git-annex-pull(1) General Commands Manual git-annex-pull(1)

git-annex-pull - دریافت محتوا از مخازن دوردست

git annex pull [remote ...]

این دستور محتوا را از مخازن دوردست (remotes) دریافت می‌کند. این دستور هم محتوای مخزن گیت و هم محتوای فایل‌های ضمیمه‌شده را بارگیری می‌کند. مانند git pull، تغییرات را در شاخه فعلی ادغام می‌کند.

می‌توانید از git pull و git-annex get به صورت دستی برای انجام کاری مشابه این دستور استفاده کنید، اما این دستور جزئیات مختلفی را مدیریت می‌کند، از جمله اطمینان از این‌که شاخه git-annex از مخزن دوردست واکشی (fetch) می‌شود.

برخی از مخازن دوردست ویژه (special remotes) حاوی درختی از فایل‌ها هستند که می‌توان آن‌ها را وارد (import) کرد، و این دستور می‌تواند برای دریافت از آن مخازن دوردست و همچنین مخازن دوردست معمولی گیت استفاده شود. برای جزئیات درباره نحوه کار آن مخازن دوردست ویژه، به git-annex-import(1) مراجعه کنید. برای این‌که این دستور بتواند از یک مخزن دوردست ویژه وارد کند، باید remote.<name>.annex-tracking-branch نیز پیکربندی شده باشد و مقداری یکسان با شاخه فعلیِ چک‌اوت‌شده داشته باشد.

هنگامی که از git-annex-adjust(1) برای چک‌اوت کردن یک شاخه تنظیم‌شده (adjusted branch) استفاده شده باشد، این دستور تغییرات را از شاخه والد نیز دریافت خواهد کرد.

هنگامی که از git-annex-view(1) برای چک‌اوت کردن یک شاخه نما (view branch) استفاده شده باشد، این دستور شاخه نما را برای اعمال هرگونه تغییر در شاخه والد یا متاداده به‌روزرسانی می‌کند.

هنگامی که از git-annex-migrate(1) در سایر مخازن استفاده شده باشد، این دستور محتوا را در مخزن محلی برای آن مهاجرت‌ها نیز به‌روزرسانی می‌کند.

به‌طور معمول این دستور تلاش می‌کند محتوای هر فایل ضمیمه‌شده را از هر مخزن دوردستی که در حال دریافت از آن است و کپی آن را دارد، دانلود کند. برای کنترل این‌که کدام فایل‌ها دانلود شوند، محتوای ترجیحی (preferred content) مخزن محلی را پیکربندی کنید. این دستور همچنین فایل‌هایی را از یک مخزن دوردست که جزء محتوای ترجیحی آن مخزن دوردست نیستند رها (drop) می‌کند. به git-annex-preferred-content(1) مراجعه کنید.

[remote]
به‌طور پیش‌فرض این دستور از تمام مخازن دوردست موجود دریافت می‌کند، مگر مخازنی که remote.<name>.annex-pull (یا remote.<name>.annex-sync) در آن‌ها روی false تنظیم شده باشد.
با مشخص کردن نام‌های مخازن دوردست (یا گروه‌های مخزن دوردست)، می‌توانید تعیین کنید که از کدام‌یک دریافت انجام شود.
تنها از مخازن دوردستی که کمترین مقدار annex-cost برای آن‌ها پیکربندی شده است دریافت می‌کند.
هنگامی که فهرستی از مخازن دوردست (یا گروه‌های مخزن دوردست) ارائه شده باشد، از میان آن‌ها انتخاب می‌کند؛ در غیر این صورت از میان تمام مخازن دوردست انتخاب می‌کند.
تنها شاخه git-annex و محتوای ضمیمه‌شده را از مخازن دوردست دریافت می‌کند، نه سایر شاخه‌های گیت را.
پیکربندی annex.synconlyannex را می‌توان روی true تنظیم کرد تا این رفتار پیش‌فرض شود. برای لغو چنین تنظیمی، از --not-only-annex استفاده کنید.
هنگامی که این گزینه با --no-content ترکیب شود، تنها شاخه git-annex دریافت خواهد شد.
از --no-content یا -g برای جلوگیری از دانلود (و رها کردن) محتوای فایل‌های ضمیمه‌شده، و همچنین جلوگیری از انجام هرگونه مهاجرت محتوا استفاده کنید.
اگر اغلب از --no-content استفاده می‌کنید، می‌توانید پیکربندی annex.synccontent را روی false قرار دهید تا از دانلود محتوا به‌طور پیش‌فرض جلوگیری شود. گزینه --content آن پیکربندی را لغو می‌کند.
تنها برای جلوگیری از مهاجرت‌های محتوا، می‌توانید پیکربندی annex.syncmigrations را روی false قرار دهید. گزینه --content این پیکربندی را نیز لغو می‌کند.
تنها فایل‌های ضمیمه‌شده در مسیر داده‌شده را دانلود (و رها) می‌کند.
این گزینه می‌تواند چندین بار با مسیرهای مختلف تکرار شود.
معمولاً این دستور روی فایل‌های ضمیمه‌شده در شاخه فعلی عمل می‌کند. این گزینه باعث می‌شود که روی تمام نسخه‌های موجود از تمام فایل‌های ضمیمه‌شده عمل کند (در صورتی که تنظیمات محتوای ترجیحی اجازه دهد).
توجه داشته باشید تنظیمات محتوای ترجیحی که از include= یا exclude= استفاده می‌کنند، فقط با نسخه فایل‌هایی که در حال حاضر در درخت کاری هستند مطابقت خواهند داشت، نه با نسخه‌های گذشته فایل‌ها.
دریافت هم‌روند و موازی را با حداکثر تعداد کارهای مشخص‌شده که همزمان اجرا می‌شوند فعال می‌کند. برای مثال: -J10
تنظیم این مقدار به "cpus" یک کار را به ازای هر هسته پردازنده (CPU) اجرا می‌کند.
(توجه داشته باشید که pullهای گیت به صورت موازی انجام نمی‌شوند زیرا کارایی کمتری دارند.)
به git merge ارسال می‌شود تا تعیین کند که آیا تاریخچه‌هایی که جد مشترک ندارند ادغام شوند یا خیر.
به‌طور پیش‌فرض، تداخل‌های ادغام به صورت خودکار توسط این دستور مدیریت می‌شوند. هنگامی که دو نسخه متداخل از یک فایل کامیت شده باشند، هر دو با نام‌های مختلف به درخت اضافه می‌شوند. برای مثال، فایل "foo" با "foo.variant-A" و "foo.variant-B" جایگزین خواهد شد. (برای جزئیات به git-annex-resolvemerge(1) مراجعه کنید.)
از --no-resolvemerge برای غیرفعال کردن این حل خودکار تداخل ادغام استفاده کنید. همچنین می‌توان آن را با تنظیم annex.resolvemerge روی false غیرفعال کرد.
مشخص می‌کند که هنگام وارد کردن از یک مخزن دوردست ویژه، از کدام بک‌اند کلید-مقدار استفاده شود.
همچنین می‌توان از گزینه‌های git-annex-common-options(1) استفاده کرد.

git-annex(1)

git-annex-push(1)

git-annex-sync(1)

git-annex-preferred-content(1)

git-annex-satisfy(1)

Joey Hess <id@joeyh.name>