'\" t
.\"     Title: fvwmrearrange
.\"    Author: [see the "AUTHOR(S)" section]
.\" Generator: Asciidoctor 2.0.26
.\"      Date: 2026-06-28
.\"    Manual: \ \&
.\"    Source: \ \&
.\"  Language: Persian
.\"
.TH "FVWMREARRANGE" "1" "2026-06-28" "\ \&" "\ \&"
.ie \n(.g .ds Aq \(aq
.el       .ds Aq '
.ss \n[.ss] 0
.nh
.ad l
.de URL
\fI\\$2\fP <\\$1>\\$3
..
.als MTO URL
.if \n[.g] \{\
.  mso www.tmac
.  am URL
.    ad l
.  .
.  am MTO
.    ad l
.  .
.  LINKSTYLE blue R < >
.\}
.SH "نام (NAME)"
FvwmRearrange \- بازآرایی و مرتب‌سازی پنجره‌های fvwm
.SH "خلاصه دستور (SYNOPSIS)"
.sp
\fBFvwmRearrange [گزینه‌ها] [کادر محصورکننده] [گزینه‌ها]\fP
.sp
دستور FvwmRearrange توسط fvwm فراخوانی و اجرا می‌شود، بنابراین اجرای مستقیم آن از خط فرمان کار نخواهد کرد.
.SH "توضیحات (DESCRIPTION)"
.sp
این ماژول را می‌توان برای کاشی‌کاری (tile) یا چینش آبشاری (cascade) پنجره‌ها فراخوانی کرد.
.sp
هنگام کاشی‌کاری، این ماژول پنجره‌ها را در یک شبکه (جدول یا ماتریس) درون کادر محصورکننده (به‌طور پیش‌فرض ناحیه کاری مانیتور جاری) می‌چیند. کاشی‌کاری به‌گونه‌ای انجام می‌شود که پنجره‌ها با یکدیگر هم‌پوشانی نداشته باشند. هنگام جابه‌جایی و تغییر اندازه پنجره‌ها برای جا گرفتن در شبکه، اندازه آن‌ها به نزدیک‌ترین اندازه افزایشی مشخص‌شده توسط راهنماهای اندازه پنجره (size hints) تغییر می‌یابد (به همین دلیل ممکن است گاهی بین پنجره‌های کاشی‌کاری‌شده فاصله‌ای دیده شود که در برنامه‌های ترمینال رایج است). برای لغو این رفتار (و حذف فاصله‌ها) از سبک (Style)
\fIResizeHintOverride\fP
روی پنجره‌های دارای راهنمای اندازه استفاده کنید.
.sp
هنگام چینش آبشاری، این ماژول پنجره‌ها را درون کادر محصورکننده از گوشه بالا سمت چپ کادر به‌صورت آبشاری مرتب می‌کند. پنجره‌ها برای قرارگیری در کادر محصورکننده تغییر اندازه می‌دهند و لایه‌بندی به‌گونه‌ای انجام می‌شود که نوار عنوان تمامی پنجره‌های متوالی در زیر پنجره قبلی قابل دیدن باشد.
.sp
رفتار هر دو حالت کاشی‌کاری و آبشاری را می‌توان از طریق گزینه‌های فهرست‌شده در زیر پیکربندی کرد. این گزینه‌ها می‌توانند اندازه کادر محصورکننده، امکان تغییر اندازه پنجره‌ها، پنجره‌های تحت تأثیر و موارد دیگر را کنترل کنند.
.SH "فراخوانی (INVOCATION)"
.sp
بهتر است FvwmRearrange از طریق یک منو، کلید میانبر یا دکمه فراخوانی شود. گزینه‌های خط فرمان متعددی وجود دارند که می‌توان از آن‌ها برای کنترل نحوه چینش آبشاری/کاشی‌کاری پنجره‌ها استفاده کرد که در ادامه شرح داده شده‌اند. فراخوانی FvwmRearrange بدون هیچ گزینه‌ای، پنجره‌های روی مانیتور جاری را به‌طور خودکار کاشی‌کاری می‌کند (نگاه کنید به _\-auto_tile):
.sp
.if n .RS 4
.nf
.fam C
FvwmRearrange
.fam
.fi
.if n .RE
.sp
این دستور تمام پنجره‌های ناحیه کاری مانیتور جاری را در یک شبکه کاشی‌کاری می‌کند. اندازه این شبکه بر اساس تعداد پنجره‌ها محاسبه می‌شود تا شبکه حتی‌الامکان مربع‌شکل باشد. پنجره‌های ردیف بالا برای اشغال فضای اضافی و پر کردن کل ناحیه کاری تغییر اندازه می‌دهند. افزودن آرگومان‌های اضافی می‌تواند این رفتار را تغییر دهد، برای مثال:
.sp
.if n .RS 4
.nf
.fam C
FvwmRearrange \-tile \-swap 10 10 90 90
.fam
.fi
.if n .RE
.sp
این فراخوانی پنجره‌ها را در یک ستون با کادر محصورکننده‌ای که از ۱۰ در ۱۰ درصد داخل و پایین ناحیه کاری مانیتور شروع شده و در ۹۰ در ۹۰ درصد داخل و پایین ناحیه کاری پایان می‌یابد، کاشی‌کاری می‌کند. مثالی دیگر:
.sp
.if n .RS 4
.nf
.fam C
FvwmRearrange \-cascade 10 2 80 70
.fam
.fi
.if n .RE
.sp
این فراخوانی پنجره‌ها را با شروع از ۱۰ در ۲ درصد داخل و پایین ناحیه کاری مانیتور به‌صورت آبشاری می‌چیند. پنجره‌ها به‌گونه‌ای تغییر اندازه می‌دهند که عرض و ارتفاع آن‌ها ۷۵ درصد کادر محصورکننده باشد، کادری که در ۸۰ در ۷۰ درصد ناحیه کاری پایان می‌یابد.
.sp
همچنین می‌توان FvwmRearrange را چندین بار روی یک مانیتور با کادرهای محصورکننده مختلف اجرا کرد. به این ترتیب می‌توانید کنترل بهتری بر نحوه کاشی‌کاری پنجره‌ها داشته باشید. مثال زیر را در نظر بگیرید:
.sp
.if n .RS 4
.nf
.fam C
FvwmRearrange \-tile \-swap 0 0 35 100
FvwmRearrange 35 0 100 100
.fam
.fi
.if n .RE
.sp
دستور نخست یک تک‌ستون از پنجره‌ها در ۳۵٪ سمت چپ مانیتور ایجاد می‌کند و دستور دوم پنجره‌های سمت راست (۶۵٪ مانیتور) را به‌صورت خودکار کاشی‌کاری می‌نماید. بدین ترتیب می‌توانید نحوه کاشی‌کاری پنجره‌ها را در بخش‌های مختلف مانیتور به‌طور مستقل از یکدیگر مدیریت کنید.
.sp
اگر می‌خواهید هنگام اضافه شدن پنجره‌های جدید FvwmRearrange به‌طور خودکار اجرا شود، از FvwmEvent برای اجرای FvwmRearrange در رویداد
\fIadd_window\fP
استفاده کنید. در صورت استفاده از چندین کادر محصورکننده (مانند مثال بالا)، سبک ManualPlacement به شما اجازه می‌دهد پنجره را در همان بخشی از صفحه که می‌خواهید کاشی‌کاری شود قرار دهید.
.SH "گزینه‌ها (OPTIONS)"
.sp
تنظیم و پیکربندی FvwmRearrange تنها از طریق گزینه‌های خط فرمان انجام می‌شود. این گزینه‌ها می‌توانند قبل یا بعد از
\fIکادر محصورکننده\fP
بیایند و همگی با \*(Aq\-\*(Aq شروع می‌شوند. در ادامه، گزینه‌ها به دسته‌های
\fBگزینه‌های کاشی‌کاری (TILING OPTIONS)\fP،
\fBگزینه‌های آبشاری (CASCADING OPTIONS)\fP،
\fBگزینه‌های عمومی (GENERAL OPTIONS)\fP،
\fBگزینه‌های تغییر اندازه (RESIZING OPTIONS)\fP،
\fBگزینه‌های فیلتر کردن (FILTERING OPTIONS)\fP
و
\fBگزینه‌های مرتب‌سازی (ORDERING OPTIONS)\fP
تقسیم شده‌اند.
.SS "گزینه‌های کاشی‌کاری (TILING OPTIONS)"
.sp
کاشی‌کاری پنجره‌های درون کادر محصورکننده را دریافت کرده، بر اساس تعداد پنجره‌ها شبکه‌ای از خانه‌های هم‌اندازه می‌سازد، سپس با شروع از گوشه بالا سمت چپ، اندازه پنجره‌ها را تغییر داده و آن‌ها را برای پر کردن خانه‌ها جابه‌جا می‌کند. خانه‌ها ردیف به ردیف (از چپ به راست) و رو به پایین پر می‌شوند.
.sp
پنجره‌ها ممکن است راهنماهای حداقل اندازه یا گام اندازه EWMH داشته باشند، بنابراین ممکن است میان پنجره‌ها فاصله بیفتد یا حداقل اندازه برخی پنجره‌ها بزرگ‌تر از اندازه خانه شبکه باشد. سبک
\fIResizeHintOverride\fP
در fvwm این رفتار را لغو کرده و باعث می‌شود پنجره‌ها بهتر در خانه‌های خود جا بگیرند.
.sp
\-auto_tile
.RS 4
این رفتار پیش‌فرض است که تمام پنجره‌ها را در شبکه‌ای تا حد امکان مربع‌شکل کاشی‌کاری می‌کند. بسته به تعداد پنجره‌ها، تعداد ستون‌ها می‌تواند حداکثر یکی بیشتر از سطرها باشد (یا با گزینه
\fI\-swap\fP
تعداد سطرها یکی بیشتر از ستون‌ها باشد). اگر گزینه
\fI\-max_n N\fP
نیز ارائه شود، شبکه دارای
\fIN\fP
ستون بیشتر از سطرها خواهد بود (یا در صورت استفاده از
\fI\-swap\fP،
دارای
\fIN\fP
سطر بیشتر از ستون‌ها). این گزینه متضمن
\fI\-fill_start\fP
است تا از تمام فضا استفاده شود. در صورت ارائه گزینه
\fI\-fill_end\fP،
فضای خالی در انتها استفاده می‌شود.
.RE
.sp
\-tile
.RS 4
پنجره‌ها را در یک تک‌سطر (یا در صورت همراهی با
\fI\-swap\fP
در یک تک‌ستون) کاشی‌کاری می‌کند. اگر گزینه
\fI\-max_n N\fP
نیز مشخص شود، حداکثر
\fIN\fP
ستون در هر سطر (یا
\fIN\fP
سطر در هر ستون با
\fI\-swap\fP)
در شبکه نهایی وجود خواهد داشت. اگر شبکه خانه‌های بیشتری نسبت به تعداد پنجره‌ها داشته باشد، خانه‌های اضافی در انتها خالی باقی می‌مانند، مگر اینکه گزینه‌های
\fI\-fill_start\fP
یا
\fI\-fill_end\fP
استفاده شده باشند.
.RE
.sp
\-max_n \fIN\fP
.RS 4
این گزینه نحوه محاسبه شبکه را تغییر می‌دهد. هنگام استفاده از
\fI\-auto_tile\fP
این گزینه تعداد ستون‌های اضافه نسبت به سطرها را مشخص می‌کند (یا سطرهای اضافه نسبت به ستون‌ها با
\fI\-swap\fP).
هنگام استفاده از
\fI\-tile\fP
این گزینه حداکثر تعداد ستون‌ها را پیش از ایجاد سطر جدید تعیین می‌کند (یا حداکثر تعداد سطرها با
\fI\-swap\fP).
مقدار پیش‌فرض 0 است.
.RE
.sp
\-swap
.RS 4
جای سطرها و ستون‌ها و جهت پر شدن خانه‌ها را معکوس می‌کند؛ به این صورت که از خانه بالا سمت چپ شروع کرده و هر ستون را رو به پایین (از بالا به پایین) پر کرده و به سمت راست حرکت می‌کند. این ویژگی در گذشته مرتب‌سازی افقی نامیده می‌شد (در حالی که حالت پیش‌فرض مرتب‌سازی عمودی بود)، و گزینه قدیمی
\fI\-h\fP
به دلیل این پیشینه، نام مستعاری برای
\fI\-swap\fP
است.
.RE
.sp
\-fill_start
.RS 4
از هرگونه فضای استفاده‌نشده در شبکه با پر کردن نخستین سطر (یا نخستین ستون در صورت استفاده از
\fI\-swap\fP)
خالی مانده در شبکه استفاده می‌کند. این کار با بزرگ‌تر کردن پنجره‌های آن سطر (یا ستون) برای پر کردن فضای خالی انجام می‌شود. باقی پنجره‌ها سپس بقیه شبکه را پر خواهند کرد.
.RE
.sp
\-fill_end
.RS 4
از هرگونه فضای استفاده‌نشده در شبکه با پر کردن آخرین سطر (یا آخرین ستون در صورت استفاده از
\fI\-swap\fP)
خالی مانده در شبکه استفاده می‌کند.
.RE
.sp
\-gap_x \fIN\fP, \-gap_y \fIN\fP, \-gap \fIN\fP
.RS 4
فاصله میان خانه‌هایی که پنجره‌ها در آن‌ها قرار می‌گیرند را تنظیم می‌کند.
\fI\-gap_x\fP
اندازه فاصله افقی،
\fI\-gap_y\fP
اندازه فاصله عمودی، و
\fI\-gap\fP
هر دو فاصله افقی و عمودی را به یک اندازه تنظیم می‌کند. مقدار
\fIN\fP
تعداد پیکسل‌های بین خانه‌ها یا ضخامت خط بین خانه‌ها است. پیش‌فرض: 0.
.RE
.SS "گزینه‌های آبشاری (CASCADING OPTIONS)"
.sp
چینش آبشاری تمام پنجره‌های درون کادر محصورکننده را دریافت کرده، نخستین پنجره را در گوشه بالا سمت چپ کادر قرار می‌دهد، سپس پنجره دوم را با کمی جابه‌جایی به سمت پایین و راست درست روی پنجره اول می‌چیند تا پنجره قبلی در پشت آن قابل دیدن باشد. این فرایند برای هر پنجره با قرارگیری کمی پایین‌تر و راست‌تر از پنجره قبلی تکرار می‌شود.
.sp
به‌طور پیش‌فرض اندازه پنجره‌ها به‌گونه‌ای تغییر می‌کند که ارتفاع و عرض آن‌ها ۷۵٪ ارتفاع و عرض کادر محصورکننده باشد. با این حال هنگام چینش آبشاری، اندازه پنجره‌ها کوچک می‌شود تا درون کادر محصورکننده باقی بمانند. گزینه‌های
\fI\-nostretch\fP
و
\fI\-noresize\fP
از کشیده شدن یا تغییر اندازه پنجره‌ها جلوگیری می‌کنند.
.sp
\-cascade
.RS 4
پنجره‌های درون کادر محصورکننده را به‌صورت آبشاری می‌چیند.
.RE
.sp
\-cascadew \fIarg\fP
.RS 4
عرض پنجره‌های آبشاری را تعیین می‌کند.
\fIarg\fP
درصدی از عرض کادر محصورکننده است، یا در صورت افزودن پسوند
\fIp\fP
یک مقدار پیکسلی خواهد بود. اگر عرض باعث خروج پنجره‌ها از کادر محصورکننده شود، اندازه آن‌ها کوچک می‌شود. پیش‌فرض 75 است.
.RE
.sp
\-cascadeh \fIarg\fP
.RS 4
ارتفاع پنجره‌های آبشاری را تعیین می‌کند.
\fIarg\fP
درصدی از ارتفاع کادر محصورکننده است، یا در صورت افزودن پسوند
\fIp\fP
یک مقدار پیکسلی خواهد بود. اگر ارتفاع باعث خروج پنجره‌ها از کادر محصورکننده شود، اندازه آن‌ها کوچک می‌شود. پیش‌فرض 75 است.
.RE
.sp
\-inc_equal
.RS 4
مقدار افزایش گام در راستای x و y را برابر با مقدار بیشینه این دو مقدار قرار می‌دهد. این گزینه برای یکسان کردن آفست با اندازه کادر حاشیه و نوار عنوان در هر دو جهت کاربرد دارد. این گزینه را می‌توان با
\fI\-incx\fP،
\fI\-incy\fP،
\fI\-flatx\fP
و
\fI\-flaty\fP
ترکیب کرد.
.RE
.sp
\-incx \fIarg\fP
.RS 4
مقدار افزایش افقی اضافی را مشخص می‌کند که به‌طور متوالی به پنجره‌های آبشاری افزوده می‌شود.
\fIarg\fP
درصدی از عرض کادر محصورکننده است، یا در صورت داشتن پسوند
\fIp\fP
یک مقدار پیکسلی خواهد بود. پیش‌فرض صفر است.
.RE
.sp
\-incy \fIarg\fP
.RS 4
مقدار افزایش عمودی اضافی را مشخص می‌کند که به‌طور متوالی به پنجره‌های آبشاری افزوده می‌شود.
\fIarg\fP
درصدی از ارتفاع کادر محصورکننده است، یا در صورت داشتن پسوند
\fIp\fP
یک مقدار پیکسلی خواهد بود. پیش‌فرض صفر است.
.RE
.sp
\-flatx
.RS 4
از افزایش موقعیت افقی به اندازه ضخامت حاشیه پنجره (و عرض نوار عنوان در صورتی که عنوان‌ها در سمت راست یا چپ باشند) جلوگیری می‌کند. همراه با
\fI\-incx\fP
برای کنترل بهتر افزایش افقی مفید است.
.RE
.sp
\-flaty
.RS 4
از افزایش موقعیت عمودی به اندازه ضخامت حاشیه پنجره (و ارتفاع نوار عنوان در صورتی که عنوان‌ها در بالا یا پایین باشند) جلوگیری می‌کند. همراه با
\fI\-incy\fP
برای کنترل بهتر افزایش عمودی مفید است.
.RE
.SS "گزینه‌های عمومی (GENERAL OPTIONS)"
.sp
\-screen \fIname\fP
.RS 4
به‌طور پیش‌فرض از مانیتور جاری برای تعیین پنجره‌های مورد نظر جهت چینش آبشاری/کاشی‌کاری استفاده می‌شود و به عنوان کادر محصورکننده پایه به کار می‌رود. این گزینه مانیتور مشخص‌شده با
\fIname\fP
در RandR را جایگزین می‌کند. اگر
\fIname\fP
برابر با "g" باشد، مانیتور سراسری (کادر محصورکننده‌ای که شامل تمام مانیتورها است) استفاده می‌شود. از آنجا که این کار ممکن است باعث کشیده شدن پنجره‌ها روی چندین مانیتور شود، ناحیه کاری نادیده گرفته می‌شود (نگاه کنید به
\fIewmhiwa\fP).
.RE
.sp
\-noraise
.RS 4
از بالا آوردن (رو آمدن) پنجره‌ها جلوگیری کرده و ترتیب عمق (پشت/رو بودن) آن‌ها را دست‌نخورده باقی می‌گذارد.
.RE
.sp
\-maximize
.RS 4
هنگام جابه‌جایی/تغییر اندازه پنجره‌ها، آن‌ها را در وضعیت بیشینه‌شده (Maximized) قرار می‌دهد. این کار باعث می‌شود بتوان از دستور
\fIMaximize\fP
برای بازگردانی اندازه و موقعیت قبلی پنجره استفاده کرد.
.RE
.sp
\-animate
.RS 4
هنگامی که تنها پنجره‌ها جابه‌جا می‌شوند (گزینه
\fI\-noresize\fP
به کار رفته است)، به جای
\fIMove\fP
از
\fIAnimateMove\fP
برای جابه‌جایی پنجره‌ها استفاده می‌کند.
.RE
.sp
\-ewmhiwa
.RS 4
هنگام بازآرایی پنجره‌ها، باعث می‌شود محاسبات، ناحیه کاری (مانند
\fIEwmhBaseStruts\fP)
را نادیده بگیرد؛ به‌طور پیش‌فرض، FvwmRearrange ناحیه کاری را رعایت می‌کند. این گزینه ممکن است پنجره‌ها را خارج از مانیتور جاری قرار دهد.
.RE
.sp
\-win_cmd \fICOMMAND\fP
.RS 4
دستور
\fICOMMAND\fP
در fvwm را در بستر هر پنجره‌ای که بازآرایی می‌شود اجرا می‌کند. این ویژگی را می‌توان برای تعیین وضعیت تمام پنجره‌های متأثر با دستور
"State n"
استفاده کرد تا بتوان آن‌ها را با شرط "State n" مطابقت داد. دستور
\fICOMMAND\fP
پس از جابه‌جایی/تغییر اندازه پنجره ارسال می‌شود، بنابراین هرگونه تغییر در اندازه پنجره، افزودن یا حذف نوارهای عنوان و غیره در محاسبه موقعیت/اندازه جدید پنجره لحاظ نخواهد شد.
.RE
.SS "گزینه‌های تغییر اندازه (RESIZING OPTIONS)"
.sp
به‌طور پیش‌فرض هر دو حالت کاشی‌کاری و آبشاری اندازه پنجره‌ها را بر اساس گزینه‌های داده‌شده تغییر می‌دهند. این گزینه‌ها این رفتار را محدود می‌کنند.
.sp
\-noresize
.RS 4
از تغییر اندازه پنجره‌ها جلوگیری کرده و ابعاد آن‌ها را دست‌نخورده باقی می‌گذارد.
.RE
.sp
\-nostretch
.RS 4
از بزرگ‌تر شدن پنجره‌ها برای پر کردن خانه شبکه (هنگام کاشی‌کاری) یا کادر محصورکننده (هنگام چینش آبشاری) جلوگیری می‌کند. پنجره‌ها همچنان برای جا گرفتن کوچک می‌شوند اما کشیده و بزرگ نمی‌شوند. این گزینه متضمن هر دو گزینه
\fI\-nostretchx\fP
و
\fI\-nostretchy\fP
است.
.RE
.sp
\-nostretchx
.RS 4
از بزرگ‌تر شدن پنجره‌ها در جهت افقی برای جا گرفتن جلوگیری می‌کند، اما همچنان می‌توانند کوچک شوند.
.RE
.sp
\-nostretchy
.RS 4
از بزرگ‌تر شدن پنجره‌ها در جهت عمودی برای جا گرفتن جلوگیری می‌کند، اما همچنان می‌توانند کوچک شوند.
.RE
.SS "گزینه‌های فیلتر کردن (FILTERING OPTIONS)"
.sp
این گزینه‌ها تعیین می‌کنند کدام پنجره‌های داخل کادر محصورکننده کاشی‌کاری یا آبشاری شوند.
.sp
\-all
.RS 4
باعث می‌شود پنجره‌های نادیده‌گرفته‌شده (skipped)، چسبان (sticky) و گذرا (transient) نیز مشمول چینش آبشاری/کاشی‌کاری شوند (به‌طور پیش‌فرض نادیده گرفته می‌شوند). این گزینه یک میانبر برای
\fI\-skiplist\fP،
\fI\-sticky\fP
و
\fI\-transient\fP
است.
.RE
.sp
\-some
.RS 4
پنجره‌های بیشینه‌شده و پنجره‌های بدون نوار عنوان را از کاشی‌کاری/آبشاری مستثنی می‌کند (هنگام چینش آبشاری مفید است). این گزینه میانبری برای
\fI\-no_maximized\fP
و
\fI\-no_titled\fP
است.
.RE
.sp
\-skiplist
.RS 4
باعث می‌شود پنجره‌های موجود در فهرست نادیده‌گیری پنجره‌ها (نگاه کنید به سبک
\fIWindowListSkip\fP)
نیز تحت تأثیر قرار گیرند.
.RE
.sp
\-sticky
.RS 4
باعث می‌شود پنجره‌های چسبان نیز تحت تأثیر قرار گیرند. این گزینه میانبری برای
\fI\-sticky_page\fP
و
\fI\-sticky_desk\fP
است.
.RE
.sp
\-sticky_page
.RS 4
باعث می‌شود پنجره‌های چسبان در میان صفحه‌ها (pages) نیز تحت تأثیر قرار گیرند.
.RE
.sp
\-sticky_desk
.RS 4
باعث می‌شود پنجره‌های چسبان در میان میزکارها (desks) نیز تحت تأثیر قرار گیرند.
.RE
.sp
\-transient
.RS 4
باعث می‌شود پنجره‌های موقت و گذرا نیز تحت تأثیر قرار گیرند.
.RE
.sp
\-no_maximized
.RS 4
پنجره‌های در وضعیت بیشینه‌شده (ماکسیمایز) را در کاشی‌کاری/آبشاری لحاظ نمی‌کند.
.RE
.sp
\-no_titled
.RS 4
پنجره‌های دارای نوار عنوان را در کاشی‌کاری/آبشاری لحاظ نمی‌کند.
.RE
.sp
\-desk
.RS 4
باعث می‌شود تمام پنجره‌های روی میزکار جاری به جای تنها پنجره‌هایی که با کادر محصورکننده تقاطع دارند، کاشی‌کاری/آبشاری شوند.
.RE
.sp
\-on_screen
.RS 4
باعث می‌شود تمام پنجره‌های روی مانیتور به جای تنها پنجره‌هایی که با کادر محصورکننده تقاطع دارند، کاشی‌کاری/آبشاری شوند. در صورت استفاده همزمان با
\fI\-desk\fP
هیچ تأثیری ندارد.
.RE
.SS "گزینه‌های مرتب‌سازی (ORDERING OPTIONS)"
.sp
پنجره‌ها بر اساس ترتیب خود کاشی‌کاری یا آبشاری می‌شوند. به‌طور پیش‌فرض این ترتیب بر اساس ترتیب
\fIWindowList\fP
در fvwm است (که معمولاً بر اساس ترتیب آخرین فوکوس پنجره‌هاست). این گزینه‌ها ترتیب پنجره‌ها را کنترل می‌کنند.
.sp
\-order_name
.RS 4
پنجره‌ها را بر اساس نام آن‌ها مرتب می‌کند.
.RE
.sp
\-order_icon
.RS 4
پنجره‌ها را بر اساس نام آیکون آن‌ها مرتب می‌کند.
.RE
.sp
\-order_class
.RS 4
پنجره‌ها را بر اساس کلاس (class) آن‌ها مرتب می‌کند.
.RE
.sp
\-order_resource
.RS 4
پنجره‌ها را بر اساس منبع (resource) آن‌ها مرتب می‌کند.
.RE
.sp
\-order_xy
.RS 4
پنجره‌ها را بر اساس مختصات موقعیت (x, y) آن‌ها مرتب می‌کند. این یک مرتب‌سازی الفبایی/ترتیبی (lexicographic) است که ابتدا مختصات x را مقایسه می‌کند و در صورت برابر بودن مختصات x، مختصات y را می‌سنجد. این ترتیب با ترتیب گزینه کاشی‌کاری
\fI\-swap\fP
مطابقت دارد.
.RE
.sp
\-order_yx
.RS 4
پنجره‌ها را بر اساس مختصات موقعیت (x, y) آن‌ها مرتب می‌کند. این یک مرتب‌سازی الفبایی/ترتیبی است که ابتدا مختصات y را مقایسه کرده و در صورت برابری y، مختصات x را مقایسه می‌کند. این ترتیب با موقعیت‌دهی پیش‌فرض پنجره‌های کاشی‌کاری مطابقت دارد.
.RE
.sp
\-order_hw
.RS 4
پنجره‌ها را بر اساس ارتفاع آن‌ها مرتب می‌کند و اگر ارتفاع آن‌ها یکسان باشد، بر اساس عرض پنجره‌ها مقایسه را انجام می‌دهد. این گزینه همراه با
\fI\-cascade\fP
و
\fI\-noresize\fP
برای چیدن آبشاری پنجره‌ها بر اساس اندازه‌شان کاربرد دارد.
.RE
.sp
\-order_wh
.RS 4
پنجره‌ها را بر اساس عرض آن‌ها مرتب می‌کند و اگر عرض آن‌ها یکسان باشد، بر اساس ارتفاع پنجره‌ها مقایسه را انجام می‌دهد. این گزینه همراه با
\fI\-cascade\fP
و
\fI\-noresize\fP
برای چیدن آبشاری پنجره‌ها بر اساس اندازه‌شان کاربرد دارد.
.RE
.sp
\-reverse
.RS 4
ترتیب پنجره‌ها را معکوس می‌کند.
.RE
.SH "کادر محصورکننده (BOUNDING BOX)"
.sp
کادر محصورکننده ناحیه‌ای است که FvwmRearrange پنجره‌ها را هنگام کاشی‌کاری/آبشاری در آن یافته و جای‌گذاری می‌کند. کادر محصورکننده پایه همان ناحیه کاری مانیتور جاری یا مانیتور مشخص‌شده از طریق گزینه
\fI\-screen name\fP
است. اگر گزینه
\fI\-ewmhiwa\fP
داده شود، کادر محصورکننده پایه ناحیه کاری را نادیده گرفته و از کل مانیتور استفاده می‌کند.
.sp
می‌توان تا چهار عدد را در خط فرمان برای تعیین کادر محصورکننده نسبت به کادر محصورکننده پایه مانیتور مشخص کرد. این اعداد موقعیت گوشه‌های کادر محصورکننده را به ترتیب زیر مشخص می‌کنند (پیش‌فرض "0 0 100 100" است):
.sp
.if n .RS 4
.nf
.fam C
چپ بالا راست پایین (Left Top Right Bottom)
.fam
.fi
.if n .RE
.sp
این اعداد به عنوان درصدی از کادر محصورکننده پایه در نظر گرفته می‌شوند. برای نمونه کادر محصورکننده "10 5 85 80" از ۱۰٪ عرض ناحیه کاری از سمت چپ شروع شده و در ۸۵٪ عرض ناحیه کاری پایان می‌یابد، و از ۵٪ ارتفاع ناحیه کاری از بالا شروع شده و در ۸۰٪ ارتفاع ناحیه کاری پایان می‌یابد. اگر به هر عدد حرف
\fIp\fP
پسوند شود، به جای درصد، یک مقدار پیکسلی در نظر گرفته می‌شود. تعیین صفر برای هر پارامتر معادل تعیین نکردن آن است (برای مثال "0 0 0 0" همان "0 0 100 100" است).
.SH "اشکالات (BUGS)"
.sp
احتمالاً حذف یا بستن پنجره‌ها در حین بازآرایی آن‌ها ایده خوبی نیست.
.SH "نویسندگان (AUTHORS)"
.sp
Andrew Veliath (ماژول‌های اصلی FvwmTile و FvwmCascade)،
Dominik Vogt (ادغام FvwmTile و FvwmCascade در FvwmRearrange)،
Jaimos Skriletz (به‌روزرسانی برای fvwm3 از جمله افزودن گزینه auto_tile).