نام (NAME)

dub-build - ساخت یک بسته (به‌طور پیش‌فرض از بسته اصلی در دایرکتوری کاری فعلی استفاده می‌کند)

خلاصه دستور (SYNOPSIS)

dub build [<package>[@<version-spec>]] OPTIONS...

توضیحات (DESCRIPTION)

یک بسته را می‌سازد (به‌طور پیش‌فرض از بسته اصلی در دایرکتوری کاری فعلی استفاده می‌کند).

گزینه‌ها (OPTIONS)

--temp-build

در صورت امکان، پروژه را در پوشه موقت (temp) می‌سازد.

--rdmd

استفاده از rdmd به جای فراخوانی مستقیم کامپایلر.

-f, --force

کامپایل مجدد را اجبار می‌کند حتی اگر هدف به‌روز باشد.

-y, --yes

پاسخ «بله» خودکار به اعلان‌ها. فرض کردن "yes" به عنوان پاسخ به تمام اعلان‌های تعاملی.

-n, --non-interactive

وارد حالت تعاملی نمی‌شود.

--deep

ساخت تمام وابستگی‌ها، حتی زمانی که هدف اصلی یک کتابخانه ایستا (static library) باشد.

--dest=VALUE

دایرکتوری پایه‌ای که مصنوعات خروجی در آن قرار خواهند گرفت.

-b, --build=VALUE

نوع ساختی که باید انجام شود را مشخص می‌کند. توجه داشته باشید که مقداردهی متغیر محیطی DFLAGS نوع ساخت را با پرچم‌های سفارشی بازنویسی خواهد کرد. نام‌های ممکن:
debug, plain, release, release-debug, release-nobounds, unittest, profile, profile-gc, docs, ddox, cov, cov-ctfe, unittest-cov, unittest-cov-ctfe, syntax و انواع سفارشی

-c, --config=VALUE

پیکربندی مشخص‌شده را می‌سازد. پیکربندی‌ها را می‌توان در dub.json تعریف کرد.

--override-config=VALUE

از پیکربندی مشخص‌شده برای یک وابستگی خاص استفاده می‌کند. می‌تواند چندین بار مشخص شود. قالب: --override-config=<dependency>/<config>

--compiler=VALUE

باینری کامپایلر مورد استفاده را مشخص می‌کند (می‌تواند یک مسیر باشد). پیشوندها و پسوندهای دلخواه شناسه‌های زیر تشخیص داده شده (مانند ldc2 یا dmd-2.063) و با نوع کامپایلر مناسب تطبیق داده می‌شوند:
dmd, gdc, ldc, gdmd, ldmd

-a, --arch=VALUE

اجبار به استفاده از یک معماری دیگر (مانند x86 یا x86_64).

-d, --debug=VALUE

شناسه نسخهٔ `debug` مشخص‌شده را هنگام ساخت تعریف می‌کند - می‌تواند چندین بار استفاده شود.

--d-version=VALUE

شناسهٔ `version` مشخص‌شده را هنگام ساخت تعریف می‌کند - می‌تواند چندین بار استفاده شود. با احتیاط استفاده کنید؛ با قدرت بسیار، مسئولیت بسیار می‌آید! برای نسخه‌های پرکاربرد یا ترکیبی و نسخه‌هایی که وابسته‌ها باید بتوانند استفاده کنند، پیکربندی‌هایی در بسته خود ایجاد کنید.

--nodeps

پیش از ساخت، وابستگی‌های ناموجود را حل‌وفصل نمی‌کند.

--build-mode=VALUE

نحوه فراخوانی کامپایلر و پیونددهنده (linker) را مشخص می‌کند. مقادیر معتبر:
separate (پیش‌فرض), allAtOnce, singleFile

--single

نام بسته را به عنوان یک نام فایل در نظر می‌گیرد. فایل باید حاوی یک یادداشت دستورالعمل بسته (package recipe comment) باشد.

--force-remove

گزینه منسوخ‌شده‌ای که هیچ کاری انجام نمی‌دهد.

--filter-versions

[آزمایشی] شناسه‌های version و شناسه‌های debug version را فیلتر می‌کند تا کارایی حافظه پنهان (cache) ساخت بهبود یابد.

--combined

تلاش می‌کند تا کل پروژه را در یک بار اجرای کامپایلر بسازد.