JARSIGNER(1) دستورات JDK JARSIGNER(1)

jarsigner-openjdk22 - امضا و اعتبارسنجی فایل‌های JAR در OpenJDK 22

jarsigner [گزینه‌ها] jar-file alias

jarsigner -verify [گزینه‌ها] jar-file [alias ...]

jarsigner -version

گزینه‌های خط فرمان. بخش گزینه‌های JARSIGNER را ببینید.
-verify
گزینه -verify می‌تواند صفر یا چند نام مستعار مخزن کلید (keystore alias) را بعد از نام فایل JAR دریافت کند. هنگامی که گزینه -verify مشخص می‌شود، دستور jarsigner بررسی می‌کند که گواهی استفاده‌شده برای اعتبارسنجی هر مدخل امضاشده در فایل JAR با یکی از نام‌های مستعار مخزن کلید مطابقت داشته باشد. نام‌های مستعار در مخزن کلید مشخص‌شده با -keystore یا در مخزن کلید پیش‌فرض تعریف شده‌اند.

اگر گزینه -strict را نیز مشخص کنید و دستور jarsigner هشدارهای شدیدی شناسایی کند، پیام "jar verified, with signer errors" نمایش داده می‌شود.

فایل JAR که باید امضا شود.

اگر گزینه -strict را نیز مشخص کرده باشید و دستور jarsigner هشدارهای شدیدی شناسایی کند، پیام "jar signed, with signer errors" نمایش داده می‌شود.

نام‌های مستعار در مخزن کلید تعیین‌شده توسط -keystore یا در مخزن کلید پیش‌فرض تعریف می‌شوند.
-version
گزینه -version نسخه برنامه jarsigner را چاپ می‌کند.

ابزار jarsigner دو هدف اصلی دارد:

•
امضای فایل‌های آرشیو جاوا (JAR).
•
اعتبارسنجی امضاها و بررسی یکپارچگی فایل‌های JAR امضاشده.

قابلیت JAR امکان بسته‌بندی فایل‌های کلاس، تصاویر، صداها و سایر داده‌های دیجیتال را در یک تک‌فایل جهت توزیع سریع‌تر و آسان‌تر فراهم می‌کند. ابزاری به نام jar به توسعه‌دهندگان امکان ساخت فایل‌های JAR را می‌دهد. (از نظر فنی، هر فایل zip نیز می‌تواند یک فایل JAR تلقی شود، هرچند وقتی توسط دستور jar ایجاد شده یا توسط دستور jarsigner پردازش می‌شود، فایل‌های JAR شامل یک فایل META-INF/MANIFEST.MF نیز خواهند بود.)

امضای دیجیتال رشته‌ای از بیت‌ها است که از روی داده‌ها (داده‌های در حال امضا) و کلید خصوصی یک موجودیت (شخص، شرکت و غیره) محاسبه می‌شود. همانند یک امضای دست‌نویس، امضای دیجیتال ویژگی‌های مفید بسیاری دارد:

•
اصالت آن قابل تایید و اعتبارسنجی است. محاسبه آن از کلید عمومی موجودیت استفاده می‌کند که مربوط به کلید خصوصی استفاده‌شده برای تولید امضا است.
•
امضا قابل جعل نیست، با این فرض که کلید خصوصی محرمانه باقی بماند.
•
داده‌های امضاشده قابل تغییر نیستند. اگر داده‌ها تغییر کنند، اصالت امضا دیگر قابل اعتبارسنجی نخواهد بود.

برای تولید امضای یک موجودیت برای یک فایل، آن موجودیت ابتدا باید یک جفت کلید عمومی/خصوصی مرتبط با خود و یک یا چند گواهی که کلید عمومی آن را تایید می‌کنند داشته باشد. گواهی بیانیه‌ای با امضای دیجیتال از سوی یک موجودیت است که بیان می‌کند کلید عمومی موجودیت دیگر دارای مقدار مشخصی است.

دستور jarsigner از اطلاعات کلید و گواهی موجود در یک مخزن کلید (keystore) برای تولید امضاهای دیجیتال برای فایل‌های JAR استفاده می‌کند. مخزن کلید پایگاه‌داده‌ای از کلیدهای خصوصی و زنجیره‌های گواهی X.509 مرتبط با آن‌ها است که کلیدهای عمومی متناظر را تایید می‌کنند. دستور keytool برای ایجاد و مدیریت مخازن کلید استفاده می‌شود.

دستور jarsigner از کلید خصوصی یک موجودیت برای تولید امضا استفاده می‌کند. فایل JAR امضاشده، علاوه بر موارد دیگر، شامل کپی گواهی مربوط به کلید عمومی متناظر با کلید خصوصی استفاده‌شده برای امضای فایل از مخزن کلید است. دستور jarsigner می‌تواند امضای دیجیتال فایل JAR امضاشده را با استفاده از گواهی درون آن (در فایل بلوک امضای آن) اعتبارسنجی کند.

دستور jarsigner می‌تواند امضاهایی شامل برچسب زمانی (timestamp) تولید کند که به سیستم‌ها یا مستقرکنندگان امکان می‌دهد بررسی کنند آیا فایل JAR در زمانی که گواهی امضا هنوز معتبر بوده، امضا شده است یا خیر.

علاوه بر این، رابط‌های برنامه‌نویسی (APIها) به برنامه‌ها اجازه می‌دهند اطلاعات برچسب زمانی را دریافت کنند.

در حال حاضر، دستور jarsigner فقط می‌تواند فایل‌های JAR ایجادشده توسط دستور jar یا فایل‌های zip را امضا کند. فایل‌های JAR همان فایل‌های zip هستند، با این تفاوت که دارای فایل META-INF/MANIFEST.MF نیز می‌باشند. هنگامی که دستور jarsigner یک فایل zip را امضا می‌کند، یک فایل META-INF/MANIFEST.MF ایجاد می‌شود.

رفتار پیش‌فرض دستور jarsigner امضای یک فایل JAR یا zip است. برای اعتبارسنجی یک فایل JAR امضاشده از گزینه -verify استفاده کنید.

دستور jarsigner همچنین پس از امضا یا اعتبارسنجی تلاش می‌کند گواهی امضاکننده را ارزیابی کند. در طول ارزیابی، هنگامی که گزینه -revCheck مشخص شده باشد، وضعیت ابطال هر گواهی در زنجیره گواهی امضاکننده را بررسی می‌کند. اگر خطای ارزیابی یا هر مشکل دیگری وجود داشته باشد، دستور پیام‌های هشدار تولید می‌کند. اگر گزینه -strict را مشخص کنید، دستور هشدارهای شدید را به عنوان خطا در نظر می‌گیرد. بخش خطاها و هشدارها را ببینید.

تمامی موجودیت‌های مخزن کلید با نام‌های مستعار منحصربه‌فرد (aliases) قابل دسترسی هستند.

هنگامی که از دستور jarsigner برای امضای فایل JAR استفاده می‌کنید، باید نام مستعار مدخل مخزن کلید را که حاوی کلید خصوصی مورد نیاز برای تولید امضا است مشخص کنید. اگر هیچ فایل خروجی مشخص نشود، فایل JAR امضاشده را روی فایل JAR اصلی بازنویسی می‌کند.

مخازن کلید با گذرواژه محافظت می‌شوند، بنابراین گذرواژه مخزن (store password) باید مشخص شود. اگر آن را در خط فرمان مشخص نکنید، از شما خواسته می‌شود آن را وارد کنید. به همین ترتیب، کلیدهای خصوصی در مخزن کلید با گذرواژه محافظت می‌شوند، بنابراین گذرواژه کلید خصوصی باید مشخص شود و اگر آن را در خط فرمان مشخص نکنید و با گذرواژه مخزن یکسان نباشد، از شما خواسته می‌شود آن را وارد کنید.

دستور jarsigner دارای گزینه -keystore برای تعیین URL مخزن کلید مورد استفاده است. مخزن کلید به طور پیش‌فرض در فایلی به نام .keystore در دایرکتوری خانگی کاربر، طبق ویژگی سیستمی user.home ذخیره می‌شود.

لینوکس و macOS: ویژگی user.home به طور پیش‌فرض روی دایرکتوری خانگی کاربر تنظیم است.

جریان ورودی از گزینه -keystore به متد KeyStore.load ارسال می‌شود. اگر NONE به عنوان URL مشخص شود، یک جریان null به متد KeyStore.load ارسال می‌گردد. هنگامی که کلاس KeyStore مبتنی بر فایل نیست (مثلاً زمانی که روی یک توکن سخت‌افزاری قرار دارد)، باید مقدار NONE مشخص شود.

کلاس KeyStore ارائه‌شده در بسته java.security رابط‌های مشخصی را برای دسترسی و اصلاح اطلاعات در مخزن کلید فراهم می‌کند. شما می‌توانید چندین پیاده‌سازی عینی مختلف داشته باشید که هر پیاده‌سازی برای نوع خاصی از مخزن کلید است.

در حال حاضر دو ابزار خط فرمان وجود دارند که از پیاده‌سازی‌های مخزن کلید استفاده می‌کنند (keytool و jarsigner).

پیاده‌سازی پیش‌فرض مخزن کلید PKCS12 است. این یک مخزن کلید چندسکویی بر اساس استاندارد نحوی تبادل اطلاعات شخصی RSA PKCS12 است. این استاندارد در درجه اول برای ذخیره یا انتقال کلیدهای خصوصی، گواهی‌ها و اسرار گوناگون کاربر در نظر گرفته شده است. پیاده‌سازی درون‌ساخت دیگری نیز وجود دارد که توسط اوراکل ارائه شده است. این پیاده‌سازی، مخزن کلید را به صورت فایلی با نوع اختصاصی به نام JKS پیاده می‌کند. این نوع، از هر کلید خصوصی با گذرواژه اختصاصی خود محافظت می‌کند و همچنین یکپارچگی کل مخزن کلید را با یک گذرواژه (احتمالاً متفاوت) تأمین می‌نماید.

پیاده‌سازی‌های مخزن کلید مبتنی بر ارائه‌دهنده (provider-based) هستند، به این معنی که رابط‌های برنامه‌نویسی ارائه‌شده توسط کلاس KeyStore بر اساس یک رابط ارائه‌دهنده خدمات (SPI) پیاده‌سازی شده‌اند. کلاس انتزاعی متناظر KeystoreSpi نیز در بسته java.security قرار دارد و متدهای رابط ارائه‌دهنده خدمات را که ارائه‌دهندگان باید پیاده کنند تعریف می‌نماید. اصطلاح ارائه‌دهنده به یک بسته یا مجموعه‌ای از بسته‌ها اشاره دارد که پیاده‌سازی عینی از زیرمجموعه‌ای از خدمات قابل دسترسی توسط API امنیت جاوا را ارائه می‌دهند. برای ارائه پیاده‌سازی مخزن کلید، کلاینت‌ها باید یک ارائه‌دهنده پیاده کنند و پیاده‌سازی زیرکلاس KeystoreSpi را ارائه دهند، همان‌طور که در How to Implement a Provider in the Java Cryptography Architecture [https://www.oracle.com/pls/topic/lookup?ctx=en/java/javase&id=security_guide_implement_provider_jca] شرح داده شده است.

برنامه‌ها می‌توانند انواع مختلفی از پیاده‌سازی‌های مخزن کلید را از ارائه‌دهندگان مختلف، با استفاده از متد کارخانه‌ای getInstance در کلاس KeyStore انتخاب کنند. نوع مخزن کلید، قالب ذخیره‌سازی و داده‌های اطلاعات مخزن کلید و الگوریتم‌های مورد استفاده برای محافظت از کلیدهای خصوصی در مخزن کلید و یکپارچگی خود مخزن کلید را تعریف می‌کند. پیاده‌سازی‌های مخزن کلید از انواع مختلف با یکدیگر سازگار نیستند.

دستورات jarsigner می‌توانند مخازن کلید مبتنی بر فایل را از هر مکانی که با URL قابل تعیین باشد بخوانند. علاوه بر این، این دستورات می‌توانند مخازن کلید غیرمبتنی بر فایل مانند موارد ارائه‌شده توسط MSCAPI در ویندوز و PKCS11 را در همه پلتفرم‌ها بخوانند.

برای دستورات jarsigner و keytool، می‌توانید نوع مخزن کلید را در خط فرمان با گزینه -storetype مشخص کنید.

اگر نوع مخزن کلید را صریحاً مشخص نکنید، ابزارها پیاده‌سازی مخزن کلید را بر اساس مقدار ویژگی keystore.type مشخص‌شده در فایل ویژگی‌های امنیتی انتخاب می‌کنند. فایل ویژگی‌های امنیتی java.security نام دارد و در دایرکتوری ویژگی‌های امنیتی JDK یعنی java.home/conf/security قرار دارد.

هر ابزار مقدار keystore.type را دریافت کرده و سپس تمام ارائه‌دهندگان نصب‌شده را بررسی می‌کند تا ارائه‌دهنده‌ای را پیدا کند که مخازن کلید آن نوع را پیاده‌سازی کرده باشد. سپس از پیاده‌سازی مخزن کلید آن ارائه‌دهنده استفاده می‌کند.

کلاس KeyStore متدی ایستا به نام getDefaultType تعریف می‌کند که به برنامه‌ها امکان می‌دهد مقدار ویژگی keystore.type را بازیابی کنند. خط کد زیر یک نمونه از نوع مخزن کلید پیش‌فرض را طبق ویژگی keystore.type ایجاد می‌کند:

KeyStore keyStore = KeyStore.getInstance(KeyStore.getDefaultType());

نوع پیش‌فرض مخزن کلید pkcs12 است که یک مخزن کلید چندسکویی بر اساس استاندارد نحوی تبادل اطلاعات شخصی RSA PKCS12 می‌باشد. این مورد با خط زیر در فایل ویژگی‌های امنیتی مشخص شده است:

keystore.type=pkcs12

بزرگی و کوچکی حروف در نام‌گذاری نوع مخزن کلید اهمیتی ندارد. به عنوان مثال، JKS همانند jks است.

برای اینکه ابزارها از پیاده‌سازی مخزن کلیدی غیر از پیش‌فرض استفاده کنند، می‌توانید آن خط را برای تعیین نوع مخزن کلید دیگری تغییر دهید. به عنوان مثال، اگر می‌خواهید از پیاده‌سازی مخزن کلید jks اوراکل استفاده کنید، خط را به صورت زیر تغییر دهید:

keystore.type=jks

به طور پیش‌فرض، دستور jarsigner یک فایل JAR را با استفاده از یکی از الگوریتم‌ها و پسوندهای فایل بلوک زیر بسته به نوع و اندازه کلید خصوصی امضا می‌کند:

الگوریتم‌های پیش‌فرض امضا و پسوندهای فایل بلوک

keyalg keysize default sigalg block file extension
DSA هر اندازه‌ای SHA256withDSA .DSA
RSA < 624 SHA256withRSA .RSA
<= 7680 SHA384withRSA
> 7680 SHA512withRSA
EC < 512 SHA384withECDSA .EC
>= 512 SHA512withECDSA
RSASSA-PSS < 624 RSASSA-PSS (with SHA-256) .RSA
<= 7680 RSASSA-PSS (with SHA-384)
> 7680 RSASSA-PSS (with SHA-512)
EdDSA 255 Ed25519 .EC
448 Ed448
•
اگر یک کلید RSASSA-PSS با پارامترها کدگذاری شده باشد، jarsigner از همان پارامترها در امضا استفاده خواهد کرد. در غیر این صورت، jarsigner از پارامترهایی استفاده می‌کند که بر اساس اندازه کلید طبق جدول بالا تعیین می‌شوند. به عنوان مثال، یک کلید ۳۰۷۲ بیتی RSASSA-PSS از RSASSA-PSS به عنوان الگوریتم امضا و SHA-384 به عنوان الگوریتم‌های هش و MGF1 استفاده خواهد کرد.

این الگوریتم‌های امضای پیش‌فرض را می‌توان با استفاده از گزینه -sigalg بازنویسی کرد.

دستور jarsigner از ویژگی‌های امنیتی jdk.jar.disabledAlgorithms و jdk.security.legacyAlgorithms برای تعیین الگوریتم‌هایی که ریسک امنیتی محسوب می‌شوند استفاده می‌کند. اگر فایل JAR با هر الگوریتمی که غیرفعال شده امضا شده باشد، با آن مانند یک فایل JAR امضانشده رفتار خواهد شد. اگر فایل JAR با هر یک از الگوریتم‌های موروثی (legacy) امضا شده باشد، به عنوان امضاشده همراه با یک هشدار اطلاع‌رسانی در نظر گرفته می‌شود تا به کاربران اطلاع دهد که این الگوریتم موروثی در به‌روزرسانی‌های آینده غیرفعال خواهد شد. برای دریافت خروجی اعتبارسنجی با جزئیات، عبارت -J-Djava.security.debug=jar را بگنجانید. ویژگی‌های امنیتی jdk.jar.disabledAlgorithms و jdk.security.legacyAlgorithms در فایل java.security (واقع در دایرکتوری $JAVA_HOME/conf/security متعلق به JDK) تعریف شده‌اند.

نکته:

به منظور بهبود امنیت پیش‌فرض، اندازه کلید پیش‌فرض و نام‌های الگوریتم امضا به طور دوره‌ای با هر نسخه جدید JDK به مقادیر قوی‌تر به‌روزرسانی می‌شوند. اگر قابلیت همکاری با نسخه‌های قدیمی‌تر JDK اهمیت دارد، لطفاً اطمینان حاصل کنید که مقادیر پیش‌فرض توسط آن نسخه‌ها پشتیبانی می‌شوند، یا در غیر این صورت با مسئولیت خود از گزینه -sigalg برای لغو مقادیر پیش‌فرض استفاده کنید.

هنگامی که از دستور jarsigner برای امضای یک فایل JAR استفاده می‌شود، فایل JAR امضاشده خروجی دقیقاً همانند فایل JAR ورودی است، با این تفاوت که دو فایل اضافی در دایرکتوری META-INF آن قرار می‌گیرد:

•
یک فایل امضا با پسوند .SF
•
یک فایل بلوک امضا با پسوند .DSA، .RSA یا .EC

نام پایه این دو فایل از مقدار گزینه -sigfile گرفته می‌شود. به عنوان مثال، هنگامی که گزینه -sigfile MKSIGN باشد، فایل‌ها MKSIGN.SF و MKSIGN.RSA نام‌گذاری می‌شوند. در این سند فرض می‌کنیم امضاکننده همیشه از کلید RSA استفاده می‌کند.

اگر گزینه -sigfile در خط فرمان مشخص نشود، نام پایه برای فایل‌های .SF و بلوک امضا، ۸ کاراکتر اول نام مستعار مشخص‌شده در خط فرمان خواهد بود که همگی به حروف بزرگ تبدیل شده‌اند. اگر نام مستعار کمتر از ۸ کاراکتر داشته باشد، کل نام مستعار استفاده می‌شود. اگر نام مستعار شامل کاراکترهایی باشد که در نام فایل امضا مجاز نیستند، هر یک از این کاراکترها در تشکیل نام فایل به یک کاراکتر خط زیر (_) تبدیل می‌شوند. کاراکترهای مجاز شامل حروف، ارقام، خط زیر و خط تیره هستند.

یک فایل امضا (فایل .SF) شبیه به فایل مانیفست است که همیشه در زمان استفاده از دستور jarsigner برای امضای فایل، در فایل JAR گنجانده می‌شود. برای هر فایل منبع گنجانده‌شده در فایل JAR، فایل .SF همانند فایل مانیفست دارای دو خط است که موارد زیر را فهرست می‌کند:

•
نام فایل
•
نام الگوریتم چکیده (SHA)
•
مقدار چکیده SHA

نکته:

نام الگوریتم چکیده (SHA) و مقدار چکیده SHA در یک خط قرار دارند.

در فایل مانیفست، مقدار چکیده SHA برای هر فایل منبع، چکیده (هش) داده‌های باینری در فایل منبع است. در فایل .SF، مقدار چکیده برای یک فایل منبع مشخص، هش دو خط مربوط به فایل منبع در فایل مانیفست است.

فایل امضا به طور پیش‌فرض شامل یک هدر با هش کل فایل مانیفست است. این هدر همچنین شامل هش هدر مانیفست نیز می‌باشد. وجود این هدر بهینه‌سازی فرآیند اعتبارسنجی را امکان‌پذیر می‌سازد. بخش اعتبارسنجی فایل JAR را ببینید.

فایل .SF امضا شده و امضا در فایل بلوک امضا قرار می‌گیرد. این فایل همچنین حاوی گواهی یا زنجیره گواهی کدگذاری‌شده از مخزن کلید است که کلید عمومی متناظر با کلید خصوصی استفاده‌شده برای امضا را تایید می‌کند. این فایل بسته به الگوریتم کلید مورد استفاده، دارای پسوند .DSA، .RSA یا .EC است. جدول بخش الگوریتم‌های پشتیبانی‌شده را ببینید.

دستور jarsigner که با گزینه‌های زیر استفاده شود، هنگام امضای فایل JAR یک برچسب زمانی امضا تولید و ذخیره می‌کند:

•
-tsa url
•
-tsacert alias
•
-tsapolicyid policyid
•
-tsadigestalg algorithm

بخش گزینه‌های JARSIGNER را ببینید.

اعتبارسنجی موفقیت‌آمیز فایل JAR زمانی رخ می‌دهد که امضاها معتبر باشند و هیچ‌یک از فایل‌هایی که هنگام تولید امضا در فایل JAR وجود داشته‌اند، از آن زمان تغییر نکرده باشند. اعتبارسنجی فایل JAR شامل مراحل زیر است:

1.
اعتبارسنجی امضای فایل .SF.

این اعتبارسنجی تضمین می‌کند که امضای ذخیره‌شده در هر فایل بلوک امضا با استفاده از کلید خصوصی متناظر با کلید عمومی که گواهی (یا زنجیره گواهی) آن در فایل بلوک امضا ظاهر شده، تولید شده است. همچنین تضمین می‌کند که امضا یک امضای معتبر از فایل امضای متناظر (.SF) است و بنابراین فایل .SF دستکاری نشده است.

2.
اعتبارسنجی چکیده فهرست‌شده در هر مدخل در فایل .SF با بخش متناظر در مانیفست.

فایل .SF به طور پیش‌فرض شامل هدی است که حاوی هش کل فایل مانیفست می‌باشد. هنگامی که این هدر وجود دارد، فرآیند اعتبارسنجی می‌تواند بررسی کند که آیا هش موجود در هدر با هش فایل مانیفست مطابقت دارد یا خیر. اگر مطابقت وجود داشته باشد، اعتبارسنجی به مرحله بعدی می‌رود.

اگر تطابقی وجود نداشته باشد، اعتبارسنجی کمتر بهینه‌شده‌ای لازم است تا اطمینان حاصل شود که هش در بخش اطلاعات هر فایل منبع در فایل .SF برابر با هش بخش متناظر آن در فایل مانیفست است. بخش فایل امضا را ببینید.

یکی از دلایلی که ممکن است هش فایل مانیفست ذخیره‌شده در هدر فایل .SF با هش فایل مانیفست فعلی برابر نباشد این است که پس از امضای فایل، بخش‌هایی برای فایل‌های جدیداً اضافه‌شده به آن افزوده شده باشد. به عنوان مثال، فرض کنید یک یا چند فایل (با استفاده از ابزار jar) به فایل JAR امضاشده‌ای که از قبل دارای امضا و فایل .SF است اضافه شده باشد. اگر فایل JAR دوباره توسط یک امضاکننده دیگر امضا شود، فایل مانیفست تغییر می‌کند (بخش‌هایی برای فایل‌های جدید توسط ابزار jarsigner به آن افزوده می‌شود) و یک فایل .SF جدید ایجاد می‌گردد، اما فایل .SF اصلی بدون تغییر باقی می‌ماند. اگر هیچ‌یک از فایل‌هایی که در زمان تولید امضای اصلی در فایل JAR بودند از آن زمان تغییر نکرده باشند، اعتبارسنجی همچنان موفقیت‌آمیز تلقی می‌شود. این به این دلیل است که هش‌های موجود در بخش‌های غیرهدر فایل .SF با هش‌های بخش‌های متناظر در فایل مانیفست برابر هستند.

3.
خواندن هر فایل در فایل JAR که دارای مدخلی در فایل .SF است. در حین خواندن، چکیده فایل محاسبه شده و نتیجه با چکیده این فایل در بخش مانیفست مقایسه می‌شود. چکیده‌ها باید یکسان باشند، در غیر این صورت اعتبارسنجی با شکست مواجه می‌شود.

اگر هرگونه شکست جدی در حین فرآیند اعتبارسنجی رخ دهد، فرآیند متوقف شده و یک استثنای امنیتی (security exception) صادر می‌شود. دستور jarsigner این استثنا را دریافت کرده و نمایش می‌دهد.

4.
بررسی استفاده از الگوریتم‌های غیرفعال‌شده. بخش الگوریتم‌های پشتیبانی‌شده را ببینید.

نکته:

شما باید هشدارهای اضافی (یا در صورت تعیین گزینه -strict، خطاها) و همچنین محتوای گواهی را (با تعیین گزینه‌های -verbose و -certs) بخوانید تا مشخص شود آیا می‌توان به امضا اعتماد کرد یا خیر.

یک فایل JAR را می‌توان با اجرای چندباره دستور jarsigner روی فایل و تعیین نام مستعار برای اشخاص مختلف در هر بار، توسط چند نفر امضا کرد، به صورت زیر:


jarsigner myBundle.jar susan
jarsigner myBundle.jar kevin

هنگامی که یک فایل JAR چندین بار امضا می‌شود، چندین جفت فایل .SF و بلوک امضا در فایل JAR حاصل قرار می‌گیرد، یک جفت برای هر امضا. در مثال قبلی، فایل JAR خروجی شامل فایل‌هایی با نام‌های زیر خواهد بود:


SUSAN.SF
SUSAN.RSA
KEVIN.SF
KEVIN.RSA

بخش‌های زیر گزینه‌های jarsigner را شرح می‌دهند. به استانداردهای زیر توجه فرمایید:

•
تمام نام‌های گزینه‌ها با یک خط تیره (-) شروع می‌شوند.
•
گزینه‌ها را می‌توان به هر ترتیبی ارائه داد.
•
مواردی که با حروف کج (ایتالیک) یا زیرخط‌دار نمایش داده شده‌اند (مقادیر گزینه‌ها)، نشان‌دهنده مقادیر واقعی هستند که باید وارد شوند.
•
گزینه‌های -storepass، -keypass، -sigfile، -sigalg، -digestalg، -signedjar و گزینه‌های مرتبط با TSA تنها هنگام امضای فایل JAR مرتبط هستند و هنگام اعتبارسنجی فایل JAR امضاشده کاربردی ندارند. گزینه -keystore هم برای امضا و هم برای اعتبارسنجی فایل JAR مرتبط است. علاوه بر این، نام‌های مستعار هنگام امضا و اعتبارسنجی فایل JAR مشخص می‌شوند.
-keystore url
نشانی URL نشان‌دهنده محل مخزن کلید را مشخص می‌کند. این گزینه به طور پیش‌فرض روی فایل .keystore در دایرکتوری خانگی کاربر، طبق ویژگی سیستمی user.home تنظیم است.

مخزن کلید هنگام امضا الزامی است. هنگامی که مخزن کلید پیش‌فرض وجود ندارد یا اگر می‌خواهید از مخزنی غیر از پیش‌فرض استفاده کنید، باید صریحاً یک مخزن کلید مشخص نمایید.

مخزن کلید هنگام اعتبارسنجی الزامی نیست، اما اگر مشخص شود یا مخزن پیش‌فرض وجود داشته باشد و گزینه -verbose نیز مشخص شده باشد، اطلاعات اضافی در مورد اینکه آیا گواهی‌های استفاده‌شده برای اعتبارسنجی فایل JAR در آن مخزن کلید وجود دارند یا خیر خروجی داده می‌شود.

آرگومان -keystore می‌تواند یک مسیر و نام فایل به جای URL باشد، که در این حالت مانند یک URL با طرح file: رفتار می‌شود، برای مثال موارد زیر معادل یکدیگرند:

•
-keystore filePathAndName
•
-keystore file:filePathAndName

اگر ارائه‌دهنده Sun PKCS #11 در فایل ویژگی‌های امنیتی java.security (واقع در دایرکتوری $JAVA_HOME/conf/security در JDK) پیکربندی شده باشد، ابزارهای keytool و jarsigner می‌توانند با مشخص کردن این گزینه‌ها روی توکن PKCS #11 کار کنند:

-keystore NONE -storetype PKCS11

به عنوان مثال، دستور زیر محتویات توکن PKCS#11 پیکربندی‌شده را فهرست می‌کند:

keytool -keystore NONE -storetype PKCS11 -list

-storepass [:env | :file] argument
گذرواژه مورد نیاز برای دسترسی به مخزن کلید را مشخص می‌کند. این مورد فقط هنگام امضا (نه اعتبارسنجی) یک فایل JAR مورد نیاز است. در این حالت، اگر گزینه -storepass در خط فرمان ارائه نشود، از کاربر درخواست گذرواژه می‌شود.

اگر اصلاح‌کننده env یا file مشخص نشود، گذرواژه دارای مقدار argument خواهد بود. در غیر این صورت، گذرواژه به شرح زیر بازیابی می‌شود:

•
env: بازیابی گذرواژه از متغیر محیطی با نام argument.
•
file: بازیابی گذرواژه از فایل با نام argument.

نکته:

گذرواژه نباید در خط فرمان یا در یک اسکریپت مشخص شود مگر اینکه برای اهداف آزمایشی باشد، یا روی یک سیستم امن باشید.

-storetype storetype
نوع مخزن کلیدی که باید نمونه‌سازی شود را مشخص می‌کند. نوع پیش‌فرض مخزن کلید، مقداری است که به عنوان مقدار ویژگی keystore.type در فایل ویژگی‌های امنیتی تعیین شده و توسط متد ایستای getDefaultType در java.security.KeyStore بازگردانده می‌شود.

کد PIN برای یک توکن PKCS #11 را نیز می‌توان با گزینه -storepass مشخص کرد. اگر هیچ مقداری مشخص نشود، دستورات keytool و jarsigner کد PIN توکن را درخواست می‌کنند. اگر توکن دارای مسیر احراز هویت محافظت‌شده باشد (مانند یک صفحه کلید اختصاصی PIN یا یک اثرانگشت‌خوان بیومتریک)، گزینه -protected باید مشخص شود و هیچ گزینه گذرواژه‌ای نباید ارائه گردد.

-keypass [:env | :file] argument -certchain file
گذرواژه مورد استفاده برای محافظت از کلید خصوصی مدخل مخزن کلید که با نام مستعار مشخص‌شده در خط فرمان آدرس‌دهی شده را تعیین می‌کند. این گذرواژه هنگام استفاده از jarsigner برای امضای فایل JAR الزامی است. اگر هیچ گذرواژه‌ای در خط فرمان ارائه نشود و گذرواژه مورد نیاز با گذرواژه مخزن متفاوت باشد، از کاربر خواسته می‌شود آن را وارد کند.

اگر اصلاح‌کننده env یا file مشخص نشود، گذرواژه دارای مقدار argument خواهد بود. در غیر این صورت، گذرواژه به شرح زیر بازیابی می‌شود:

•
env: بازیابی گذرواژه از متغیر محیطی با نام argument.
•
file: بازیابی گذرواژه از فایل با نام argument.

نکته:

گذرواژه نباید در خط فرمان یا در اسکریپت مشخص شود مگر اینکه برای اهداف آزمایشی باشد، یا روی یک سیستم امن باشید.

-certchain file
زنجیره گواهی مورد استفاده را زمانی که زنجیره گواهی مرتبط با کلید خصوصی مدخل مخزن کلید آدرس‌دهی‌شده با نام مستعار کامل نیست، مشخص می‌کند. این حالت زمانی رخ می‌دهد که مخزن کلید روی یک توکن سخت‌افزاری قرار دارد و ظرفیت کافی برای نگهداری زنجیره گواهی کامل وجود ندارد. فایل می‌تواند دنباله‌ای از گواهی‌های الحاق‌شده X.509 یا یک بلوک داده با فرمت PKCS#7 باشد، خواه در قالب باینری یا قالب کدگذاری قابل چاپ (Base64) طبق تعریف Internet RFC 1421 Certificate Encoding Standard [http://tools.ietf.org/html/rfc1421].
-sigfile file
نام فایل پایه مورد استفاده برای فایل‌های .SF و بلوک امضای تولیدشده را تعیین می‌کند. به عنوان مثال، اگر فایل DUKESIGN باشد، فایل‌های .SF و بلوک امضای تولیدشده DUKESIGN.SF و DUKESIGN.RSA نام‌گذاری می‌شوند و در دایرکتوری META-INF فایل JAR امضاشده قرار می‌گیرند.

کاراکترهای موجود در فایل باید از مجموعه a-zA-Z0-9_- باشند. فقط حروف، اعداد، خط زیر و خط تیره مجاز هستند. تمام حروف کوچک برای نام فایل‌های .SF و بلوک امضا به حروف بزرگ تبدیل می‌شوند.

اگر گزینه -sigfile در خط فرمان ظاهر نشود، نام پایه فایل برای فایل‌های .SF و بلوک امضا، ۸ کاراکتر اول نام مستعار مشخص‌شده در خط فرمان خواهد بود که همگی به حروف بزرگ تبدیل شده‌اند. اگر نام مستعار کمتر از ۸ کاراکتر داشته باشد، از کل نام مستعار استفاده می‌شود. اگر نام مستعار شامل کاراکترهایی باشد که در نام فایل امضا معتبر نیستند، هر یک از این کاراکترها به یک خط زیر (_) تبدیل می‌شوند.

-signedjar file
نام فایل JAR امضاشده خروجی را مشخص می‌کند.
-digestalg algorithm
نام الگوریتم چکیده پیام را برای استفاده هنگام ایجاد چکیده مدخل‌های فایل JAR مشخص می‌کند.

برای مشاهده فهرستی از نام‌های استاندارد الگوریتم‌های چکیده پیام، بخش Java Security Standard Algorithm Names را ببینید.

اگر این گزینه مشخص نشود، از SHA-384 استفاده می‌شود. باید یک ارائه‌دهنده به صورت ایستا نصب شده باشد که پیاده‌سازی الگوریتم مشخص‌شده را ارائه دهد، یا کاربر باید با گزینه‌های -addprovider یا -providerClass یکی را مشخص کند؛ در غیر این صورت دستور با شکست مواجه می‌شود.

-sigalg algorithm
نام الگوریتم امضا را برای امضای فایل JAR مشخص می‌کند.

این الگوریتم باید با کلید خصوصی استفاده‌شده برای امضای فایل JAR سازگار باشد. اگر این گزینه مشخص نشود، از الگوریتم پیش‌فرض متناسب با کلید خصوصی مطابق با بخش الگوریتم‌های پشتیبانی‌شده استفاده می‌شود. باید یک ارائه‌دهنده نصب‌شده به صورت ایستا وجود داشته باشد که پیاده‌سازی الگوریتم مشخص‌شده را ارائه دهد یا شما باید با گزینه -addprovider یا -providerClass آن را مشخص کنید؛ در غیر این صورت دستور موفق نخواهد بود.

برای فهرستی از نام‌های استاندارد الگوریتم‌های چکیده پیام، بخش Java Security Standard Algorithm Names را ببینید.

-verify
یک فایل JAR امضاشده را اعتبارسنجی می‌کند.
-verbose[:suboptions]
هنگامی که گزینه -verbose در خط فرمان ظاهر می‌شود، نشان می‌دهد که jarsigner هنگام امضا یا اعتبارسنجی از حالت پرحرف (verbose) استفاده کند که در آن زیرگزینه‌ها میزان اطلاعات نمایشی را تعیین می‌کنند. این امر باعث می‌شود jarsigner اطلاعات بیشتری درباره پیشرفت امضا یا اعتبارسنجی JAR خروجی دهد. مقادیر suboptions می‌توانند all، grouped یا summary باشند.

اگر گزینه -certs نیز مشخص شده باشد، حالت پیش‌فرض (یا زیرگزینه all) هر مدخل را در حین پردازش نمایش می‌دهد و پس از آن، اطلاعات گواهی برای هر امضاکننده فایل JAR را نمایش می‌دهد.

اگر گزینه -certs و زیرگزینه -verbose:grouped مشخص شده باشند، مدخل‌های دارای اطلاعات امضاکننده یکسان گروه‌بندی شده و همراه با اطلاعات گواهی آن‌ها نمایش داده می‌شوند.

اگر گزینه -certs و زیرگزینه -verbose:summary مشخص شده باشند، مدخل‌های دارای اطلاعات امضاکننده یکسان گروه‌بندی شده و همراه با اطلاعات گواهی آن‌ها نمایش داده می‌شوند.

جزئیات هر مدخل خلاصه‌سازی شده و به صورت one entry (and more) نمایش داده می‌شود. بخش‌های مثال اعتبارسنجی فایل JAR امضاشده و مثال اعتبارسنجی همراه با اطلاعات گواهی را ببینید.

-certs
اگر گزینه -certs همراه با گزینه‌های -verify و -verbose در خط فرمان ظاهر شود، خروجی شامل اطلاعات گواهی برای هر امضاکننده فایل JAR خواهد بود. این اطلاعات شامل نام نوع گواهی (ذخیره‌شده در فایل بلوک امضا) است که کلید عمومی امضاکننده را تأیید می‌کند، و اگر گواهی یک گواهی X.509 باشد (نمونه‌ای از java.security.cert.X509Certificate)، شامل نام متمایز (distinguished name) امضاکننده خواهد بود.

مخزن کلید نیز بررسی می‌شود. اگر هیچ مقدار مخزن کلیدی در خط فرمان مشخص نشده باشد، فایل مخزن کلید پیش‌فرض (در صورت وجود) بررسی می‌شود. اگر گواهی کلید عمومی برای یک امضاکننده با مدخلی در مخزن کلید مطابقت داشته باشد، نام مستعار مدخل مخزن کلید برای آن امضاکننده در داخل پرانتز نمایش داده می‌شود.

-revCheck
این گزینه بررسی وضعیت ابطال گواهی‌ها را هنگام امضا یا اعتبارسنجی فایل JAR فعال می‌کند. در صورت مشخص شدن گزینه -revCheck در خط فرمان، دستور jarsigner تلاش می‌کند اتصالات شبکه‌ای برای واکشی پاسخ‌های OCSP و لیست‌های ابطال گواهی (CRL) برقرار کند. توجه داشته باشید که بررسی‌های ابطال فعال نمی‌شوند مگر اینکه این گزینه صریحاً مشخص شده باشد.
-tsa url
اگر -tsa http://example.tsa.url هنگام امضای فایل JAR در خط فرمان مشخص شود، یک برچسب زمانی برای امضا تولید می‌گردد. آدرس URL، مکان مرجع برچسب‌گذاری زمانی (TSA) را مشخص کرده و هرگونه URL یافت‌شده با گزینه -tsacert را بازنویسی می‌کند. گزینه -tsa نیازی به وجود گواهی کلید عمومی TSA در مخزن کلید ندارد.

برای تولید برچسب زمانی، jarsigner با پروتکل برچسب زمانی (TSP) تعریف‌شده در RFC 3161 با TSA ارتباط برقرار می‌کند. در صورت موفقیت، توکن برچسب زمانی بازگردانده‌شده توسط TSA به همراه امضا در فایل بلوک امضا ذخیره می‌شود.

-tsacert alias
هنگامی که -tsacert alias در حین امضای فایل JAR در خط فرمان مشخص شود، یک برچسب زمانی برای امضا تولید می‌شود. نام مستعار، گواهی کلید عمومی TSA را در مخزن کلید فعال مشخص می‌کند. گواهی این مدخل برای افزونه Subject Information Access که حاوی یک URL نشان‌دهنده مکان TSA است بررسی می‌شود.

هنگام استفاده از گزینه -tsacert، گواهی کلید عمومی TSA باید در مخزن کلید موجود باشد.

-tsapolicyid policyid
شناسه شیء (OID) را که خط‌مشی ارسالی به سرور TSA را مشخص می‌کند تعیین می‌نماید. اگر این گزینه مشخص نشود، هیچ شناسه خط‌مشی ارسال نمی‌شود و سرور TSA یک خط‌مشی پیش‌فرض را انتخاب خواهد کرد.

شناسه‌های شیء توسط X.696 که استاندارد بخش استانداردسازی مخابرات ITU (ITU-T) است تعریف می‌شوند. این شناسه‌ها معمولاً مجموعه‌ای از ارقام نامنفی جداشده با نقطه هستند، مانند 1.2.3.4.

-tsadigestalg algorithm
الگوریتم چکیده پیامی را که برای تولید نقش پیام (message imprint) ارسالی به سرور TSA استفاده می‌شود مشخص می‌کند. اگر این گزینه مشخص نشود، از SHA-384 استفاده خواهد شد.

بخش الگوریتم‌های پشتیبانی‌شده را ببینید.

برای فهرستی از نام‌های استاندارد الگوریتم‌های چکیده پیام، بخش Java Security Standard Algorithm Names را ببینید.

-internalsf
در گذشته، فایل بلوک امضای تولیدشده هنگام امضای فایل JAR شامل یک نسخه کامل و کدگذاری‌شده از فایل .SF (فایل امضا) بود. این رفتار تغییر کرده است. برای کاهش اندازه کلی فایل JAR خروجی، فایل بلوک امضا به طور پیش‌فرض دیگر حاوی کپی فایل .SF نیست. اگر -internalsf در خط فرمان ظاهر شود، از رفتار قدیمی استفاده می‌شود. این گزینه برای آزمایش مفید است. در عمل از گزینه -internalsf استفاده نکنید زیرا سربار بالاتری ایجاد می‌کند.
-sectionsonly
اگر گزینه -sectionsonly در خط فرمان ظاهر شود، فایل .SF (فایل امضا) تولیدشده هنگام امضای فایل JAR شامل هدر حاوی هش کل فایل مانیفست نخواهد بود. این فایل فقط حاوی اطلاعات و هش‌های مربوط به هر فایل منبع منفرد گنجانده‌شده در فایل JAR است. بخش فایل امضا را ببینید.

به طور پیش‌فرض، این هدر به عنوان یک بهینه‌سازی اضافه می‌شود. هنگامی که این هدر وجود دارد، هر زمان که فایل JAR اعتبارسنجی می‌شود، اعتبارسنجی ابتدا بررسی می‌کند که آیا هش موجود در هدر با هش کل فایل مانیفست مطابقت دارد یا خیر. در صورت وجود تطابق، اعتبارسنجی به مرحله بعد می‌رود. در صورت عدم تطابق، لازم است اعتبارسنجی با بهینه‌سازی کمتری انجام شود تا اطمینان حاصل گردد که هش موجود در هر بخش اطلاعات فایل منبع در فایل .SF با هش بخش متناظر آن در فایل مانیفست برابر است. بخش اعتبارسنجی فایل JAR را ببینید.

گزینه -sectionsonly در درجه اول برای آزمایش استفاده می‌شود. نباید به غیر از مقاصد آزمایشی استفاده شود زیرا استفاده از آن سربار بالاتری ایجاد می‌کند.

-protected
مقادیر می‌توانند true یا false باشند. هنگامی که گذرواژه باید از طریق یک مسیر احراز هویت محافظت‌شده مانند یک دستگاه کارت‌خوان PIN اختصاصی مشخص شود، مقدار true را تعیین کنید.
-providerName providerName
اگر بیش از یک ارائه‌دهنده در فایل ویژگی‌های امنیتی java.security پیکربندی شده باشد، می‌توانید از گزینه -providerName برای هدف قرار دادن یک نمونه ارائه‌دهنده خاص استفاده کنید. آرگومان این گزینه نام ارائه‌دهنده است.

برای ارائه‌دهنده Oracle PKCS #11، مقدار providerName به صورت SunPKCS11-TokenName است که در آن TokenName پسوند نامی است که نمونه ارائه‌دهنده با آن پیکربندی شده است. به عنوان مثال، دستور زیر محتویات نمونه ارائه‌دهنده مخزن کلید PKCS #11 را با پسوند نام SmartCard فهرست می‌کند:

jarsigner -keystore NONE -storetype PKCS11 -providerName SunPKCS11-SmartCard -list

-addprovider name [-providerArg arg]
یک ارائه‌دهنده امنیتی را با نام (مانند SunPKCS11) و یک آرگومان پیکربندی اختیاری اضافه می‌کند. مقدار ارائه‌دهنده امنیتی، نام یک ارائه‌دهنده امنیتی است که در یک ماژول تعریف شده است.

ابزارهای keytool و jarsigner همراه با گزینه -providerArg ConfigFilePath، ارائه‌دهنده را به صورت پویا نصب می‌کنند و از ConfigFilePath برای مسیر فایل پیکربندی توکن استفاده می‌نمایند. مثال زیر دستوری را برای فهرست کردن مخزن کلید PKCS #11 نشان می‌دهد در حالی که ارائه‌دهنده Oracle PKCS #11 در فایل ویژگی‌های امنیتی پیکربندی نشده است:

jarsigner -keystore NONE -storetype PKCS11 -addprovider SunPKCS11 -providerArg /mydir1/mydir2/token.config

-providerClass provider-class-name [-providerArg arg]
برای تعیین نام فایل کلاس اصلی ارائه‌دهنده خدمات رمزنگاری زمانی که ارائه‌دهنده خدمات در فایل ویژگی‌های امنیتی java.security فهرست نشده است استفاده می‌شود. یک ارائه‌دهنده امنیتی را با نام کلاس کاملاً واجد شرایط و یک آرگومان پیکربندی اختیاری اضافه می‌کند.

نکته:

روش ترجیحی برای بارگذاری PKCS11 استفاده از ماژول‌ها است. گزینه -addprovider را ببینید.

-providerPath classpath
برای تعیین مسیر کلاس (classpath) برای ارائه‌دهندگان مشخص‌شده توسط گزینه -providerClass استفاده می‌شود. مسیرهای متعدد باید با کاراکتر جداکننده مسیر وابسته به سیستم جدا شوند.
-Jjavaoption
رشته javaoption مشخص‌شده را مستقیماً به مفسر جاوا ارسال می‌کند. دستور jarsigner پوششی پیرامون مفسر است. این گزینه نباید شامل هیچ فاصله‌ای باشد. این گزینه برای تنظیم محیط اجرا یا میزان استفاده از حافظه مفید است. برای مشاهده فهرستی از گزینه‌های ممکن مفسر، عبارت java -h یا java -X را در خط فرمان وارد کنید.
-strict
در طول فرآیند امضا یا اعتبارسنجی، دستور ممکن است پیام‌های هشدار صادر کند. اگر این گزینه را مشخص کنید، کد خروج ابزار منعکس‌کننده پیام‌های هشدار شدیدی خواهد بود که دستور یافته است. بخش خطاها و هشدارها را ببینید.
-conf url
یک فایل گزینه‌های از پیش پیکربندی‌شده را مشخص می‌کند. برای جزئیات بیشتر، مستندات keytool را بخوانید. کلیدهای ویژگی پشتیبانی‌شده عبارتند از "jarsigner.all" برای همه اقدامات، "jarsigner.sign" برای امضا و "jarsigner.verify" برای اعتبارسنجی. آرگومان‌های jarsigner از جمله نام فایل JAR و نام(های) مستعار را نمی‌توان در این فایل تنظیم کرد.
-version
نسخه برنامه را چاپ می‌کند.

در طول فرآیند امضا یا اعتبارسنجی، دستور jarsigner ممکن است خطاها یا هشدارهای مختلفی صادر کند.

در صورت بروز شکست، دستور jarsigner با کد ۱ خارج می‌شود. اگر شکستی رخ ندهد اما یک یا چند هشدار شدید وجود داشته باشد، در صورتی که گزینه -strict مشخص نشده باشد دستور jarsigner با کد ۰ خارج می‌شود، یا در صورت مشخص شدن گزینه -strict، با مقدار بیتی OR حاصل از کدهای هشدار خارج می‌شود. اگر فقط هشدارهای اطلاع‌رسانی وجود داشته باشد یا اصلاً هشداری وجود نداشته باشد، دستور همیشه با کد ۰ خارج می‌شود.

به عنوان مثال، اگر گواهی استفاده‌شده برای امضای یک مدخل منقضی شده باشد و دارای افزونه KeyUsage باشد که اجازه امضای فایل را به آن نمی‌دهد، دستور jarsigner در صورت تعیین گزینه -strict با کد ۱۲ (=۴+۸) خارج می‌شود.

نکته: کدهای خروج مجدداً استفاده می‌شوند زیرا تنها مقادیر ۰ تا ۲۵۵ در لینوکس و macOS مجاز هستند.

بخش‌های زیر نام‌ها، کدها و توضیحات مربوط به خطاها و هشدارهایی را که دستور jarsigner می‌تواند صادر کند، شرح می‌دهند.

دلایل شکست دستور jarsigner شامل (اما نه محدود به) خطای تجزیه خط فرمان، ناتوانی در یافتن جفت‌کلید برای امضای فایل JAR، یا شکست اعتبارسنجی یک فایل JAR امضاشده است.

کد ۱. امضا یا اعتبارسنجی با شکست مواجه شد.

نکته:

اگر گزینه -strict را مشخص کنید، هشدارهای شدید به عنوان خطا گزارش می‌شوند.

دلایلی که باعث می‌شود دستور jarsigner یک هشدار شدید صادر کند شامل وجود خطا در گواهی استفاده‌شده برای امضای فایل JAR یا وجود مشکلات دیگر در فایل JAR امضاشده است.

کد ۴. این JAR حاوی مدخل‌هایی است که گواهی امضاکننده آن‌ها منقضی شده است.
کد ۴. برچسب زمانی منقضی شده است.
کد ۴. این JAR حاوی مدخل‌هایی است که گواهی امضاکننده آن‌ها هنوز معتبر نشده است.
کد ۴. این JAR حاوی مدخل‌هایی است که زنجیره گواهی آن‌ها اعتبارسنجی نشده است.
کد ۶۴. برچسب زمانی نامعتبر است.
کد ۴. این JAR حاوی مدخل‌هایی است که گواهی امضاکننده آن‌ها خودامضاشده (self-signed) است.
کد ۴. یک الگوریتم استفاده‌شده ریسک امنیتی در نظر گرفته شده و غیرفعال است.
کد ۸. این JAR حاوی مدخل‌هایی است که افزونه KeyUsage در گواهی امضاکننده آن‌ها اجازه امضای کد را نمی‌دهد.
کد ۸. این JAR حاوی مدخل‌هایی است که افزونه ExtendedKeyUsage در گواهی امضاکننده آن‌ها اجازه امضای کد را نمی‌دهد.
کد ۸. این JAR حاوی مدخل‌هایی است که افزونه NetscapeCertType در گواهی امضاکننده آن‌ها اجازه امضای کد را نمی‌دهد.
کد ۱۶. این JAR حاوی مدخل‌های امضانشده‌ای است که یکپارچگی آن‌ها بررسی نشده است.
کد ۳۲. این JAR حاوی مدخل‌های امضاشده‌ای است که توسط نام(های) مستعار مشخص‌شده امضا نشده‌اند.
کد ۳۲. این JAR حاوی مدخل‌های امضاشده‌ای است که توسط نام مستعار موجود در این مخزن کلید امضا نشده‌اند.
کد ۶۴. این JAR حاوی مدخل‌هایی است که زنجیره گواهی TSA آن‌ها نامعتبر است.

هشدارهای اطلاع‌رسانی شامل مواردی هستند که خطا محسوب نمی‌شوند اما به عنوان رویکرد نامناسب تلقی می‌گردند. این موارد کدی ندارند.

مجوزهای فایل POSIX و/یا ویژگی‌های پیوند نمادین در حین امضا یا اعتبارسنجی فایل JAR شناسایی شده‌اند. ابزار jarsigner این ویژگی‌ها را در فایل تازه امضاشده حفظ می‌کند اما هشدار می‌دهد که این ویژگی‌ها امضا نشده‌اند و توسط امضا محافظت نمی‌شوند.
این JAR حاوی مدخل‌هایی است که گواهی امضاکننده آن‌ها ظرف شش ماه آینده منقضی می‌شود.
برچسب زمانی ظرف یک سال در تاریخ YYYY-MM-DD منقضی خواهد شد.
این JAR حاوی ناسازگاری‌های داخلی شناسایی‌شده در حین اعتبارسنجی است که ممکن است هنگام خواندن از طریق JarFile و JarInputStream منجر به محتویات متفاوتی شود.
یک الگوریتم استفاده‌شده ریسک امنیتی در نظر گرفته می‌شود اما غیرفعال نشده است.
این JAR حاوی امضاهایی است که شامل برچسب زمانی نیستند. بدون برچسب زمانی، ممکن است کاربران نتوانند پس از تاریخ انقضای گواهی امضاکننده (YYYY-MM-DD) یا پس از هر تاریخ ابطال در آینده، این فایل JAR را اعتبارسنجی کنند.

برای امضای bundle.jar با کلید خصوصی کاربری که نام مستعار آن در مخزن کلید jane است در مخزن کلیدی به نام mystore در دایرکتوری working و نام‌گذاری فایل JAR امضاشده به sbundle.jar، از دستور زیر استفاده کنید:

jarsigner -keystore /working/mystore -storepass keystore_password -keypass private_key_password -signedjar sbundle.jar bundle.jar jane

در دستور قبلی گزینه -sigfile مشخص نشده است، بنابراین فایل‌های .SF و بلوک امضای تولیدشده برای قرارگیری در فایل JAR امضاشده، نام‌های پیش‌فرضی بر اساس نام مستعار خواهند داشت. نام آن‌ها JANE.SF و JANE.RSA خواهد بود.

اگر می‌خواهید گذرواژه مخزن و گذرواژه کلید خصوصی از شما درخواست شود، می‌توانید دستور قبلی را به صورت زیر کوتاه کنید:

jarsigner -keystore /working/mystore -signedjar sbundle.jar bundle.jar jane

اگر keystore مخزن کلید پیش‌فرض باشد (.keystore در دایرکتوری خانگی شما)، نیازی به تعیین keystore ندارید، به صورت زیر:

jarsigner -signedjar sbundle.jar bundle.jar jane

اگر می‌خواهید فایل JAR امضاشده جایگزین فایل JAR ورودی (bundle.jar) شود، نیازی به تعیین گزینه -signedjar ندارید، به صورت زیر:

jarsigner bundle.jar jane

برای اعتبارسنجی یک فایل JAR امضاشده به منظور اطمینان از معتبر بودن امضا و عدم دستکاری فایل JAR، از دستوری مانند زیر استفاده کنید:

jarsigner -verify ButtonDemo.jar

هنگامی که اعتبارسنجی موفقیت‌آمیز باشد، عبارت jar verified نمایش داده می‌شود. در غیر این صورت یک پیام خطا نمایش داده می‌شود. هنگامی که از گزینه -verbose استفاده کنید می‌توانید اطلاعات بیشتری دریافت کنید. نمونه‌ای از استفاده از jarsigner با گزینه -verbose به شرح زیر است:


jarsigner -verify -verbose ButtonDemo.jar
s       866 Tue Sep 12 20:08:48 EDT 2017 META-INF/MANIFEST.MF
        825 Tue Sep 12 20:08:48 EDT 2017 META-INF/ORACLE_C.SF
       7475 Tue Sep 12 20:08:48 EDT 2017 META-INF/ORACLE_C.RSA
          0 Tue Sep 12 20:07:54 EDT 2017 META-INF/
          0 Tue Sep 12 20:07:16 EDT 2017 components/
          0 Tue Sep 12 20:07:16 EDT 2017 components/images/
sm      523 Tue Sep 12 20:07:16 EDT 2017 components/ButtonDemo$1.class
sm     3440 Tue Sep 12 20:07:16 EDT 2017 components/ButtonDemo.class
sm     2346 Tue Sep 12 20:07:16 EDT 2017 components/ButtonDemo.jnlp
sm      172 Tue Sep 12 20:07:16 EDT 2017 components/images/left.gif
sm      235 Tue Sep 12 20:07:16 EDT 2017 components/images/middle.gif
sm      172 Tue Sep 12 20:07:16 EDT 2017 components/images/right.gif
  s = signature was verified
  m = entry is listed in manifest
  k = at least one certificate was found in keystore
- Signed by "CN="Oracle America, Inc.", OU=Software Engineering, O="Oracle America, Inc.", L=Redwood City, ST=California, C=US"
    Digest algorithm: SHA-256
    Signature algorithm: SHA256withRSA, 2048-bit key
  Timestamped by "CN=Symantec Time Stamping Services Signer - G4, O=Symantec Corporation, C=US" on Tue Sep 12 20:08:49 UTC 2017
    Timestamp digest algorithm: SHA-1
    Timestamp signature algorithm: SHA1withRSA, 2048-bit key
jar verified.
The signer certificate expired on 2018-02-01. However, the JAR will be valid until the timestamp expires on 2020-12-29.

اگر گزینه -certs را همراه با گزینه‌های -verify و -verbose مشخص کنید، خروجی شامل اطلاعات گواهی برای هر امضاکننده فایل JAR خواهد بود. این اطلاعات شامل نوع گواهی، اطلاعات نام متمایز امضاکننده (زمانی که گواهی X.509 است)، و در صورت تطابق گواهی کلید عمومی موجود در فایل JAR با مدخلی در مخزن کلید، نام مستعار مخزن کلید برای امضاکننده در داخل پرانتز خواهد بود، به عنوان مثال:


jarsigner -keystore $JAVA_HOME/lib/security/cacerts -verify -verbose -certs ButtonDemo.jar
s k     866 Tue Sep 12 20:08:48 EDT 2017 META-INF/MANIFEST.MF
      >>> Signer
      X.509, CN="Oracle America, Inc.", OU=Software Engineering, O="Oracle America, Inc.", L=Redwood City, ST=California, C=US
      [certificate is valid from 2017-01-30, 7:00 PM to 2018-02-01, 6:59 PM]
      X.509, CN=Symantec Class 3 SHA256 Code Signing CA, OU=Symantec Trust Network, O=Symantec Corporation, C=US
      [certificate is valid from 2013-12-09, 7:00 PM to 2023-12-09, 6:59 PM]
      X.509, CN=VeriSign Class 3 Public Primary Certification Authority - G5, OU="(c) 2006 VeriSign, Inc. - For authorized use only", OU=VeriSign Trust Network, O="VeriSign, Inc.", C=US (verisignclass3g5ca [jdk])
      [trusted certificate]
      >>> TSA
      X.509, CN=Symantec Time Stamping Services Signer - G4, O=Symantec Corporation, C=US
      [certificate is valid from 2012-10-17, 8:00 PM to 2020-12-29, 6:59 PM]
      X.509, CN=Symantec Time Stamping Services CA - G2, O=Symantec Corporation, C=US
      [certificate is valid from 2012-12-20, 7:00 PM to 2020-12-30, 6:59 PM]
        825 Tue Sep 12 20:08:48 EDT 2017 META-INF/ORACLE_C.SF
       7475 Tue Sep 12 20:08:48 EDT 2017 META-INF/ORACLE_C.RSA
          0 Tue Sep 12 20:07:54 EDT 2017 META-INF/
          0 Tue Sep 12 20:07:16 EDT 2017 components/
          0 Tue Sep 12 20:07:16 EDT 2017 components/images/
smk     523 Tue Sep 12 20:07:16 EDT 2017 components/ButtonDemo$1.class
      [entry was signed on 2017-09-12, 4:08 PM]
      >>> Signer
      X.509, CN="Oracle America, Inc.", OU=Software Engineering, O="Oracle America, Inc.", L=Redwood City, ST=California, C=US
      [certificate is valid from 2017-01-30, 7:00 PM to 2018-02-01, 6:59 PM]
      X.509, CN=Symantec Class 3 SHA256 Code Signing CA, OU=Symantec Trust Network, O=Symantec Corporation, C=US
      [certificate is valid from 2013-12-09, 7:00 PM to 2023-12-09, 6:59 PM]
      X.509, CN=VeriSign Class 3 Public Primary Certification Authority - G5, OU="(c) 2006 VeriSign, Inc. - For authorized use only", OU=VeriSign Trust Network, O="VeriSign, Inc.", C=US (verisignclass3g5ca [jdk])
      [trusted certificate]
      >>> TSA
      X.509, CN=Symantec Time Stamping Services Signer - G4, O=Symantec Corporation, C=US
      [certificate is valid from 2012-10-17, 8:00 PM to 2020-12-29, 6:59 PM]
      X.509, CN=Symantec Time Stamping Services CA - G2, O=Symantec Corporation, C=US
      [certificate is valid from 2012-12-20, 7:00 PM to 2020-12-30, 6:59 PM]
smk    3440 Tue Sep 12 20:08:48 EDT 2017 components/ButtonDemo.class
...
smk    2346 Tue Sep 12 20:08:48 EDT 2017 components/ButtonDemo.jnlp
...
smk     172 Tue Sep 12 20:08:48 EDT 2017 components/images/left.gif
...
smk     235 Tue Sep 12 20:08:48 EDT 2017 components/images/middle.gif
...
smk     172 Tue Sep 12 20:08:48 EDT 2017 components/images/right.gif
...
  s = signature was verified
  m = entry is listed in manifest
  k = at least one certificate was found in keystore
- Signed by "CN="Oracle America, Inc.", OU=Software Engineering, O="Oracle America, Inc.", L=Redwood City, ST=California, C=US"
    Digest algorithm: SHA-256
    Signature algorithm: SHA256withRSA, 2048-bit key
  Timestamped by "CN=Symantec Time Stamping Services Signer - G4, O=Symantec Corporation, C=US" on Tue Sep 12 20:08:49 UTC 2017
    Timestamp digest algorithm: SHA-1
    Timestamp signature algorithm: SHA1withRSA, 2048-bit key
jar verified.
The signer certificate expired on 2018-02-01. However, the JAR will be valid until the timestamp expires on 2020-12-29.

اگر گواهی یک امضاکننده یک گواهی X.509 نباشد، هیچ اطلاعات نام متمایزی وجود نخواهد داشت. در این صورت، فقط نوع گواهی و نام مستعار نمایش داده می‌شوند. به عنوان مثال، اگر گواهی یک گواهی PGP باشد و نام مستعار bob باشد، عبارت PGP, (bob) را دریافت خواهید کرد.

2024 JDK 22