نام (NAME)

openssl-ec - پردازش کلیدهای EC

خلاصه دستور (SYNOPSIS)

openssl ec [-help] [-inform DER|PEM|P12|ENGINE] [-outform DER|PEM] [-in filename|uri] [-passin arg] [-out filename] [-passout arg] [-des] [-des3] [-idea] [-text] [-noout] [-param_out] [-pubin] [-pubout] [-conv_form arg] [-param_enc arg] [-no_public] [-check] [-engine id] [-provider name] [-provider-path path] [-provparam [name:]key=value] [-propquery propq]

توضیحات (DESCRIPTION)

دستور openssl-ec(1) کلیدهای EC (خم بیضوی) را پردازش می‌کند. این کلیدها می‌توانند میان قالب‌های گوناگون تبدیل شوند و اجزای آن‌ها در خروجی چاپ گردد. نکته: اوپن‌اس‌اس‌ال (OpenSSL) از قالب کلید خصوصی مشخص‌شده در 'SEC 1: Elliptic Curve Cryptography' (http://www.secg.org) استفاده می‌کند. برای تبدیل یک کلید خصوصی EC در OpenSSL به قالب کلید خصوصی PKCS#8 از دستور openssl-pkcs8(1) استفاده کنید.

گزینه‌ها (OPTIONS)

-help: نمایش پیام راهنمای استفاده از دستور.
-inform DER|PEM|P12|ENGINE: قالب ورودی کلید؛ به‌طور پیش‌فرض مشخص نشده است. برای جزئیات بیشتر به openssl-format-options(1) مراجعه کنید.
-outform DER|PEM: قالب خروجی کلید؛ مقدار پیش‌فرض PEM است. برای جزئیات بیشتر به openssl-format-options(1) مراجعه کنید.
کلیدهای خصوصی در قالب کلید خصوصی SEC1 یا PKCS#8 هستند. کلیدهای عمومی ساختاری از نوع SubjectPublicKeyInfo هستند، همان‌طور که در IETF RFC 3280 مشخص شده است.
-in filename|uri: ورودی را برای خواندن کلید مشخص می‌کند؛ در صورت مشخص نشدن این گزینه، از ورودی استاندارد استفاده می‌شود. اگر کلید رمزنگاری شده باشد، یک عبارت عبور درخواست خواهد شد.
-out filename: نام فایل خروجی را برای نوشتن کلید مشخص می‌کند؛ در صورت مشخص نشدن، از خروجی استاندارد استفاده می‌شود. اگر هر یک از گزینه‌های رمزنگاری تنظیم شده باشند، یک عبارت عبور درخواست خواهد شد. نام فایل خروجی نباید با نام فایل ورودی یکسان باشد.
-passin arg, -passout arg: منبع کلمه عبور برای فایل‌های ورودی و خروجی. برای اطلاعات بیشتر درباره قالب arg به openssl-passphrase-options(1) مراجعه کنید.
-des|-des3|-idea: این گزینه‌ها کلید خصوصی را قبل از ارسال به خروجی با سایفرهای DES، triple DES، IDEA یا هر سایفر دیگری که توسط OpenSSL پشتیبانی می‌شود، رمزنگاری می‌کنند. در این حالت یک عبارت عبور درخواست می‌شود. اگر هیچ‌یک از این گزینه‌ها مشخص نشود، کلید به‌صورت متن ساده (plain text) نوشته می‌شود. این بدان معناست که از این دستور می‌توان برای خواندن یک کلید رمزنگاری‌شده بدون تعیین هیچ گزینه رمزنگاری جهت حذف عبارت عبور از کلید، یا با تنظیم گزینه‌های رمزنگاری جهت افزودن یا تغییر عبارت عبور استفاده کرد. این گزینه‌ها فقط با فایل‌های خروجی در قالب PEM قابل استفاده هستند.
-text: اجزا و پارامترهای کلید عمومی و خصوصی را چاپ می‌کند.
-noout: این گزینه از خروجی دادن نسخه کدگذاری‌شده کلید جلوگیری می‌کند.
-param_out: پارامترهای خم بیضوی را چاپ می‌کند.
-pubin: به‌طور پیش‌فرض، یک کلید خصوصی از ورودی خوانده می‌شود. با این گزینه، در عوض یک کلید عمومی خوانده خواهد شد. اگر ورودی فاقد کلید عمومی باشد اما حاوی یک کلید خصوصی باشد، بخش عمومی آن استفاده می‌شود.
-pubout: به‌طور پیش‌فرض، یک کلید خصوصی در خروجی نوشته می‌شود. با این گزینه، در عوض یک کلید عمومی در خروجی قرار خواهد گرفت. اگر ورودی یک کلید عمومی باشد، این گزینه به‌طور خودکار فعال می‌شود.
-conv_form arg: چگونگی تبدیل نقاط روی خم بیضوی به رشته‌های هشت‌بیتی (octet strings) را مشخص می‌کند. مقادیر ممکن عبارتند از: compressed، uncompressed (مقدار پیش‌فرض) و hybrid. برای اطلاعات بیشتر درباره قالب‌های تبدیل نقطه لطفاً استاندارد X9.62 را مطالعه کنید. نکته: به‌دلیل مسائل مربوط به حق اختراع (پتنت)، گزینه compressed به‌طور پیش‌فرض برای خم‌های دودویی (binary curves) غیرفعال است و می‌تواند با تعریف ماکروی پیش‌پردازنده OPENSSL_EC_BIN_PT_COMP در زمان کامپایل فعال شود.
-param_enc arg: نحوه کدگذاری پارامترهای خم بیضوی را مشخص می‌کند. مقادیر ممکن عبارتند از: named_curve، یعنی پارامترهای ec توسط یک OID مشخص می‌شوند، یا explicit که در آن پارامترهای ec به‌طور صریح ارائه می‌شوند (برای تعریف ساختارهای پارامترهای EC به RFC 3279 مراجعه کنید). مقدار پیش‌فرض named_curve است. نکته: گزینه جایگزین implicitlyCA، همان‌طور که در RFC 3279 مشخص شده، در حال حاضر در OpenSSL پیاده‌سازی نشده است.
-no_public: این گزینه اجزای کلید عمومی را از خروجی کلید خصوصی حذف می‌کند.
-check: این گزینه سازگاری و یکپارچگی یک کلید خصوصی یا عمومی EC را بررسی می‌کند.
-engine id: بخش "Engine Options" را در openssl(1) ببینید. این گزینه منسوخ شده است.
-provider name
-provider-path path
-provparam [name:]key=value
-propquery propq: بخش "Provider Options" را در openssl(1)، provider(7) و property(7) ببینید.

دستور openssl-pkey(1) می‌تواند تمام عملیاتی را که این دستور انجام می‌دهد اجرا کند و علاوه بر این از انواع دیگر کلیدهای عمومی نیز پشتیبانی می‌کند.

مثال‌ها (EXAMPLES)

مستندات دستور openssl-pkey(1) حاوی مثال‌هایی معادل موارد ذکر شده در اینجا است.

برای رمزنگاری یک کلید خصوصی با استفاده از triple DES:

openssl ec -in key.pem -des3 -out keyout.pem

برای تبدیل یک کلید خصوصی از قالب PEM به قالب DER:

openssl ec -in key.pem -outform DER -out keyout.der

برای چاپ اجزای یک کلید خصوصی در خروجی استاندارد:

openssl ec -in key.pem -text -noout

تنها برای خروجی گرفتن از بخش عمومی یک کلید خصوصی:

openssl ec -in key.pem -pubout -out pubkey.pem

برای تغییر نحوه کدگذاری پارامترها به explicit:

openssl ec -in key.pem -param_enc explicit -out keyout.pem

برای تغییر قالب تبدیل نقطه به compressed:

openssl ec -in key.pem -conv_form compressed -out keyout.pem

همچنین ببینید (SEE ALSO)

openssl(1)، openssl-pkey(1)، openssl-ecparam(1)، openssl-dsa(1)، openssl-rsa(1)

تاریخچه (HISTORY)

گزینه -engine در OpenSSL 3.0 منسوخ شد.

گزینه‌های -conv_form و -no_public در OpenSSL 3.0 دیگر با کلیدهای بارگذاری‌شده از یک engine پشتیبانی نمی‌شوند.

حق نشر (COPYRIGHT)

تحت مجوز آپاچی نسخه ۲.۰ (Apache License 2.0) منتشر شده است («مجوز»). شما نمی‌توانید از این فایل جز در انطباق با این مجوز استفاده کنید. می‌توانید نسخه‌ای از مجوز را در فایل LICENSE در توزیع منبع یا در https://www.openssl.org/source/license.html به‌دست آورید.