.\" Man page generated from reStructuredText .\" by the Docutils 0.23 manpage writer. . . .nr rst2man-indent-level 0 . .de1 rstReportMargin \\$1 \\n[an-margin] level \\n[rst2man-indent-level] level margin: \\n[rst2man-indent\\n[rst2man-indent-level]] - \\n[rst2man-indent0] \\n[rst2man-indent1] \\n[rst2man-indent2] .. .de1 INDENT .\" .rstReportMargin pre: . RS \\$1 . nr rst2man-indent\\n[rst2man-indent-level] \\n[an-margin] . nr rst2man-indent-level +1 .\" .rstReportMargin post: .. .de UNINDENT . RE .\" indent \\n[an-margin] .\" old: \\n[rst2man-indent\\n[rst2man-indent-level]] .nr rst2man-indent-level -1 .\" new: \\n[rst2man-indent\\n[rst2man-indent-level]] .in \\n[rst2man-indent\\n[rst2man-indent-level]]u .. .TH "DNSSEC-KEYFROMLABEL" "1" "2026-08-19" "9.20.27" "BIND 9" .SH "نام (NAME)" dnssec-keyfromlabel \- ابزار تولید کلید DNSSEC از برچسب سخت‌افزاری .SH "خلاصه دستور (SYNOPSIS)" .sp \fBdnssec\-keyfromlabel\fP {\fB\-l\fP label} [\fB\-3\fP] [\fB\-a\fP algorithm] [\fB\-A\fP date/offset] [\fB\-c\fP class] [\fB\-D\fP date/offset] [\fB\-D\fP sync date/offset] [\fB\-E\fP engine] [\fB\-f\fP flag] [\fB\-G\fP] [\fB\-I\fP date/offset] [\fB\-i\fP interval] [\fB\-k\fP] [\fB\-K\fP directory] [\fB\-L\fP ttl] [\fB\-M\fP tag_min:tag_max] [\fB\-n\fP nametype] [\fB\-P\fP date/offset] [\fB\-P\fP sync date/offset] [\fB\-p\fP protocol] [\fB\-R\fP date/offset] [\fB\-S\fP key] [\fB\-t\fP type] [\fB\-v\fP level] [\fB\-V\fP] [\fB\-y\fP] {name} .SH "توضیحات (DESCRIPTION)" .sp دستور \fBdnssec\-keyfromlabel\fP یک جفت فایل کلید تولید می‌کند که به یک شیء کلید ذخیره‌شده در یک ماژول امنیتی سخت‌افزاری رمزنگاری (HSM) ارجاع می‌دهند. فایل کلید خصوصی می‌تواند برای امضای DNSSEC داده‌های ناحیه استفاده شود، درست مانند این‌که یک کلید امضای معمولی ایجادشده توسط \fBdnssec\-keygen\fP \%<#\:std-iscman-dnssec-keygen> باشد؛ اما مادهٔ کلید درون HSM ذخیره شده و امضای واقعی در آنجا انجام می‌گیرد. .sp نام کلید (\fBname\fP) در خط فرمان مشخص می‌شود. این مقدار باید با نام ناحیه‌ای که کلید برای آن تولید می‌شود مطابقت داشته باشد. .SH "گزینه‌ها (OPTIONS)" .INDENT 0.0 .TP .B \-a algorithm این گزینه الگوریتم رمزنگاری را انتخاب می‌کند. مقدار \fBalgorithm\fP باید یکی از مقادیر RSASHA1 (منسوخ‌شده)، NSEC3RSASHA1 (منسوخ‌شده)، RSASHA256، RSASHA512، ECDSAP256SHA256، ECDSAP384SHA384، ED25519 یا ED448 باشد. .sp این مقادیر به حروف کوچک و بزرگ حساس نیستند. در برخی موارد، نام‌های اختصاری مانند ECDSA256 برای ECDSAP256SHA256 و ECDSA384 برای ECDSAP384SHA384 پشتیبانی می‌شوند. اگر RSASHA1 (منسوخ‌شده) به همراه گزینهٔ \fB\-3\fP مشخص شود، به جای آن از NSEC3RSASHA1 (منسوخ‌شده) استفاده می‌شود. .sp این گزینه اجباری است، مگر هنگام استفاده از گزینهٔ \fB\-S\fP که الگوریتم را از کلید پیشین کپی می‌کند. .sp تغییر یافته در نگارش 9.12.0: مقدار پیش‌فرض RSASHA1 (منسوخ‌شده) برای کلیدهای تازه تولیدشده حذف شد. .UNINDENT .INDENT 0.0 .TP .B \-3 این گزینه از الگوریتمی با قابلیت NSEC3 برای تولید کلید DNSSEC استفاده می‌کند. اگر این گزینه با الگوریتمی استفاده شود که هر دو نگارش NSEC و NSEC3 را دارد، نگارش NSEC3 به کار گرفته می‌شود؛ برای نمونه، \fBdnssec\-keygen \-3a RSASHA1\fP الگوریتم NSEC3RSASHA1 (منسوخ‌شده) را تعیین می‌کند. .UNINDENT .INDENT 0.0 .TP .B \-E engine این گزینه سخت‌افزار رمزنگاری مورد استفاده را تعیین می‌کند. .sp هنگامی که BIND 9 با OpenSSL ساخته شده باشد، این مقدار باید روی شناسهٔ موتور OpenSSL که شتاب‌دهنده رمزنگاری یا ماژول سخت‌افزاری (معمولاً \fBpkcs11\fP) را هدایت می‌کند، تنظیم شود. .UNINDENT .INDENT 0.0 .TP .B \-l label این گزینه برچسب جفت‌کلید را در سخت‌افزار رمزنگاری مشخص می‌کند. .sp هنگامی که BIND 9 با پشتیبانی PKCS#11 مبتنی بر OpenSSL ساخته شده باشد، این برچسب یک رشته دلخواه است که یک کلید مشخص را شناسایی می‌کند. این مقدار ممکن است با یک نام موتور اختیاری OpenSSL و به دنبال آن یک دونقطه آغاز شود، مانند \fBpkcs11:keylabel\fP\&. .UNINDENT .INDENT 0.0 .TP .B \-n nametype این گزینه نوع مالک کلید را تعیین می‌کند. مقدار \fBnametype\fP باید یکی از مقادیر ZONE (برای یک کلید ناحیه DNSSEC به صورت KEY/DNSKEY)، HOST یا ENTITY (برای کلید مرتبط با یک میزبان به صورت KEY)، USER (برای کلید مرتبط با یک کاربر به صورت KEY)، یا OTHER (به صورت DNSKEY) باشد. این مقادیر به حروف کوچک و بزرگ حساس نیستند. .UNINDENT .INDENT 0.0 .TP .B \-C این گزینه حالت سازگاری را فعال می‌کند که یک کلید با ساختار قدیمی، بدون هیچ‌گونه فرا‌داده‌ای تولید می‌کند. به طور پیش‌فرض، \fBdnssec\-keyfromlabel\fP تاریخ ایجاد کلید را در فراداده ذخیره‌شده به همراه کلید خصوصی لحاظ می‌کند؛ تاریخ‌های دیگر مانند تاریخ انتشار، تاریخ فعال‌سازی و غیره نیز ممکن است در آنجا تنظیم شوند. کلیدهایی که شامل این داده‌ها هستند ممکن است با نسخه‌های قدیمی‌تر BIND ناسازگار باشند؛ گزینهٔ \fB\-C\fP از درج آنها جلوگیری می‌کند. .UNINDENT .INDENT 0.0 .TP .B \-c class این گزینه نشان می‌دهد که رکورد DNS حاوی کلید باید دارای کلاس مشخص‌شده باشد. در صورت عدم تعیین، از کلاس IN استفاده می‌شود. .UNINDENT .INDENT 0.0 .TP .B \-f flag این گزینه پرچم مشخص‌شده را در فیلد \fBflag\fP رکورد KEY/DNSKEY تنظیم می‌کند. تنها پرچم‌های شناخته‌شده KSK (Key\-Signing Key) و REVOKE هستند. .UNINDENT .INDENT 0.0 .TP .B \-G این گزینه یک کلید تولید می‌کند، اما آن را منتشر نکرده و با آن امضا انجام نمی‌دهد. این گزینه با \fB\-P\fP و \fB\-A\fP ناسازگار است. .UNINDENT .INDENT 0.0 .TP .B \-h این گزینه خلاصه کوتاهی از گزینه‌ها و آرگومان‌های \fBdnssec\-keyfromlabel\fP را چاپ می‌کند. .UNINDENT .INDENT 0.0 .TP .B \-K directory این گزینه دایرکتوری محل ذخیره فایل‌های کلید را تعیین می‌کند. .UNINDENT .INDENT 0.0 .TP .B \-k این گزینه به جای رکوردهای DNSKEY، رکوردهای KEY تولید می‌کند. .UNINDENT .INDENT 0.0 .TP .B \-L ttl این گزینه مقدار TTL پیش‌فرض را برای استفاده در این کلید هنگامی که به یک RR از نوع DNSKEY تبدیل می‌شود تعیین می‌کند. این همان TTL است که هنگام وارد کردن کلید به یک ناحیه استفاده می‌شود، مگر اینکه از قبل یک DNSKEY RRset در جای خود وجود داشته باشد که در این صورت TTL موجود اولویت خواهد داشت. تنظیم TTL پیش‌فرض روی \fB0\fP یا \fBnone\fP آن را حذف می‌کند. .UNINDENT .INDENT 0.0 .TP .B \-M tag_min:tag_max این گزینه محدوده مقادیر تگ کلید (key tag) را که \fBdnssec\-keyfromlabel\fP خواهد پذیرفت تعیین می‌کند. اگر تگ کلیدِ کلید جدید یا تگ کلید نسخه باطل‌شده کلید جدید خارج از این محدوده باشد، کلید جدید رد خواهد شد. این گزینه برای سناریوهای چندامضاکننده (multi\-signer) طراحی شده است، جایی که به هر کارور یک محدوده از تگ‌های کلید داده می‌شود تا از تداخل بین کارورهای مختلف جلوگیری شود. مقادیر معتبر برای \fBtag_min\fP و \fBtag_max\fP در بازه [0..65535] قرار دارند. مقدار پیش‌فرض اجازه می‌دهد همه مقادیر تگ کلید پذیرفته شوند. .UNINDENT .INDENT 0.0 .TP .B \-p protocol این گزینه مقدار پروتکل را برای کلید تنظیم می‌کند. پروتکل عددی بین 0 تا 255 است. مقدار پیش‌فرض 3 (DNSSEC) است. سایر مقادیر ممکن برای این آرگومان در \fBRFC 2535\fP \% و اسناد پس از آن فهرست شده‌اند. .UNINDENT .INDENT 0.0 .TP .B \-S key این گزینه کلید را به عنوان جانشین صریح یک کلید موجود تولید می‌کند. نام، الگوریتم، اندازه و نوع کلید مطابق با کلید پیشین تنظیم می‌شوند. تاریخ فعال‌سازی کلید جدید برابر با تاریخ غیرفعال‌سازی کلید موجود قرار می‌گیرد. تاریخ انتشار برابر با تاریخ فعال‌سازی منهای فاصله پیش‌انتشار تنظیم می‌شود که پیش‌فرض آن ۳۰ روز است. .UNINDENT .INDENT 0.0 .TP .B \-t type این گزینه نوع کلید را مشخص می‌کند. مقدار \fBtype\fP باید یکی از مقادیر AUTHCONF، NOAUTHCONF، NOAUTH یا NOCONF باشد. مقدار پیش‌فرض AUTHCONF است. AUTH به قابلیت اصالت‌سنجی داده‌ها و CONF به قابلیت رمزگذاری داده‌ها اشاره دارد. .UNINDENT .INDENT 0.0 .TP .B \-v level این گزینه سطح اشکال‌زدایی را تنظیم می‌کند. .UNINDENT .INDENT 0.0 .TP .B \-V این گزینه اطلاعات نگارش را چاپ می‌کند. .UNINDENT .INDENT 0.0 .TP .B \-y این گزینه اجازه می‌دهد فایل‌های کلید DNSSEC حتی در صورتی که در صورت ابطال هر یک از کلیدها شناسه کلید (key ID) با یک کلید موجود تداخل داشته باشد، تولید شوند. (فعال کردن این گزینه تنها زمانی ایمن است که نگهداری لنگر اعتماد \fBRFC 5011\fP \% برای هیچ‌یک از کلیدهای مربوطه استفاده نشود.) .UNINDENT .SH "گزینه‌های زمان‌بندی (TIMING OPTIONS)" .sp تاریخ‌ها می‌توانند در قالب YYYYMMDD یا YYYYMMDDHHMMSS (که همان قالب استفاده‌شده در داخل فایل‌های کلید است)، یا \(aqDay Mon DD HH:MM:SS YYYY\(aq (همان‌طور که توسط \fBdnssec\-settime \-p\fP چاپ می‌شود)، یا زمان مبدأ یونیکس (UNIX epoch time) (همان‌طور که توسط \fBdnssec\-settime \-up\fP چاپ می‌شود)، یا عبارت دقیق \fBnow\fP مشخص شوند. .sp آرگومان می‌تواند با \fB+\fP یا \fB\-\fP و یک انحراف زمانی (آفست) از زمان داده‌شده همراه باشد. عبارت دقیق \fBnow\fP را می‌توان پیش از یک آفست حذف کرد. آفست می‌تواند با یکی از پسوندهای \fBy\fP، \fBmo\fP، \fBw\fP، \fBd\fP، \fBh\fP یا \fBmi\fP دنبال شود، تا به ترتیب بر حسب سال (تعریف‌شده به صورت ۳۶۵ روز ۲۴ ساعته، با نادیده گرفتن سال‌های کبیسه)، ماه (تعریف‌شده به صورت ۳۰ روز ۲۴ ساعته)، هفته، روز، ساعت یا دقیقه محاسبه شود. بدون پسوند، آفست بر حسب ثانیه محاسبه می‌شود. .sp برای جلوگیری صریح از تنظیم یک تاریخ، از \fBnone\fP، \fBnever\fP یا \fBunset\fP استفاده کنید. .sp تمامی این قالب‌ها به حروف کوچک و بزرگ حساس نیستند. .INDENT 0.0 .TP .B \-P date/offset این گزینه تاریخی را که قرار است یک کلید در ناحیه منتشر شود، تنظیم می‌کند. پس از آن تاریخ، کلید در ناحیه قرار می‌گیرد اما برای امضای آن استفاده نمی‌شود. در صورت عدم تنظیم، و در صورتی که گزینهٔ \fB\-G\fP استفاده نشده باشد، پیش‌فرض تاریخ جاری است. .INDENT 7.0 .TP .B sync date/offset این گزینه تاریخی را تعیین می‌کند که رکوردهای CDS و CDNSKEY منطبق با این کلید باید در ناحیه منتشر شوند. .UNINDENT .UNINDENT .INDENT 0.0 .TP .B \-A date/offset این گزینه تاریخی را که کلید باید فعال شود، تنظیم می‌کند. پس از آن تاریخ، کلید در ناحیه گنجانده شده و برای امضای آن استفاده می‌شود. در صورت عدم تنظیم، و در صورتی که گزینهٔ \fB\-G\fP استفاده نشده باشد، پیش‌فرض تاریخ جاری است. .UNINDENT .INDENT 0.0 .TP .B \-R date/offset این گزینه تاریخی را که کلید باید باطل شود، تنظیم می‌کند. پس از آن تاریخ، کلید به عنوان باطل‌شده علامت‌گذاری می‌شود. کلید در ناحیه قرار می‌گیرد و برای امضای آن استفاده می‌شود. .UNINDENT .INDENT 0.0 .TP .B \-I date/offset این گزینه تاریخی را که کلید باید بازنشسته شود، تنظیم می‌کند. پس از آن تاریخ، کلید همچنان در ناحیه گنجانده می‌شود، اما برای امضای آن استفاده نخواهد شد. .UNINDENT .INDENT 0.0 .TP .B \-D date/offset این گزینه تاریخی را که کلید باید حذف شود، تنظیم می‌کند. پس از آن تاریخ، کلید دیگر در ناحیه گنجانده نمی‌شود. (با این حال، ممکن است در مخزن کلید باقی بماند.) .INDENT 7.0 .TP .B sync date/offset این گزینه تاریخی را تعیین می‌کند که رکوردهای CDS و CDNSKEY منطبق با این کلید باید حذف شوند. .UNINDENT .UNINDENT .INDENT 0.0 .TP .B \-i interval این گزینه فاصله زمانی پیش‌انتشار را برای یک کلید تعیین می‌کند. در صورت تنظیم، تاریخ‌های انتشار و فعال‌سازی باید حداقل به این میزان از یکدیگر فاصله داشته باشند. اگر تاریخ فعال‌سازی مشخص شده باشد اما تاریخ انتشار خیر، تاریخ انتشار به طور پیش‌فرض به این میزان پیش از تاریخ فعال‌سازی در نظر گرفته می‌شود؛ برعکس، اگر تاریخ انتشار مشخص شده باشد اما تاریخ فعال‌سازی خیر، فعال‌سازی به این میزان پس از انتشار تنظیم می‌شود. .sp اگر کلید به عنوان جانشین صریح یک کلید دیگر ایجاد شود، فاصله زمانی پیش‌انتشار پیش‌فرض ۳۰ روز است؛ در غیر این صورت صفر خواهد بود. .sp همانند آفست‌های تاریخ، اگر آرگومان با یکی از پسوندهای \fBy\fP، \fBmo\fP، \fBw\fP، \fBd\fP، \fBh\fP یا \fBmi\fP همراه باشد، این بازه به ترتیب بر حسب سال، ماه، هفته، روز، ساعت یا دقیقه اندازه‌گیری می‌شود. بدون پسوند، فاصله بر حسب ثانیه محاسبه می‌شود. .UNINDENT .SH "فایل‌های کلید تولیدشده (GENERATED KEY FILES)" .sp هنگامی که \fBdnssec\-keyfromlabel\fP با موفقیت به پایان برسد، رشته‌ای به قالب \fBKnnnn.+aaa+iiiii\fP را در خروجی استاندارد چاپ می‌کند. این رشته، یک شناسه برای فایل‌های کلیدی است که تولید کرده است. .INDENT 0.0 .IP \(bu 2 \fBnnnn\fP نام کلید است. .IP \(bu 2 \fBaaa\fP نمایش عددی الگوریتم است. .IP \(bu 2 \fBiiiii\fP شناسه کلید (یا ردپا / footprint) است. .UNINDENT .sp دستور \fBdnssec\-keyfromlabel\fP دو فایل با نام‌هایی بر اساس رشتهٔ چاپ‌شده ایجاد می‌کند. فایل \fBKnnnn.+aaa+iiiii.key\fP حاوی کلید عمومی و فایل \fBKnnnn.+aaa+iiiii.private\fP حاوی کلید خصوصی است. .sp فایل \fB\&.key\fP حاوی یک رکورد DNS KEY است که می‌تواند در یک فایل ناحیه درج شود (به طور مستقیم یا با یک دستور $INCLUDE). .sp فایل \fB\&.private\fP شامل فیلدهای وابسته به الگوریتم است. به دلایل امنیتی مشخص، این فایل فاقد مجوز دسترسی خواندن همگانی است. .SH "همچنین ببینید (SEE ALSO)" .sp \fBdnssec\-keygen(8)\fP \%<#\:std-iscman-dnssec-keygen>, \fBdnssec\-signzone(8)\fP \%<#\:std-iscman-dnssec-signzone>, BIND 9 Administrator Reference Manual, \fBRFC 4034\fP \%, \fBRFC 7512\fP \%\&. .SH "نویسندگان (AUTHORS)" Internet Systems Consortium .SH "کپی‌رایت و تکثیر (COPYRIGHT)" 2026, Internet Systems Consortium .\" End of generated man page.