'\" t .\" Title: editcap .\" Author: [see the "AUTHOR(S)" section] .\" Generator: Asciidoctor 2.0.26 .\" Date: 2026-09-03 .\" Manual: \ \& .\" Source: \ \& .\" Language: Persian .\" .TH "EDITCAP" "1" "2026-09-03" "\ \&" "\ \&" .ie \n(.g .ds Aq \(aq .el .ds Aq ' .ss \n[.ss] 0 .nh .ad l .de URL \fI\\$2\fP <\\$1>\\$3 .. .als MTO URL .if \n[.g] \{\ . mso www.tmac . am URL . ad l . . . am MTO . ad l . . . LINKSTYLE blue R < > .\} .SH "نام (NAME)" editcap \- ویرایش و/یا تبدیل قالب فایل‌های ضبط .SH "خلاصه دستور (SYNOPSIS)" .sp \fBeditcap\fP [\~\fB\-a\fP\~\~] [\~\fB\-A\fP\~\~] [\~\fB\-B\fP\~\~] [\~\fB\-c\fP\~\~] [\~\fB\-C\fP\~[offset:]\~] [\~\fB\-E\fP\~\~] [\~\fB\-F\fP\~\~] [\~\fB\-i\fP\~\~] [\~\fB\-o\fP\~\~] [\~\fB\-L\fP\~] [\~\fB\-r\fP\~] [\~\fB\-R\fP\~\~] [\~\fB\-s\fP\~\~] [\~\fB\-S\fP\~\~] [\~\fB\-t\fP\~\~] [\~\fB\-T\fP\~\~] [\~\fB\-V\fP\~] [\~\fB\-\-inject\-secrets\fP\~,\~] [\~\fB\-\-discard\-all\-secrets\fP\~] [\~\fB\-\-discard\-name\-resolution\fP\~] [\~\fB\-\-capture\-comment\fP\~\~] [\~\fB\-\-discard\-capture\-comment\fP\~] [\~\fB\-\-discard\-packet\-comments\fP\~] [\~\fB\-\-preserve\-packet\-comments\fP\~] \fIinfile\fP \fIoutfile\fP [\~\fIpacket#\fP[\-\fIpacket#\fP]\~.\|.\|.\~] .sp \fBeditcap\fP \fB\-d\fP \fB\-D\fP\~ \fB\-w\fP\~ [\~\fB\-V\fP\~] [\~\fB\-I\fP\~\~] [\~\fB\-\-skip\-radiotap\-header\fP\~] [\~\fB\-\-set\-unused\fP\~] [\~\fB\-\-sctp\-split\fP\~] \fIinfile\fP \fIoutfile\fP .sp \fBeditcap\fP \fB\-\-extract\-secrets\fP [\~\fB\-V\fP\~] \fIinfile\fP \fIoutfile\fP .sp \fBeditcap\fP \fB\-h|\-\-help\fP .sp \fBeditcap\fP \fB\-v|\-\-version\fP.SH "توضیحات (DESCRIPTION)" .sp \fBEditcap\fP برنامه‌ای است که بخشی یا تمامی بسته‌های ضبط‌شده را از \fIinfile\fP می‌خواند، در صورت تمایل آن‌ها را به روش‌های گوناگون تبدیل می‌کند و بسته‌های حاصل را در \fIoutfile\fP (یا فایل‌های خروجی) ضبط می‌نویسد. .sp به‌طور پیش‌فرض، این برنامه همه بسته‌ها را از \fIinfile\fP می‌خواند و آن‌ها را با قالب پرونده pcapng در \fIoutfile\fP می‌نویسد. برای خواندن از ورودی استاندارد یا نوشتن در خروجی استاندارد، به ترتیب از \*(Aq\-\*(Aq به جای \fIinfile\fP یا \fIoutfile\fP استفاده کنید. .sp گزینه‌های \fB\-A\fP و \fB\-B\fP به شما اجازه می‌دهند محدوده زمانی خواندن بسته‌ها از \fIinfile\fP را محدود کنید. .sp می‌توان فهرستی اختیاری از شماره بسته‌ها را در انتهای دستور مشخص کرد؛ شماره بسته‌های مجزا که با فاصله از هم جدا شده‌اند و/یا بازه‌هایی از شماره بسته‌ها را می‌توان به صورت \fIstart\fP\-\fIend\fP مشخص نمود که به همه بسته‌ها از \fIstart\fP تا \fIend\fP اشاره دارند. به‌طور پیش‌فرض بسته‌های انتخاب‌شده با این شماره‌ها در فایل ضبط نوشته \fIنخواهند\fP شد. اگر پرچم \fB\-r\fP مشخص شود، کل فرایند انتخاب بسته معکوس می‌شود؛ در این حالت \fIتنها\fP بسته‌های انتخاب‌شده در فایل ضبط نوشته خواهند شد. .sp همچنین می‌توان از \fBEditcap\fP برای حذف بسته‌های تکراری استفاده کرد. چندین گزینه مختلف (\fB\-d\fP، \fB\-D\fP و \fB\-w\fP) برای کنترل پنجره بسته یا پنجره زمانی نسبی جهت مقایسه و تشخیص موارد تکراری به کار می‌روند. .sp از \fBEditcap\fP می‌توان برای انتساب رشته‌های یادداشت به شماره فریم‌ها استفاده کرد. .sp برنامه \fBEditcap\fP قادر به شناسایی، خواندن و نوشتن همان فایل‌های ضبطی است که توسط \fBWireshark\fP پشتیبانی می‌شوند. فایل ورودی نیازی به پسوند نام فایل خاصی ندارد؛ قالب فایل و فشرده‌سازی اختیاری gzip، zstd یا lz4 به‌طور خودکار شناسایی خواهند شد. نزدیک به آغاز بخش DESCRIPTION در wireshark(1) یا \c .URL "https://www.wireshark.org/docs/man\-pages/wireshark.html" "" توضیحات مفصلی درباره نحوه مدیریت این موضوع توسط \fBWireshark\fP آمده است که مشابه روش مدیریت آن در \fBEditcap\fP می‌باشد. .sp \fBEditcap\fP می‌تواند فایل را در چندین قالب خروجی بنویسد. پرچم \fB\-F\fP می‌تواند برای مشخص کردن قالبی که فایل ضبط در آن نوشته می‌شود استفاده شود؛ دستور \fBeditcap \-F\fP فهرستی از قالب‌های خروجی موجود را ارائه می‌دهد. همچنین \fBEditcap\fP می‌تواند فایل خروجی را فشرده کند. گزینه \fB\-\-compress\fP می‌تواند نوع فشرده‌سازی را مشخص کند. اگر این گزینه ارائه نشود، روش فشرده‌سازی دلخواه (در صورت وجود) از پسوند \fIoutfile\fP استنباط می‌شود؛ برای مثال، اگر نام فایل خروجی دارای پسوند .gz باشد، قالب gzip استفاده می‌شود. .sp همچنین می‌توان از \fBEditcap\fP برای استخراج کلیدهای رمزگشایی تعبیه‌شده از قالب‌های فایلی مانند \fBpcapng\fP که حاوی آن‌ها هستند، به جای نوشتن فایل ضبط، استفاده کرد. .SH "گزینه‌ها (OPTIONS)" .sp \-a .RS 4 .sp رشته یادداشت داده‌شده را به شماره فریم مشخص‌شده اختصاص می‌دهد. می‌تواند برای چندین فریم تکرار شود. فقط آخرین رشته یادداشت مشخص‌شده در خط فرمان برای هر شماره فریم یکتا ذخیره خواهد شد. برای رشته‌های یادداشتی که شامل فاصله هستند باید از علامت نقل‌قول استفاده شود. .sp به‌طور پیش‌فرض، گزینه \fB\-a\fP هرگونه و تمامی یادداشت‌های بسته را برای شماره فریم داده‌شده جایگزین خواهد کرد. گزینه \fB\-\-preserve\-packet\-comment\fP را به خط فرمان اضافه کنید تا یادداشت‌های از پیش موجود بسته حفظ شوند. .RE .sp \-A .RS 4 .sp تنها بسته‌هایی را می‌خواند که برچسب زمانی آن‌ها در یا پس از باشد. زمان می‌تواند در قالب ISO 8601 یا در قالب برچسب زمانی Unix epoch داده شود. .sp قالب ISO 8601 یکی از این دو حالت است: .sp .if n .RS 4 .nf .fam C YYYY\-MM\-DD HH:MM:SS[.nnnnnnnnn][Z|±hh:mm] .fam .fi .if n .RE .sp یا .sp .if n .RS 4 .nf .fam C YYYY\-MM\-DDTHH:MM:SS[.nnnnnnnnn][Z|±hh:mm] .fam .fi .if n .RE .sp بخش اعشاری ثانیه اختیاری است، همان‌طور که اختلاف منطقه زمانی با UTC اختیاری می‌باشد (که در این صورت زمان محلی فرض می‌شود). .sp قالب Unix epoch بر حسب ثانیه‌های سپری‌شده از مبدأ یونیکس (Unix epoch) و نانوثانیه‌ها است، که نقطه یا ویرگول ثانیه‌ها و نانوثانیه‌ها را از هم جدا می‌کند. نانوثانیه‌ها اختیاری هستند. مبدأ یونیکس 1970\-01\-01 00:00:00 UTC است، بنابراین این قالب زمان محلی نیست. .RE .sp \-B .RS 4 .sp تنها بسته‌هایی را می‌خواند که برچسب زمانی آن‌ها قبل از باشد. زمان می‌تواند در قالب ISO 8601 یا در قالب برچسب زمانی Unix epoch داده شود. .sp قالب ISO 8601 یکی از این دو حالت است: .sp .if n .RS 4 .nf .fam C YYYY\-MM\-DD HH:MM:SS[.nnnnnnnnn][Z|±hh:mm] .fam .fi .if n .RE .sp یا .sp .if n .RS 4 .nf .fam C YYYY\-MM\-DDTHH:MM:SS[.nnnnnnnnn][Z|±hh:mm] .fam .fi .if n .RE .sp بخش اعشاری ثانیه اختیاری است، همان‌طور که اختلاف منطقه زمانی با UTC اختیاری می‌باشد (که در این صورت زمان محلی فرض می‌شود). .sp قالب Unix epoch بر حسب ثانیه‌های سپری‌شده از مبدأ یونیکس (Unix epoch) و نانوثانیه‌ها است، که نقطه یا ویرگول ثانیه‌ها و نانوثانیه‌ها را از هم جدا می‌کند. نانوثانیه‌ها اختیاری هستند. مبدأ یونیکس 1970\-01\-01 00:00:00 UTC است، بنابراین این قالب زمان محلی نیست. .RE .sp \-c .RS 4 .sp خروجی بسته‌ها را بر اساس تعداد بسته‌های یکنواخت با حداکثر بسته در هر فایل، به فایل‌های مختلف تقسیم می‌کند. .sp هر فایل خروجی با یک میانوند _nnnnn[_YYYYmmddHHMMSS] که قبل از پسوند فایل (که ممکن است خالی باشد) \fIoutfile\fP درج می‌شود، ایجاد خواهد شد. این میانوند شامل شماره ترتیبی فایل خروجی (با شروع از 00000)، و به دنبال آن برچسب زمانی اولین بسته آن است. در صورتی که فایل ورودی حاوی اطلاعات برچسب زمانی نباشد، برچسب زمانی حذف می‌شود. .sp پس از این که تعداد بسته‌های مشخص‌شده در فایل خروجی نوشته شد، فایل خروجی بعدی باز می‌شود. حالت پیش‌فرض استفاده از یک فایل خروجی واحد است. این گزینه با \fB\-i\fP در تداخل است. .RE .sp \-C [offset:] .RS 4 .sp طول برش را برای استفاده هنگام نوشتن داده‌های بسته تنظیم می‌کند. هر بسته به اندازه بایت از داده‌ها بریده می‌شود. مقادیر مثبت از ابتدای بسته و مقادیر منفی از انتهای بسته برش می‌دهند. .sp اگر یک آفست اختیاری قبل از قرار گیرد، بایت‌های بریده‌شده نسبت به آن مقدار انحراف خواهند داشت. آفست‌های مثبت از ابتدای بسته، و آفست‌های منفی از انتهای بسته محاسبه می‌شوند. .sp این قابلیت برای بریدن سرآیندها جهت کپسول‌زدایی از کل یک فایل ضبط، حذف سرآیندهای تونل‌زنی، یا در موارد نادری که تبدیل میان دو قالب فایل باعث باقی ماندن چند بایت تصادفی در انتهای هر بسته می‌شود، مفید است. کاربرد دیگر آن برای حذف تگ‌های vlan است. .if n .sp .RS 4 .it 1 an-trap .nr an-no-space-flag 1 .nr an-break-flag 1 .br .ps +1 .B نکته .ps -1 .br .sp این گزینه می‌تواند بیش از یک بار استفاده شود، که عملاً به شما اجازه می‌دهد در یک دور عبور بایت‌ها را از حداکثر دو ناحیه مختلف بسته برش دهید، مشروط بر این که حداقل یک مقدار طول برش را به صورت مقدار مثبت و حداقل یکی را به صورت مقدار منفی مشخص کنید. همه مقادیر برش مثبت با یکدیگر و همه مقادیر برش منفی با یکدیگر جمع می‌شوند..sp .5v .RE .RE .sp \-d .RS 4 .sp تلاش می‌کند بسته‌های تکراری را حذف کند. طول و هش MD5 بستهٔ کنونی با چهار (۴) بستهٔ قبلی مقایسه می‌شود. اگر تطابقی یافت شود، از بستهٔ کنونی صرف‌نظر می‌شود. این گزینه معادل استفاده از گزینهٔ \fB\-D 5\fP است. .RE .sp \-D .RS 4 .sp تلاش می‌کند بسته‌های تکراری را حذف کند. طول و هش MD5 بستهٔ کنونی با \- 1 بستهٔ قبلی مقایسه می‌شود. اگر تطابقی یافت شود، از بستهٔ کنونی صرف‌نظر می‌شود. .sp استفاده از گزینهٔ \fB\-D 0\fP در ترکیب با گزینهٔ \fB\-V\fP از این جهت مفید است که شمارهٔ بسته (Packet number)، طول (Len) و هش MD5 هر بسته در خطای استاندارد چاپ خواهد شد. این خروجی با جزئیات (به‌ویژه رشته‌های هش MD5) می‌تواند در اسکریپت‌ها برای شناسایی بسته‌های تکراری در میان فایل‌های ردگیری (trace files) مفید باشد. .sp مقدار به‌صورت یک مقدار عددی صحیح بین 0 و 1000000 (شامل هر دو) تعیین می‌شود. .if n .sp .RS 4 .it 1 an-trap .nr an-no-space-flag 1 .nr an-break-flag 1 .br .ps +1 .B نکته .ps -1 .br .sp تعیین مقادیر بزرگ برای در فایل‌های ردگیری حجیم می‌تواند منجر به زمان پردازش بسیار طولانی برای \fBeditcap\fP شود. .sp .5v .RE .RE .sp \-E .RS 4 .sp احتمال تغییر تصادفی بایت‌ها را در فایل خروجی تنظیم می‌کند. \fBEditcap\fP از این احتمال (بین 0.0 و 1.0 شامل هر دو) برای اِعمال خطا روی هر بایت داده در فایل استفاده می‌کند. به عنوان مثال، احتمال 0.02 به این معنی است که هر بایت 2% شانس داشتن خطا دارد. .sp این گزینه برای آزمون فازینگ (fuzz\-testing) تحلیل‌کننده‌های پروتکل (protocol dissectors) در نظر گرفته شده است. .RE .sp \-F .RS 4 .sp قالب فایل خروجیِ ضبط‌شده را تعیین می‌کند. \fBEditcap\fP می‌تواند فایل را در چندین قالب بنویسد؛ دستور \fBeditcap \-F\fP فهرستی از قالب‌های خروجی موجود را ارائه می‌دهد. قالب پیش‌فرض \fBpcapng\fP است. .RE .sp \-h|\-\-help .RS 4 شمارهٔ نسخه و گزینه‌ها را چاپ کرده و خارج می‌شود. .RE .sp \-i .RS 4 .sp خروجی بسته‌ها را بر اساس بازه‌های زمانی یکنواخت، با حداکثر بازهٔ زمانی برای هر کدام، به فایل‌های مختلف تقسیم می‌کند. مقادیر ممیز شناور (مانند 0.5) مجاز هستند. .sp هر فایل خروجی با یک میانوند به‌شکل _nnnnn[_YYYYmmddHHMMSS] که قبل از پسوند فایل (که ممکن است تهی باشد) \fIoutfile\fP درج می‌شود، ایجاد خواهد شد. میانوند شامل شماره ترتیبی فایل خروجی است که از 00000 شروع می‌شود، و پس از آن برچسب زمانی اولین بستهٔ آن می‌آید. اگر فایل ورودی فاقد اطلاعات برچسب زمانی باشد، برچسب زمانی حذف می‌شود. .sp پس از اینکه بسته‌های مربوط به بازهٔ زمانیِ مشخص‌شده در فایل خروجی نوشته شدند، فایل خروجی بعدی باز می‌شود. حالت پیش‌فرض، استفاده از یک فایل خروجی منفرد است. این گزینه با \fB\-c\fP تداخل دارد. .RE .sp \-I .RS 4 .sp تعداد بایت‌های مشخص‌شده را در ابتدای فریم هنگام محاسبهٔ هش MD5 نادیده می‌گیرد، مگر اینکه فریم خیلی کوتاه باشد که در این صورت از تمام فریم استفاده می‌شود. برای حذف بسته‌های تکراری گرفته‌شده روی چند مسیریاب (برای مثال با نشانی‌های mac متفاوت) مفید است؛ به عنوان مثال \-I 26 در مورد Ether/IP، بخش‌های ether(14) و سرآیند IP(20 \- 4(src ip) \- 4(dst ip)) را نادیده می‌گیرد. مقدار پیش‌فرض 0 است. .RE .sp \-L .RS 4 .sp هنگام بُرش و/یا کوتاه‌سازی (snapping)، طول فریم اصلی را متناسب با آن تنظیم می‌کند (علاوه بر طول ضبط‌شده، که بدون توجه به مشخص شدن یا نشدن \fB\-L\fP همیشه تنظیم می‌شود). همچنین \fB\-C و \fB\-s را ببینید. .RE .sp \-o .RS 4 .sp در صورت استفاده همراه با \-E، از تغییر دادن تعدادی بایت از ابتدای بسته صرف‌نظر می‌کند. بدین ترتیب برخی سرآیندها تغییر نمی‌کنند و فازر بیشتر بر بخش کوچک‌تری از بسته متمرکز می‌شود. با ثابت نگه داشتن بخشی از بسته، همان تحلیل‌کننده فعال می‌شود که باعث دقیق‌تر شدن فرایند فازینگ می‌گردد. .RE .sp \-r .RS 4 .sp انتخاب بسته‌ها را معکوس می‌کند. باعث می‌شود بسته‌هایی که شمارهٔ آن‌ها در خط فرمان مشخص شده است، به جای دور ریخته شدن، در فایل ضبط خروجی نوشته شوند. .RE .sp \-R .RS 4 .sp برای شماره فریم مشخص‌شده، برچسب زمانی داده‌شده را تخصیص می‌دهد. این گزینه را می‌توان برای چندین فریم تکرار کرد. .sp زمان را می‌توان در قالب ISO 8601 یا در قالب برچسب زمانی مبدأ یونیکس (Unix epoch) مشخص کرد. .sp قالب ISO 8601 به یکی از این دو صورت است: .sp .if n .RS 4 .nf .fam C YYYY\-MM\-DD HH:MM:SS[.nnnnnnnnn][Z|±hh:mm] .fam .fi .if n .RE .sp یا .sp .if n .RS 4 .nf .fam C YYYY\-MM\-DDTHH:MM:SS[.nnnnnnnnn][Z|±hh:mm] .fam .fi .if n .RE .sp بخش کسری ثانیه اختیاری است، همان‌طور که انحراف منطقهٔ زمانی از UTC نیز اختیاری است (که در این صورت زمان محلی فرض می‌شود). .sp قالب Unix epoch بر حسب ثانیه‌ها و نانوثانیه‌ها پس از مبدأ یونیکس است، که در آن نقطه یا ویرگول ثانیه‌ها و نانوثانیه‌ها را از یکدیگر جدا می‌کند. نانوثانیه‌ها اختیاری هستند. مبدأ یونیکس 1970\-01\-01 00:00:00 UTC است، بنابراین این قالب زمان محلی نیست. .RE .sp \-s .RS 4 .sp طول تصویر لحظه‌ای (snapshot length) را برای استفاده هنگام نوشتن داده‌ها تعیین می‌کند. اگر پرچم \fB\-s\fP برای مشخص کردن طول تصویر لحظه‌ای به کار رود، بسته‌های موجود در فایل ورودی که حجم داده‌های ضبط‌شدهٔ آن‌ها بیش از طول تصویر لحظه‌ای مشخص‌شده باشد، تنها به میزان طول تصویر لحظه‌ای در فایل خروجی نوشته خواهند شد. .sp این امر ممکن است زمانی مفید باشد که برنامهٔ خوانندهٔ فایل خروجی نتواند بسته‌های بزرگ‌تر از اندازه‌ای معین را پردازش کند (به عنوان مثال، به نظر می‌رسد نسخه‌های snoop در Solaris 2.5.1 و Solaris 2.6 بسته‌های اترنت بزرگ‌تر از MTU استاندارد اترنت را رد می‌کنند، که این امر در صورت استفاده از بسته‌های غول‌پیکر (jumbo packets)، آن‌ها را از پردازش داده‌های ضبط‌شده در اترنت گیگابیتی ناتوان می‌سازد). .RE .sp \-\-seed .RS 4.sp هنگامی که همراه با \-E استفاده شود، مقدار اولیه (seed) را برای مولد اعداد شبه‌تصادفی تنظیم می‌کند. این گزینه برای بازسازی یک توالی مشخص از خطاها مفید است. .RE .sp \-\-skip\-radiotap\-header .RS 4 .sp هنگام بررسی بسته‌های تکراری، از سرآیند radiotap هر فریم صرف‌نظر می‌کند. این گزینه هنگام پردازش فایلی که از ترکیب خروجی‌های چندین دستگاه ضبط روی یک کانال و در مجاورت یکدیگر ایجاد شده است، مفید است. .RE .sp \-S .RS 4 .sp زمان بسته‌های انتخاب‌شده را طوری تنظیم می‌کند تا از ترتیب زمانی دقیق اطمینان حاصل شود. .sp مقدار نشان‌دهنده ثانیه‌های نسبی است که به صورت \fIseconds\fP[\fI.fractional seconds\fP] مشخص می‌شود. .sp هم‌زمان با پردازش فایل ضبط، زمان مطلق هر بسته بسته به مقدار \fIاحتمالاً\fP طوری تنظیم می‌شود که برابر یا بزرگ‌تر از برچسب زمان مطلق بسته قبلی باشد. .sp اگر مقدار برابر با ۰ یا بزرگ‌تر باشد (مثلاً 0.000001)، آنگاه \fBتنها\fP بسته‌هایی که برچسب زمانی کمتری نسبت به بسته قبلی دارند تنظیم خواهند شد. مقدار برچسب زمان تنظیم‌شده برابر با مقدار برچسب زمان بسته قبلی به‌علاوه مقدار تعیین خواهد شد. مقدار ۰ برای حداقل برچسب‌های زمانی لازم را برای اطمینان از قرار داشتن فایل خروجی در ترتیب زمانی دقیق تنظیم می‌کند. .sp اگر مقدار به صورت یک مقدار منفی مشخص شود، در این صورت برچسب زمانی \fBتمام\fP بسته‌ها طوری تنظیم خواهد شد که برابر با مقدار برچسب زمان بسته قبلی به‌علاوه قدر مطلق مقدار باشد. مقدار \-0 برای باعث می‌شود همه بسته‌ها برچسب زمان بسته اول را داشته باشند. .sp این ویژگی زمانی مفید است که فایل رهگیری گه‌گاه دارای بسته‌ای با زمان دلتای منفی نسبت به بسته قبلی باشد. .RE .sp \-t