DUNE-UNINSTALL(1) Dune Manual DUNE-UNINSTALL(1)

dune-uninstall - حذف بسته‌های تعریف‌شده در فضای‌کاری

دایرکتوری‌های نصب مورد استفاده بر اساس اولویت مشخص می‌شوند:

- دایرکتوری‌های مشخص‌شده در خط فرمان dune install یا متغیرهای محیطی متناظر

- دایرکتوری‌های تنظیم‌شده در باینری dune. این موارد پیش از کامپایل dune با ./configure مشخص می‌شوند

- استنباط‌شده از متغیر محیطی OPAM_SWITCH_PREFIX در صورت وجود

--action-stderr-on-success=VAL
مشابه --action-stdout-on-success است اما به جای خروجی استاندارد برای خطای استاندارد اعمال می‌شود. یک پیش‌فرض مناسب برای تک‌مخزن‌های (monorepo) بزرگ، --action-stdout-on-success=swallow --action-stderr-on-success=must-be-empty است. این کار تضمین می‌کند که یک ساخت موفق دارای خروجی خالی و «پاکیزه» باشد.
--action-stdout-on-success=VAL
مشخص می‌کند که هنگام موفقیت کنش‌ها، چگونه با خروجی استاندارد آن‌ها رفتار شود. مقادیر ممکن عبارتند از: print برای چاپ مستقیم آن در خروجی Dune، swallow برای نادیده گرفتن کامل آن و must-be-empty برای الزام به اینکه کنش چیزی چاپ نکرده باشد. با انتخاب must-be-empty، اگر کنش چیزی در خروجی استاندارد خود چاپ کند، Dune آن را ناموفق تلقی خواهد کرد. مقدار پیش‌فرض print است.
--bindir=PATH
بازنویسی دستی دایرکتوری برای نصب باینری‌های عمومی. تنها مسیر مطلق پذیرفته می‌شود.
--build-info
نمایش اطلاعات ساخت.
--context=CONTEXT
انتخاب زمینه (context) برای نصب از آن. به‌طور پیش‌فرض، فایل‌ها از تمام زمینه‌های تعریف‌شده نصب می‌شوند.
--create-install-files
مستقیماً نصب نکند، بلکه فایل‌های install را در دایرکتوری ریشه ایجاد کند و در صورت نیاز فایل‌های جایگزین‌شده را در destdir (به‌طور پیش‌فرض _destdir) بسازد.
--datadir=PATH
بازنویسی دستی دایرکتوری برای نصب فایل‌های بخش share. تنها مسیر مطلق پذیرفته می‌شود.
--destdir=PATH (در صورت عدم تعیین، متغیر محیطی DESTDIR)
این دایرکتوری به ابتدای تمام مسیرهای نصب‌شده اضافه می‌شود.
--display-separate-messages
پیام‌های خطا را با یک خط خالی از هم جدا می‌کند.
--docdir=PATH
بازنویسی دستی دایرکتوری برای نصب فایل‌های مستندات. تنها مسیر مطلق پذیرفته می‌شود.
--dry-run
تنها عملیات فایلی را که قرار است انجام شود نمایش می‌دهد.
--error-reporting=VAL (در صورت عدم تعیین=deterministic)
زمان گزارش خطاهای ساخت را کنترل می‌کند. مقدار early خطاها را به محض کشف شدن گزارش می‌دهد. مقدار deterministic خطاها را در پایان ساخت و با ترتیبی معین گزارش می‌کند. مقدار twice هر خطا را دو بار گزارش می‌دهد: یک بار به محض کشف خطا و بار دیگر در پایان ساخت با ترتیبی معین.
--etcdir=PATH
بازنویسی دستی دایرکتوری برای نصب فایل‌های پیکربندی. تنها مسیر مطلق پذیرفته می‌شود.
-f, --force
اجبار به اجرای مجدد کنش‌های مرتبط با نام‌های مستعار (aliases)، حتی اگر وابستگی‌های آن‌ها تغییری نکرده باشد.
--file-watcher=VAL (در صورت عدم تعیین=automatic)
سازوکار تشخیص تغییرات در مبدأ. مقدار Automatic باعث می‌شود dune برنامه‌ای خارجی را برای تشخیص تغییرات اجرا کند. مقدار Manual به dune امکان می‌دهد تا تغییرات فایل‌ها را به‌صورت دستی دریافت کند.
--libdir=PATH
دایرکتوری که فایل‌های کتابخانه در آن کپی می‌شوند، به صورت نسبی به prefix یا مطلق. اگر --prefix مشخص شده باشد، مقدار پیش‌فرض $prefix/lib است. تنها مسیر مطلق پذیرفته می‌شود.
--libexecdir=PATH
بازنویسی دستی دایرکتوری برای نصب فایل‌های اجرایی کتابخانه‌ای. تنها مسیر مطلق پذیرفته می‌شود.
--mandir=PATH
بازنویسی دستی دایرکتوری برای نصب صفحات راهنما (man pages). تنها مسیر مطلق پذیرفته می‌شود.
--passive-watch-mode
مشابه [--watch]، اما فرایند ساخت را تنها زمانی آغاز می‌کند که از طریق یک تماس RPC خارجی دستور داده شود.
--prefix=PREFIX (در صورت عدم تعیین، متغیر محیطی DUNE_INSTALL_PREFIX)
دایرکتوری که فایل‌ها در آن کپی می‌شوند. برای نمونه فایل‌های باینری در $prefix/bin، فایل‌های کتابخانه در $prefix/lib و غیره کپی می‌شوند...
--relocatable
باینری‌ها را قابل‌جابه‌جایی (relocatable) می‌کند (دایرکتوری نصب می‌تواند جابه‌جا شود). دایرکتوری نصب باید با --prefix مشخص شود
--sandbox=VAL (در صورت عدم تعیین، متغیر محیطی DUNE_SANDBOX)
تعیین حالت ایزوله‌سازی (sandboxing). برخی کنش‌ها به حالت ایزوله‌سازی خاصی نیاز دارند، بنابراین این تنظیم را نادیده خواهند گرفت. مقادیر مجاز عبارتند از: none، symlink، copy، hardlink.
--sbindir=PATH
بازنویسی دستی دایرکتوری برای نصب فایل‌های بخش sbin. تنها مسیر مطلق پذیرفته می‌شود.
--sections=VAL
بخش‌هایی که باید نصب شوند
--stop-on-first-error
توقف فرایند ساخت به محض مواجهه با نخستین خطا.
-w, --watch
به جای خاتمه دادن به ساخت پس از اتمام، به‌طور مداوم منتظر تغییرات فایل بماند.
--wait-for-filesystem-clock
ابزار Dune برای بهبود کارایی افزایشی، خلاصه‌ای (digest) از محتوای فایل‌ها ایجاد می‌کند. این خلاصه‌ها خودشان کش می‌شوند. در برخی موارد، برای اطمینان‌پذیری بیشتر، Dune باید برخی از ورودی‌های کش خلاصه را دور بیندازد. این گزینه باعث می‌شود Dune منتظر پیش رفتن ساعت سیستم‌فایل بماند تا نیازی به دور انداختن چیزی نداشته باشد. احتمالاً نیازی نیست نگران این گزینه باشید؛ این گزینه بیشتر برای توسعه‌دهندگان Dune جهت بازتولیدپذیرتر کردن آزمون‌های مربوط به کش خلاصه مفید است..SH "گزینه‌های عمومی (COMMON OPTIONS)"

این گزینه‌ها بین تمامی دستورها مشترک هستند.

--always-show-command-line
همیشه خط فرمان کامل برنامه‌های اجراشده توسط dune را نمایش می‌دهد.
--auto-promote
ارتقای خودکار فایل‌ها. این مورد مشابه اجرای dune promote پس از پایان فرایند ساخت است.
--build-dir=FILE (در صورت نبود متغیر محیطی DUNE_BUILD_DIR)
دایرکتوری ساخت مشخص‌شده. در صورت مشخص نشدن، پیش‌فرض _build است.
--cache=VAL (در صورت نبود متغیر محیطی DUNE_CACHE)
فعال یا غیرفعال‌سازی حافظهٔ پنهان Dune (یکی از مقادیر disabled، enabled-except-user-rules یا enabled). مقدار پیش‌فرض `enabled-except-user-rules' است.
--cache-check-probability=VAL (در صورت نبود متغیر محیطی DUNE_CACHE_CHECK_PROBABILITY)
بررسی بازتولیدپذیری ساخت با اجرای دوبارهٔ قواعد تصادفی و مقایسهٔ نتایج آن‌ها با موارد ذخیره‌شده در حافظهٔ پنهان Dune. توجه: با افزایش احتمال این بررسی‌ها، فرایند ساخت کُندتر می‌شود. احتمال پیش‌فرض صفر است؛ یعنی هیچ قاعده‌ای بررسی نمی‌شود.
--cache-storage-mode=VAL (در صورت نبود متغیر محیطی DUNE_CACHE_STORAGE_MODE)
حالت ذخیره‌سازی حافظهٔ پنهان Dune (یکی از مقادیر auto، hardlink یا copy). مقدار پیش‌فرض `hardlink' است.
--config-file=FILE
بارگذاری این فایل پیکربندی به جای فایل پیش‌فرض.
--debug-backtraces
همیشه رد پشتهٔ (backtrace) استثناها را چاپ می‌کند.
--debug-dependency-path
در صورت بروز خطا، مسیر وابستگی را از هدف‌های خط فرمان تا قاعده‌ای که شکست خورده چاپ می‌کند.
--debug-package-logs (در صورت نبود متغیر محیطی DUNE_DEBUG_PACKAGE_LOGS)
همیشه هنگام ساخت بسته‌ها، لاگ‌های استاندارد را چاپ می‌کند
--default-target=TARGET (در صورت نبود=@@default)
تنظیم هدف پیش‌فرضی که در صورت مشخص نشدن هدف برای dune build استفاده می‌شود.
--diff-command=VAL (در صورت نبود متغیر محیطی DUNE_DIFF_COMMAND)
دستور شلی که برای مقایسهٔ (diff) فایل‌ها استفاده می‌شود. برای غیرفعال کردن چاپ تفاوت‌ها از - استفاده کنید.
--disable-promotion (در صورت نبود متغیر محیطی DUNE_DISABLE_PROMOTION)
غیرفعال‌سازی تمام قواعد ارتقا (promotion)
--display=MODE
کنترل حالت نمایش Dune. برای جزئیات بیشتر به dune-config(5) مراجعه کنید. مقادیر معتبر برای این گزینه عبارتند از progress، verbose، short، quiet یا tui.
--dump-gc-stats=FILE
تخلیهٔ آمار زباله‌روب (garbage collector) در یک فایل پس از تکمیل ساخت.
--help[=FMT] (پیش‌فرض=auto)
نمایش این راهنما در قالب FMT. مقدار FMT باید یکی از مقادیر auto، pager، groff یا plain باشد. در حالت auto، قالب برابر با pager خواهد بود، مگر زمانی که متغیر محیطی TERM برابر dumb یا تعریف‌نشده باشد که در این صورت plain خواهد بود.
--ignore-promoted-rules
نادیده گرفتن قواعد دارای (mode promote)، به جز مواردی که شامل (only ...) هستند. متغیر %{ignoring_promoted_rules} در فایل‌های dune مشخص می‌کند که این گزینه داده شده است یا خیر.
--instrument-with=BACKENDS (در صورت نبود متغیر محیطی DUNE_INSTRUMENT_WITH)
فعال‌سازی ابزاردقیق (instrumentation) توسط BACKENDS. متغیر BACKENDS فهرستی از نام‌های کتابخانه‌هاست که با کاما از هم جدا شده‌اند و هرکدام باید یک backend ابزاردقیق را اعلان کرده باشند.
-j JOBS (در صورت نبود متغیر محیطی DUNE_JOBS)
عدم اجرای هم‌زمان بیش از JOBS دستور. مقدار JOBS باید یک عدد صحیح مثبت یا auto برای تشخیص خودکار تعداد هسته‌ها (پیش‌فرض) باشد.
--no-buffer
خروجی دستورهای اجراشده توسط dune بافر نشود. به‌طور پیش‌فرض dune خروجی زیردستورها را بافر می‌کند تا از درهم‌آمیختگی خروجی هنگام اجرای موازی چندین دستور جلوگیری کند. با این حال، این ویژگی هنگام اشکال‌زدایی آزمون‌های طولانی می‌تواند مشکل‌ساز باشد. با گزینهٔ --no-buffer، دستورها دسترسی مستقیم به ترمینال دارند. توجه داشته باشید که در نتیجه، خروجی آن‌ها در فایل لاگ ثبت نخواهد شد. برای جلوگیری از تداخل و درهم‌آمیختگی، بهتر است از این گزینه به همراه -j 1 استفاده کنید. علاوه بر این، باید از --verbose نیز استفاده کنید تا مطمئن شوید دستورها پیش از اجرا چاپ می‌شوند.
--no-config
عدم بارگذاری فایل پیکربندی
--no-print-directory
جلوگیری از نمایش پیام‌های «Entering directory».
--only-packages=PACKAGES
نادیده گرفتن بندهایی (stanzas) که به بسته‌ای ارجاع می‌دهند که در PACKAGES نیست. متغیر PACKAGES فهرستی از نام‌های بسته‌ها است که با کاما از هم جدا شده‌اند. توجه داشته باشید که این گزینه اثری مشابه با حذف بندهای مربوطه از فایل‌های dune دارد. کاربرد اصلی این گزینه برای انتشارها است. در طول فرایند توسعه، احتمالاً آنچه می‌خواهید ساخت یک هدف خاص <package>.install است.
-p PACKAGES, --for-release-of-packages=PACKAGES (الزامی)
مختصری برای --release --pkg=disabled --only-packages PACKAGE. شما باید از این گزینه در فایل‌های <package>.opam خود استفاده کنید تا هنگامی که پروژه حاوی چندین بسته است تنها موارد ضروری ساخته شوند و همچنین ساخت‌های بازتولیدپذیر تضمین گردند.
--pkg=VAL
فعال یا غیرفعال کردن مدیریت بسته‌ها. رفتار پیش‌فرض به وجود یا عدم وجود دایرکتوری lock بستگی دارد.
--profile=VAL (در صورت نبود متغیر محیطی DUNE_PROFILE)
انتخاب نمایهٔ ساخت، برای مثال dev یا release. پیش‌فرض dev است.
--promote-install-files[=VAL] (پیش‌فرض=true)
ارتقای هر فایل <package>.install تولیدشده به درخت مبدأ.
--release
قرار دادن dune در حالت بازتولیدپذیر release. مختصری برای --root . --ignore-promoted-rules --no-config --profile release --always-show-command-line --promote-install-files --require-dune-project-file --default-target @install. شما باید از این گزینه برای ساخت‌های انتشار استفاده کنید. به عنوان مثال، باید از این گزینه در فایل‌های <package>.opam خود استفاده کنید. مگر اینکه پیش‌تر از -p استفاده کرده باشید، چرا که -p این گزینه را در بر دارد.
--require-dune-project-file[=VAL] (پیش‌فرض=true)
در صورت مفقود بودن فایل dune-project با خطا مواجه شود.
--root=DIR (در صورت نبود متغیر محیطی DUNE_ROOT)
استفاده از این دایرکتوری به عنوان ریشهٔ فضای کاری به جای حدس زدن آن. توجه داشته باشید که این گزینه تفسیر هدف‌های داده‌شده در خط فرمان را تغییر نمی‌دهد. این گزینه فقط برای اسکریپت‌ها در نظر گرفته شده است.
--store-orig-source-dir (در صورت نبود متغیر محیطی DUNE_STORE_ORIG_SOURCE_DIR)
ذخیرهٔ مکان مبدأ اصلی در متادیتای dune-package.
--target-exec=TOOLCHAIN=CMD (در صورت نبود متغیر محیطی DUNE_TARGET_EXEC)
دستور پوشش‌دهنده (wrapper) برای اجرای دودویی‌های هدف هنگام کامپایل متقاطع. قالب: TOOLCHAIN=CMD (برای مثال: 'windows=wine').
--terminal-persistence=MODE
تغییر نحوهٔ نمایش لاگ نتایج ساخت در کنسول بین بازساخت‌ها هنگام قرار داشتن در حالت --watch. حالت‌های پشتیبانی‌شده: preserve، clear-on-rebuild و clear-on-rebuild-and-flush-history.
--trace-file=FILE
خروجی دادن داده‌های ردگیری به قالب catapult (سازگار با chrome://tracing).
--verbose
مشابه با --display verbose
--version
نمایش اطلاعات نسخه.
--watch-exclusions=REGEX
افزودن یک عبارت باقاعدهٔ POSIX که دایرکتوری‌های منطبق را از `dune build --watch` مستثنی می‌کند. گزینهٔ --watch-exclusions را می‌توان برای افزودن چندین مورد استثنا تکرار کرد. همچنین نقطه‌ویرگول را می‌توان به عنوان جداکننده به کار برد. اگر هیچ استثنایی ارائه نشود، مجموعه‌ای استاندارد از استثناها اعمال می‌شود؛ با این حال، اگر از یک یا چند گزینهٔ --watch-exclusions استفاده شود، هیچ‌یک از استثناهای استاندارد اعمال نخواهند شد. استثناهای استاندارد عبارتند از: ^_opam /_opam ^_esy /_esy ^\.#.* /\.#.* ~$ ^#[^#]*#$ /#[^#]*#$ ^4913$ /4913$ /.git /.hg :/windows
--workspace=FILE (در صورت نبود متغیر محیطی DUNE_WORKSPACE)
استفاده از این فایل مشخص فضای کاری به جای جستجوی آن.
-x VAL (در صورت نبود متغیر محیطی DUNE_CROSS_TARGET)
کامپایل متقاطع با استفاده از این زنجیره ابزار (toolchain)..SH "راهنمای بیشتر (MORE HELP)"

برای دریافت راهنما در مورد یک دستور خاص از `dune COMMAND --help' استفاده کنید.

دستور dune uninstall با وضعیت‌های زیر خارج می‌شود:

0
در صورت موفقیت.
1
در صورت بروز خطا.
130
اگر با دریافت یک سیگنال متوقف شود.

این متغیرهای محیطی بر اجرای uninstall تأثیر می‌گذارند:

گزینهٔ --destdir را ببینید.
دایرکتوری ساخت مشخص‌شده. در صورت عدم تعیین، _build استفاده می‌شود.
فعال یا غیرفعال کردن کَش Dune (یکی از مقادیر disabled، enabled-except-user-rules یا enabled). مقدار پیش‌فرض `enabled-except-user-rules' است.
بررسی بازتولیدپذیری ساخت با اجرای دوبارهٔ قوانین انتخاب‌شده به صورت تصادفی و مقایسهٔ نتایج آن‌ها با نتایج ذخیره‌شده در کَش Dune. نکته: با افزایش احتمال این بررسی‌ها، سرعت ساخت کاهش می‌یابد. مقدار احتمال پیش‌فرض صفر است، یعنی هیچ قانونی بررسی نمی‌شود.
حالت ذخیره‌سازی کَش Dune (یکی از موارد auto، hardlink یا copy). مقدار پیش‌فرض `hardlink' است.
کامپایل متقاطع (cross-compile) با استفاده از این زنجیره‌ابزار.
همیشه لاگ‌های استاندارد را هنگام ساخت بسته‌ها چاپ کن.
دستور شل برای مقایسهٔ تفاوت (diff) فایل‌ها. از - برای غیرفعال کردن نمایش تفاوت‌ها استفاده کنید.
غیرفعال کردن تمام قوانین ارتقا (promotion rules).
گزینهٔ --prefix را ببینید.
فعال‌سازی ابزارسازی توسط BACKENDS. مقدار BACKENDS فهرستی از نام‌های کتابخانه است که با کاما جدا شده‌اند، و هر یک از آن‌ها باید یک بک‌اند ابزارسازی را تعریف کند.
اجرای هم‌زمان حداکثر JOBS دستور. مقدار JOBS باید یک عدد صحیح مثبت یا auto برای تشخیص خودکار تعداد هسته‌ها (پیش‌فرض) باشد.
پروفایل ساخت. اگر تعیین نشود dev، و در صورت مشخص شدن -p برابر با release خواهد بود.
استفاده از این دایرکتوری به عنوان ریشهٔ فضای کاری به جای حدس زدن آن. توجه داشته باشید که این گزینه تفسیر هدف‌های داده‌شده در خط فرمان را تغییر نمی‌دهد. این گزینه فقط برای اسکریپت‌ها در نظر گرفته شده است.
حالت سندباکس مورد استفاده به صورت پیش‌فرض. (گزینهٔ --sandbox را ببینید)
ذخیرهٔ مکان منبع اصلی در متادیتای dune-package.
دستور واسط (wrapper) برای اجرای باینری‌های مقصد هنگام کامپایل متقاطع. قالب: TOOLCHAIN=CMD (برای مثال، 'windows=wine').
استفاده از این فایل فضای کاری مشخص به جای جستجوی آن.

گزارش‌های اشکال را در https://github.com/ocaml/dune/issues بررسی کنید.

dune(1)

Dune 3.24.2