-diff با گرفتن همان diff خط‌به‌خطی که بدون این گزینه تولید می‌شود و سپس محاسبه تغییرات کلمه‌به‌کلمه درون هر قطعه تغییر (hunk) عمل می‌کند. این ممکن است خروجی diff بزرگ‌تری نسبت به خروجی یک ابزار اختصاصی word-diff تولید کند. اگر گیت در آینده پیاده‌سازی متفاوتی را به کار گیرد، خروجی ممکن است تغییر کند. توجه داشته باشید که این مشابه گزینه --diff-algorithm است که آن هم ممکن است خروجی را تغییر دهد.

--word-diff-regex=<regex>

استفاده از <regex> برای تعیین اینکه چه چیزی کلمه محسوب می‌شود، به جای در نظر گرفتن توالی نویسه‌های غیرفاصله به عنوان کلمه. همچنین مستلزم --word-diff است مگر آنکه از قبل فعال شده باشد.

هر تطابق غیرهم‌پوشان با <regex> یک کلمه در نظر گرفته می‌شود. هر چیزی میان این تطابق‌ها فاصله خالی تلقی شده و به منظور یافتن تفاوت‌ها نادیده گرفته می‌شود(!). ممکن است بخواهید |[^[:space:]] را به عبارت باقاعده خود الحاق کنید تا مطمئن شوید که با تمام نویسه‌های غیرفاصله تطابق دارد. تطابقی که شامل خط جدید (newline) باشد به طور خاموش(!) در محل خط جدید بریده می‌شود.

برای مثال، --word-diff-regex=. با هر نویسه مانند یک کلمه رفتار کرده و بر این اساس، تفاوت‌ها را نویسه‌به‌نویسه نمایش می‌دهد.

عبارت باقاعده (regex) را می‌توان از طریق درایور diff یا گزینه پیکربندی نیز تنظیم کرد؛ به gitattributes(5) یا git-config(1) مراجعه کنید. مشخص کردن صریح آن بر هر درایور diff یا تنظیم پیکربندی اولویت داشته و آن را لغو می‌کند. درایورهای diff بر تنظیمات پیکربندی اولویت دارند.

--color-words[=<regex>]

معادل --word-diff=color به همراه (در صورت مشخص شدن یک عبارت منظم) --word-diff-regex=<regex>.

--no-renames

غیرفعال کردن تشخیص تغییر نام، حتی اگر در فایل پیکربندی به صورت پیش‌فرض فعال باشد.

--rename-empty, --no-rename-empty

تعیین این‌که آیا از blobهای خالی به عنوان منبع تغییر نام استفاده شود یا خیر.

--check

هشدار در صورتی که تغییرات باعث ایجاد نشانگرهای تداخل یا خطاهای فاصله خالی شوند. مواردی که خطای فاصله خالی محسوب می‌شوند توسط پیکربندی core.whitespace کنترل می‌گردد. به طور پیش‌فرض، فاصله‌های خالی انتهایی (شامل خطوطی که صرفاً از فاصله خالی تشکیل شده‌اند) و یک نویسه فاصله که بلافاصله پس از آن یک نویسه تب در تورفتگی ابتدای خط آمده باشد، خطای فاصله خالی در نظر گرفته می‌شوند. در صورت یافتن مشکل با وضعیت غیرصفر خارج می‌شود. با --exit-code سازگار نیست.

--ws-error-highlight=<kind>

برجسته‌سازی خطاهای فاصله خالی در خطوط context، old یا new در diff. مقادیر چندگانه با کاما از هم جدا می‌شوند، none مقادیر قبلی را بازنشانی می‌کند، default فهرست را به new بازمی‌گرداند و all یک میانبر برای old,new,context است. هنگامی که این گزینه مشخص نشده باشد و متغیر پیکربندی diff.wsErrorHighlight نیز تنظیم نشده باشد، فقط خطاهای فاصله خالی در خطوط new برجسته می‌شوند. خطاهای فاصله خالی با رنگ color.diff.whitespace رنگ‌آمیزی می‌شوند.

--full-index

هنگام تولید خروجی با فرمت وصله (patch)، به جای نمایش چند نویسه اول، نام کامل اشیای blob مربوط به pre-image و post-image را در خط "index" نمایش می‌دهد.

--binary

علاوه بر --full-index، یک diff باینری تولید می‌کند که می‌تواند با git-apply اعمال شود. متضمن --patch است.

--abbrev[=<n>]

به جای نمایش نام کامل هگزادسیمال ۴۰ بایتی شیء در خروجی فرمت diff-raw و خطوط هدر diff-tree، کوتاه‌ترین پیشوندی را که حداقل به طول <n> رقم هگزادسیمال باشد و به طور یکتا به شیء ارجاع دهد نمایش می‌دهد. در فرمت خروجی diff-patch، گزینه --full-index اولویت بالاتری دارد؛ یعنی اگر --full-index مشخص شده باشد، نام کامل blob بدون در نظر گرفتن --abbrev نمایش داده خواهد شد. تعداد ارقام غیرپیش‌فرض را می‌توان با --abbrev=<n> مشخص کرد.

-B[<n>][/<m>], --break-rewrites[=[<n>][/<m>]]

شکستن تغییرات بازنویسی کامل به جفت‌های حذف و ایجاد. این کار دو هدف را دنبال می‌کند:

بر نحوه نمایش تغییری که معادل بازنویسی کامل یک فایل است تأثیر می‌گذارد؛ به طوری که آن را نه به عنوان مجموعه‌ای از حذف و درج‌های درهم‌آمیخته همراه با چند خط معدود که از نظر متنی به عنوان زمینه (context) مطابقت دارند، بلکه به عنوان یک حذف کامل از تمام محتوای قدیمی به دنبال یک درج کامل از تمام محتوای جدید نشان می‌دهد، و عدد <m> این جنبه از گزینه -B را کنترل می‌کند (به طور پیش‌فرض ۶۰٪). -B/70% مشخص می‌کند که کمتر از ۳۰٪ از فایل اصلی باید در نتیجه باقی بماند تا گیت آن را یک بازنویسی کامل در نظر بگیرد (یعنی در غیر این صورت وصله حاصل مجموعه‌ای از حذف و درج‌های درهم‌آمیخته همراه با خطوط زمینه خواهد بود).

هنگامی که همراه با -M استفاده شود، یک فایل بازنویسی‌شده کامل نیز به عنوان منبع یک تغییر نام در نظر گرفته می‌شود (معمولاً -M تنها فایلی را که ناپدید شده به عنوان منبع تغییر نام در نظر می‌گیرد)، و عدد <n> این جنبه از گزینه -B را کنترل می‌کند (به طور پیش‌فرض ۵۰٪). -B20% مشخص می‌کند که تغییری با افزودن و حذف در مقایسه با ۲۰٪ یا بیشتر از اندازه فایل، واجد شرایط انتخاب به عنوان یک منبع احتمالی برای تغییر نام به فایلی دیگر است.

-M[<n>], --find-renames[=<n>]

تشخیص تغییر نام‌ها. اگر <n> مشخص شود، آستانه‌ای برای شاخص شباهت است (یعنی مقدار افزودن/حذف در مقایسه با اندازه فایل). برای مثال، -M90% بدین معنی است که گیت در صورتی باید یک جفت حذف/افزودن را تغییر نام در نظر بگیرد که بیش از ۹۰٪ فایل تغییر نکرده باشد. بدون علامت %، این عدد به عنوان یک کسر با یک ممیز اعشاری پیش از آن خوانده می‌شود؛ یعنی -M5 تبدیل به ۰٫۵ می‌شود و بنابراین همانند -M50% است. به طور مشابه، -M05 همان -M5% است. برای محدود کردن تشخیص به تغییر نام‌های دقیق، از -M100% استفاده کنید. شاخص شباهت پیش‌فرض ۵۰٪ است.

-C[<n>], --find-copies[=<n>]

تشخیص کپی‌ها و همچنین تغییر نام‌ها. همچنین ببینید --find-copies-harder. اگر <n> مشخص شود، همان معنایی را دارد که برای -M<n> دارد.

--find-copies-harder

به دلایل کارایی و عملکرد، به طور پیش‌فرض گزینه -C کپی‌ها را تنها در صورتی می‌یابد که فایل اصلیِ کپی در همان changeset تغییر یافته باشد. این فلگ باعث می‌شود دستور فایل‌های تغییرنیافته را نیز به عنوان نامزدهای منبع کپی بررسی کند. این یک عملیات بسیار پرهزینه برای پروژه‌های بزرگ است، بنابراین با احتیاط از آن استفاده کنید. دادن بیش از یک گزینه -C همان اثر را دارد.

-D, --irreversible-delete

حذف preimage برای موارد حذف‌شده، یعنی فقط هدر چاپ می‌شود و diff بین preimage و /dev/null چاپ نمی‌گردد. وصله حاصل قرار نیست با patch یا git apply اعمال شود؛ این صرفاً برای افرادی است که می‌خواهند فقط بر بازبینی متن پس از تغییر تمرکز کنند. علاوه بر این، خروجی به وضوح فاقد اطلاعات کافی برای اعمال معکوس چنین وصله‌ای (حتی به صورت دستی) است، از این رو این نام برای گزینه انتخاب شده است.

هنگامی که همراه با -B استفاده شود، preimage در بخش حذف از یک جفت حذف/ایجاد را نیز نادیده می‌گیرد.

-l<num>

گزینه‌های -M و -C شامل برخی مراحل مقدماتی هستند که می‌توانند زیرمجموعه‌هایی از تغییر نام‌ها/کپی‌ها را با هزینه کم تشخیص دهند، و به دنبال آن یک بخش جامع جایگزین وجود دارد که تمام مقصدهای جفت‌نشده باقی‌مانده را با تمام منابع مرتبط مقایسه می‌کند. (برای تغییر نام‌ها، تنها منابع جفت‌نشده باقی‌مانده مرتبط هستند؛ برای کپی‌ها، تمام منابع اصلی مرتبط هستند). برای N منبع و مقصد، این بررسی جامع از مرتبه O(N^2) است. این گزینه در صورتی که تعداد فایل‌های منبع/مقصد درگیر از تعداد مشخص‌شده فراتر رود، از اجرای بخش جامع تشخیص تغییر نام/کپی جلوگیری می‌کند. مقدار پیش‌فرض آن diff.renameLimit است. توجه داشته باشید که مقدار 0 به عنوان نامحدود در نظر گرفته می‌شود.

--diff-filter=[(A|C|D|M|R|T|U|X|B)...[*]]

تنها فایل‌هایی را انتخاب می‌کند که افزوده‌شده (A)، کپی‌شده (C)، حذف‌شده (D)، تغییریافته (M)، تغییرنام‌یافته (R)، نوع آن‌ها (یعنی فایل معمولی، پیوند نمادین، زیرماژول و ...) تغییر کرده (T)، ادغام‌نشده (U)، ناشناخته (X)، یا جفت‌شدگی آن‌ها شکسته شده باشد (B). از هر ترکیبی از نویسه‌های فیلتر (شامل هیچ‌کدام) می‌توان استفاده کرد. هنگامی که * (همه یا هیچ) به ترکیب افزوده شود، در صورتی که فایلی وجود داشته باشد که با سایر معیارهای مقایسه مطابقت دارد، تمام مسیرها انتخاب می‌شوند؛ اگر فایلی وجود نداشته باشد که با سایر معیارها مطابقت کند، هیچ چیزی انتخاب نمی‌شود.

همچنین، این حروف بزرگ را می‌توان با حروف کوچک نوشت تا مستثنی شوند؛ به عنوان مثال --diff-filter=ad مسیرهای افزوده‌شده و حذف‌شده را مستثنی می‌کند.

توجه داشته باشید که همه diffها نمی‌توانند شامل همه انواع باشند. برای مثال، اگر تشخیص برای آن انواع غیرفعال باشد، موارد کپی‌شده و تغییرنام‌یافته نمی‌توانند ظاهر شوند.

-S<string>

به دنبال تفاوت‌هایی می‌گردد که تعداد رخدادهای <string> مشخص‌شده را در یک فایل تغییر می‌دهند (یعنی افزودن/حذف). برای استفاده اسکریپت‌نویسان در نظر گرفته شده است.

هنگامی که به دنبال یک بلوک دقیق از کد (مانند یک struct) هستید و می‌خواهید تاریخچه آن بلوک را از زمان پیدایش اولیه آن بدانید بسیار مفید است: از این قابلیت به صورت تکرارشونده استفاده کنید تا بلوک مورد نظر در preimage را مجدداً به -S بدهید، و این کار را ادامه دهید تا به اولین نسخه آن بلوک برسید.

فایل‌های باینری نیز جستجو می‌شوند.

-G<regex>

به دنبال تفاوت‌هایی می‌گردد که متن وصله آن‌ها شامل خطوط افزوده‌شده/حذف‌شده‌ای باشد که با <regex> مطابقت دارند.

برای نشان دادن تفاوت بین -S<regex> --pickaxe-regex و -G<regex>، کامیتی با diff زیر در همان فایل را در نظر بگیرید:

+    return frotz(nitfol, two->ptr, 1, 0);
...
-    hit = frotz(nitfol, mf2.ptr, 1, 0);

در حالی که git log -G"frotz\(nitfol" این کامیت را نمایش می‌دهد، git log -S"frotz\(nitfol" --pickaxe-regex آن را نمایش نخواهد داد (زیرا تعداد رخدادهای آن رشته تغییر نکرده است).

مگر اینکه --text ارائه شده باشد، وصله‌های مربوط به فایل‌های باینری بدون فیلتر textconv نادیده گرفته خواهند شد.

برای اطلاعات بیشتر، مدخل pickaxe را در gitdiffcore(7) ببینید.

--find-object=<object-id>

به دنبال تفاوت‌هایی می‌گردد که تعداد رخدادهای شیء مشخص‌شده را تغییر می‌دهند. شبیه به -S است، تنها تفاوت در آرگومان است که به جای یک رشته خاص به دنبال شناسه یک شیء خاص می‌گردد.

شیء می‌تواند یک blob یا کامیتِ زیرماژول باشد. این گزینه متضمن گزینه -t در git-log برای یافتن درخت‌ها (trees) نیز هست.

--pickaxe-all

هنگامی که -S یا -G تغییری را می‌یابد، تمام تغییرات موجود در آن changeset را نشان می‌دهد، نه فقط فایل‌هایی که حاوی تغییر در <string> هستند.

--pickaxe-regex

با <string> داده‌شده به -S به عنوان یک عبارت منظم توسعه‌یافته POSIX برای تطبیق رفتار می‌کند.

-O<orderfile>

ترتیب نمایش فایل‌ها در خروجی را کنترل می‌کند. این گزینه متغیر پیکربندی diff.orderFile را بازنویسی (override) می‌کند (به git-config(1) مراجعه کنید). برای لغو diff.orderFile، از -O/dev/null استفاده کنید.

ترتیب خروجی توسط ترتیب الگوهای glob در <orderfile> تعیین می‌شود. تمام فایل‌هایی که نام مسیر آن‌ها با الگوی اول مطابقت دارد ابتدا در خروجی قرار می‌گیرند، تمام فایل‌هایی که نام مسیر آن‌ها با الگوی دوم (اما نه الگوی اول) مطابقت دارد در مرحله بعد خروجی داده می‌شوند، و به همین ترتیب. تمام فایل‌هایی که نام مسیر آن‌ها با هیچ الگویی مطابقت ندارد در انتها قرار می‌گیرند، گویی یک الگوی ضمنی تطبیق با همه چیز در انتهای فایل وجود دارد. اگر چندین نام مسیر دارای رتبه یکسان باشند (با همان الگو مطابقت داشته باشند اما با هیچ الگوی قبلی مطابقت نداشته باشند)، ترتیب خروجی آن‌ها نسبت به یکدیگر همان ترتیب عادی خواهد بود.

<orderfile> به صورت زیر تجزیه می‌شود:

•خطوط خالی نادیده گرفته می‌شوند، بنابراین می‌توان از آن‌ها به عنوان جداکننده جهت خوانایی استفاده کرد.
•خطوطی که با علامت هش ("#") شروع می‌شوند نادیده گرفته می‌شوند، بنابراین می‌توان از آن‌ها برای توضیحات (کامنت) استفاده کرد. اگر الگو با هش شروع می‌شود، یک بک‌اسلش ("\") به ابتدای آن اضافه کنید.
•هر خط دیگر شامل یک الگوی واحد است.

الگوها همان نحو و معنای الگوهای استفاده‌شده برای fnmatch(3) بدون فلگ FNM_PATHNAME را دارند، با این تفاوت که اگر با حذف هر تعداد از مؤلفه‌های انتهایی نام مسیر، تطابق با الگو برقرار شود، آن نام مسیر نیز با الگو مطابقت خواهد داشت. برای مثال، الگوی "foo*bar" با "fooasdfbar" و "foo/bar/baz/asdf" مطابقت دارد اما با "foobarx" مطابقت ندارد.

--skip-to=<file>, --rotate-to=<file>

فایل‌های قبل از <file> نام‌برده‌شده را از خروجی کنار می‌گذارد (یعنی skip to)، یا آن‌ها را به انتهای خروجی منتقل می‌کند (یعنی rotate to). این گزینه‌ها اساساً برای استفاده دستور git difftool ابداع شده‌اند و در غیر این صورت ممکن است چندان مفید نباشند.

-R

دو ورودی را جابه‌جا (swap) می‌کند؛ یعنی تفاوت‌ها را از index یا فایل روی دیسک نسبت به محتویات درخت نمایش می‌دهد.

--relative[=<path>], --no-relative

هنگامی که از یک زیردایرکتوریِ پروژه اجرا می‌شود، با این گزینه می‌توان تعیین کرد تا تغییرات خارج از آن دایرکتوری نادیده گرفته شده و نام مسیرها به صورت نسبی با آن نمایش داده شوند. هنگامی که در یک زیردایرکتوری نیستید (برای مثال در یک مخزن bare)، می‌توانید با دادن یک <path> به عنوان آرگومان، مشخص کنید که خروجی نسبت به کدام زیردایرکتوری نسبی شود. --no-relative می‌تواند برای لغو اثر هر دو گزینه پیکربندی diff.relative و --relative قبلی استفاده شود.

-a, --text

تمام فایل‌ها را به عنوان متنی در نظر بگیر.

--ignore-cr-at-eol

هنگام مقایسه، کاراکتر بازگشت به ابتدای سطر (carriage-return) در انتهای خط را نادیده بگیر.

--ignore-space-at-eol

تغییرات در فاصله‌های خالی در انتهای خط (EOL) را نادیده بگیر.

-b, --ignore-space-change

تغییرات در مقدار فاصله‌های خالی را نادیده بگیر. این گزینه فاصله‌های خالی در انتهای خط را نادیده می‌گیرد و تمام توالی‌های دیگر از یک یا چند نویسه فاصله خالی را معادل یکدیگر در نظر می‌گیرد.

-w, --ignore-all-space

هنگام مقایسه خطوط، فاصله‌های خالی را نادیده بگیر. این گزینه تفاوت‌ها را حتی اگر در یک خط فاصله خالی وجود داشته باشد و در خط دیگر هیچ فاصله‌ای نباشد نادیده می‌گیرد.

--ignore-blank-lines

تغییراتی را که تمام خطوط آن‌ها خالی هستند نادیده بگیر.

-I<regex>, --ignore-matching-lines=<regex>

تغییراتی را که تمام خطوط آن‌ها با <regex> مطابقت دارد نادیده بگیر. این گزینه می‌تواند بیش از یک بار مشخص شود.

--inter-hunk-context=<number>

زمینه (context) میان قطعات (hunks) diff را تا تعداد خطوط مشخص‌شده در <number> نمایش بده و بدین ترتیب قطعاتی را که به یکدیگر نزدیک هستند ادغام کن. مقدار پیش‌فرض آن diff.interHunkContext یا در صورت عدم تنظیم این گزینه پیکربندی، 0 است.

-W, --function-context

تمام تابع را به عنوان خطوط زمینه (context) برای هر تغییر نمایش بده. نام توابع به همان روشی تعیین می‌شود که git diff هدرهای قطعات وصله را استخراج می‌کند (به بخش "تعریف سرآیند قطعه سفارشی (Defining a custom hunk-header)" در gitattributes(5) مراجعه کنید).

--exit-code

کاری می‌کند که برنامه با کدهای خروجی مشابه با diff(1) خارج شود. به این صورت که در صورت وجود تفاوت با کد 1 خارج می‌شود و کد 0 به معنای عدم وجود تفاوت است.

--quiet

تمام خروجی‌های برنامه را غیرفعال کن. این گزینه به طور ضمنی شامل --exit-code نیز هست. اجرای دستیارهای diff خارجی را که به کد خروجی آن‌ها اعتمادی نیست، یعنی گزینه پیکربندی مربوط به آن‌ها diff.trustExitCode یا diff.<driver>.trustExitCode یا متغیر محیطی GIT_EXTERNAL_DIFF_TRUST_EXIT_CODE بر روی false تنظیم شده باشد، غیرفعال می‌کند.

--ext-diff

اجازه اجرای یک دستیار diff خارجی را بده. اگر یک درایور diff خارجی را با gitattributes(5) تنظیم کرده باشید، باید از این گزینه همراه با git-log(1) و دستورات مشابه استفاده کنید.

--no-ext-diff

اجرای درایورهای diff خارجی را غیرمجاز کن.

--textconv, --no-textconv

هنگام مقایسه فایل‌های باینری، اجرای فیلترهای تبدیل متن خارجی را مجاز (یا غیرمجاز) کن. برای جزئیات به gitattributes(5) مراجعه کنید. از آنجا که فیلترهای textconv معمولاً یک تبدیل یک‌طرفه هستند، diff حاصل برای انسان خوانا و مناسب است، اما قابل اعمال (apply) نیست. به همین دلیل، فیلترهای textconv به طور پیش‌فرض فقط برای git-diff(1) و git-log(1) فعال هستند، اما برای git-format-patch(1) یا دستورات ساختاری (plumbing) مربوط به diff فعال نیستند.

--ignore-submodules[=(none|untracked|dirty|all)]

تغییرات مربوط به زیرماژول‌ها را در تولید diff نادیده بگیر. مقدار all پیش‌فرض است. استفاده از none هنگامی که زیرماژول حاوی فایل‌های ردیابی‌نشده یا تغییریافته باشد یا مقدار HEAD آن با کامیت ثبت‌شده در پروژه اصلی (superproject) تفاوت داشته باشد، آن زیرماژول را به عنوان تغییریافته (modified) در نظر می‌گیرد و می‌تواند برای بازنویسی هرگونه تنظیمات گزینه ignore در git-config(1) یا gitmodules(5) استفاده شود. هنگامی که از untracked استفاده می‌شود، زیرماژول‌ها در صورتی که فقط حاوی محتوای ردیابی‌نشده باشند تغییریافته (dirty) در نظر گرفته نمی‌شوند (اما همچنان برای محتوای تغییریافته بررسی می‌شوند). استفاده از dirty تمام تغییرات درخت کاری زیرماژول‌ها را نادیده می‌گیرد و فقط تغییرات مربوط به کامیت‌های ذخیره‌شده در پروژه اصلی نمایش داده می‌شوند (این رفتار تا نسخه 1.7.0 بود). استفاده از all تمام تغییرات زیرماژول‌ها را پنهان می‌کند.

--src-prefix=<prefix>

پیشوند منبعِ داده‌شده <prefix> را به جای "a/" نمایش بده.

--dst-prefix=<prefix>

پیشوند مقصدِ داده‌شده <prefix> را به جای "b/" نمایش بده.

--no-prefix

هیچ پیشوندی برای منبع یا مقصد نمایش نده.

--default-prefix

از پیشوندهای پیش‌فرض منبع و مقصد ("a/" و "b/") استفاده کن. این گزینه متغیرهای پیکربندی مانند diff.noprefix, diff.srcPrefix, diff.dstPrefix و diff.mnemonicPrefix را بازنویسی می‌کند (به git-config(1) مراجعه کنید).

--line-prefix=<prefix>

یک پیشوند اضافی <prefix> را به ابتدای هر خط از خروجی اضافه کن.

--ita-invisible-in-index

به طور پیش‌فرض ورودی‌های اضافه‌شده با git add -N به عنوان یک فایل خالیِ موجود در git diff و یک فایل جدید در git diff --cached ظاهر می‌شوند. این گزینه باعث می‌شود که ورودی به عنوان یک فایل جدید در git diff و ناموجود در git diff --cached نمایش داده شود. این گزینه را می‌توان با --ita-visible-in-index به حالت قبل بازگرداند. هر دو گزینه آزمایشی هستند و ممکن است در آینده حذف شوند.

--max-depth=<depth>

برای هر الگوی مسیر (pathspec) مشخص‌شده در خط فرمان، حداکثر تا <depth> سطح از دایرکتوری‌ها به پایین پیمایش کن. مقدار -1 به معنای بدون محدودیت است. نمی‌توان آن را با نویسه‌های عام (wildcards) در pathspec ترکیب کرد. با فرض یک درخت حاوی foo/bar/baz، فهرست زیر تطابق‌های تولیدشده توسط هر مجموعه از گزینه‌ها را نشان می‌دهد:
•--max-depth=0 -- foo: foo
•--max-depth=1 -- foo: foo/bar
•--max-depth=1 -- foo/bar: foo/bar/baz
•--max-depth=1 -- foo foo/bar: foo/bar/baz
•--max-depth=2 -- foo: foo/bar/baz

اگر هیچ الگوی مسیری (pathspec) مشخص نشود، عمق به گونه‌ای اندازه‌گیری می‌شود که گویی تمام ورودی‌های سطح بالا مشخص شده‌اند. توجه داشته باشید که این با اندازه‌گیری از ریشه متفاوت است، زیرا --max-depth=0 همچنان foo را برمی‌گرداند. این به شما امکان می‌دهد تا ضمن درخواست زیرمجموعه‌ای از ورودی‌های سطح بالا، عمق را نیز محدود کنید.

توجه داشته باشید که این گزینه تنها برای diff میان شیءهای درختی (tree objects) پشتیبانی می‌شود، نه در برابر ایندکس یا درخت کاری.

برای توضیحات دقیق‌تر درباره این گزینه‌های رایج، همچنین به gitdiffcore(7) مراجعه کنید.

<tree-ish>

شناسه یک شیء درخت (tree object).

<path>...

در صورت ارائه، نتایج به زیرمجموعه‌ای از فایل‌های منطبق بر یکی از مشخصه‌های مسیر ارائه‌شده محدود می‌شوند.

-r

پیمایش بازگشتی در زیردرخت‌ها.

-t

نمایش ورودی خود درخت به همراه زیردرخت‌ها. متضمن -r است.

--root

هنگامی که --root مشخص شود، کامیت اولیه به عنوان یک رویداد بزرگ ایجاد نشان داده خواهد شد. این معادل تفاضل در برابر درخت تهی (NULL tree) است.

--merge-base

به جای مقایسه مستقیم <tree-ish>ها، از پایه ادغام (merge base) میان دو <tree-ish> به عنوان سمت «قبل» استفاده می‌کند. باید دو <tree-ish> مشخص شده باشد و هر دو باید کامیت باشند.

--stdin

هنگامی که --stdin مشخص شود، دستور آرگومان‌های <tree-ish> را از خط فرمان دریافت نمی‌کند. در عوض، خطوطی حاوی دو <tree>، یک <commit>، یا فهرستی از <commit> را از ورودی استاندارد خود می‌خواند. (از یک فاصله منفرد به عنوان جداکننده استفاده کنید).

هنگامی که دو درخت داده شوند، درخت اول را با دومی مقایسه می‌کند. هنگامی که یک کامیت منفرد داده شود، آن کامیت را با والدین خود مقایسه می‌نماید. کامیت‌های باقی‌مانده، در صورت ارائه، به عنوان والدین کامیت اول لحاظ می‌شوند.

هنگام مقایسه دو درخت، شناسه هر دو درخت (که با فاصله جدا شده و به خط جدید ختم می‌شود) پیش از تفاضل چاپ می‌گردد. هنگام مقایسه کامیت‌ها، شناسه اولین (یا تنها) کامیت به همراه یک خط جدید چاپ می‌شود.

گزینه‌های زیر رفتار دستور را هنگام مقایسه کامیت‌ها (و نه درخت‌ها) بیشتر تحت تأثیر قرار می‌دهند.

-m

به طور پیش‌فرض، git diff-tree --stdin تفاضل‌ها را برای کامیت‌های ادغام نمایش نمی‌دهد. با این گزینه، تفاضل‌های آن کامیت را نسبت به تمام والدینش نشان می‌دهد. همچنین -c را ببینید.

-s

به طور پیش‌فرض، git diff-tree --stdin تفاضل‌ها را یا به صورت قابل خواندن توسط ماشین (بدون -p) یا در قالب وصله (با -p) نمایش می‌دهد. این خروجی می‌تواند خاموش و متوقف شود. این گزینه تنها همراه با گزینه -v مفید است.

-v

این گزینه باعث می‌شود git diff-tree --stdin پیام کامیت را نیز قبل از تفاضل‌ها نمایش دهد.

--pretty[=<format>], --format=<format>

محتوای لاگ‌های کامیت را با قالبی زیبا در قالب داده‌شده نمایش می‌دهد، که در آن <format> می‌تواند یکی از موارد oneline, short, medium, full, fuller, reference, email, raw, format:<string> و tformat:<string> باشد. هنگامی که <format> هیچ‌یک از موارد بالا نباشد و حاوی %<placeholder> باشد، به‌گونه‌ای عمل می‌کند که گویی --pretty=tformat:<format> داده شده است.

برای جزئیات بیشتر درباره هر قالب، بخش «PRETTY FORMATS» را ببینید. هنگامی که بخش =<format> حذف شود، مقدار پیش‌فرض medium خواهد بود.


نکته
می‌توانید قالب پیش‌فرض نمایش را در پیکربندی مخزن مشخص کنید (به git-config(1) مراجعه کنید).

--abbrev-commit

به‌جای نمایش نام کامل هگزادسیمال ۴۰ بایتی شیء کامیت، پیشوندی را نشان می‌دهد که شیء را به‌طور منحصربه‌فرد نام‌گذاری کند. گزینه --abbrev=<n> (که در صورت نمایش خروجی diff، آن را نیز اصلاح می‌کند) می‌تواند برای تعیین حداقل طول پیشوند استفاده شود.

این گزینه باید خوانایی --pretty=oneline را برای افرادی که از ترمینال‌های ۸۰ ستونی استفاده می‌کنند به مراتب بهتر کند.

--no-abbrev-commit

نام کامل هگزادسیمال ۴۰ بایتی شیء کامیت را نمایش می‌دهد. این گزینه اثر --abbrev-commit را، چه صریح باشد و چه به‌طور ضمنی توسط گزینه‌های دیگر مانند --oneline ایجاد شده باشد، خنثی می‌کند. همچنین متغیر log.abbrevCommit را بازنویسی می‌نماید.

--oneline

این گزینه یک حالت کوتاه‌نویسی برای استفاده همزمان از --pretty=oneline و --abbrev-commit است.

--encoding=<encoding>

اشیای کامیت، کدگذاری نویسه‌های استفاده‌شده برای پیام لاگ را در هدر encoding خود ثبت می‌کنند؛ این گزینه می‌تواند به دستور بگوید پیام لاگ کامیت را با کدگذاری مورد نظر کاربر مجدداً کدگذاری کند. برای دستورات غیر زیرساختی (non-plumbing)، این مقدار به‌طور پیش‌فرض UTF-8 است. توجه داشته باشید اگر یک شیء ادعا کند با X کدگذاری شده است و ما با X خروجی بدهیم، شیء را عیناً خروجی می‌دهیم؛ این بدان معنی است که توالی‌های نامعتبر در کامیت اصلی ممکن است به خروجی کپی شوند. مشابهاً، اگر تابع iconv(3) در تبدیل کامیت شکست بخورد، شیء اصلی را بدون اعلام خطا عیناً خروجی خواهیم داد.

--expand-tabs=<n>, --expand-tabs, --no-expand-tabs

پیش از نمایش پیام لاگ در خروجی، تب‌ها را گسترش می‌دهد (هر تب را با تعداد کافی فاصله جایگزین می‌کند تا به ستون نمایش بعدی که مضربی از <n> است پر شود). --expand-tabs حالت کوتاه‌نویسی برای --expand-tabs=8, و --no-expand-tabs حالت کوتاه‌نویسی برای --expand-tabs=0 است که گسترش تب‌ها را غیرفعال می‌کند.

به‌طور پیش‌فرض، تب‌ها در قالب‌های زیبایی که پیام لاگ را ۴ فاصله تورفتگی می‌دهند (یعنی medium که پیش‌فرض است، full, و fuller) گسترش می‌یابند.

--notes[=<ref>]

هنگام نمایش پیام لاگ کامیت، یادداشت‌هایی را که کامیت را حاشیه‌نویسی می‌کنند (به git-notes(1) مراجعه کنید) نشان می‌دهد. این رفتار پیش‌فرض برای دستورات git log, git show و git whatchanged است، در صورتی که هیچ گزینه --pretty, --format, یا --oneline در خط فرمان داده نشده باشد.

به‌طور پیش‌فرض، یادداشت‌های نمایش‌داده‌شده از ارجاع‌های یادداشت فهرست‌شده در متغیرهای core.notesRef و notes.displayRef (یا بازنویسی‌های متغیرهای محیطی متناظر) برگرفته می‌شوند. برای جزئیات بیشتر به git-config(1) مراجعه کنید.

با یک آرگومان اختیاری <ref>, از آن ارجاع برای یافتن یادداشت‌ها جهت نمایش استفاده می‌کند. ارجاع می‌تواند نام کامل ارجاع را هنگامی که با refs/notes/ آغاز می‌شود مشخص کند؛ هنگامی که با notes/ آغاز شود، پیشوند refs/ و در غیر این صورت refs/notes/ برای تشکیل نام کامل ارجاع اضافه می‌گردد.

می‌توان چندین گزینه --notes را با هم ترکیب کرد تا مشخص شود چه یادداشت‌هایی نمایش داده می‌شوند. مثال‌ها: "--notes=foo" تنها یادداشت‌های refs/notes/foo را نشان می‌دهد؛ "--notes=foo --notes" هم یادداشت‌های "refs/notes/foo" و هم یادداشت‌های ارجاع(های) یادداشت پیش‌فرض را نشان می‌دهد.

--no-notes

یادداشت‌ها را نشان نمی‌دهد. این گزینه با بازنشانی فهرست ارجاع‌های یادداشت که یادداشت‌ها از آن‌ها نمایش داده می‌شوند، گزینه --notes فوق را خنثی می‌کند. گزینه‌ها به ترتیبی که در خط فرمان داده شده‌اند تجزیه می‌شوند، بنابراین برای نمونه "--notes --notes=foo --no-notes --notes=bar" تنها یادداشت‌های refs/notes/bar را نشان خواهد داد.

--show-notes-by-default

یادداشت‌های پیش‌فرض را نشان می‌دهد مگر اینکه گزینه‌هایی برای نمایش یادداشت‌های خاص ارائه شده باشد.

--show-notes[=<ref>], --standard-notes, --no-standard-notes

این گزینه‌ها منسوخ شده‌اند. به‌جای آن‌ها از گزینه‌های --notes/--no-notes فوق استفاده کنید.

--show-signature

اعتبار شیء کامیت امضاشده را با ارسال امضا به gpg --verify بررسی کرده و خروجی را نمایش می‌دهد.

--no-commit-id

دستور git diff-tree در صورت امکان، سطری حاوی شناسه کامیت را چاپ می‌کند. این گزینه مانع از چاپ شناسه کامیت می‌شود.

-c

این گزینه نحوه نمایش کامیت ادغام را تغییر می‌دهد (به این معنی که فقط زمانی کاربرد دارد که به دستور یک <tree-ish>، یا --stdin داده شده باشد). این گزینه تفاضل‌های هر یک از والدین را با نتیجه ادغام به طور همزمان نمایش می‌دهد، به جای اینکه تفاضل‌های جفتی میان یک والد و نتیجه را یکی پس از دیگری نشان دهد (که رفتار گزینه -m است). علاوه بر این، تنها فایل‌هایی را فهرست می‌کند که نسبت به تمام والدین تغییر یافته باشند.

--cc

این گزینه نحوه نمایش وصله کامیت ادغام را تغییر می‌دهد، به روشی مشابه با گزینه -c. این گزینه متضمن گزینه‌های -c و -p است و با حذف قطعات (hunks) غیرمهم که محتوای آن‌ها در والدین تنها دارای دو حالت است و نتیجه ادغام یکی از آنها را بدون تغییر انتخاب کرده، خروجی وصله را بیشتر فشرده می‌کند. هنگامی که همه قطعات غیرمهم باشند، خود کامیت و پیام لاگ کامیت نمایش داده نمی‌شوند، درست مانند هر حالت دیگر «تفاضل خالی».

--combined-all-paths

این گزینه باعث می‌شود که در تفاضل‌های ترکیبی (که برای کامیت‌های ادغام استفاده می‌شوند)، نام فایل از تمام والدین فهرست شود. بنابراین تنها در صورتی اثر دارد که -c یا --cc مشخص شده باشد، و احتمالاً تنها در صورتی مفید است که تغییر نام فایل تشخیص داده شده باشد (یعنی زمانی که تشخیص تغییر نام یا کپی درخواست شده باشد).

--always

نمایش خود کامیت و پیام لاگ کامیت حتی اگر تفاضل به خودی خود خالی باشد.

اگر کامیت یک ادغام باشد و چنانچه قالب نمایشی یکی از موارد oneline، email یا raw نباشد، یک خط اضافی پیش از خط Author: درج می‌شود. این خط با "Merge: " آغاز شده و هش‌های کامیت‌های نیاکان با فاصله چاپ می‌شوند. توجه داشته باشید اگر نمای خود از تاریخچه را محدود کرده باشید (برای نمونه تنها به تغییرات مربوط به یک دایرکتوری یا فایل خاص علاقه‌مند باشید)، کامیت‌های فهرست‌شده لزوماً همان فهرست کامیت‌های والد مستقیم نیستند.

چندین قالب توکار وجود دارد، و شما می‌توانید قالب‌های بیشتری را با تنظیم گزینه پیکربندی pretty.<name> روی یک نام قالب دیگر یا یک رشته format: مطابق توضیحات زیر تعریف کنید (به git-config(1) مراجعه کنید). جزئیات قالب‌های توکار به شرح زیر است:

oneline

<hash> <title-line>

این قالب به‌گونه‌ای طراحی شده است که تا حد امکان فشرده باشد.

short

commit <hash>
Author: <author>
    <title-line>

medium

commit <hash>
Author: <author>
Date:   <author-date>
    <title-line>
    <full-commit-message>

full

commit <hash>
Author: <author>
Commit: <committer>
    <title-line>
    <full-commit-message>

fuller

commit <hash>
Author:     <author>
AuthorDate: <author-date>
Commit:     <committer>
CommitDate: <committer-date>
     <title-line>
     <full-commit-message>

reference

<abbrev-hash> (<title-line>, <short-author-date>)

این قالب برای ارجاع به یک کامیت دیگر در پیام کامیت استفاده می‌شود و مشابه --pretty='format:%C(auto)%h (%s, %ad)' است. به‌طور پیش‌فرض، تاریخ با --date=short قالب‌بندی می‌شود مگر اینکه گزینه --date دیگری صراحتاً مشخص شده باشد. همانند هر format: دارای جانگهدارنده‌های قالب، خروجی آن تحت تأثیر گزینه‌های دیگری مانند --decorate و --walk-reflogs قرار نمی‌گیرد.

email

From <hash> <date>
From: <author>
Date: <author-date>
Subject: [PATCH] <title-line>
<full-commit-message>

mboxrd

مشابه email است، اما خطوطی در پیام کامیت که با "From " شروع می‌شوند (با صفر یا چند علامت ">" در ابتدا) با ">" نقل‌قول می‌شوند تا به‌عنوان شروع یک کامیت جدید اشتباه گرفته نشوند.

raw

قالب raw کل کامیت را دقیقاً همان‌گونه که در شیء کامیت ذخیره شده است نشان می‌دهد. به‌ویژه، هش‌ها صرف‌نظر از اینکه از --abbrev یا --no-abbrev استفاده شده باشد، به‌طور کامل نمایش داده می‌شوند، و اطلاعات parents کامیت‌های والد واقعی را بدون در نظر گرفتن پیوندها (grafts) یا ساده‌سازی تاریخچه نشان می‌دهد. توجه داشته باشید که این قالب بر نحوه نمایش کامیت‌ها تأثیر می‌گذارد، اما بر نحوه نمایش diff (برای نمونه با git log --raw) تأثیری ندارد. برای دریافت نام‌های کامل اشیاء در یک قالب diff خام، از --no-abbrev استفاده کنید.

format:<format-string>

قالب format:<format-string> به شما امکان می‌دهد اطلاعاتی را که مایل به نمایش آن هستید مشخص نمایید. عملکرد آن تا حدودی شبیه قالب printf است، با این استثنای قابل توجه که خط جدید را با %n به‌جای \n دریافت می‌کنید.

برای نمونه، format:"The author of %h was %an, %ar%nThe title was >>%s<<%n" خروجی شبیه به این نمایش می‌دهد:

The author of fe6e0ee was Junio C Hamano, 23 hours ago
The title was >>t4119: test autocomputing -p<n> for traditional diff input.<<

جانگهدارنده‌ها (placeholders) عبارتند از:

•جانگهدارنده‌هایی که به یک نویسه لفظی (literal) منفرد تبدیل می‌شوند:

%n

خط جدید (newline)

%%

یک % خام

%x00

%x به همراه دو رقم هگزادسیمال با بایتی به ارزش آن ارقام هگزادسیمال جایگزین می‌شود (در ادامه این سند، این مورد را «کد قالب‌بندی لفظی» می‌نامیم).
•جانگهدارنده‌هایی که بر قالب‌بندی جانگهدارنده‌های بعدی تأثیر می‌گذارند:

%Cred

تغییر رنگ به قرمز

%Cgreen

تغییر رنگ به سبز

%Cblue

تغییر رنگ به آبی

%Creset

بازنشانی رنگ

%C(<spec>)

مشخصات رنگ، مطابق توضیحات زیر عنوان Values در بخش "CONFIGURATION FILE" از git-config(1). به‌طور پیش‌فرض، رنگ‌ها تنها در صورتی نمایش داده می‌شوند که برای خروجی لاگ فعال شده باشند (توسط color.diff, color.ui, یا --color, و با رعایت تنظیمات auto موارد پیشین در صورت ارسال به ترمینال). %C(auto,<spec>) به‌عنوان یک مترادف تاریخی برای مقدار پیش‌فرض پذیرفته می‌شود (برای نمونه، %C(auto,red)). مشخص کردن %C(always,<spec>) رنگ‌ها را حتی در صورتی که رنگ به نحو دیگری فعال نشده باشد نشان می‌دهد (اگرچه استفاده از --color=always را برای فعال‌سازی رنگ برای کل خروجی، شامل این قالب و هر چیز دیگری که گیت ممکن است رنگ‌آمیزی کند، در نظر بگیرید). عبارت auto به تنهایی (یعنی %C(auto)) رنگ‌آمیزی خودکار را روی جانگهدارنده‌های بعدی فعال می‌کند تا زمانی که رنگ مجدداً تغییر یابد.

%m

علامت چپ (<)، راست (>) یا مرز (-)

%w([<w>[,<i1>[,<i2>]]])

تغییر پیچش خط (line wrapping)، مشابه گزینه -w از git-shortlog(1).

%<(<n>[,(trunc|ltrunc|mtrunc)])

باعث می‌شود جانگهدارنده بعدی حداقل N پهنای ستون را اشغال کند و در صورت لزوم فاصله‌ها را در سمت راست پر نماید. در صورت تمایل، اگر خروجی طولانی‌تر از <n> ستون باشد، آن را با سه‌نقطه (..) در سمت چپ (ltrunc) ..ft, در وسط (mtrunc) mi..le, یا در انتها (trunc) rig.. کوتاه می‌کند. نکته ۱: کوتاه‌سازی تنها با <n> >= 2 به درستی کار می‌کند. نکته ۲: فاصله‌های اطراف مقادیر <n> و <m> (در ادامه ببینید) اختیاری هستند. نکته ۳: ایموجی‌ها و سایر نویسه‌های پهن دو ستون نمایش را اشغال می‌کنند که ممکن است از مرزهای ستون فراتر رود. نکته ۴: علائم ترکیبی نویسه‌های تفکیک‌شده ممکن است در مرزهای لایه پرکننده (padding) جابه‌جا شوند.

%<|(<m> )

باعث می‌شود جانگهدارنده بعدی حداقل تا <m>-امین ستون نمایش امتداد یابد و در صورت لزوم فاصله‌ها را در سمت راست پر کند. از مقادیر منفی <m> برای موقعیت ستون‌های اندازه‌گیری‌شده از لبه سمت راست پنجره ترمینال استفاده کنید.

%>(<n>), %>|(<m>)

به ترتیب مشابه %<(<n>) و %<|(<m>) هستند، اما فاصله‌ها را در سمت چپ پر می‌کنند.

%>>(<n>), %>>|(<m>)

به ترتیب مشابه %>(<n>) و %>|(<m>) هستند، با این تفاوت که اگر جانگهدارنده بعدی فضایی بیش از مقدار داده‌شده اشغال کند و در سمت چپ آن فاصله وجود داشته باشد، از آن فاصله‌ها استفاده می‌کند.

%><(<n>), %><|(<m>)

به ترتیب مشابه %<(<n>) و %<|(<m>) هستند، اما در هر دو طرف فاصله پر می‌کنند (یعنی متن وسط‌چین می‌شود).
•جانگهدارنده‌هایی که به اطلاعات استخراج‌شده از کامیت بسط می‌یابند:

%H

هش کامیت

%h

هش کوتاه‌شده کامیت

%T

هش درخت

%t

هش کوتاه‌شده درخت

%P

هش‌های والد

%p

هش‌های کوتاه‌شده والد

%an

نام نویسنده

%aN

نام نویسنده (با رعایت .mailmap، به git-shortlog(1) یا git-blame(1) مراجعه کنید)

%ae

ایمیل نویسنده

%aE

ایمیل نویسنده (با رعایت .mailmap، به git-shortlog(1) یا git-blame(1) مراجعه کنید)

%al

بخش محلی ایمیل نویسنده (بخش پیش از علامت @)

%aL

بخش محلی نویسنده (به %al مراجعه کنید) با رعایت .mailmap (به git-shortlog(1) یا git-blame(1) مراجعه فرمایید)

%ad

تاریخ نویسنده (قالب از گزینه --date= پیروی می‌کند)

%aD

تاریخ نویسنده، به سبک RFC2822

%ar

تاریخ نویسنده، نسبی

%at

تاریخ نویسنده، برچسب زمان UNIX

%ai

تاریخ نویسنده، قالب شبیه به ISO 8601

%aI

تاریخ نویسنده، قالب سخت‌گیرانه ISO 8601

%as

تاریخ نویسنده، قالب کوتاه (YYYY-MM-DD)

%ah

تاریخ نویسنده، سبک انسان‌خوان (مانند گزینه --date=human از git-rev-list(1))

%cn

نام کامیت‌کننده (ثبت‌کننده)

%cN

نام کامیت‌کننده (با رعایت .mailmap، به git-shortlog(1) یا git-blame(1) مراجعه کنید)

%ce

ایمیل کامیت‌کننده

%cE

ایمیل کامیت‌کننده (با رعایت .mailmap، به git-shortlog(1) یا git-blame(1) مراجعه کنید)

%cl

بخش محلی ایمیل کامیت‌کننده (بخش پیش از علامت @)

%cL

بخش محلی کامیت‌کننده (به %cl مراجعه کنید) با رعایت .mailmap (به git-shortlog(1) یا git-blame(1) مراجعه فرمایید)

%cd

تاریخ کامیت‌کننده (قالب از گزینه --date= تبعیت می‌کند)

%cD

تاریخ کامیت‌کننده، به سبک RFC2822

%cr

تاریخ کامیت‌کننده، نسبی

%ct

تاریخ کامیت‌کننده، برچسب زمان UNIX

%ci

تاریخ کامیت‌کننده، قالبی شبیه به ISO 8601

%cI

تاریخ کامیت‌کننده، قالب سخت‌گیرانه ISO 8601

%cs

تاریخ کامیت‌کننده، قالب کوتاه (YYYY-MM-DD)

%ch

تاریخ کامیت‌کننده، سبک انسان‌خوان (مانند گزینه --date=human از git-rev-list(1))

%d

نام‌های ارجاع، مانند گزینه --decorate از git-log(1)

%D

نام‌های ارجاع بدون بسته‌بندی در " (" و ")".

%(count)

شماره یک وصله در یک سری وصله. تنها در --commit-list-format در format-patch استفاده می‌شود.

%(total)

تعداد کل وصله‌ها در یک سری وصله. تنها در --commit-list-format در format-patch استفاده می‌شود.

%(decorate[:<option>,...])

نام‌های ارجاع همراه با تزیینات سفارشی. رشته decorate می‌تواند با دو نقطه و صفر یا چند گزینه جداشده با کاما دنبال شود. مقادیر گزینه‌ها می‌توانند شامل کدهای قالب‌بندی لفظی باشند. این کدها به دلیل نقش کاما (%x2C) و پرانتز بسته (%x29) در نحو گزینه‌ها، باید برای این کاراکترها استفاده شوند.

prefix=<value>

پیش از فهرست نام‌های ارجاع نمایش داده می‌شود. پیش‌فرض " (" است.

suffix=<value>

پس از فهرست نام‌های ارجاع نمایش داده می‌شود. پیش‌فرض ")" است.

separator=<value>

بین نام‌های ارجاع نمایش داده می‌شود. پیش‌فرض ", " است.

pointer=<value>

میان HEAD و شاخه‌ای که به آن اشاره می‌کند (در صورت وجود) نشان داده می‌شود. پیش‌فرض " → " است.

tag=<value>

پیش از نام‌های برچسب نمایش داده می‌شود. پیش‌فرض "tag: " است.

برای نمونه، جهت ایجاد تزیینات بدون پرانتز یا حاشیه‌نویسی برچسب و با فاصله به‌عنوان جداکننده:

%(decorate:prefix=,suffix=,tag=,separator= )

%(describe[:<option>,...])

نام انسان‌خوان، مانند git-describe(1)؛ رشته خالی برای کامیت‌های غیرقابل توصیف. رشته describe می‌تواند با دو نقطه و صفر یا چند گزینه جداشده با کاما دنبال شود. هنگامی که برچسب‌ها همزمان اضافه یا حذف شوند، توصیفات ممکن است ناهماهنگ باشند.

tags[=<bool-value>]

به‌جای بررسی تنها برچسب‌های حاشیه‌نویسی‌شده (annotated)، برچسب‌های سبک‌وزن (lightweight) را نیز بررسی می‌کند.

abbrev=<number>

به‌جای استفاده از تعداد پیش‌فرض ارقام هگزادسیمال (که بر اساس تعداد اشیاء در مخزن متغیر است و به‌طور پیش‌فرض ۷ است) برای نام کوتاه‌شده شیء، از <number> رقم، یا به تعداد ارقام لازم برای تشکیل یک نام شیء منحصربه‌فرد استفاده می‌کند.

match=<pattern>

تنها برچسب‌های منطبق با الگوی <pattern> از glob(7) را با حذف پیشوند refs/tags/ در نظر می‌گیرد.

exclude=<pattern>

برچسب‌های منطبق با الگوی <pattern> از glob(7) را با حذف پیشوند refs/tags/ در نظر نمی‌گیرد.

%S

نام ارجاع ارائه‌شده در خط فرمان که کامیت از طریق آن در دسترس قرار گرفته است (مانند git log --source)، تنها با git log کار می‌کند.

%e

کدگذاری (encoding)

%s

موضوع (subject)

%f

خط موضوع پاکسازی‌شده، مناسب برای نام فایل

%b

بدنه (body)

%B

بدنه خام (موضوع و بدنه بدون شکستگی خط)

%N

یادداشت‌های کامیت (commit notes)

%GG

پیام تأیید خام از GPG برای یک کامیت امضاشده

%G?

نمایش "G" برای یک امضای خوب (معتبر)، "B" برای امضای بد، "U" برای امضای خوب با اعتبار نامشخص، "X" برای امضای خوبی که منقضی شده است، "Y" برای امضای خوبی که با یک کلید منقضی ایجاد شده، "R" برای امضای خوبی که با کلید ابطال‌شده ایجاد گردیده، "E" اگر امضا قابل بررسی نباشد (مانند کلید مفقود) و "N" برای نبود امضا

%GS

نمایش نام امضاکننده برای یک کامیت امضاشده

%GK

نمایش کلید استفاده‌شده برای امضای یک کامیت امضاشده

%GF

نمایش اثر انگشت (fingerprint) کلید استفاده‌شده برای امضای یک کامیت امضاشده

%GP

نمایش اثر انگشت کلید اصلی که زیرکلید آن برای امضای کامیت امضاشده استفاده شده است

%GT

نمایش سطح اعتماد برای کلید استفاده‌شده در امضای کامیت امضاشده

%gD

انتخاب‌گر رِف‌لاگ، برای نمونه، refs/stash@{1} یا refs/stash@{2 minutes ago}؛ قالب از قوانین توضیح داده‌شده برای گزینه -g پیروی می‌کند. بخش پیش از @ نام ارجاع ارائه‌شده در خط فرمان است (بنابراین git log -g refs/heads/master خروجی refs/heads/master@{0} خواهد داد).

%gd

انتخاب‌گر کوتاه‌شده رِف‌لاگ؛ مشابه %gD، اما بخش نام ارجاع برای خوانایی بهتر کوتاه شده است (بنابراین refs/heads/master صرفاً تبدیل به master می‌شود).

%gn

نام هویت رِف‌لاگ

%gN

نام هویت رِف‌لاگ (با رعایت .mailmap، به git-shortlog(1) یا git-blame(1) مراجعه کنید)

%ge

ایمیل هویت رِف‌لاگ

%gE

ایمیل هویت رِف‌لاگ (با رعایت .mailmap، به git-shortlog(1) یا git-blame(1) مراجعه فرمایید)

%gs

موضوع رِف‌لاگ

%(trailers[:<option>,...])

دنباله‌های (trailers) بدنه را به همان شکلی که توسط git-interpret-trailers(1) تفسیر می‌شود نمایش می‌دهد. رشته‌ی trailers می‌تواند با یک دو نقطه و صفر یا چند گزینه جداشده با کاما دنبال شود. اگر گزینه‌ای چندین بار ارائه شود، آخرین مورد اعمال خواهد شد.

key=<key>

تنها دنباله‌های با <key> مشخص‌شده را نشان می‌دهد. تطبیق بدون حساسیت به حروف کوچک و بزرگ انجام می‌شود و دو نقطه انتهایی اختیاری است. اگر گزینه چندین بار داده شود، خطوط دنباله منطبق با هر یک از کلیدها نمایش داده می‌شوند. این گزینه به‌طور خودکار گزینه only را فعال می‌سازد تا خطوط غیردنباله در بلوک دنباله پنهان شوند. در صورت عدم تمایل می‌توان آن را با only=false غیرفعال کرد. برای نمونه، %(trailers:key=Reviewed-by) خطوط دنباله با کلید Reviewed-by را نشان می‌دهد.

only[=<bool>]

تعیین می‌کند که آیا خطوط غیردنباله از بلوک دنباله باید گنجانده شوند یا خیر.

separator=<sep>

جداکننده درج‌شده میان خطوط دنباله را مشخص می‌سازد. پیش‌فرض نویسه خط جدید (line feed) است. رشته <sep> می‌تواند حاوی کدهای قالب‌بندی لفظی توضیح داده‌شده در بالا باشد. برای استفاده از کاما به‌عنوان جداکننده باید از %x2C استفاده کرد، چرا که در غیر این صورت به‌عنوان گزینه بعدی تجزیه می‌شود. برای نمونه، %(trailers:key=Ticket,separator=%x2C ) تمام خطوط دنباله با کلید Ticket را که با کاما و یک فاصله جدا شده‌اند نشان می‌دهد.

unfold[=<bool>]

به‌گونه‌ای عمل می‌کند که گویی گزینه --unfold دستور interpret-trailers داده شده است. برای نمونه، %(trailers:only,unfold=true) تمام خطوط دنباله را باز کرده و نمایش می‌دهد.

keyonly[=<bool>]

تنها بخش کلید دنباله را نشان می‌دهد.

valueonly[=<bool>]

تنها بخش مقدار دنباله را نشان می‌دهد.

key_value_separator=<sep>

جداکننده درج‌شده میان کلید و مقدار هر دنباله را مشخص می‌کند. پیش‌فرض ": " است. در غیر این صورت دارای همان معناشناسی separator=<sep> فوق است.

نکته
برخی از جانگهدارنده‌ها ممکن است به گزینه‌های دیگری که به موتور پیمایش بازنگری داده شده‌اند وابسته باشند. برای نمونه، گزینه‌های رِف‌لاگ %g* رشته‌ای خالی درج خواهند کرد مگر اینکه در حال پیمایش مدخل‌های رِف‌لاگ باشیم (برای مثال با git log -g). جانگهدارنده‌های %d و %D در صورتی که --decorate از قبل در خط فرمان ارائه نشده باشد، از قالب تزیین "short" استفاده خواهند کرد.
گزینه‌های بولی (boolean) یک مقدار اختیاری [=<bool-value>] را می‌پذیرند. مقادیری که توسط --type=bool در git-config(1) مانند yes و off پذیرفته می‌شوند، همگی مجاز هستند. ارائه یک گزینه بولی بدون =<value> معادل ارائه آن با =true است.

اگر یک + (علامت مثبت) بعد از % یک جانگهدارنده اضافه کنید، یک خط جدید بلافاصله پیش از بسط یافتن درج می‌شود اگر و تنها اگر جانگهدارنده به یک رشته غیرخالی بسط یابد.

اگر یک - (علامت منفی) بعد از % یک جانگهدارنده اضافه کنید، تمام خطوط جدید متوالی بلافاصله قبل از بسط حذف می‌شوند اگر و تنها اگر جانگهدارنده به یک رشته خالی بسط یابد.

اگر یک ' ' (فاصله) بعد از % یک جانگهدارنده اضافه کنید، یک فاصله بلافاصله پیش از بسط درج می‌شود اگر و تنها اگر جانگهدارنده به یک رشته غیرخالی بسط یابد.

tformat:

قالب tformat: دقیقاً مانند format: عمل می‌کند، به جز اینکه به‌جای معناشناسی «جداکننده» (separator)، معناشناسی «پایان‌دهنده» (terminator) را فراهم می‌سازد. به عبارت دیگر، نویسه پایان‌دهنده پیام (معمولاً خط جدید) به هر کامیت اضافه می‌شود، به‌جای اینکه جداکننده‌ای میان مدخل‌ها قرار گیرد. این بدان معناست که مدخل نهایی یک قالب تک‌خطی به درستی با یک خط جدید پایان می‌یابد، درست همانند کاری که قالب "oneline" انجام می‌دهد. برای نمونه:
$ git log -2 --pretty=format:%h 4da45bef \
  | perl -pe '$_ .= " -- NO NEWLINE\n" unless /\n/'
4da45be
7134973 -- NO NEWLINE
$ git log -2 --pretty=tformat:%h 4da45bef \
  | perl -pe '$_ .= " -- NO NEWLINE\n" unless /\n/'
4da45be
7134973

علاوه بر این، هر رشته ناشناخته‌ای که شامل یک % باشد به‌گونه‌ای تفسیر می‌شود که گویی tformat: در ابتدای آن قرار دارد. برای نمونه، این دو مورد معادل هستند:

$ git log -2 --pretty=tformat:%h 4da45bef
$ git log -2 --pretty=%h 4da45bef

قالب خروجی خام در git-diff-index، git-diff-tree، git-diff-files و git diff --raw بسیار مشابه یکدیگر است.

این دستورات همگی دو مجموعه از موارد را با یکدیگر مقایسه می‌کنند؛ اما آنچه مقایسه می‌شود متفاوت است:

git-diff-index <tree-ish>

<tree-ish> و فایل‌های موجود در فایل‌سیستم را مقایسه می‌کند.

git-diff-index --cached <tree-ish>

<tree-ish> و ایندکس را مقایسه می‌کند.

git-diff-tree [-r] <tree-ish-1> <tree-ish-2> [<pattern>...]

درخت‌های مشخص‌شده توسط دو آرگومان را مقایسه می‌کند.

git-diff-files [<pattern>...]

ایندکس و فایل‌های موجود در فایل‌سیستم را مقایسه می‌کند.

تمام این دستورات به ازای هر فایل تغییریافته یک خط خروجی چاپ می‌کنند، به جز git diff-files در مورد فایل‌های ادغام‌نشده (unmerged) که هر دو خط “unmerged” و “in-place edit” را چاپ می‌کند.

یک خط خروجی به این صورت قالب‌بندی می‌شود:

in-place edit  :100644 100644 bcd1234 0123456 M file0
copy-edit      :100644 100644 abcd123 1234567 C68 file1 file2
rename-edit    :100644 100644 abcd123 1234567 R86 file1 file3
create         :000000 100644 0000000 1234567 A file4
delete         :100644 000000 1234567 0000000 D file5
unmerged       :000000 000000 0000000 0000000 U file6

بدین صورت که از چپ به راست:

1.یک علامت دو‌نقطه (colon).
2.حالت (mode) برای “src”؛ مقدار 000000 در صورت ایجاد فایل، یا اگر “src” از ایندکس آمده باشد و ادغام‌نشده باشد.
3.یک فاصله (space).
4.حالت (mode) برای “dst”؛ مقدار 000000 در صورت حذف فایل، یا اگر “dst” از ایندکس آمده باشد و ادغام‌نشده باشد.
5.یک فاصله (space).
6.شناسه sha1 برای “src”؛ مقدار 0{40} در صورت ایجاد فایل، یا اگر “src” از ایندکس آمده باشد و ادغام‌نشده باشد.
7.یک فاصله (space).
8.شناسه sha1 برای “dst”؛ مقدار 0{40} در صورت حذف فایل، اگر “dst” از ایندکس آمده باشد و ادغام‌نشده باشد، یا اگر “dst” از درخت کاری بوده و با ایندکس ناهماهنگ باشد.
9.یک فاصله (space).
10.وضعیت (status)، به همراه یک عدد اختیاری “امتیاز” (score).
11.یک کاراکتر tab یا NUL در صورتی که از گزینه -z استفاده شده باشد.
12.مسیر برای “src”
13.یک کاراکتر tab یا NUL در صورتی که از گزینه -z استفاده شده باشد؛ فقط برای C یا R وجود دارد.
14.مسیر برای “dst”؛ فقط برای C یا R وجود دارد.
15.یک کاراکتر LF یا NUL در صورتی که از گزینه -z برای پایان دادن به رکورد استفاده شده باشد.

حروف وضعیت ممکن عبارتند از:

•A: افزودن یک فایل
•C: رونوشت (کپی) از یک فایل در فایلی جدید
•D: حذف یک فایل
•M: تغییر در محتوا یا حالت (mode) یک فایل
•R: تغییر نام یک فایل
•T: تغییر در نوع فایل (فایل معمولی، پیوند نمادین یا زیرماژول)
•U: فایل ادغام‌نشده است (پیش از ثبت/کامیت کردن، باید ادغام را تکمیل کنید)
•X: نوع تغییر “ناشناخته” است (به احتمال زیاد یک باگ است، لطفاً آن را گزارش دهید)

حروف وضعیت C و R همیشه با یک امتیاز همراه هستند (که نشان‌دهنده درصد شباهت میان مبدا و مقصد جابجایی یا رونوشت است). حرف وضعیت M ممکن است برای بازنویسی‌های فایل با یک امتیاز (که نشان‌دهنده درصد عدم شباهت است) همراه باشد.

اگر فایلی در فایل‌سیستم با ایندکس ناهماهنگ باشد، شناسه sha1 برای “dst” تماماً به‌صورت 0 نمایش داده می‌شود.

مثال:

:100644 100644 5be4a4a 0000000 M file.c

بدون گزینه -z، نام مسیرهایی که دارای نویسه‌های “غیرمعمول” هستند همان‌طور که برای متغیر پیکربندی core.quotePath توضیح داده شده است، نقل‌قول (quote) می‌شوند (نگاه کنید به git-config(1)). با استفاده از -z، نام فایل عیناً در خروجی قرار می‌گیرد و خط با یک بایت NUL پایان می‌یابد.

دستورات git-diff-tree، git-diff-files و git-diff --raw می‌توانند گزینه -c یا --cc را برای تولید خروجی تفاضل (diff) برای کامیت‌های ادغام (merge commits) نیز دریافت کنند. خروجی به روش‌های زیر با قالب توصیف‌شده در بالا تفاوت دارد:

1.برای هر والد (parent) یک دو نقطه (:) وجود دارد
2.حالت‌های "src" و sha1های "src" بیشتری وجود دارند
3.وضعیت به‌صورت کاراکترهای وضعیت متصل‌شده (الحاق‌شده) برای هر والد است
4.هیچ عدد اختیاری "امتیاز" (score) وجود ندارد
5.نام مسیر(های) فایل که با کاراکتر تب جدا شده‌اند

برای -c و --cc، تنها مسیر مقصد یا نهایی نشان داده می‌شود، حتی اگر نام فایل در هر طرف از تاریخچه تغییر کرده باشد (تغییر نام داده شده باشد). با --combined-all-paths، نام مسیر در هر والد و به دنبال آن نام مسیر در کامیت ادغام نمایش داده می‌شود.

مثال‌هایی برای -c و --cc بدون --combined-all-paths:

::100644 100644 100644 fabadb8 cc95eb0 4866510 MM       desc.c
::100755 100755 100755 52b7a2d 6d1ac04 d2ac7d7 RM       bar.sh
::100644 100644 100644 e07d6c5 9042e82 ee91881 RR       phooey.c

مثال‌ها زمانی که --combined-all-paths به -c یا --cc اضافه شده باشد:

::100644 100644 100644 fabadb8 cc95eb0 4866510 MM       desc.c  desc.c  desc.c
::100755 100755 100755 52b7a2d 6d1ac04 d2ac7d7 RM       foo.sh  bar.sh  bar.sh
::100644 100644 100644 e07d6c5 9042e82 ee91881 RR       fooey.c fuey.c  phooey.c

توجه داشته باشید که combined diff (تفاضل ترکیبی) فقط فایل‌هایی را فهرست می‌کند که نسبت به همه والدین اصلاح شده باشند.

اجرای git-diff(1)، git-log(1)، git-show(1)، git-diff-index(1)، git-diff-tree(1) یا git-diff-files(1) همراه با گزینه -p متن وصله تولید می‌کند. شما می‌توانید ایجاد متن وصله را از طریق متغیرهای محیطی GIT_EXTERNAL_DIFF و GIT_DIFF_OPTS (ببینید git(1)) و مشخصه diff (ببینید gitattributes(5)) سفارشی‌سازی کنید.

آنچه گزینه -p تولید می‌کند کمی با قالب تفاضل سنتی متفاوت است:

1.پیش از آن یک هدر "git diff" قرار دارد که شبیه به این است:
diff --git a/file1 b/file2

نام فایل‌های a/ و b/ یکسان هستند مگر آنکه تغییر نام/رونوشت در میان باشد. به‌ویژه، حتی برای ایجاد یا حذف فایل، /dev/null به جای نام فایل‌های a/ یا b/ استفاده نمی‌شود.

هنگامی که تغییر نام/رونوشت رخ داده باشد، file1 و file2 به ترتیب نام فایل مبدا تغییر نام/رونوشت و نام فایلی که تغییر نام/رونوشت تولید می‌کند را نشان می‌دهند.

2.پس از آن یک یا چند خط هدر گسترش‌یافته می‌آید:
old mode <mode>
new mode <mode>
deleted file mode <mode>
new file mode <mode>
copy from <path>
copy to <path>
rename from <path>
rename to <path>
similarity index <number>
dissimilarity index <number>
index <hash>..<hash> <mode>

حالت‌های فایل <mode> به‌صورت اعداد اکتال ۶ رقمی شامل نوع فایل و بیت‌های مجوز دسترسی فایل چاپ می‌شوند.

نام‌های مسیر در هدرهای گسترش‌یافته شامل پیشوندهای a/ و b/ نمی‌شوند.

شاخص شباهت (similarity index) درصد خطوط تغییرنیافته است و شاخص عدم شباهت (dissimilarity index) درصد خطوط تغییریافته است. این مقدار یک عدد صحیح گردشده به پایین است که به دنبال آن یک علامت درصد می‌آید. بنابراین مقدار شاخص شباهت ۱۰۰٪ برای دو فایل یکسان اختصاص دارد، در حالی که ۱۰۰٪ عدم شباهت بدان معناست که هیچ خطی از فایل قدیمی به فایل جدید منتقل نشده است.

خط index شامل نام اشیاء blob پیش و پس از تغییر است. در صورتی که حالت فایل تغییر نکند، <mode> گنجانده می‌شود؛ در غیر این صورت، خطوط جداگانه حالت‌های قدیمی و جدید را مشخص می‌کنند.

3.نام مسیرهایی که دارای کاراکترهای «غیرمعمول» هستند، همان‌گونه که برای متغیر پیکربندی core.quotePath توضیح داده شده است نقل‌قول می‌شوند (ببینید git-config(1)).
4.همه فایل‌های file1 در خروجی به فایل‌های قبل از کامیت اشاره دارند، و همه فایل‌های file2 به فایل‌های پس از کامیت اشاره دارند. اعمال متوالی هر تغییر بر روی هر فایل نادرست است. برای نمونه، این وصله a و b را با هم جابه‌جا می‌کند:
diff --git a/a b/b
rename from a
rename to b
diff --git a/b b/a
rename from b
rename to a
5.هدرهای قطعه (Hunk headers) نام تابعی را که قطعه بر آن اعمال می‌شود ذکر می‌کنند. برای جزئیات مربوط به نحوه تطبیق این مورد با زبان‌های خاص، بخش "Defining a custom hunk-header" را در gitattributes(5) ببینید.

هر دستوری که خروجی تفاضل (diff) تولید می‌کند، می‌تواند گزینه -c یا --cc را برای تولید یک تفاضل ترکیبی (combined diff) هنگام نمایش ادغام (merge) دریافت کند. این قالب پیش‌فرض هنگام نمایش ادغام‌ها با git-diff(1) یا git-show(1) است. همچنین توجه داشته باشید که می‌توانید گزینه مناسب --diff-merges را به هر یک از این دستورات بدهید تا تولید تفاضل را در یک قالب مشخص اجباری کنید.

قالب «تفاضل ترکیبی» شبیه به این است:

diff --combined describe.c
index fabadb8,cc95eb0..4866510
--- a/describe.c
+++ b/describe.c
@@@ -98,20 -98,12 +98,20 @@@
        return (a_date > b_date) ? -1 : (a_date == b_date) ? 0 : 1;
  }
- static void describe(char *arg)
 -static void describe(struct commit *cmit, int last_one)
++static void describe(char *arg, int last_one)
  {
 +      unsigned char sha1[20];
 +      struct commit *cmit;
        struct commit_list *list;
        static int initialized = 0;
        struct commit_name *n;
 +      if (get_sha1(arg, sha1) < 0)
 +              usage(describe_usage);
 +      cmit = lookup_commit_reference(sha1);
 +      if (!cmit)
 +              usage(describe_usage);
 +
        if (!initialized) {
                initialized = 1;
                for_each_ref(get_name);
1.در ابتدا با یک هدر "git diff" شروع می‌شود که شبیه به این است (زمانی که گزینه -c استفاده شده باشد):
diff --combined file

یا شبیه به این (زمانی که گزینه --cc استفاده شده باشد):

diff --cc file
2.سپس با یک یا چند خط هدر گسترش‌یافته دنبال می‌شود (این مثال یک ادغام با دو والد را نشان می‌دهد):
index <hash>,<hash>..<hash>
mode <mode>,<mode>..<mode>
new file mode <mode>
deleted file mode <mode>,<mode>

خط mode <mode>,<mode>..<mode> تنها در صورتی ظاهر می‌شود که حداقل یکی از <mode>ها با بقیه متفاوت باشد. هدرهای گسترش‌یافته شامل اطلاعاتی درباره جابجایی محتوای شناسایی‌شده (تشخیص تغییر نام و رونوشت) طوری طراحی شده‌اند که با تفاضل دو <tree-ish> کار کنند و توسط قالب تفاضل ترکیبی استفاده نمی‌شوند.

3.سپس با یک هدر دوخطی from-file/to-file دنبال می‌شود:
--- a/file
+++ b/file

مشابه هدر دوخطی برای قالب سنتی تفاضل یکپارچه (unified)، از /dev/null برای نشان دادن فایل‌های ایجادشده یا حذف‌شده استفاده می‌شود.

با این حال، اگر گزینه --combined-all-paths مشخص شده باشد، به جای یک هدر دوخطی from-file/to-file، یک هدر N+1 خطی from-file/to-file دریافت می‌کنید که در آن N تعداد والدین در کامیت ادغام است:

--- a/file
--- a/file
--- a/file
+++ b/file

این قالب گسترش‌یافته در صورتی که تشخیص تغییر نام یا رونوشت فعال باشد می‌تواند مفید باشد، تا به شما امکان دهد نام اصلی فایل را در والدین مختلف مشاهده کنید.

4.قالب هدر تکه (chunk) اصلاح شده است تا از ارسال تصادفی آن به patch -p1 جلوگیری شود. قالب تفاضل ترکیبی برای بازبینی تغییرات کامیت ادغام ایجاد شده است و قرار نبوده اعمال (apply) شود. این تغییر شبیه به تغییر در هدر گسترش‌یافته index است:
@@@ <from-file-range> <from-file-range> <to-file-range> @@@

تعداد (تعداد والدین + ۱) نویسه @ در هدر تکه (chunk) برای قالب تفاضل ترکیبی وجود دارد.

برخلاف قالب سنتی تفاضل یکپارچه (unified)، که دو فایل A و B را با یک ستون منفرد نشان می‌دهد که دارای پیشوند - (منها — در A ظاهر شده اما در B حذف شده)، + (به‌علاوه — در A وجود ندارد اما به B افزوده شده) یا " " (فاصله — بدون تغییر) است، این قالب دو یا چند فایل file1، file2،... را با یک فایل X مقایسه می‌کند و نشان می‌دهد که X چگونه از هر یک از fileN متفاوت است. یک ستون به ازای هر یک از fileN به ابتدای خط خروجی اضافه می‌شود تا مشخص کند خط مربوط به X چگونه با آن تفاوت دارد.

نویسه - در ستون N به این معنی است که خط در fileN وجود دارد اما در نتیجه نهایی ظاهر نمی‌شود. نویسه + در ستون N به این معنی است که خط در نتیجه نهایی ظاهر می‌شود، و fileN آن خط را ندارد (به عبارت دیگر، خط از دیدگاه آن والد اضافه شده است).

در خروجی نمونه بالا، امضای تابع در هر دو فایل تغییر کرده بود (بنابراین دو حذف - از هر دو file1 و file2، به همراه ++ به این معنی که یک خطِ اضافه‌شده در هیچ‌یک از file1 یا file2 وجود ندارد). همچنین، هشت خط دیگر از file1 یکسان هستند اما در file2 وجود ندارند (بنابراین با پیشوند + مشخص شده‌اند).

هنگامی که توسط git diff-tree -c نمایش داده می‌شود، والدین یک کامیت ادغام را با نتیجه ادغام مقایسه می‌کند (یعنی file1..fileN والدین هستند). هنگامی که توسط git diff-files -c نمایش داده می‌شود، دو والد ادغام حل‌نشده را با فایل درخت کاری مقایسه می‌کند (یعنی file1 استیج ۲ با عنوان «نسخه ما» و file2 استیج ۳ با عنوان «نسخه آن‌ها» است).

گزینه --summary فایل‌های تازه اضافه‌شده، حذف‌شده، تغییرنام‌یافته و رونوشت‌شده را توصیف می‌کند. گزینه --stat نمودار diffstat(1) را به خروجی اضافه می‌کند. این گزینه‌ها می‌توانند با سایر گزینه‌ها، مانند -p ترکیب شوند و برای خواندن توسط انسان طراحی شده‌اند.

هنگام نمایش تغییری که شامل تغییر نام یا رونوشت است، خروجی --stat با ترکیب پیشوند و پسوند مشترک نام مسیرها، آن‌ها را به شکلی فشرده قالب‌بندی می‌کند. برای مثال، تغییری که arch/i386/Makefile را به arch/x86/Makefile منتقل کرده و هم‌زمان ۴ خط را تغییر می‌دهد، به این صورت نمایش داده خواهد شد:

arch/{i386 => x86}/Makefile    |   4 +--

گزینه --numstat اطلاعات diffstat(1) را ارائه می‌دهد اما برای پردازش و خواندن آسان‌تر توسط ماشین طراحی شده است. یک ورودی در خروجی --numstat شبیه به این است:

1       2       README
3       1       arch/{i386 => x86}/Makefile

یعنی از چپ به راست:

1.تعداد خطوط اضافه‌شده؛
2.یک نویسه تب (tab)؛
3.تعداد خطوط حذف‌شده؛
4.یک نویسه تب (tab)؛
5.نام مسیر (احتمالاً همراه با اطلاعات تغییر نام/رونوشت)؛
6.یک خط جدید (newline).

هنگامی که گزینه خروجی -z فعال باشد، خروجی به این صورت قالب‌بندی می‌شود:

1       2       README NUL
3       1       NUL arch/i386/Makefile NUL arch/x86/Makefile NUL

یعنی:

1.تعداد خطوط اضافه‌شده؛
2.یک نویسه تب (tab)؛
3.تعداد خطوط حذف‌شده؛
4.یک نویسه تب (tab)؛
5.یک نویسه NUL (تنها در صورت تغییر نام/رونوشت وجود دارد)؛
6.نام مسیر در پیش‌تصویر (preimage)؛
7.یک نویسه NUL (تنها در صورت تغییر نام/رونوشت وجود دارد)؛
8.نام مسیر در پس‌تصویر (postimage) (تنها در صورت تغییر نام/رونوشت وجود دارد)؛
9.یک نویسه NUL.

نویسه اضافی NUL قبل از مسیر پیش‌تصویر در حالت تغییر نام، به اسکریپت‌هایی که خروجی را می‌خوانند اجازه می‌دهد بدون خواندن رو به جلو تشخیص دهند که رکورد فعلی که خوانده می‌شود یک رکورد تک‌مسیره است یا یک رکورد تغییر نام/رونوشت. پس از خواندن خطوط اضافه‌شده و حذف‌شده، خواندن تا NUL نام مسیر را به دست می‌دهد، اما اگر آن مقدار NUL باشد، رکورد دو مسیر را نشان خواهد داد.

بخشی از مجموعه git(1)

2026-06-29 Git 2.55.0