.\" Man page generated from reStructuredText. . . .nr rst2man-indent-level 0 . .de1 rstReportMargin \\$1 \\n[an-margin] level \\n[rst2man-indent-level] level margin: \\n[rst2man-indent\\n[rst2man-indent-level]] - \\n[rst2man-indent0] \\n[rst2man-indent1] \\n[rst2man-indent2] .. .de1 INDENT .\" .rstReportMargin pre: . RS \\$1 . nr rst2man-indent\\n[rst2man-indent-level] \\n[an-margin] . nr rst2man-indent-level +1 .\" .rstReportMargin post: .. .de UNINDENT . RE .\" indent \\n[an-margin] .\" old: \\n[rst2man-indent\\n[rst2man-indent-level]] .nr rst2man-indent-level -1 .\" new: \\n[rst2man-indent\\n[rst2man-indent-level]] .in \\n[rst2man-indent\\n[rst2man-indent-level]]u .. .TH "CLUBAK" 1 "2026-07-16" "1.10.1" "ClusterShell User Manual" .SH "نام (NAME)" clubak \- قالب‌بندی و تجمیع خروجی دستورات خوشه‌ای ClusterShell .SH "خلاصه دستور (SYNOPSIS)" .sp \fBclubak\fP [ OPTIONS ] .SH "توضیحات (DESCRIPTION)" .sp دستور \fBclubak\fP متن دریافتی از ورودی استاندارد را که شامل خطوطی به قالب \(dq\fInode:output\fP\(dq است، قالب‌بندی می‌کند. این ابزار سازگاری عقبروی کاملی با \fBdshbak\fP(1) دارد اما امکانات بیشتری ارائه می‌دهد؛ برای نمونه، \fBclubak\fP همواره نتایج خود را به‌صورت مرتب‌شده بر اساس گره/مجموعه‌گره نمایش می‌دهد. .sp هنگام استفاده از \fBclush\fP(1) نیازی به استفاده از \fBclubak\fP ندارید، چرا که تمامی قابلیت‌های قالب‌بندی خروجی پیشاپیش درون آن گنجانده شده‌اند. این ابزار برای کاربردهای دیگر، مانند پس‌پردازش نتایجی به شکل \(dq\fInode:output\fP\(dq ارائه شده است. .sp همانند \fBclush\fP(1)، دستور \fBclubak\fP نیز از ماژول \fIClusterShell.MsgTree\fP از کتابخانه ClusterShell استفاده می‌کند (ببینید: \fBpydoc ClusterShell.MsgTree\fP). .SH "نحوه فراخوانی (INVOCATION)" .sp دستور \fBclubak\fP باید به همراه ورودی استاندارد متصل (پیوند داده‌شده) اجرا شود. .SH "گزینه‌ها (OPTIONS)" .INDENT 0.0 .TP .B \-\-version نمایش شماره نسخه \fBclubak\fP و خروج .TP .B \-b\fP,\fB \-c\fP,\fB \-\-dshbak تجمیع گره‌های دارای خروجی یکسان (گزینه‌های \-c و \-\-dshbak جهت سازگاری با \fBdshbak\fP(1) ارائه شده‌اند) .TP .B \-B مشابه \-b؛ جهت سازگاری با \fBclush\fP(1) پذیرفته می‌شود، جایی که \-B خروجی خطای استاندارد را نیز تجمیع می‌کند .TP .B \-q\fP,\fB \-\-quiet حالت بی‌صدا، تنها خروجی‌های ضروری چاپ می‌شوند (مثلاً شمارش گره‌ها که در کنار سرآیند مجموعه‌گره‌های تجمیع‌شده نمایش داده می‌شود، حذف می‌گردد) .TP .B \-v\fP,\fB \-\-verbose حالت پرگو، چاپ پیام‌های اطلاعاتی؛ همچنین بازتاب هر خط ورودی در خروجی استاندارد با پیشوند \fBINPUT\fP .TP .B \-d\fP,\fB \-\-debug چاپ پیام‌های بیشتر برای مقاصد اشکال‌زدایی .TP .B \-L غیرفعال کردن بلوک سرآیند و مرتب‌سازی خروجی بر اساس گره‌ها .TP .B \-N غیرفعال کردن برچسب‌گذاری روی خروجی دستور .TP .B \-r\fP,\fB \-\-regroup جمع‌کردن و خلاصه‌سازی مجموعه‌گره با استفاده از گروه‌های گره .TP .BI \-\-axis\fB= RANGESET برای مجموعه‌گره‌های nبعدی (nD)، مجموعه‌گره نمایش‌داده‌شده (مثلاً در سرآیند خروجی‌های تجمیع‌شده) را تنها در راستای محور ارائه‌شده جمع می‌کند. محورها از ۱ تا n شماره‌گذاری شده‌اند و می‌توان آن‌ها را در اینجا با نحو rangeset (مانند \(aq1\(aq، \(aq1\-2\(aq، \(aq1,3\(aq) یا با یک عدد منفی مشخص کرد که به معنای شمارش شاخص از انتها است. از آنجا که برخی مجموعه‌گره‌ها ممکن است دارای چندین بعد مختلف باشند، شاخص‌های محور بدون نمایش خطا کوتاه می‌شوند تا در محدوده مجاز قرار گیرند. این گزینه معادل هر بار فراخوانی برای مقدار پیش‌فرض کتابخانه \fBfold_axis\fP است. .TP .BI \-s \ GROUPSOURCE\fR,\fB \ \-\-groupsource\fB= GROUPSOURCE منبع گروه اختیاری در \fBgroups.conf\fP(5) برای استفاده .TP .BI \-\-groupsconf\fB= FILE استفاده از فایل پیکربندی جایگزین برای \fBgroups.conf\fP(5) .TP .B \-G\fP,\fB \-\-groupbase عدم نمایش پیشوند منبع گروه (همیشه \fI@groupname\fP) .TP .BI \-S \ SEPARATOR\fR,\fB \ \-\-separator\fB= SEPARATOR رشته جداکننده محتوای خط / گره (پیش‌فرض: \fI:\fP) .TP .B \-F\fP,\fB \-\-fast حالت سریع‌تر اما با مصرف حافظه بیشتر (پیش‌بارگذاری تمامی پیام‌ها به ازای هر گره) .TP .B \-T\fP,\fB \-\-tree حالت ردگیری درخت پیام؛ سوییچی برای فعال‌سازی حالت ردگیری \fBClusterShell.MsgTree\fP، که در آن تمامی کلیدها/گره‌ها برای هر عنصر پیام از درخت نگه داشته می‌شوند و امکان نمایش ویژه خروجی را فراهم می‌سازد .TP .BI \-\-interpret\-keys\fB= INTERPRET_KEYS تعیین اینکه آیا کلیدها (فیلد قبل از جداکننده در هر خط ورودی) به عنوان مجموعه‌گره تفسیر شوند یا خیر. مقدار \fIINTERPRET_KEYS\fP می‌تواند \fBnever\fP، \fBalways\fP یا \fBauto\fP (پیش‌فرض) باشد. با \fBnever\fP، هر کلید به عنوان یک رشته متنی ساده نگه‌داشته می‌شود؛ با \fBalways\fP، هر کلید باید یک مجموعه‌گره معتبر باشد؛ با \fBauto\fP، کلیدها به عنوان مجموعه‌گره تفسیر می‌شوند، اما در صورت عدم امکان تجزیه هر یک از کلیدها، \fBclubak\fP بدون هشدار تمام کلیدها را به عنوان رشته‌های متنی ساده در نظر می‌گیرد. .TP .BI \-\-color\fB= WHENCOLOR دستور \fBclubak\fP می‌تواند از متغیرهای محیطی NO_COLOR، CLICOLOR و CLICOLOR_FORCE استفاده کند. گزینه خط فرمان \fB\-\-color\fP همیشه نسبت به متغیرهای محیطی اولویت دارد. متغیر NO_COLOR بر CLICOLOR_FORCE و آن نیز بر CLICOLOR اولویت دارد. گزینه \fB\-\-color\fP مشخص می‌کند که آیا از رنگ‌های ANSI برای احاطه کردن پیشوند/سرآیند گره یا مجموعه‌گره با دنباله‌های گریز جهت نمایش رنگی در ترمینال استفاده شود یا خیر. مقدار \fIWHENCOLOR\fP می‌تواند \fBnever\fP، \fBalways\fP یا \fBauto\fP (که در صورت اشاره خروجی استاندارد به ترمینال از رنگ استفاده می‌کند) باشد. رنگ روی [34m (متن پیش‌زمینه آبی) تنظیم شده است و قابل تغییر نیست. .TP .B \-\-diff نمایش تفاضل (diff) میان خروجی‌های تجمیع‌شده .UNINDENT .SH "وضعیت خروج (EXIT STATUS)" .sp وضعیت خروج صفر بیانگر موفقیت‌آمیز بودن اجرای دستور \fBclubak\fP است. .SH "مثال‌ها (EXAMPLES)" .INDENT 0.0 .IP 1. 3 می‌توان از \fBclubak\fP برای تجمیع برخی نتایج ثبت‌شده دستور \fBclush\fP(1) استفاده کرد: .UNINDENT .INDENT 0.0 .TP .B ثبت نتایج \fBclush\fP(1) در یک فایل: .nf # clush \-w node[1\-7] uname \-r >/tmp/clush_output # clush \-w node[32\-159] uname \-r >>/tmp/clush_output .fi .sp .TP .B نمایش نتایج تجمیع‌شده فایل (در حالت خطی): .nf # clubak \-bL