نام (NAME)

gensio - ابزاری برای برقراری اتصالات gensio

خلاصه دستور (SYNOPSIS)

gensiotool [options] io2

توضیحات (DESCRIPTION)

برنامهٔ gensiotool امکان برقراری اتصالات را با استفاده از gensioها فراهم می‌کند. این برنامه دو gensio به نام‌های io1 و io2 ایجاد می‌کند. به‌طور پیش‌فرض، io1 پایانهٔ محلی است و io2 باید مشخص شود.

به‌طور پیش‌فرض، gensiotool دو gensio معمولی ایجاد کرده و به هر دوی آن‌ها متصل می‌شود. هر داده‌ای که از یک gensio دریافت شود، به دیگری ارسال می‌گردد.

برای شرح نحوهٔ تعیین یک gensio، مستندات gensio را ببینید.

گزینه‌ها (OPTIONS)

-i|--input io1: به‌طور پیش‌فرض io1 پایانهٔ محلی ( /dev/tty ) برای ورودی استاندارد tty، یا stdin/stdout برنامه برای ورودی غیر tty است. این گزینه اجازه می‌دهد gensio دیگری به‌عنوان دستگاه متصل به io2 مشخص شود.
-a|--accepter: به‌طور پیش‌فرض io2 یک اتصال خروجی برقرار می‌کند. این گزینه io2 را به یک پذیرندهٔ gensio تغییر داده و منتظر یک اتصال ورودی می‌ماند. هنگامی که اتصال برقرار شد، پذیرنده بسته شده و عملیات به‌صورت عادی ادامه می‌یابد.
--signature: امضای سرور سریال که به طرف راه دور گزارش می‌شود. اگر یک پذیرنده مشخص شده باشد (در حال حاضر فقط سرور telnet RFC2217)، امضای ارائه‌شده به جای “gensiotool” استفاده می‌شود.
-d|--debug: تولید خروجی خطایابی. مشخص کردن بیش از یک بار این گزینه، میزان خروجی را افزایش می‌دهد.
-e|--escchar char: مشخص کردن نویسه‌ای که به‌عنوان نویسهٔ گریز استفاده می‌شود. مقداردهی آن به -1 نویسهٔ گریز را غیرفعال می‌کند. این مقدار می‌تواند یک عدد ده‌دهی یا هگزادسیمال، یا به صورت x^ برای تنظیم یک نویسهٔ کنترلی باشد. مقدار پیش‌فرض آن، در صورتی که io1 پیش‌فرض بوده و stdin یک tty باشد، برابر با ^\ است، و در غیر این صورت غیرفعال است. برای جزئیات بیشتر دربارهٔ نویسهٔ گریز، بخش «نویسه‌های گریز (ESCAPES)» در ادامه را ببینید. این نویسه تنها روی io1 پردازش می‌شود.
-p|--printacc: اگر -a مشخص شده باشد، تمامی آدرس‌های پذیرش انتخاب‌شده توسط برنامه را چاپ می‌کند.
-n|--extra-threads <n>: ایجاد <n> ریسهٔ اضافی برای مدیریت عملیات gensio. برای مقیاس‌پذیری همراه با --server مفید است.
--server: هنگام رخ دادن یک پذیرش، پذیرش اتصالات را غیرفعال نکن، بلکه به پذیرش اتصالات ادامه بده، و در صورت قطع تمام اتصالات نیز برنامه را نبند. اگر این گزینه مشخص نشود، با برقراری یک اتصال، پذیرنده متوقف شده و با بسته شدن آن اتصال، برنامه خاتمه می‌یابد.
--version: چاپ شماره نسخه و خروج.
-h|--help: نمایش خروجی راهنما.

نویسه‌های گریز (ESCAPES)

اگر نویسهٔ گریز روی io1 دریافت شود، آن نویسه منتقل نمی‌شود و برنامه منتظر نویسهٔ دیگری می‌ماند. اگر نویسهٔ بعدی نیز همان نویسهٔ گریز باشد، یک نویسهٔ گریز تکی ارسال می‌شود. اگر نویسهٔ بعدی به‌عنوان یک گریز معتبر شناخته نشود، نادیده گرفته شده و منتقل نمی‌شود. حروف کوچک و بزرگ یکسان در نظر گرفته می‌شوند.

نویسه‌های گریز عبارتند از:

q: خروج از برنامه.
b: ارسال یک شکست (break) به io2. در صورتی که io2 از break پشتیبانی نکند نادیده گرفته می‌شود.
d: تخلیهٔ (dump) داده‌های سریال برای io2. اگر io2 یک gensio سریال نباشد نادیده گرفته می‌شود.
s: تنظیم نرخ پورت سریال (baud rate) برای io2. اگر io2 یک gensio سریال نباشد نادیده گرفته می‌شود. پس از این، سرعت پورت سریال باید تایپ شده و با رفتن به خط جدید پایان یابد. سرعت‌های نامعتبر نادیده گرفته می‌شوند؛ برای اطلاع از صحت تنظیم، از escchar-d استفاده کنید.
n, o, e: تنظیم پاریتی روی io2 به none (هیچ)، odd (فرد) یا even (زوج). اگر io2 یک gensio سریال نباشد نادیده گرفته می‌شود.
5, 6, 7, 8: تنظیم اندازهٔ داده روی io2 به تعداد بیت‌ها. اگر io2 یک gensio سریال نباشد نادیده گرفته می‌شود.
1, 2: تنظیم تعداد بیت‌های توقف (stop bits) به ۱ یا ۲ روی بیت‌های io2. اگر io2 یک gensio سریال نباشد نادیده گرفته می‌شود.
x, r, f: تنظیم کنترل جریان (flow control) روی xonxoff، rtscts یا none.
l, t: روشن یا خاموش کردن DTR.

همچنین ببینید (SEE ALSO)

gensio(5)

مشکلات شناخته‌شده (KNOWN PROBLEMS)

هیچ.

نویسندگان (AUTHORS)

Corey Minyard <minyard@acm.org>