'\" t
.\"     Title: column
.\"    Author: [see the "AUTHOR(S)" section]
.\" Generator: Asciidoctor 2.0.26
.\"      Date: 2026-09-02
.\"    Manual: Polecenia użytkownika
.\"    Source: util-linux 2.42.3
.\"  Language: English
.\"
.TH "COLUMN" "1" "2026-09-02" "util\-linux 2.42.3" "Polecenia użytkownika"
.ie \n(.g .ds Aq \(aq
.el       .ds Aq '
.ss \n[.ss] 0
.nh
.ad l
.de URL
\fI\\$2\fP <\\$1>\\$3
..
.als MTO URL
.if \n[.g] \{\
.  mso www.tmac
.  am URL
.    ad l
.  .
.  am MTO
.    ad l
.  .
.  LINKSTYLE blue R < >
.\}
.SH "NAZWA"
column \- tworzy kolumny z list
.SH "SKŁADNIA"
.sp
\fBcolumn\fP [opcje] [\fIplik\fP .\|.\|.]
.SH "OPIS"
.sp
Narzędzie \fBcolumn\fP formatuje swoje wejście tworząc kilka kolumn. Obsługuje trzy tryby:
.sp
\fBwypełnia kolumny przed wierszami\fP
.RS 4
Jest to domyślny tryb (wymagany ze względu na kompatybilność wsteczną).
.RE
.sp
\fBwypełnia wiersze przed kolumnami\fP
.RS 4
Ten tryb włącza się opcją \fB\-x, \-\-fillrows\fP.
.RE
.sp
\fBtworzy tabelę\fP
.RS 4
Ustala liczbę kolumn jaką zawiera wejście i tworzy tabelę. Ten tryb włącza się opcją \fB\-t\fP/\fB\-\-table\fP. Wyjście jest wyrównywane do szerokości terminala w trybie interaktywnym i do 80 kolumn w trybie nieinteraktywnym (więcej szczegółów w opisie opcji \fB\-\-output\-width\fP). Tabelę można dodatkowo sformatować poszczególnymi opcjami \fB\-\-table\-\fP*.
.RE
.sp
Wejście jest przyjmowane z \fIpliku\fP lub ze standardowego wejścia. Puste wiersze są ignorowane, a wszelkie nieprawidłowe sekwencje wielobajtowe są kodowane za pomocą konwencji x<hex> (liczby szesnastkowej).
.SH "OPCJE"
.sp
Argument \fIkolumny\fP w przypadku poniższych opcji \fB\-\-table\-\fP* jest listą nadanych przez użytkownika nazw kolumn, rozdzielonych przecinkiem, definiowanych jako \fB\-\-table\-columns\fP \fInazwa1\fP\fB,\fP\fInazwa2\fP\fB,\fP.\|.\|., lub ich indeksów, w kolejności w jakiej pojawiają się na wejściu, poczynając od 1, albo też nazw, definiowanych przez atrybut \fB\-\-table\-column\fP. Można mieszać nazwy i indeksy. Aby podać wszystkie kolumny można skorzystać ze specjalnego symbolu zastępczego "0" (np. \-R0), a aby określić ostatnią widoczną kolumnę, można skorzystać z symbolu "\-1" (np. \-R \-1). Przy adresowaniu kolumn indeksami, można korzystać z zakresów takich jak "1\-5".
.sp
\fB\-J, \-\-json\fP
.RS 4
Używa formatu wyjściowego JSON do wypisania tabeli. Wymagana jest opcja \fB\-\-table\-columns\fP, a opcja \fB\-\-table\-name\fP jest zalecana.
.RE
.sp
\fB\-c, \-\-output\-width\fP \fIszerokość\fP
.RS 4
Wyjście jest formatowane do szerokości określonej liczbą znaków. Proszę zauważyć, że wejście dłuższe niż \fIszerokość\fP nie jest domyślnie przycinane. Domyślna jest szerokość terminala w trybie interaktywnym lub 80 kolumn w trybie nieinteraktywnym. Nagłówki kolumn nigdy nie są przycinane.
.sp
Aby zapobiec ograniczaniu szerokości wyjścia, można użyć symbolu zastępczego \fBunlimited\fP (lub \fB0\fP). Zaleca się takie postępowanie przy przekierowywaniu wyjścia do pliku.
.sp
(Pierwotna długa nazwa tej opcji brzmiała \fB\-\-columns\fP; nazwa ta jest przestarzała od wersji v2.30).
.RE
.sp
\fB\-d, \-\-table\-noheadings\fP
.RS 4
Pomija wypisywanie nagłówka. Opcja pozwala na korzystanie z nazw nadanych przez użytkownika w wierszu poleceń, ale ukrywa nagłówek przy wypisywaniu tabeli.
.RE
.sp
\fB\-o, \-\-output\-separator\fP \fIłańcuch\fP
.RS 4
Separator kolumn w wyjściu tabeli (domyślnie to dwie spacje).
.RE
.sp
\fB\-s, \-\-input\-separator, \-\-separator\fP \fIseparatory\fP
.RS 4
Możliwe separatory pozycji wejściowych (domyślnie to spacja).
.RE
.sp
\fB\-S, \-\-use\-spaces\fP \fIliczba\fP
.RS 4
W trybie innym niż tabeli, korzysta ze spacji zamiast tabulatorów do wyrównania kolumn. Opcja określa minimalną liczbę spacji, która oddziela dwie kolumny.
.RE
.sp
\fB\-t, \-\-table\fP
.RS 4
Ustala liczbę kolumn jaką zawiera wejście i tworzy tabelę. Kolumny są domyślnie rozdzielone spacją lub znakami podanymi opcją \fB\-\-output\-separator\fP. Wyjście tabelaryczne jest przydatne do ładnego drukowania (pretty\-printing).
.RE
.sp
\fB\-\-table\-colorscheme\fP \fInazwa\fP
.RS 4
Określa schemat kolorów. Domyślną nazwą jest "column". Więcej szczegółów w rozdziale \fBKOLORY\fP.
.RE
.sp
\fB\-C, \-\-table\-column\fP \fIatrybuty\fP
.RS 4
Definiuje kolumnę z jej listą atrybutów (separatorem jest przecinek). Opcji można użyć wielokrotnie, każda zdefiniuje pojedynczą kolumnę. Atrybuty zastępują niektóre z opcji \fB\-\-table\-\fP\fB: np. *\-\-table\-column name=FOO,right\fP definiuje kolumnę, której tekst jest wyrównywany do prawej strony. Opcja wzajemnie wyklucza się z \fB\-N\fP/\fB\-\-table\-columns\fP.
.sp
Obsługiwane są następujące atrybuty:
.sp
\fBname=\fP\fIłańcuch\fP
.RS 4
Nazwa kolumny.
.RE
.sp
\fBtrunc\fP
.RS 4
Przycina tekst kolumny, jeśli to konieczne. Równoważne \fB\-\-table\-truncate\fP. Proszę zauważyć, że nagłówek kolumny nigdy nie jest przycinany, stanowiąc minimalną szerokość kolumny
.RE
.sp
\fBtree\fP
.RS 4
Używa tę kolumnę w trybie drzewiastym. Więcej szczegółów w opisie opcji \fB\-\-tree\fP.
.RE
.sp
\fBright\fP
.RS 4
Wyrównuje tekst do prawej strony. Równoważne \fB\-\-table\-right\fP.
.RE
.sp
\fBwidth=\fP\fIliczba\fP
.RS 4
Szerokość kolumny. Jest to tylko wskazówka. Aby ją wymusić, należy zdefiniować również atrybut \fBstrictwidth\fP. Faktyczną minimalną szerokość określa szerokość nagłówka kolumny.
.RE
.sp
\fBstrictwidth\fP
.RS 4
Ściśle przestrzega \fBwidth=\fP do określenia minimalnego rozmiaru kolumny. Kolumna może być szersza, jeśli w wyniku jest na to wystarczająco dużo miejsca.
.RE
.sp
\fBnoextremes\fP
.RS 4
Ignoruje nadzwyczaj długą szerokość zawartości. Więcej szczegółów w opisie opcji \fB\-\-table\-noextreme\fP.
.RE
.sp
\fBhidden\fP
.RS 4
Nie wypisuje kolumny. Więcej szczegółów w opisie opcji \fB\-\-table\-hide\fP.
.RE
.sp
\fBwrap\fP
.RS 4
Pozwala na korzystanie z wielowierszowej komórki w przypadku długiego tekstu, jeśli to konieczne. Proszę zauważyć, że nagłówek nigdy nie jest zawijany i określa minimalną szerokość kolumny. Więcej szczegółów w opisie opcji \fB\-\-table\-wrap\fP.
.RE
.sp
\fBwrapnl\fP
.RS 4
Zawija na znakach nowego wiersza; znaki nowego wiersza w komórkach danych są traktowane jako przełamania wierszy.
.RE
.sp
\fBwrapzero\fP
.RS 4
Przełamuje na znakach zerowych (NUL) w komórkach danych.
.RE
.sp
\fBjson=\fP\fItyp\fP
.RS 4
Definiuje typ kolumny w wyjściu JSON. Obsługiwanymi typami są: \fBstring\fP (łańcuch), \fBnumber\fP (liczba), \fBfloat\fP (liczba zmiennoprzecinkowa), \fBarray\-string\fP i \fBarray\-number\fP (tablice) oraz \fBboolean\fP (wartość logiczna).
.RE
.sp
\fBcolor=\fP\fInazwa\fP
.RS 4
Definiuje kolor kolumny w wyjściu na terminalu. \fINazwa\fP jest nazwą koloru (black, blink, blue, bold, brown, cyan, darkgray, gray, green, halfbright, lightblue, lightcyan, lightgray, lightgreen, lightmagenta, lightred, magenta, red, reset, reverse i yellow) lub liczbą/liczbami sekwencji koloru ANSI, rozdzielonych średnikiem, ale bez przedrostka "ESC[" i przyrostka "m". Na przykład "37;41" definiuje sekwencję z czerwonym tłem i białym tekstem. Więcej szczegółów w rozdziale \fBKOLORY\fP.
.RE
.sp
\fBcolorkey=\fP\fInazwa\fP
.RS 4
Adresuje kolor zdefiniowany w schemacie kolorów. Zob. \fB\-\-table\-colorscheme\fP.
.RE
.sp
\fBheadercolor=\fP\fInazwa\fP
.RS 4
Podobnie jak \fBcolor=\fP, lecz definiuje tylko kolor nagłówka.
.RE
.sp
\fBheadercolorkey=\fP\fInazwa\fP
.RS 4
Adresuje kolor nagłówka zdefiniowany w schemacie kolorów. Zob. \fB\-\-table\-colorscheme\fP.
.RE
.RE
.sp
\fB\-N, \-\-table\-columns\fP \fInazwy\fP
.RS 4
Określa nazwy kolumn za pomocą listy (separatorem jest przecinek). Nazwy są stosowane w nagłówku tabeli oraz do wskazywania kolumn w argumentach opcji. Zob. też \fB\-\-table\-column\fP.
.RE
.sp
\fB\-l, \-\-table\-columns\-limit\fP \fIliczba\fP
.RS 4
Określa maksymalną liczbę kolumn wejściowych. Ostatnia kolumna będzie zawierała wszystkie pozostałe dane, jeśli limit jest mniejszy niż liczba kolumn w danych wejściowych.
.RE
.sp
\fB\-R, \-\-table\-right\fP \fIkolumny\fP
.RS 4
Wyrównuje tekst do prawej strony w podanych kolumnach.
.RE
.sp
\fB\-T, \-\-table\-truncate\fP \fIkolumny\fP
.RS 4
Określa kolumny, w których tekst może zostać przycięty gdy to konieczne, w przeciwnym przypadku bardzo długie wpisy w tabeli mogą zajmować wiele wierszy.
.RE
.sp
\fB\-E, \-\-table\-noextreme\fP \fIkolumny\fP
.RS 4
Określa kolumny, w których zawartość dłuższa niż przeciętna może być zignorowana przy obliczaniu szerokości kolumny. Opcja ta wpływa na obliczanie szerokości i formatowania tabeli, natomiast nie ma wpływu na wypisywany tekst.
.sp
Opcja ta domyślnie jest aktywowana wobec ostatniej widocznej kolumny.
.RE
.sp
\fB\-e, \-\-table\-header\-repeat\fP
.RS 4
Wypisuje wiersz nagłówka na każdej stronie.
.RE
.sp
\fB\-K, \-\-table\-header\-as\-columns\fP
.RS 4
Używa pierwszego wiersza wejścia jako nagłówka tabeli. Opcja wyklucza się z opcjami \fB\-\-table\-columns\fP i \fB\-\-table\-column\fP.
.RE
.sp
\fB\-W, \-\-table\-wrap\fP \fIkolumny\fP
.RS 4
Określa kolumny, w których przy dłuższych tekstach mogą być stosowane komórki wielowierszowe. Domyślnie tekst jest zawijany zgodnie z szerokością kolumny. Za pomocą opcji \fB\-\-wrap\-separator\fP można w zamian zawijać na wybranym znaku. Proszę zauważyć, że nagłówek nigdy nie jest zawijany i określa minimalną szerokość kolumny.
.RE
.sp
\fB\-\-wrap\-separator\fP \fIłańcuch\fP
.RS 4
Używa \fIłańcucha\fP jako separatora do zawijania tekstu w kolumnach, w których włączono zawijanie. Przy wyświetlaniu tekstu, separator jest zastępowany znakiem nowego wiersza. Opcja wymaga trybu tabelarycznego oraz kolumn z włączonym zawijaniem (zob. \fB\-\-table\-wrap\fP). Na przykład podanie "|" pozwoli na zawijanie na znakach potoku, w komórkach z danymi.
.RE
.sp
\fB\-H, \-\-table\-hide\fP \fIkolumny\fP
.RS 4
Nie wypisuje podanych kolumn. Specjalny symbol "\fB\-\fP" służy do ukrycie wszystkich nienazwanych kolumn (zob. \fB\-\-table\-columns\fP).
.RE
.sp
\fB\-O, \-\-table\-order\fP \fIkolumny\fP
.RS 4
Określa kolejność kolumn wyjściowych.
.RE
.sp
\fB\-n, \-\-table\-name\fP \fInazwa\fP
.RS 4
Określa nazwę tabeli, użytą w wyjściu JSON. Domyślną jest "table".
.RE
.sp
\fB\-m, \-\-table\-maxout\fP
.RS 4
Wypełnia całe dostępne miejsce na wyjściu.
.RE
.sp
\fB\-L, \-\-keep\-empty\-lines\fP
.RS 4
Zachowuje wiersze składające się wyłącznie z białych znaków w wejściu. Domyślnie całkowicie puste wiersze są ignorowane. Pierwotna nazwa tej opcji brzmiała \fB\-\-table\-empty\-lines\fP, lecz została uznana za przestarzałą, ponieważ sprawiała wrażenie, że działała tylko w trybie tabelarycznym.
.RE
.sp
\fB\-r, \-\-tree\fP \fIkolumna\fP
.RS 4
Określa kolumnę do stosowania w trybie drzewiastym. Proszę zauważyć, że zapętlone zależności oraz inne problemy w relacji dziecko\-rodzic są po cichu ignorowane.
.RE
.sp
\fB\-i, \-\-tree\-id\fP \fIkolumna\fP
.RS 4
Określa kolumnę zawierającą unikalny identyfikator dziecka każdego wiersza, dla relacji dziecko\-rodzic.
.RE
.sp
\fB\-p, \-\-tree\-parent\fP \fIkolumna\fP
.RS 4
Określa kolumnę zawierającą identyfikator rodzica każdego wiersza, dla relacji dziecko\-rodzic.
.RE
.sp
\fB\-x, \-\-fillrows\fP
.RS 4
Wypełnia wiersze przed wypełnianiem kolumn.
.RE
.sp
\fB\-\-color\fP[\fB=\fP\fIkiedy\fP]
.RS 4
Koloryzuje wynik. Opcjonalnym argumentem \fIkiedy\fP może być \fBauto\fP, \fBnever\fP (nigdy) lub \fBalways\fP (zawsze). Gdy nie poda się argumentu \fIkiedy\fP, domyślnym ustawieniem jest \fBauto\fP. Kolory mogą być wyłączone; aktualne wbudowane ustawienie domyślne pokaże opcja \fB\-\-help\fP. Zob. również rozdział \fBKOLORY\fP.
.RE
.sp
\fB\-h\fP, \fB\-\-help\fP
.RS 4
Wyświetla ten tekst i wychodzi.
.RE
.sp
\fB\-V\fP, \fB\-\-version\fP
.RS 4
Wyświetla wersję i wychodzi.
.RE
.SH "KOLORY"
.sp
Kolorowanie wyjściowe zaimplementowano poprzez \fBterminal\-colors.d\fP(5). Jawne kolorowanie można wyłączyć za pomocą pustego pliku
.RS 3
.ll -.6i
.sp
\fI/etc/terminal\-colors.d/column.disable\fP
.br
.RE
.ll
.sp
dla polecenia \fBcolumn\fP albo dla wszystkich narzędzi plikiem
.RS 3
.ll -.6i
.sp
\fI/etc/terminal\-colors.d/disable\fP
.br
.RE
.ll
.sp
Od wersji 2.41, obsługiwana jest również zmienna środowiskowa $NO_COLOR, służąca do wyłączenia kolorowania wyjścia, o ile nie włączy się je wprost opcją wiersza poleceń.
.sp
Globalne ustawienie przesłonią \fI$XDG_CONFIG_HOME/terminal\-colors.d\fP lub \fI$HOME/.config/terminal\-colors.d\fP danego użytkownika.
.sp
Proszę zauważyć, że kolorowanie wyjścia może być domyślnie włączone i wówczas katalogi \fIterminal\-colors.d\fP mogą jeszcze nie istnieć.
.sp
Domyślnym schematem kolorów jest "column," i można go przesłonić za pomocą
.RS 3
.ll -.6i
.sp
\fB\-\-table\-colorscheme\fP \fInazwa\fP
.br
.RE
.ll
.sp
Następnie można stosować plik \fInazwa\fP[.disable|enable|scheme] w \fI/etc/terminal\-colors.d/\fP, \fI$XDG_CONFIG_HOME/terminal\-colors.d\fP lub \fI$HOME/.config/terminal\-colors.d/\fP.
.sp
Logiczna nazwa koloru (klucz) w schemacie kolorów może być zaadresowana przez właściwość kolumny \fBcolorkey=\fP i \fBheadercolorkey=\fP. Na przykład
.sp
.if n .RS 4
.nf
.fam C
echo \*(Aqistotny red\*(Aq\&           > ~/.config/terminal\-colors.d/fajnatabela.scheme
echo \*(Aqistotny\-naglowek 37;41\*(Aq >> ~/.config/terminal\-colors.d/fajnatabela.scheme
echo \-e "a b c\(rsnaa bb cc\(rsnaaa bbb ccc" | column \-t \(rs
        \-\-table\-colorscheme=fajnatabela \(rs
        \-C name=AAA,colorkey=istotny,headercolorkey=istotny\-naglowek \(rs
        \-C name=BBB,color=magenta,headercolor=cyan \(rs
        \-C name=CCC,color=green
.fam
.fi
.if n .RE
.sp
Powyższe utworzy schemat kolorów o nazwie "fajnatabela" i pokoloruje nagłówek i dane pierwszej kolumny zgodnie z kluczami ze schematu. Pozostałe dwie kolumny będą pokolorowane za pomocą bezpośrednich nazw kolorów.
.SH "ŚRODOWISKO"
.sp
\fBCOLUMNS\fP
.RS 4
służy do określenia rozmiaru ekranu, jeśli inne informacje nie są dostępne.
.RE
.sp
\fBLIBSMARTCOLS_DEBUG\fP=all
.RS 4
włącza wyjście debugowania libsmartcols.
.RE
.sp
\fBLIBSMARTCOLS_DEBUG_PADDING\fP=on
.RS 4
używa widocznych znaków wypełnienia.
.RE
.SH "HISTORIA"
.sp
Polecenie \fBcolumn\fP pojawiło się w 4.3BSD\-Reno.
.SH "USTERKI"
.sp
Wersja 2.23 zmieniła działanie opcji \fB\-s\fP na niezachłanne np.:
.sp
.if n .RS 4
.nf
.fam C
printf "a:b:c\(rsn1::3\(rsn" | column \-t \-s \*(Aq:\*(Aq
.fam
.fi
.if n .RE
.sp
Stare wyjście:
.sp
.if n .RS 4
.nf
.fam C
a\&  b\&  c
1\&  3
.fam
.fi
.if n .RE
.sp
Obecne wyjście (od util\-linux 2.23):
.sp
.if n .RS 4
.nf
.fam C
a\&  b\&  c
1\&     3
.fam
.fi
.if n .RE
.sp
Historyczne wersje narzędzie wskazywały, że domyślnie "wiersze są wypełniane przed kolumnami", a opcja \fB\-x\fP to odwraca. Takie sformułowanie nie było jednak zgodne z faktycznym zachowaniem, dlatego zostało poprawione (zob. wyżej). Inne implementacje \fBcolumn\fP mogą wciąż korzystać ze starszej dokumentacji, lecz ich zachowanie powinno być identyczne.
.SH "PRZYKŁADY"
.sp
Wypisuje fstab z wierszem nagłówka oraz wyrównuje liczby do prawej strony:
.sp
.if n .RS 4
.nf
.fam C
sed \*(Aqs/#.*//\*(Aq /etc/fstab | column \-\-table \-\-table\-columns SOURCE,TARGET,TYPE,OPTIONS,FREQ,PASS \-\-table\-right FREQ,PASS
.fam
.fi
.if n .RE
.sp
Wypisuje fstab i ukrywa nienazwane kolumny:
.sp
.if n .RS 4
.nf
.fam C
sed \*(Aqs/#.*//\*(Aq /etc/fstab | column \-\-table \-\-table\-columns SOURCE,TARGET,TYPE \-\-table\-hide \-
.fam
.fi
.if n .RE
.sp
Wypisuje drzewo:
.sp
.if n .RS 4
.nf
.fam C
echo \-e \*(Aq1 0 A\(rsn2 1 AA\(rsn3 1 AB\(rsn4 2 AAA\(rsn5 2 AAB\*(Aq | column \-\-tree\-id 1 \-\-tree\-parent 2 \-\-tree 3
1\&  0\&  A
2\&  1\&  |\-AA
4\&  2\&  | |\-AAA
5\&  2\&  | `\-AAB
3\&  1\&  `\-AB
.fam
.fi
.if n .RE
.sp
Wypisuje tabelę z podanym separatorem zawijania:
.sp
.if n .RS 4
.nf
.fam C
echo \-e \*(AqNazwa:Opis\(rsnJan:twórca|oprogramowania\(rsnJanina:analityk|danych\*(Aq | column \-\-table \-\-separator \*(Aq:\*(Aq \-\-table\-wrap 2 \-\-wrap\-separator \*(Aq|\*(Aq
Nazwa\&  Opis
Jan\&    twórca
       oprogramowania
Janina analityk
       danych
.fam
.fi
.if n .RE
.SH "ZOBACZ TAKŻE"
.sp
\fBcolrm\fP(1), \fBls\fP(1), \fBpaste\fP(1), \fBsort\fP(1)
.SH "ZGŁASZANIE BŁĘDÓW"
.sp
Problemy należy zgłaszać w \c
.URL "https://github.com/util\-linux/util\-linux/issues" "systemie śledzenia błędów" "."
.SH "DOSTĘPNOŚĆ"
.sp
Polecenie \fBcolumn\fP jest częścią pakietu util\-linux, który można pobrać ze strony \c
.URL "https://www.kernel.org/pub/linux/utils/util\-linux/" "Archiwum jądra Linux" "."