.TH "dcmconv" 1 "Thu Jul 9 2026 18:43:40" "Version 3.7.0" "OFFIS DCMTK" \" -*- nroff -*- .nh .SH "نام (NAME)" dcmconv \- تبدیل کدگذاری فایل دایکام .PP .SH "خلاصه دستور (SYNOPSIS)" .PP .PP .nf dcmconv [options] dcmfile-in dcmfile-out .fi .PP .SH "توضیحات (DESCRIPTION)" .PP ابزار \fBdcmconv\fP یک فایل دایکام (\fIdcmfile-in\fP) را می‌خواند، تبدیل کدگذاری را روی آن انجام می‌دهد و داده‌های تبدیل‌شده را در یک فایل خروجی (\fIdcmfile-out\fP) می‌نویسد\&. .SH "پارامترها (PARAMETERS)" .PP .PP .nf dcmfile-in نام فایل ورودی DICOM برای تبدیل ("-" برای stdin) dcmfile-out نام فایل خروجی DICOM برای نوشتن ("-" برای stdout) .fi .PP .SH "گزینه‌ها (OPTIONS)" .PP .SS "گزینه‌های عمومی (general options)" .PP .nf -h --help چاپ این متن راهنما و خروج --version چاپ اطلاعات نسخه و خروج --arguments چاپ آرگومان‌های بسط‌یافته خط فرمان -q --quiet حالت بی‌صدا، عدم چاپ هشدارها و خطاها -v --verbose حالت پرگو، چاپ جزئیات پردازش -d --debug حالت اشکال‌زدایی، چاپ اطلاعات دیباگ -l --log-level [l]evel: string constant (fatal, error, warn, info, debug, trace) استفاده از سطح l برای ثبت‌کننده لاگ -l --log-config [f]ilename: string استفاده از فایل کانفیگ f برای ثبت‌کننده لاگ .fi .PP .SS "گزینه‌های ورودی (input options)" .PP .nf قالب فایل ورودی: +f --read-file خواندن قالب فایل یا مجموعه داده (پیش‌فرض) +fo --read-file-only فقط خواندن قالب فایل -f --read-dataset خواندن مجموعه داده بدون اطلاعات متای فایل نحو انتقال ورودی: -t= --read-xfer-auto استفاده از تشخیص خودکار TS (پیش‌فرض) -td --read-xfer-detect نادیده گرفتن TS مشخص‌شده در متاسرآیند فایل -te --read-xfer-little خواندن با TS صریح VR و ترتیب بایت little endian -tb --read-xfer-big خواندن با TS صریح VR و ترتیب بایت big endian -ti --read-xfer-implicit خواندن با TS ضمنی VR و ترتیب بایت little endian تجزیه اطلاعات متای فایل: +ml --use-meta-length استفاده از طول گروه اطلاعات متای فایل (پیش‌فرض) -ml --ignore-meta-length نادیده گرفتن طول گروه اطلاعات متای فایل تجزیه ویژگی‌های با طول فرد: +ao --accept-odd-length پذیرش ویژگی‌های با طول فرد (پیش‌فرض) +ae --assume-even-length فرض زوج بودن طول با افزودن یک بایت به طول واقعی مدیریت VR صریح: +ev --use-explicit-vr استفاده از VR صریح از مجموعه داده (پیش‌فرض) -ev --ignore-explicit-vr نادیده گرفتن VR صریح (ترجیح واژه‌نامه داده) مدیریت VR غیر استاندارد: +vr --treat-as-unknown برخورد با VR غیر استاندارد به عنوان ناشناخته (پیش‌فرض) -vr --assume-implicit تلاش برای خواندن با TS ضمنی VR و ترتیب بایت little endian مدیریت عناصر UN با طول تعریف‌نشده: +ui --enable-cp246 خواندن UN با طول تعریف‌نشده به عنوان VR ضمنی (پیش‌فرض) -ui --disable-cp246 خواندن UN با طول تعریف‌نشده به عنوان VR صریح مدیریت عناصر UN با طول تعریف‌شده: -uc --retain-un نگه‌داشتن عناصر به عنوان UN (پیش‌فرض) +uc --convert-un تبدیل به VR واقعی در صورت شناخته‌شده بودن مدیریت عناصر اختصاصی با حداکثر طول (VR ضمنی): -sq --maxlength-dict خواندن طبق تعریف در واژه‌نامه (پیش‌فرض) +sq --maxlength-seq خواندن به عنوان توالی با طول تعریف‌نشده مدیریت آیتم‌های محدودکننده اشتباه: -rd --use-delim-items استفاده از آیتم‌های محدودکننده از مجموعه داده (پیش‌فرض) +rd --replace-wrong-delim جایگزینی آیتم‌های محدودکننده اشتباه توالی/آیتم مدیریت عناصر غیرمجاز OB/OW با طول تعریف‌نشده: -oi --illegal-obow-rej رد کردن مجموعه داده دارای عنصر غیرمجاز (پیش‌فرض) +oi --illegal-obow-conv تبدیل عنصر OB/OW با طول تعریف‌نشده به SQ مدیریت توالی VOI LUT با VR از نوع OW و طول صریح: -vi --illegal-voi-rej رد کردن مجموعه داده دارای VOI LUT غیرمجاز (پیش‌فرض) +vi --illegal-voi-conv تبدیل VOI LUT غیرمجاز به SQ مدیریت داده‌های پیکسل با طول صریح برای نحوهای انتقال کپسوله‌شده: -pe --abort-expl-pixdata توقف در صورت برخورد با داده‌های پیکسل با طول صریح (پیش‌فرض) +pe --use-expl-pixdata استفاده از داده‌های پیکسل با طول صریح مدیریت عمومی خطاهای تجزیه‌گر: +Ep --ignore-parse-errors تلاش برای بازیابی از خطاهای تجزیه -Ep --handle-parse-errors مدیریت خطاهای تجزیه و توقف فرآیند تجزیه (پیش‌فرض) سایر گزینه‌های تجزیه: +st --stop-after-elem [t]ag: "gggg,eeee" or dictionary name توقف تجزیه پس از عنصر مشخص‌شده توسط t تصحیح خودکار داده‌ها: +dc --enable-correction فعال‌سازی تصحیح خودکار داده‌ها (پیش‌فرض) -dc --disable-correction غیرفعال‌سازی تصحیح خودکار داده‌ها قالب جریان بیتی ورودی فشرده‌شده با deflate: +bd --bitstream-deflated انتظار جریان بیتی فشرده‌شده با deflate (پیش‌فرض) +bz --bitstream-zlib انتظار جریان بیتی zlib فشرده‌شده .fi .PP .SS "گزینه‌های پردازش (processing options)" .PP .nf مجموعه نویسه خاص: # گزینه‌های زیر نیازمند پشتیبانی از کتابخانه کدگذاری نویسه زیربنایی # هستند (برای مشاهده اینکه کدام‌یک در دسترس است، به خروجی --version مراجعه کنید) +U8 --convert-to-utf8 تبدیل تمام مقادیر عناصری که تحت تأثیر Specific Character Set (0008,0005) قرار دارند به UTF-8 +L1 --convert-to-latin1 تبدیل مقادیر عناصر تحت تأثیر به ISO 8859-1 +A7 --convert-to-ascii تبدیل مقادیر عناصر تحت تأثیر به ASCII هفت بیتی +C --convert-to-charset [c]harset: string تبدیل مقادیر عناصر تحت تأثیر به مجموعه نویسه مشخص‌شده توسط اصطلاح تعریف‌شده دایکام c -Ct --transliterate تلاش برای تقریب نویسه‌هایی که قابل بازنمایی نیستند از طریق نویسه‌های با ظاهر مشابه -Cd --discard-illegal دور انداختن نویسه‌هایی که در مجموعه نویسه مقصد قابل بازنمایی نیستند سایر گزینه‌های پردازش: -ig --no-invalid-groups حذف عناصر دارای شماره گروه نامعتبر .fi .PP .SS "گزینه‌های خروجی (output options)" .PP .nf قالب فایل خروجی: +Fm --write-new-meta-info نوشتن قالب فایل با اطلاعات متای جدید (پیش‌فرض) +F --write-file نوشتن قالب فایل -F --write-dataset نوشتن مجموعه داده بدون اطلاعات متای فایل نحو انتقال خروجی: +t= --write-xfer-same نوشتن با همان TS ورودی (پیش‌فرض) +te --write-xfer-little نوشتن با TS صریح VR و ترتیب بایت little endian +tb --write-xfer-big نوشتن با TS صریح VR و ترتیب بایت big endian +ti --write-xfer-implicit نوشتن با TS ضمنی VR و ترتیب بایت little endian +td --write-xfer-deflated نوشتن با TS فشرده‌شده deflated صریح VR و ترتیب بایت little endian +tg --write-xfer-ge نوشتن TS اختصاصی GE با VR ضمنی little endian و داده‌های پیکسل big endian (غیر استاندارد) نمایش‌های مقداری (VR) پس از ۱۹۹۳: +u --enable-new-vr فعال‌سازی پشتیبانی از VRهای جدید (UN/UT) (پیش‌فرض) -u --disable-new-vr غیرفعال‌سازی پشتیبانی از VRهای جدید، تبدیل به OB کدگذاری طول گروه: +g= --group-length-recalc محاسبه مجدد طول گروه‌ها در صورت وجود (پیش‌فرض) +g --group-length-create همیشه نوشتن با عناصر طول گروه -g --group-length-remove همیشه نوشتن بدون عناصر طول گروه کدگذاری طول در توالی‌ها و آیتم‌ها: +e --length-explicit نوشتن با طول‌های صریح (پیش‌فرض) -e --length-undefined نوشتن با طول‌های تعریف‌نشده +eo --write-oversized نوشتن توالی‌ها و آیتم‌های با طول صریح بیش‌ازحد بزرگ با طول تعریف‌نشده (پیش‌فرض) -eo --abort-oversized توقف در صورت وجود توالی‌ها/آیتم‌های صریح بیش‌ازحد بزرگ پدینگ انتهایی مجموعه داده (نه با --write-dataset): -p= --padding-retain عدم تغییر پدینگ (پیش‌فرض در صورت عدم استفاده از --write-dataset) -p --padding-off بدون پدینگ (ضمنی در صورت استفاده از --write-dataset) +p --padding-create [f]ile-pad [i]tem-pad: integer تراز کردن فایل روی مضربی از f بایت و آیتم‌ها روی مضربی از i بایت سطح فشرده‌سازی deflate (فقط با --write-xfer-deflated): +cl --compression-level [l]evel: integer (پیش‌فرض: 6) 0=بدون فشرده‌سازی، 1=سریع‌ترین، 9=بهترین فشرده‌سازی .fi .PP .SH "گزارش‌گیری (LOGGING)" .PP سطح خروجی گزارش‌گیری ابزارهای مختلف خط فرمان و کتابخانه‌های زیربنایی می‌تواند توسط کاربر مشخص شود\&. به طور پیش‌فرض، فقط خطاها و هشدارها در جریان خطای استاندارد نوشته می‌شوند\&. با استفاده از گزینه \fI--verbose\fP پیام‌های اطلاع‌رسانی مانند جزئیات پردازش نیز گزارش می‌شوند\&. گزینه \fI--debug\fP می‌تواند برای دریافت جزئیات بیشتر از فعالیت‌های داخلی، به عنوان مثال برای اهداف اشکال‌زدایی، استفاده شود\&. سایر سطوح گزارش‌گیری را می‌توان با استفاده از گزینه \fI--log-level\fP انتخاب کرد\&. در حالت \fI--quiet\fP فقط خطاهای مهلک گزارش می‌شوند\&. در چنین رخدادهای خطای بسیار شدیدی، برنامه معمولاً خاتمه می‌یابد\&. برای جزئیات بیشتر درباره سطوح مختلف گزارش‌گیری، به مستندات ماژول "oflog" مراجعه کنید\&. .PP در صورتی که خروجی گزارش‌گیری باید در یک فایل (اختیاراً همراه با چرخش فایل لاگ)، در syslog (یونیکس) یا event log (ویندوز) نوشته شود، می‌توان از گزینه \fI--log-config\fP استفاده کرد\&. این فایل پیکربندی همچنین امکان هدایت تنها پیام‌های خاص به یک جریان خروجی معین و فیلتر کردن برخی پیام‌ها بر اساس ماژول یا برنامه‌ای که در آن تولید شده‌اند را فراهم می‌کند\&. یک نمونه فایل پیکربندی در \fI/logger\&.cfg\fP ارائه شده است\&. .SH "خط فرمان (COMMAND LINE)" .PP تمامی ابزارهای خط فرمان از نشانه‌گذاری زیر برای پارامترها استفاده می‌کنند: براکت‌های مربع مقادیر اختیاری (۰-۱) را در بر می‌گیرند، سه نقطه در انتها نشان‌دهنده مجاز بودن چندین مقدار است (۱-n)، و ترکیب هر دو به معنای ۰ تا n مقدار است\&. .PP گزینه‌های خط فرمان با علامت پیشوند '+' یا '-' از پارامترها متمایز می‌شوند\&. معمولاً ترتیب و موقعیت گزینه‌های خط فرمان اختیاری است (یعنی می‌توانند در هر جایی ظاهر شوند)\&. با این حال، اگر گزینه‌ها مانعة‌الجمع باشند، گزینه‌ای که در راست‌ترین موقعیت قرار دارد اعمال می‌شود\&. این رفتار مطابق با قوانین استاندارد ارزیابی در شل‌های متداول یونیکس است\&. .PP علاوه بر این، یک یا چند فایل دستور را می‌توان با استفاده از علامت '@' به عنوان پیشوند نام فایل مشخص کرد (مانند \fI@command\&.txt\fP)\&. چنین آرگومان دستوری پیش از هرگونه ارزیابی بیشتر، با محتوای فایل متنی متناظر جایگزین می‌شود (چندین فاصله خالی متوالی به عنوان یک جداکننده واحد در نظر گرفته می‌شوند مگر اینکه بین دو علامت نقل‌قول قرار گرفته باشند)\&. لطفاً توجه داشته باشید که یک فایل دستور نمی‌تواند شامل فایل دستور دیگری باشد\&. این رویکرد ساده اما مؤثر امکان خلاصه‌سازی ترکیب‌های متداول گزینه‌ها/پارامترها را فراهم می‌سازد و از خطوط فرمان طولانی و گیج‌کننده جلوگیری می‌کند (یک مثال در فایل \fI/dumppat\&.txt\fP ارائه شده است)\&. .SH "محیط (ENVIRONMENT)" .PP ابزار \fBdcmconv\fP تلاش خواهد کرد تا واژه‌نامه‌های داده دایکام مشخص‌شده در متغیر محیطی \fIDCMDICTPATH\fP را بارگذاری کند\&. به طور پیش‌فرض، یعنی اگر متغیر محیطی \fIDCMDICTPATH\fP تنظیم نشده باشد، فایل \fI/dicom\&.dic\fP بارگذاری خواهد شد مگر اینکه واژه‌نامه درون برنامه گنجانده شده باشد (پیش‌فرض برای ویندوز)\&. .PP رفتار پیش‌فرض باید ترجیح داده شود و از متغیر محیطی \fIDCMDICTPATH\fP فقط زمانی استفاده شود که به واژه‌نامه‌های داده جایگزین نیاز باشد\&. فرمت متغیر محیطی \fIDCMDICTPATH\fP مشابه متغیر \fIPATH\fP در شل یونیکس است و از دو نقطه (":") برای جداسازی ورودی‌ها استفاده می‌کند\&. در سیستم‌های ویندوز، از نقطه ویرگول (";") به عنوان جداکننده استفاده می‌شود\&. کد واژه‌نامه داده تلاش خواهد کرد تا هر فایل مشخص‌شده در متغیر محیطی \fIDCMDICTPATH\fP را بارگذاری کند\&. اگر هیچ واژه‌نامه داده‌ای بارگذاری نشود، یک خطا رخ خواهد داد\&. .PP بسته به گزینه‌های خط فرمان مشخص‌شده، ابزار \fBdcmconv\fP تلاش خواهد کرد تا جدول‌های نگاشت مجموعه نویسه را بارگذاری کند\&. این امر زمانی رخ می‌دهد که DCMTK با کتابخانه oficonv کامپایل شده باشد (که حالت پیش‌فرض است) و جدول‌های نگاشت درون کتابخانه گنجانده نشده باشند (حالت پیش‌فرض زمانی که DCMTK از کتابخانه‌های مشترک استفاده می‌کند)\&. .PP انتظار می‌رود فایل‌های جدول نگاشت در \fI\fP مربوط به DCMTK قرار داشته باشند\&. از متغیر محیطی \fIDCMICONVPATH\fP می‌توان برای تعیین یک مکان متفاوت استفاده کرد\&. اگر مکان متفاوتی مشخص شود، آن جدول‌های نگاشت جایگزین هرگونه جدول داخلی نیز می‌شوند\&. .SH "همچنین ببینید (SEE ALSO)" .PP \fBdcmdump\fP(1) .SH "کپی‌رایت و تکثیر (COPYRIGHT)" .PP Copyright (C) 1994-2025 by OFFIS e\&.V\&., Escherweg 2, 26121 Oldenburg, Germany\&.